Psyche
alle pijlers
Schulden en meer
zaterdag 30 maart 2013 om 13:31
Ik zit momenteel in een enorme dip. Dit komt voort uit een slechte relatie die ik heb gehad met onder meer psychische en fysieke mishandeling. Mijn ex en ik hebben samen een hoop schulden gemaakt (die ik nu braaf aan het aflossen ben).
Hij had nogal een gat in zijn hand. Ik moest er altijd netjes bijlopen in dure kledij etc. Als ik zei dat goedkope kleren of de kleren die ik had goed genoeg waren praatte hij mij om. Als ik wat zei van zijn uitgaven koppelde hij dat terug door mij te wijzen op de dure inhoud van mijn kleerkast.
Wij zijn samen een zaak begonnen die ik niet wilde maar waarvan hij zei dat het een buitenkans was. Ik was jong dus geloofde hem (slecht en wellicht ook geen geldig excuus). Zaak ging natuurlijk over kop met een hoop schulden als gevolg. Zaak stond op mijn naam aangezien hij met al zijn schulden geen zaak kon beginnen.. Stom stom stom!
Ondertussen werd ik ook fysiek mishandeld als ik weerstand bood.
Ik heb alles altijd geminimaliseerd en de schuld bij mezelf gelegd. Toen we dakloos waren en ik de enige was van de twee die werkte terwijl hij depressief thuis zat heb ik uiteindelijk al mijn moed verzameld en hem verlaten. Ik ben bij mijn ouders gaan wonen en ze helpen mij om mijn leven weer op te pakken. Mijn ex heeft mij een paar maanden gestalkt, privedingen van mij online gezet, vrienden bedreigd.
Ik betaal ook de schulden af die zowel op mijn als mijn ex zijn naam staan. Hij gaat gewoon zijn gangetje, betaald niet mee aan de schulden, feest er op los en verdiend goed geld in het zwart.
Ik ben het steeds blijven minimaliseren en de schuld bij mezelf gelegd. Tijdens een gesprek met een maatschappelijk werkster is mij verteld dat ik het moet zien zoals het is: Mishandeling op psychisch en fysiek vlak. Het was maar een eenmalig gesprek.
Nu zit ik echter weer heel diep. Boos op mezelf, boos op mijn ex. Verdriet om mijn toekomst met mijn lieve nieuwe vriend die on hold staat aangezien ik eerst mijn (en ex') schulden moet afbetalen.
Ik wil graag een baby, een huisje met mijn vriend maar dat moet allemaal jaren wachten tot alles achter de rug is. Mijn vriend is een stuk ouder dus we hebben niet eeuwig de tijd. Ik heb het idee dat ik niet echt meedraai in de maatschappij en dat ik wacht tot ik eindelijk mag meedoen..
Mijn ex leeft er intussen lustig op los. Zonder zich iets aan te trekken van het feit dat ik alles in mijn eentje afbetaal. Dat is zo frustrerend.
Wat ik met dit topic wil weet ik niet goed.. Mijn hart luchten, advies, een schop onder mijn kont?
Hij had nogal een gat in zijn hand. Ik moest er altijd netjes bijlopen in dure kledij etc. Als ik zei dat goedkope kleren of de kleren die ik had goed genoeg waren praatte hij mij om. Als ik wat zei van zijn uitgaven koppelde hij dat terug door mij te wijzen op de dure inhoud van mijn kleerkast.
Wij zijn samen een zaak begonnen die ik niet wilde maar waarvan hij zei dat het een buitenkans was. Ik was jong dus geloofde hem (slecht en wellicht ook geen geldig excuus). Zaak ging natuurlijk over kop met een hoop schulden als gevolg. Zaak stond op mijn naam aangezien hij met al zijn schulden geen zaak kon beginnen.. Stom stom stom!
Ondertussen werd ik ook fysiek mishandeld als ik weerstand bood.
Ik heb alles altijd geminimaliseerd en de schuld bij mezelf gelegd. Toen we dakloos waren en ik de enige was van de twee die werkte terwijl hij depressief thuis zat heb ik uiteindelijk al mijn moed verzameld en hem verlaten. Ik ben bij mijn ouders gaan wonen en ze helpen mij om mijn leven weer op te pakken. Mijn ex heeft mij een paar maanden gestalkt, privedingen van mij online gezet, vrienden bedreigd.
Ik betaal ook de schulden af die zowel op mijn als mijn ex zijn naam staan. Hij gaat gewoon zijn gangetje, betaald niet mee aan de schulden, feest er op los en verdiend goed geld in het zwart.
Ik ben het steeds blijven minimaliseren en de schuld bij mezelf gelegd. Tijdens een gesprek met een maatschappelijk werkster is mij verteld dat ik het moet zien zoals het is: Mishandeling op psychisch en fysiek vlak. Het was maar een eenmalig gesprek.
Nu zit ik echter weer heel diep. Boos op mezelf, boos op mijn ex. Verdriet om mijn toekomst met mijn lieve nieuwe vriend die on hold staat aangezien ik eerst mijn (en ex') schulden moet afbetalen.
Ik wil graag een baby, een huisje met mijn vriend maar dat moet allemaal jaren wachten tot alles achter de rug is. Mijn vriend is een stuk ouder dus we hebben niet eeuwig de tijd. Ik heb het idee dat ik niet echt meedraai in de maatschappij en dat ik wacht tot ik eindelijk mag meedoen..
Mijn ex leeft er intussen lustig op los. Zonder zich iets aan te trekken van het feit dat ik alles in mijn eentje afbetaal. Dat is zo frustrerend.
Wat ik met dit topic wil weet ik niet goed.. Mijn hart luchten, advies, een schop onder mijn kont?
zaterdag 30 maart 2013 om 13:44
Heel naar dat je in deze situatie zit.
Het is daarnaast erg dat je het zover hebt laten komen. In zekere zin was je slachtoffer, maar eerlijk gezegd vind ik ook dat je daar nu uit moet stappen en (nog meer) het heft in eigen hand moet nemen.
Zoek een goede psycholoog en werk aan jezelf. Want kennelijk zitten er nog veel boosheid, slachtoffergevoelens (deels natuurlijk terecht, een deel denk ik ook onterecht). Je ex zul je moeten loslaten. Kijk naar jezelf en jouw situatie, houd op met hem bezig te zijn. Het is kennelijk een rotzak en je bent van hem af. Good for you!
Aan een kind beginnen terwijl je leven nog half in puin ligt, vind ik geen goed idee. Je bent zelf nog helemaal niet stabiel. Je voelt je nog steeds heel erg zielig en hebt nog lang niet alles verwerkt. Begin daar eens mee. Zoek die psycholoog, los de schulden verder af en ga daarna kijken hoe je verder kunt bouwen aan je toekomst.
Nu al gaan bouwen op drijfzand, vind ik echt een slecht idee.
Het is daarnaast erg dat je het zover hebt laten komen. In zekere zin was je slachtoffer, maar eerlijk gezegd vind ik ook dat je daar nu uit moet stappen en (nog meer) het heft in eigen hand moet nemen.
Zoek een goede psycholoog en werk aan jezelf. Want kennelijk zitten er nog veel boosheid, slachtoffergevoelens (deels natuurlijk terecht, een deel denk ik ook onterecht). Je ex zul je moeten loslaten. Kijk naar jezelf en jouw situatie, houd op met hem bezig te zijn. Het is kennelijk een rotzak en je bent van hem af. Good for you!
Aan een kind beginnen terwijl je leven nog half in puin ligt, vind ik geen goed idee. Je bent zelf nog helemaal niet stabiel. Je voelt je nog steeds heel erg zielig en hebt nog lang niet alles verwerkt. Begin daar eens mee. Zoek die psycholoog, los de schulden verder af en ga daarna kijken hoe je verder kunt bouwen aan je toekomst.
Nu al gaan bouwen op drijfzand, vind ik echt een slecht idee.
zaterdag 30 maart 2013 om 13:59
Blijven hangen in het verleden heeft geen zin. Natuurlijk ben je boos. Maar naar hém kijken en balen dat hij zo'n "goed" leven heeft, is het slechtste wat je kunt doen. Ofwel je probeert hem juridisch aansprakelijk te krijgen voor die schulden, of als dat niet kan, je erbij neerleggen en even tanden op elkaar om van die schulden af te komen.
zaterdag 30 maart 2013 om 14:13
Jeetje wat een negatieve reacties. To, goed dat je bezig bent met het schulden aflossen. En fijn dat je weer liefdesgeluk hebt gevonden, na zo'n relatie is dat vaak heel moeilijk, je bent al zo vaak gekwetst.
Misschien kan je via de juridische weg nog wat voor elkaar krijgen en anders gewoon zelf blijven knokken. Goed dat je wacht met.kindjes tot je een financieel gezonde situatie hebt. Maar ik snap dat het heel rot voelt, je wil verder, maar bij elke euro wordt je weer aan je ex herinnert.
Misschien is schuldhulpverlening iets voor je. Geen schuldsanering, maar mensen die met banken en dergelijke kunnen gaan praten. Sterkte!
Misschien kan je via de juridische weg nog wat voor elkaar krijgen en anders gewoon zelf blijven knokken. Goed dat je wacht met.kindjes tot je een financieel gezonde situatie hebt. Maar ik snap dat het heel rot voelt, je wil verder, maar bij elke euro wordt je weer aan je ex herinnert.
Misschien is schuldhulpverlening iets voor je. Geen schuldsanering, maar mensen die met banken en dergelijke kunnen gaan praten. Sterkte!
zaterdag 30 maart 2013 om 14:24
Wat hij je heeft aangedaan is heel erg, maar je hebt het je zelf ook aangedaan. Jij bent de regiseur van je eigen leven! Dus, zoek een psycholoog, ga puinruimen en denk dan pas aan de toekomst met je vriend en een evt. kindje. Maak je leven niet nog ingewikkelder dan dat het al is.
Ik ben niet dom, ik weet precies wat ik bedoel.
zaterdag 30 maart 2013 om 14:29
Al die mensen die zeggen, je was er zelf bij enz.... Ik heb het idee dat to er wel lichamelijk bij was maar psychisch zoveel te verduren heeft gekregen dat ze er maar in mee ging. Slim?? Achteraf niet misschien. Een mens maakt altijd de, op dat moment, beste keuze. Dat deze keuzes later minder goed blijken, dat is vervelend. Maar op dat moment was het waarschijnlijk de beste optie.
Achteraf praten, zeker vanaf de zijlijn, is zo makkelijk. Maar in die situatie... Dan doe je wat het beste lijkt.
Achteraf praten, zeker vanaf de zijlijn, is zo makkelijk. Maar in die situatie... Dan doe je wat het beste lijkt.
zaterdag 30 maart 2013 om 14:47
Vanaf zomaar een zijlijn praten doe ik niet. Heb zelf ook het nodige meegemaakt. Maar weet inmiddels wel dat ik hetzelf toe heb gelaten. Dat is achteraf gezien. Nu is het zaak om vooruit te kijken en niet weer dingen laten gebeuren en in hetzelfde gedrag te vluchten. Dat is niet hard of zielig, dat zijn gewoon de feiten zoals ze zijn.
Ik ben niet dom, ik weet precies wat ik bedoel.
zaterdag 30 maart 2013 om 14:57
Psychische hulp als je nog zoveel boosheid voelt lijkt mij ook niet overbodig.
En net als veel anderen vind ik dat je jezelf ziet als slachtoffer en je ex als dader, terwijl jij zelf die dure kleding gekocht hebt en een bedrijf op je naam hebt laten zetten. Gaan er geen alarmbellen rinkelen als hij dat niet kan omdat hij schulden heeft?
En hoe lang ben je bij hem gebleven toen je lichamelijk en psychisch werd mishandeld? Waarom ben je na de 1e keer niet meteen weg gegaan?
Hoe je het ook wendt of keert, je hebt zelf een aandeel in je huidige situatie. Als je dat met psychische hulp leert accepteren, dan kun je misschien makkelijker vooruit kijken. En je leven staat niet on hold, je bent druk bezig de rommel uit het verleden op te ruimen. Daarvoor verdien je respect.
Een kind krijgen in een schuldensituatie is niet erg verstandig. Maar er is verder toch niets wat je weerhoudt van samenwonen met je nieuwe vriend?
En net als veel anderen vind ik dat je jezelf ziet als slachtoffer en je ex als dader, terwijl jij zelf die dure kleding gekocht hebt en een bedrijf op je naam hebt laten zetten. Gaan er geen alarmbellen rinkelen als hij dat niet kan omdat hij schulden heeft?
En hoe lang ben je bij hem gebleven toen je lichamelijk en psychisch werd mishandeld? Waarom ben je na de 1e keer niet meteen weg gegaan?
Hoe je het ook wendt of keert, je hebt zelf een aandeel in je huidige situatie. Als je dat met psychische hulp leert accepteren, dan kun je misschien makkelijker vooruit kijken. En je leven staat niet on hold, je bent druk bezig de rommel uit het verleden op te ruimen. Daarvoor verdien je respect.
Een kind krijgen in een schuldensituatie is niet erg verstandig. Maar er is verder toch niets wat je weerhoudt van samenwonen met je nieuwe vriend?
zaterdag 30 maart 2013 om 15:02
quote:joyce2202 schreef op 30 maart 2013 @ 14:41:
Kunnen de schulden niet juridisch gesplitst worden? Toch te gek voor woorden dat alle schulden voor jouw rekening komen!
Als de schulden primair op naam van TO gemaakt zijn en de omgevallen zaak stond ook op haar naam, hoe wil je dan bewijzen dat het gezamenlijke schulden waren?
En het is met een lening net als met een hypotheek. Als je er beide voor getekend hebt, ben je beide hoofdelijk aansprakelijk en de schuldeiser klopt aan bij degene die geld heeft. Maar als vriend al schulden had, zal een eventueel krediet ook wel op naam van TO staan.
Kunnen de schulden niet juridisch gesplitst worden? Toch te gek voor woorden dat alle schulden voor jouw rekening komen!
Als de schulden primair op naam van TO gemaakt zijn en de omgevallen zaak stond ook op haar naam, hoe wil je dan bewijzen dat het gezamenlijke schulden waren?
En het is met een lening net als met een hypotheek. Als je er beide voor getekend hebt, ben je beide hoofdelijk aansprakelijk en de schuldeiser klopt aan bij degene die geld heeft. Maar als vriend al schulden had, zal een eventueel krediet ook wel op naam van TO staan.
zaterdag 30 maart 2013 om 15:17
quote:PlofKipje84 schreef op 30 maart 2013 @ 14:13:
Jeetje wat een negatieve reacties.
Volgens mij valt het wel mee met de negatieve reacties. Ik denk eerder dat het realistische reacties zijn.
TO ziet zichzelf als slachtoffer, maar zou het naar mijn mening moeten zien als een leermoment. Een heel duur leermoment, dat dan weer wel.
Ooit is er een moment geweest dat er bij vol bewustzijn gekozen werd voor een man met een nogal vaag verleden en vervelende karaktertrekjes. De meeste mensen zien dat als een goed moment om de stekker eruit te trekken, niet om je mee te laten slepen en je voor zijn karretje te laten spannen. Als je daar later de gevolgen van gepresenteerd krijgt dan kun je toch alleen maar concluderen dat je oerstom geweest bent en jezelf een klap voor je kop verkopen?
Het meest erge aan mensen die in de slachtofferrol blijven hangen is dat ze heel vaak weer in dezelfde valkuil trappen. Ze zien zichzelf immers als slachtoffer. Het is hen overkomen en ze zien vaak hun eigen aandeel niet. De vent in kwestie wordt als klootzak afgeschilderd (en ja: dat is ie waarschijnlijk ook), maar de wereld bestaat nu eenmaal deels uit klootzakken. Aan jou de taak om die eruit te filteren en daar niet in mee te gaan en de klootzak te laten voor wat ie is.
Zolang het gezien wordt als 'pech' (iets dat je onbewust is overkomen en waar je geen vat op hebt) dan kun je er donder op zeggen dat het vroeg of laat weer gebeurt.
To, ik hoop dat het je lukt om de boel weer op de rit te krijgen en er ook echt lering uit te trekken zodat het je nooit meer overkomt. Die voelsprieten voor goed/fout heb je niet voor niets gekregen, doe er wat nuttigs mee.
Heel veel succes, ik hoop dat je op termijn weer een mooie nieuwe start mag maken en wens je alle goeds toe.
Jeetje wat een negatieve reacties.
Volgens mij valt het wel mee met de negatieve reacties. Ik denk eerder dat het realistische reacties zijn.
TO ziet zichzelf als slachtoffer, maar zou het naar mijn mening moeten zien als een leermoment. Een heel duur leermoment, dat dan weer wel.
Ooit is er een moment geweest dat er bij vol bewustzijn gekozen werd voor een man met een nogal vaag verleden en vervelende karaktertrekjes. De meeste mensen zien dat als een goed moment om de stekker eruit te trekken, niet om je mee te laten slepen en je voor zijn karretje te laten spannen. Als je daar later de gevolgen van gepresenteerd krijgt dan kun je toch alleen maar concluderen dat je oerstom geweest bent en jezelf een klap voor je kop verkopen?
Het meest erge aan mensen die in de slachtofferrol blijven hangen is dat ze heel vaak weer in dezelfde valkuil trappen. Ze zien zichzelf immers als slachtoffer. Het is hen overkomen en ze zien vaak hun eigen aandeel niet. De vent in kwestie wordt als klootzak afgeschilderd (en ja: dat is ie waarschijnlijk ook), maar de wereld bestaat nu eenmaal deels uit klootzakken. Aan jou de taak om die eruit te filteren en daar niet in mee te gaan en de klootzak te laten voor wat ie is.
Zolang het gezien wordt als 'pech' (iets dat je onbewust is overkomen en waar je geen vat op hebt) dan kun je er donder op zeggen dat het vroeg of laat weer gebeurt.
To, ik hoop dat het je lukt om de boel weer op de rit te krijgen en er ook echt lering uit te trekken zodat het je nooit meer overkomt. Die voelsprieten voor goed/fout heb je niet voor niets gekregen, doe er wat nuttigs mee.
Heel veel succes, ik hoop dat je op termijn weer een mooie nieuwe start mag maken en wens je alle goeds toe.
zaterdag 30 maart 2013 om 16:39
Ik werd inderdaad een beetje geleefd die periode. Conclusie van maatschappelijk werkster. Toen ik bij hem weg was kon ik niet eens zelf beslissingen maken. Deed hij altijd.
Huurschulden, rekeningen e.d. staan op beiden namen, maar hem vinden ze niet wegens geen adres. Dus dan komen ze inderdaad naar mij toe.
Ik ben me heel bewust dat een baby/huis nu geen optie is. Vind ik gewoon jammer dat dat niet kan gezien de situatie.
De breuk is niet geleden van gisteren ofzo.. Mijn nieuwe relatie is iets dat mij helpt door te gaan. Hij is er voor me, laat mij mijn leven leiden, is lief.
Ik heb tevens ook gezegd dat de schulden mijn schuld is. Maar de mishandeling is niet mijn schuld! Het gebeurde subtiel.. Ik had zelf niet door dat ik mishandeld werd. Iemand anders heeft mij daar achteraf op gewezen.
Huurschulden, rekeningen e.d. staan op beiden namen, maar hem vinden ze niet wegens geen adres. Dus dan komen ze inderdaad naar mij toe.
Ik ben me heel bewust dat een baby/huis nu geen optie is. Vind ik gewoon jammer dat dat niet kan gezien de situatie.
De breuk is niet geleden van gisteren ofzo.. Mijn nieuwe relatie is iets dat mij helpt door te gaan. Hij is er voor me, laat mij mijn leven leiden, is lief.
Ik heb tevens ook gezegd dat de schulden mijn schuld is. Maar de mishandeling is niet mijn schuld! Het gebeurde subtiel.. Ik had zelf niet door dat ik mishandeld werd. Iemand anders heeft mij daar achteraf op gewezen.
zaterdag 30 maart 2013 om 16:52
Om wat voor bedrag gaat het? Voor de één is ¤10.000 een grote schuld, voor een ander ¤50.000 of ¤100.000.
Hoe ziet de toekomst er nu uit? Kun je de gehele schuld afbetalen? Heb je nu werk?
Kan/ wil je nieuwe partner misschien helpen met de aflossing om misschien sneller een echte toekomst op te bouwen?
Hoe ziet de toekomst er nu uit? Kun je de gehele schuld afbetalen? Heb je nu werk?
Kan/ wil je nieuwe partner misschien helpen met de aflossing om misschien sneller een echte toekomst op te bouwen?
zaterdag 30 maart 2013 om 16:57
Het ligt rond de ¤50 000. Ik heb inderdaad werk en zit in schuldbemiddeling. Wat ik ook best moeilijk vindt. Andere mensen ruimen mijn rotzooi op.. Ze regelen een afbetalingsplan, betalen de rekeningen. Ik moet enkel de rekeningen aan hun doorgeven. :s
Mijn vriend kan financieel niet helpen, maar zelfs al kon dat dan zou ik het niet vragen. Mijn puinhoop, mijn probleem.
Binnenkort wanneer schuldeisers geen meubelbeslag meer kunnen doen wil ik mijn appartement opzeggen om bij mijn vriend te gaan wonen. Scheelt weer in huur en dan kan dat ook gebruikt worden voor schuldaflossing. Ik heb tot nu toe geen deurwaarders aan de deur gehad omdat alles meteen geregeld werd, maar ik wil geen risico nemen.
Mijn vriend kan financieel niet helpen, maar zelfs al kon dat dan zou ik het niet vragen. Mijn puinhoop, mijn probleem.
Binnenkort wanneer schuldeisers geen meubelbeslag meer kunnen doen wil ik mijn appartement opzeggen om bij mijn vriend te gaan wonen. Scheelt weer in huur en dan kan dat ook gebruikt worden voor schuldaflossing. Ik heb tot nu toe geen deurwaarders aan de deur gehad omdat alles meteen geregeld werd, maar ik wil geen risico nemen.
zaterdag 30 maart 2013 om 17:20
Dan ben je tot nu toe heel verstandig bezig TO. Compliment daarvoor. En alles op zijn tijd.
Je ex gaat vast nog wel een keer op zijn muil als hij deze werkwijze doorzet. Jij niet meer, want je hebt nu een heel ander leven dan met hem.
Ik hoop voor je dat de schuldaflossing voorspoedig verloopt en dat je snel met je nieuwe vriend kunt samenwonen.
Je ex gaat vast nog wel een keer op zijn muil als hij deze werkwijze doorzet. Jij niet meer, want je hebt nu een heel ander leven dan met hem.
Ik hoop voor je dat de schuldaflossing voorspoedig verloopt en dat je snel met je nieuwe vriend kunt samenwonen.
zaterdag 30 maart 2013 om 17:30
Ja. Dat is wel een rot bedrag. Maar ook zo'n bedrag is te overzien. Waarschijnlijk kunnen er bepaalde schulden naar beneden gehaald worden. Door nu een halt op incassokosten en misschien een bepaalde afschrijving van bedrijven.
Je bent goed op weg. Hulp accepteren en je leven volledig in het teken zetten van afbetalen is zwaar. Ik heb ivm. financiële omstandigheden ook mijn leven een poos op 'pauze' gehad. Niet leuk en mensen denken er soms heel hard over.
Eigen schuld dikke bult, toch is het zo eenvoudig vaak niet. Ik wens je veel sterkte toe en hoop dat je het nog even volhoudt.
Je bent goed op weg. Hulp accepteren en je leven volledig in het teken zetten van afbetalen is zwaar. Ik heb ivm. financiële omstandigheden ook mijn leven een poos op 'pauze' gehad. Niet leuk en mensen denken er soms heel hard over.
Eigen schuld dikke bult, toch is het zo eenvoudig vaak niet. Ik wens je veel sterkte toe en hoop dat je het nog even volhoudt.
zaterdag 30 maart 2013 om 18:01
Heel veel sterkte TO, ik leef met je mee als zijnde 'ervaringsdeskundige'. Probeer je niet te snel (weer) afhankelijk te maken van je nieuwe vriend, ook al is hij nog zo lief. Zorg dat je ten alle tijde voor jezelf kunt zorgen als de relatie eindigt.
Probeer je niet (teveel) druk te maken over je ex, de enige waar jij macht over hebt is over jezelf. Gebruik die negatieve energie liever positief voor iets/iemand anders die dat wel verdiend (bijvoorbeeld jezelf
). Je kunt er niets meer aan veranderen, het enige dat je kunt doen is zorgen dat je jezelf in de toekomst niet meer in zo'n situatie plaatst. En ja dat betekent inderdaad ook je eigen aandeel hierin inzien. Heel belangrijk! Zie ook de post van Wittegeit.
Probeer je niet (teveel) druk te maken over je ex, de enige waar jij macht over hebt is over jezelf. Gebruik die negatieve energie liever positief voor iets/iemand anders die dat wel verdiend (bijvoorbeeld jezelf
). Je kunt er niets meer aan veranderen, het enige dat je kunt doen is zorgen dat je jezelf in de toekomst niet meer in zo'n situatie plaatst. En ja dat betekent inderdaad ook je eigen aandeel hierin inzien. Heel belangrijk! Zie ook de post van Wittegeit.
