Psyche
alle pijlers
Moeilijke periode
donderdag 4 april 2013 om 21:53
Hallo allemaal.
Na begin Februari te zijn ingestort is alles eigenlijk in werking getreden.
Eerst werd gedacht aan zware oververmoeidheid en Burn out nu blijkt het toch allemaal wel wat gecompliceerder.
Eerst bij een eerste lijns gelopen toen was al gauw na 2 gesprekken duidelijk dat dit niet afdoende was en werd ik door gestuurd naar 2e lijns. Ik heb daar de intake gehad en testen gedaan, vandaag ging ik voor de uitslag c.q. diagnose en behandelingsplan.
Er is uitgekomen dat ik ernstig depressief ben, al langere tijd, het heeft een bepaalde naam maar die ben ik even kwijt het houd in dat ik al meer dan 2 jr. met een depressie loop. Ook is er een ernstige persoonlijkheids problematiek vastgesteld die ook de depressie in stand houdt.
De GGZ instelling ( 2e lijns waar ik was) heeft aangegeven mij alleen bij de depressie te kunnen helpen omdat hun niet gespecialiseerd genoeg zijn in de persoonlijkheids problematiek. Ik ben dus met mijn goedkeuring door gestuurd naar een Expertise centrum voor Pers. Problematiek waar ook aandacht word besteed aan de " chronische Depressie.
Ik functioneer al tijden niet normaal, en voel mij al heel lang niet ok.
Dit nam steeds ernstigere vormen aan waardoor ik op een gegeven moment echt letterlijk instortte en nu dus vanaf begin februari thuiszit , omdat werken echt niet gaat.
Ook de Arbo is het er mee eens ( voor dat ik deze uitslag had want die kreeg ik pas vandaag ) dat ik niet geschikt ben voor eigen werk nu...
Mijn relatie is ook misgelopen , door beide schuld.
Wij hebben nog wel goed contact maar weten beide dat het gewoon niet werkt wij samen in 1 huis,
Al met al zit ik er behoorlijk door heen en weet dat ik een zeer lange weg te gaan heb met alles gevoelens en onzekerheden van dien.
Wat er bij komt is dat ik het financieel amper redt, ik hou 150 euro per maand over voor 4 weken... en dan heb ik nog niet alles betaald. Anderzijds ben ik wel altijd zo wijs geweest me in te schrijven op de woonpas en denk ik binnen nu en 12 maanden (hopelijk) wel goedkoper te kunnen wonen.
Mijn contract loopt volgend jaar Maart af en met alle ellende en strubbelingen die mijn werk heeft gezien van mij weet ik dat mijn contract straks niet verlengd gaat worden want het is of een vast contract of ontslaan en ik weet dat er (logisch() te weinig vertrouwen is in mijn functioneren, wat ik heel goed begrijp.
Het is allemaal zo onzeker en ik voel me daarbij natuurlijk ook alles behalve goed en dat maakt het soms wel eens heel moeilijk.
Toch wil ik niet opgeven, ik wil vechten , voor mezelf , voor het eerst in mijn leven. Soms denk ik had ik maar nooit toe gegeven aan dit alles en was ik maar gewoon door gegaan maar ik weet ook wel dat dat niet kon/kan.
Wat ik wil met dit topic... denk ervaringen (soortgelijke) van andere vrouwen horen, tips en adviezen alles is welkom.
Bedankt voor het lezen
Na begin Februari te zijn ingestort is alles eigenlijk in werking getreden.
Eerst werd gedacht aan zware oververmoeidheid en Burn out nu blijkt het toch allemaal wel wat gecompliceerder.
Eerst bij een eerste lijns gelopen toen was al gauw na 2 gesprekken duidelijk dat dit niet afdoende was en werd ik door gestuurd naar 2e lijns. Ik heb daar de intake gehad en testen gedaan, vandaag ging ik voor de uitslag c.q. diagnose en behandelingsplan.
Er is uitgekomen dat ik ernstig depressief ben, al langere tijd, het heeft een bepaalde naam maar die ben ik even kwijt het houd in dat ik al meer dan 2 jr. met een depressie loop. Ook is er een ernstige persoonlijkheids problematiek vastgesteld die ook de depressie in stand houdt.
De GGZ instelling ( 2e lijns waar ik was) heeft aangegeven mij alleen bij de depressie te kunnen helpen omdat hun niet gespecialiseerd genoeg zijn in de persoonlijkheids problematiek. Ik ben dus met mijn goedkeuring door gestuurd naar een Expertise centrum voor Pers. Problematiek waar ook aandacht word besteed aan de " chronische Depressie.
Ik functioneer al tijden niet normaal, en voel mij al heel lang niet ok.
Dit nam steeds ernstigere vormen aan waardoor ik op een gegeven moment echt letterlijk instortte en nu dus vanaf begin februari thuiszit , omdat werken echt niet gaat.
Ook de Arbo is het er mee eens ( voor dat ik deze uitslag had want die kreeg ik pas vandaag ) dat ik niet geschikt ben voor eigen werk nu...
Mijn relatie is ook misgelopen , door beide schuld.
Wij hebben nog wel goed contact maar weten beide dat het gewoon niet werkt wij samen in 1 huis,
Al met al zit ik er behoorlijk door heen en weet dat ik een zeer lange weg te gaan heb met alles gevoelens en onzekerheden van dien.
Wat er bij komt is dat ik het financieel amper redt, ik hou 150 euro per maand over voor 4 weken... en dan heb ik nog niet alles betaald. Anderzijds ben ik wel altijd zo wijs geweest me in te schrijven op de woonpas en denk ik binnen nu en 12 maanden (hopelijk) wel goedkoper te kunnen wonen.
Mijn contract loopt volgend jaar Maart af en met alle ellende en strubbelingen die mijn werk heeft gezien van mij weet ik dat mijn contract straks niet verlengd gaat worden want het is of een vast contract of ontslaan en ik weet dat er (logisch() te weinig vertrouwen is in mijn functioneren, wat ik heel goed begrijp.
Het is allemaal zo onzeker en ik voel me daarbij natuurlijk ook alles behalve goed en dat maakt het soms wel eens heel moeilijk.
Toch wil ik niet opgeven, ik wil vechten , voor mezelf , voor het eerst in mijn leven. Soms denk ik had ik maar nooit toe gegeven aan dit alles en was ik maar gewoon door gegaan maar ik weet ook wel dat dat niet kon/kan.
Wat ik wil met dit topic... denk ervaringen (soortgelijke) van andere vrouwen horen, tips en adviezen alles is welkom.
Bedankt voor het lezen
donderdag 4 april 2013 om 22:01
Sterkte! Je hebt al heel veel goede stappen genomen en je bent bereid te vechten, het zal moeilijk zijn/worden, maar met je vechterswil en de nodige hulp van buitenaf, die je nu hebt ingeroepen, ga je er echt weer komen! Heb vertrouwen en probeer kracht te putten uit alle goede stappen die je al hebt genomen.
donderdag 4 april 2013 om 22:03
Dankjewel Liefmeisje, dankje voor je lieve woorden.
Ik heb ook wel vertrouwen, ik weet dat hoe moeilijk ook ik het kan, dat het nu moet! maar soms is het zo zwaar en denk ik pffff ben 32 , zoveel ellende, niets van dat alles bereikt waar ik vroeger van droomde... maar ik geloof... dat de zon ook voor mij ooit weer gaat schijnen...
Ik heb ook wel vertrouwen, ik weet dat hoe moeilijk ook ik het kan, dat het nu moet! maar soms is het zo zwaar en denk ik pffff ben 32 , zoveel ellende, niets van dat alles bereikt waar ik vroeger van droomde... maar ik geloof... dat de zon ook voor mij ooit weer gaat schijnen...
donderdag 4 april 2013 om 22:09
Bedoel je toevallig een dysthyme stoornis? Zo ja, kunnen we elkaar de hand schudden... en, ik kan je zeggen dat het echt prima mogelijk is om daarmee te leven. Een lange weg vaak, een heel gevecht, maar het kan. probeer jouw tempo te vinden, hou regie over jouw leven. Hulpverlening is nodig en goed, maar is ervoor om jouw proces te ondersteunen. Blijf dromen, hou vast!
donderdag 4 april 2013 om 22:09
Ik begrijp dat het moeilijk is, maar echt je mag zo trots zijn op jezelf waar je nu bent. Je weet nu waar je gevoelens en ellende vandaan komen. Met een diagnose ben je een stap op de goede weg en je krijgt hulp aangeboden van mensen die alle ervaring hebben met hetgeen waarmee je kampt. Zij gaan jou helpen om je weer op het goede positieve pad te krijgen, en het zal niet meevallen, je zal ongetwijfeld terugvallen krijgen, maar uiteindelijk gaat het beter worden en leer je omgaan met je problemen, depressie en dingen die er nu spelen in je leven. Ik begrijp dat je je leven op je 32e anders voor je had gezien, anderzijds heb je dat niet inde hand. Hoeveel mensen zijn er niet die een ander beeld van het totaalplaatje hadden voor hun 30e, 35e of andere leeftijd... Het leven loopt nou eenmaal niet zoals je altijd hoopt, en de een moet meer hobbels nemen en overwinnen om er uiteindelijk sterker uit te komen. En misschien mag je zelfs een beetje blij zijn dat het nu gebeurd, je hebt nog een heel leven voor je. Ongetwijfeld gaat de zon weer een beetje meer schijnen voor je!
donderdag 4 april 2013 om 22:13
Dankjewel wederom voor je lieve en positieve woorden, dat doe mij echt goed!
Inderdaad ik weet nu waarom ik mij voel zoals ik mij voel, en ik weet ook dat ik niet bij het minst geringste heb opgegeven...
Maar de onzekerheid maakt mij ook gek als ik in de toekomst kijk maar ik weet dat ik het moet doen met hoe het nu is, en dat ik moet proberen hier sterker uit te komen hoe dan ook...
Inderdaad ik weet nu waarom ik mij voel zoals ik mij voel, en ik weet ook dat ik niet bij het minst geringste heb opgegeven...
Maar de onzekerheid maakt mij ook gek als ik in de toekomst kijk maar ik weet dat ik het moet doen met hoe het nu is, en dat ik moet proberen hier sterker uit te komen hoe dan ook...
donderdag 4 april 2013 om 22:18
quote:gansje35 schreef op 04 april 2013 @ 22:09:
Bedoel je toevallig een dysthyme stoornis? Zo ja, kunnen we elkaar de hand schudden... en, ik kan je zeggen dat het echt prima mogelijk is om daarmee te leven. Een lange weg vaak, een heel gevecht, maar het kan. probeer jouw tempo te vinden, hou regie over jouw leven. Hulpverlening is nodig en goed, maar is ervoor om jouw proces te ondersteunen. Blijf dromen, hou vast!
Hallo Gansje
Ja idd dat stond er als Depressie omschrijving, ik heb om een kopie gevraagd met alles erin maar die word nog na gestuurd want moet nog ondertekend worden door de hoofdbehandelaar...
Maar dit is de benaming idd, en daarbij een gecompliceerde Persoonlijkheids stoornis/problematiek
Zij konden mij wel voor de depressie helpen er stond dat ik dan een jaar in therapie moest bij hun en het aantal gesprekken en nog een hele lijst... maar omdat zij de pers. problematiek niet konden doen, ( ze doen dat wel maar de gecompliceerde) moet ik naar dat Expertise centrum
Bedoel je toevallig een dysthyme stoornis? Zo ja, kunnen we elkaar de hand schudden... en, ik kan je zeggen dat het echt prima mogelijk is om daarmee te leven. Een lange weg vaak, een heel gevecht, maar het kan. probeer jouw tempo te vinden, hou regie over jouw leven. Hulpverlening is nodig en goed, maar is ervoor om jouw proces te ondersteunen. Blijf dromen, hou vast!
Hallo Gansje
Ja idd dat stond er als Depressie omschrijving, ik heb om een kopie gevraagd met alles erin maar die word nog na gestuurd want moet nog ondertekend worden door de hoofdbehandelaar...
Maar dit is de benaming idd, en daarbij een gecompliceerde Persoonlijkheids stoornis/problematiek
Zij konden mij wel voor de depressie helpen er stond dat ik dan een jaar in therapie moest bij hun en het aantal gesprekken en nog een hele lijst... maar omdat zij de pers. problematiek niet konden doen, ( ze doen dat wel maar de gecompliceerde) moet ik naar dat Expertise centrum
donderdag 4 april 2013 om 22:20
Graag gedaan snowwhite. Ik snap dat alles nu gewoon k*t voelt en je geen licht meer ziet aan de horizon. Maar als je stapje voor stapje zet, want je problemen kun je niet allemaal in een keer oplossen, zul je zien dat je steeds vaker en meer lichtpuntjes zult zien. En een onzekere toekomst is ook angstig en maakt het nog lastiger, maar wie weet waar je over een jaar staat en welke (nieuwe) kansen er zich voor je voordoen.
Probeer misschien wat meer te denken aan nu (makkelijk gezegd dat begrijp ik en wees op een dag als vandaag ook even een momentje trots op jezelf; je hebt gesprekken gevoerd, die behoorlijk zwaar zullen zijn geweest, en je hebt deze stap gezet. Beloon jezelf hier ook een beetje voor door jezelf te verwennen met iets kleins. Dat zal je ook een beter gevoel geven. Kleine stapjes belonen, zorgt ook voor wat positiviteit. En kijk naar wat je nu wel hebt. Heb je steun van familie/vrienden? Geniet als straks (eindelijk!) die zon weer eens gaat schijnen! De vogeltjes die weer gaan fluiten. Ook van dat soort onbenullige kleine dingen kun je weer een beetje energie putten misschien.
Probeer misschien wat meer te denken aan nu (makkelijk gezegd dat begrijp ik en wees op een dag als vandaag ook even een momentje trots op jezelf; je hebt gesprekken gevoerd, die behoorlijk zwaar zullen zijn geweest, en je hebt deze stap gezet. Beloon jezelf hier ook een beetje voor door jezelf te verwennen met iets kleins. Dat zal je ook een beter gevoel geven. Kleine stapjes belonen, zorgt ook voor wat positiviteit. En kijk naar wat je nu wel hebt. Heb je steun van familie/vrienden? Geniet als straks (eindelijk!) die zon weer eens gaat schijnen! De vogeltjes die weer gaan fluiten. Ook van dat soort onbenullige kleine dingen kun je weer een beetje energie putten misschien.
donderdag 4 april 2013 om 22:33
Dankje wederom Liefmeisje , je doet je naam eer aan 
Inderdaad ik moet meer kijken naar het nu, en wat ik doe om beter te worden, en wat ik tot nu toe heb gedaan hiervoor.
Ik ben ook vaak te hard voor mezelf dat zeiden ze daar al, niks vind ik goed genoeg wat ik zelf doe, en dat moet ik sowieso veranderen.
ik moet meer leren loslaten, en dat kan ik zelf gewoon niet.
Ik vind het wel jammer dat ik nu weer opnieuw moet beginnen weer een nieuwe intake weer weken wachten zonder behandeling en medicatie want die wilde ze ook nog niet geven omdat ik in het Expertise centrum eerst door de Psychiater ook gezien moet worden.
Maar anderzijds ben ik wel blij dat ze de complexheid zien, en mij goed willen laten behandelen.
Inderdaad ik moet meer kijken naar het nu, en wat ik doe om beter te worden, en wat ik tot nu toe heb gedaan hiervoor.
Ik ben ook vaak te hard voor mezelf dat zeiden ze daar al, niks vind ik goed genoeg wat ik zelf doe, en dat moet ik sowieso veranderen.
ik moet meer leren loslaten, en dat kan ik zelf gewoon niet.
Ik vind het wel jammer dat ik nu weer opnieuw moet beginnen weer een nieuwe intake weer weken wachten zonder behandeling en medicatie want die wilde ze ook nog niet geven omdat ik in het Expertise centrum eerst door de Psychiater ook gezien moet worden.
Maar anderzijds ben ik wel blij dat ze de complexheid zien, en mij goed willen laten behandelen.
donderdag 4 april 2013 om 22:43
Dank je 
Snap ik dat je voor je gevoel weer opnieuw moet beginnen met een nieuwe intake. Weer een paar weken wachten, is weer een paar weken zonder actie en progressie...anderzijds kunnen die paar weken er ook niet nog bij? En als je dan bij de juiste persoon/behandelaar zit, werkt dat alleen maar in jouw voordeel. Dan kan er een goed behandelplan op jouw situatie, klachten gemaakt worden en kun je samen aan de slag.
Ik ben zelf ook nogal goed in mezelf dingen opleggen, en dingen van mezelf moeten... dus dat herken ik wel. Toch is het verstandig denk ik te proberen wat liever voor jezelf te zijn. Je hebt het niet makkelijk nu, en jezelf ook nog van alles opleggen maakt het er niet eenvoudiger op.
Ik ga zo mn bed opzoeken, hoop dat jij het ook even kunt laten rusten en toch een goede nachtrust hebt. Sterkte!
Snap ik dat je voor je gevoel weer opnieuw moet beginnen met een nieuwe intake. Weer een paar weken wachten, is weer een paar weken zonder actie en progressie...anderzijds kunnen die paar weken er ook niet nog bij? En als je dan bij de juiste persoon/behandelaar zit, werkt dat alleen maar in jouw voordeel. Dan kan er een goed behandelplan op jouw situatie, klachten gemaakt worden en kun je samen aan de slag.
Ik ben zelf ook nogal goed in mezelf dingen opleggen, en dingen van mezelf moeten... dus dat herken ik wel.
Toch is het verstandig denk ik te proberen wat liever voor jezelf te zijn. Je hebt het niet makkelijk nu, en jezelf ook nog van alles opleggen maakt het er niet eenvoudiger op. Ik ga zo mn bed opzoeken, hoop dat jij het ook even kunt laten rusten en toch een goede nachtrust hebt. Sterkte!
donderdag 4 april 2013 om 22:47
Inderdaad dan maar even wachten maar wel goed geholpen worden, zo probeer ik het ook te zien .
Je hebt helemaal gelijk , ik ga proberen ( nu al vanuit mijzelf) mezelf wat meer te ontzien.
Welterusten, mooie dromen, en ik ga ook niet al te laat naar bed.. en ga het zeker proberen even te laten rusten.
Nogmaals dankjewel voor je lieve en wijze woorden , slaap lekker...
Je hebt helemaal gelijk , ik ga proberen ( nu al vanuit mijzelf) mezelf wat meer te ontzien.
Welterusten, mooie dromen, en ik ga ook niet al te laat naar bed.. en ga het zeker proberen even te laten rusten.
Nogmaals dankjewel voor je lieve en wijze woorden , slaap lekker...
maandag 8 april 2013 om 14:50
Even een Update
Morgenochtend heb ik een tel. intake.
Dan krijg ik gelijk te horen wanneer ik voor het echte persoonlijke intake gesprek word verwacht.
Dat gesprek is eerst een uur met de Psycholoog, dan een half uur vragenlijsten invullen en daarna direct ook langs de Psychiater... intensief dus.
Op het werk ook laten weten dat de voorlopige diagnose dhystymie stoornis is een "gecompliceerde" persoonlijkheidsstoornis . Hun reageerde nogal gelaten en zeiden blij te zijn dat ik zo serieus genomen werd, en hoopte dat ik nu ook echt goed geholpen zou gaan worden.
Met mij gaat het met hele erg downs en af en toe een up.
Vind een tel. intake altijd wel moeilijk, moeilijker dan persoonlijk...
Morgenochtend heb ik een tel. intake.
Dan krijg ik gelijk te horen wanneer ik voor het echte persoonlijke intake gesprek word verwacht.
Dat gesprek is eerst een uur met de Psycholoog, dan een half uur vragenlijsten invullen en daarna direct ook langs de Psychiater... intensief dus.
Op het werk ook laten weten dat de voorlopige diagnose dhystymie stoornis is een "gecompliceerde" persoonlijkheidsstoornis . Hun reageerde nogal gelaten en zeiden blij te zijn dat ik zo serieus genomen werd, en hoopte dat ik nu ook echt goed geholpen zou gaan worden.
Met mij gaat het met hele erg downs en af en toe een up.
Vind een tel. intake altijd wel moeilijk, moeilijker dan persoonlijk...
maandag 8 april 2013 om 18:20
Hoi Snowwhite, had natuurlijk al een hoop van je gelezen in het burn-out topic en zag net pas dat je een eigen topic hebt geopend.
Ben blij voor je dat je nu waarschijnlijk goede hulp gaat krijgen. Het zal inderdaad een lange, moeilijke weg zijn maar het leidt hopelijk wel tot iets beters, beter dan dat je je de afgelopen jaren hebt gevoeld. Je kan nu natuurlijk nog het einde niet overzien en er zullen hele moeilijke momenten tussen zitten maar denk echt dat je hier heel erg mee geholpen kan worden de komende tijd.
Hou je taai en succes met je intake morgen!
groetjes Moringa
Ben blij voor je dat je nu waarschijnlijk goede hulp gaat krijgen. Het zal inderdaad een lange, moeilijke weg zijn maar het leidt hopelijk wel tot iets beters, beter dan dat je je de afgelopen jaren hebt gevoeld. Je kan nu natuurlijk nog het einde niet overzien en er zullen hele moeilijke momenten tussen zitten maar denk echt dat je hier heel erg mee geholpen kan worden de komende tijd.
Hou je taai en succes met je intake morgen!
groetjes Moringa
dinsdag 9 april 2013 om 09:23
Hoi allemaal.
Het was een telefonische intake, werd net gebeld gesprekje duurde 13 minuten.
Ik word deze week gebeld voor het maken van een afspraak voor de echte intake, d.w.z. een gesprek met de Psycholoog eerst van een uur, dan vragenlijsten doornemen, daarna door gelijk naar de Psychiater en ook daar een gesprek en vragenlijst.
Binnen een week krijg ik dan een afspraak voor een gesprek waarin hun diagnose zal komen en de eventuele behandelingen.
Hopen dat ik nu wel goed zit idd, deze vrouw zei ook jeetje jij hebt een omweg gemaakt. Er is dus een Gecompliceerde pers stoornis geconstateerd en de Dysthymie stoornis , omdat de vorige instelling dacht dat de depressie in stand werd gehouden door de persoonlijkheidsstoornis stuurde hun mij weer door omdat zij mij alleen konden helpen voor de Depressie en niet echt voor mijn pers. stoornis.
Hopen dat ook bij deze nieuwe instelling zoiets eruit komt, anders word ik straks weer door gestuurd?
Nou we zien het wel.
Heb nu wel 2 goede dagen gehad, maar het negatieve, het alles onder controle willen houden en uitbarsting in woede of paniek ligt op de loer, ben eigenlijk op mijn hoede voor mijzelf af en toe... stom he.
Moringa hoe is het nu met jou...
Het was een telefonische intake, werd net gebeld gesprekje duurde 13 minuten.
Ik word deze week gebeld voor het maken van een afspraak voor de echte intake, d.w.z. een gesprek met de Psycholoog eerst van een uur, dan vragenlijsten doornemen, daarna door gelijk naar de Psychiater en ook daar een gesprek en vragenlijst.
Binnen een week krijg ik dan een afspraak voor een gesprek waarin hun diagnose zal komen en de eventuele behandelingen.
Hopen dat ik nu wel goed zit idd, deze vrouw zei ook jeetje jij hebt een omweg gemaakt. Er is dus een Gecompliceerde pers stoornis geconstateerd en de Dysthymie stoornis , omdat de vorige instelling dacht dat de depressie in stand werd gehouden door de persoonlijkheidsstoornis stuurde hun mij weer door omdat zij mij alleen konden helpen voor de Depressie en niet echt voor mijn pers. stoornis.
Hopen dat ook bij deze nieuwe instelling zoiets eruit komt, anders word ik straks weer door gestuurd?
Nou we zien het wel.
Heb nu wel 2 goede dagen gehad, maar het negatieve, het alles onder controle willen houden en uitbarsting in woede of paniek ligt op de loer, ben eigenlijk op mijn hoede voor mijzelf af en toe... stom he.
Moringa hoe is het nu met jou...
dinsdag 9 april 2013 om 13:33
Hoi Snow, wat is een gecompliceerde persoonlijkheidsstoornis? Klinkt in ieder geval prima, zo'n uitgebreide intake met psycholoog en psychiater.
Hopelijk kan je nu een beetje genieten van een paar goede dagen achter elkaar en ik kan me wel voorstellen dat je op je hoede voor jezelf bent, het klinkt alsof je af en toe niet van jezelf weet hoe je zal reageren.
Met mij is het trouwens best wel goed. Inmiddels laatste werkdagen en afscheid achter de rug. Het afscheid van collega's was fijn en heb het voor mijn gevoel goed af kunnen sluiten. Tsja, en nu dus thuis hè, voelt nog een beetje onbestemd. Soms vliegen mijn gedachten alle kanten op en ben ik ineens te driftig bezig met een nieuwe studie of werk. Neem me van alles voor en doe het allemaal niet. Maar dan spreek ik mezelf toe dat ik een half jaar vrij heb haha. Gisteren bijvoorbeeld naar het strand gefietst en dat was heerlijk!
Hopelijk kan je nu een beetje genieten van een paar goede dagen achter elkaar en ik kan me wel voorstellen dat je op je hoede voor jezelf bent, het klinkt alsof je af en toe niet van jezelf weet hoe je zal reageren.
Met mij is het trouwens best wel goed. Inmiddels laatste werkdagen en afscheid achter de rug. Het afscheid van collega's was fijn en heb het voor mijn gevoel goed af kunnen sluiten. Tsja, en nu dus thuis hè, voelt nog een beetje onbestemd. Soms vliegen mijn gedachten alle kanten op en ben ik ineens te driftig bezig met een nieuwe studie of werk. Neem me van alles voor en doe het allemaal niet. Maar dan spreek ik mezelf toe dat ik een half jaar vrij heb haha. Gisteren bijvoorbeeld naar het strand gefietst en dat was heerlijk!
