Psyche
alle pijlers
Moeder met psychose
vrijdag 5 april 2013 om 10:10
Hallo allemaal,
Moet even iets van me afschrijven..
Na ruim 10 jaar heeft mijn manisch-depressieve moedertje weer last van een (aankomende) psychose.
Het gaat ondanks een scheiding, 3 kinderen die het nest verlaten en de diagnose lichte vorm van pdd nos van nog thuiswonende jongste zoon toch al heel lang hartstikke goed met haar.
Tot een paar weken geleden. Ze kreeg last van achtervolgingswaan.
's Avonds bij het uitlaten van de honden wist ze heel zeker dat er iemand achter haar aanzat en net als ze omkeek dook hij weg.
Bij het weer naar binnen gaan dook ze steeds snel weg want hij wilde haar slaan/pakken.
Gesprek gehad met psycholoog en psychiater en haar medicijnen werden aangepast.
Helaas werd het steeds erger en ziet ze nu overal muizen, gordijnen bewegen en er zit s nachts een man naast haar bed die niet weggaat. Een hand op haar hoofd en een niet aanwezige poes langs haar benen.
Het breekt mijn hart dat ze zo ontzettend bang is!
Ze krijgt nu elke dag bezoek van de psych en heeft gister weer nieuwe medicijnen gekregen.
We hebben afgesproken dat wanneer het voor dinsdag niet beter gaat ze zich laat opnemen.
Zo dit lucht op.
Bedankt voor het lezen!
Moet even iets van me afschrijven..
Na ruim 10 jaar heeft mijn manisch-depressieve moedertje weer last van een (aankomende) psychose.
Het gaat ondanks een scheiding, 3 kinderen die het nest verlaten en de diagnose lichte vorm van pdd nos van nog thuiswonende jongste zoon toch al heel lang hartstikke goed met haar.
Tot een paar weken geleden. Ze kreeg last van achtervolgingswaan.
's Avonds bij het uitlaten van de honden wist ze heel zeker dat er iemand achter haar aanzat en net als ze omkeek dook hij weg.
Bij het weer naar binnen gaan dook ze steeds snel weg want hij wilde haar slaan/pakken.
Gesprek gehad met psycholoog en psychiater en haar medicijnen werden aangepast.
Helaas werd het steeds erger en ziet ze nu overal muizen, gordijnen bewegen en er zit s nachts een man naast haar bed die niet weggaat. Een hand op haar hoofd en een niet aanwezige poes langs haar benen.
Het breekt mijn hart dat ze zo ontzettend bang is!
Ze krijgt nu elke dag bezoek van de psych en heeft gister weer nieuwe medicijnen gekregen.
We hebben afgesproken dat wanneer het voor dinsdag niet beter gaat ze zich laat opnemen.
Zo dit lucht op.
Bedankt voor het lezen!
vrijdag 5 april 2013 om 10:15
Heel veel sterkte TO, ik weet uit eigen ervaring wat het is om een psychose te hebben/krijgen. Klinkt wel allemaal herkenbaar en ik heb de ergste periode een korte opname gehad en dat heeft de scherpe kantjes eraf gehaald. Het sluimert nu nog wel door en de angst blijft aanwezig. Maar goed dat de psych elke dag langskomt en laten we hopen dat de medicatie goed gaan aanslaan.
vrijdag 5 april 2013 om 10:18
vrijdag 5 april 2013 om 10:28
vrijdag 5 april 2013 om 10:30
vrijdag 5 april 2013 om 10:31
Gelukkig waren we er bij mijn moeder nog redelijk op tijd bij. Met medicijnen is ze nu weer stabiel alleen moet ze tot de zomer rustig doen. Dat is wel heftig, ook voor mijn kinderen want die missen opa en oma en willen graag weer eens logeren maar dat kan niet. Ze zijn nog te jong om uit te leggen waarom het niet kan.
vrijdag 5 april 2013 om 10:34
vrijdag 5 april 2013 om 10:36
Klinkt allemaal herkenbaar, alleen bij mij net andersom. Mijn ouders hebben dus te kampen met mij. Ik heb de diagnose al vanaf '99. Dus het omgekeerde van jullie. Lijkt me zwaar om je moeder/zusje zo te zien strijden enzo. Veel sterkte!!! Hebben jullie ook hulp gekregen bij de ggz, ik weet even niet zo snel hoe dat heet dat project voor kinderen van ouders met psychische problemen.
vrijdag 5 april 2013 om 10:41
Ik kan me niet meer herinneren wanneer mijn moeder 'zichtbaar' ziek werd.
Bij de zwangerschap van mij had ze al last van anorexia, moest toen wel goed voor zichzelf gaan zorgen vanwege mij.
Weet dat ze meerdere keren opgenomen is geweest.
Heeft vanwege zelfmoordpoging een paar dagen op de ic gelegen.
Dankzij mijn super papa weet ik daar niet heel veel meer van.
Hij zei altijd dat er maar 1 zieke in huis was. Hij hield het hele huishouden, 4 kids en een baan gewoon draaiende.
Ik ben nu 30 en ben de oudste. Bel elke dag met mn moeder en ben haar steun en toeverlaat. Andersom ook.
Wonen helaas 80km uit elkaar en kunnen elkaar dus niet elke dag zien.
Mijn ouders zijn sinds een jaar of 5 uit elkaar maar hebben nog steeds heel goed contact.
Komen geregeld bij elkaar over de vloer.
Ik ben verdrietig om de situatie en vooral omdat mijn moeder zo bang is in haar eigen huis.
Bij de zwangerschap van mij had ze al last van anorexia, moest toen wel goed voor zichzelf gaan zorgen vanwege mij.
Weet dat ze meerdere keren opgenomen is geweest.
Heeft vanwege zelfmoordpoging een paar dagen op de ic gelegen.
Dankzij mijn super papa weet ik daar niet heel veel meer van.
Hij zei altijd dat er maar 1 zieke in huis was. Hij hield het hele huishouden, 4 kids en een baan gewoon draaiende.
Ik ben nu 30 en ben de oudste. Bel elke dag met mn moeder en ben haar steun en toeverlaat. Andersom ook.
Wonen helaas 80km uit elkaar en kunnen elkaar dus niet elke dag zien.
Mijn ouders zijn sinds een jaar of 5 uit elkaar maar hebben nog steeds heel goed contact.
Komen geregeld bij elkaar over de vloer.
Ik ben verdrietig om de situatie en vooral omdat mijn moeder zo bang is in haar eigen huis.
vrijdag 5 april 2013 om 10:44
Toch ervaar ik een drempel om hiermee naar de HA te gaan voor een doorverwijzing ofzo. Al denk ik ook: heb zoveel stress gehad in mijn jeugd, bij mijn zusje kwam de ziekte toen al bovendrijven. Zou ik niet allang last hebben gekregen als het mis was?
Ik ga eer nu even vandoor, boodschappen kinderen halen.. Kom hier later nog weer even terug!
Ik ga eer nu even vandoor, boodschappen kinderen halen.. Kom hier later nog weer even terug!
vrijdag 5 april 2013 om 10:45
Wij hebben een paar weken terug vanuit ggz een aanbod gehad voor een praatgroepje voor kinderen met ouders waar het niet altijd even lekker meegaat zeg maar.
Ikzelf heb daar geen behoefte aan.
Je kan dan vragen stellen ed.
Ik spreek mijn moeder dagelijks en stel haar dan al alle vragen die ik wil (o:
Ben zelf ook lange tijd bang geweest dat ik hetzelfde zou hebben als mijn moeder heeft.
Heb er voor bij ggz gelopen maar behalve prettig gestoord te zijn mankeer ik niks bijzonders.
Ook mijn zusje is er bang voor.
Ook bij haar is er tot nu toe niets uitgekomen.
Ikzelf heb daar geen behoefte aan.
Je kan dan vragen stellen ed.
Ik spreek mijn moeder dagelijks en stel haar dan al alle vragen die ik wil (o:
Ben zelf ook lange tijd bang geweest dat ik hetzelfde zou hebben als mijn moeder heeft.
Heb er voor bij ggz gelopen maar behalve prettig gestoord te zijn mankeer ik niks bijzonders.
Ook mijn zusje is er bang voor.
Ook bij haar is er tot nu toe niets uitgekomen.
vrijdag 5 april 2013 om 10:46
Das lastig die letterlijke afstand, maar wel fijn dat het contact nog steeds zo goed is. Klinkt ook erg naar zeg!!
Ja die angst dat is het ergste, beseft je moeder nog wel dat het niet echt is wat ze ziet enzo? Want dat is het ergste bij het begin van de psychose. Die randverschijnselen zijn gewoon rot, je beseft dan dat het niet echt is, maar toch zie je het. Heel angstig!! Ik heb zelf nog steeds last van die randverschijnselen en ik ben zo blij dat ik hier zoveel steun gevonden heb op het forum!!
Ik hoop echt van harte dat ze snel uit die rotperiode komt!!
Ja die angst dat is het ergste, beseft je moeder nog wel dat het niet echt is wat ze ziet enzo? Want dat is het ergste bij het begin van de psychose. Die randverschijnselen zijn gewoon rot, je beseft dan dat het niet echt is, maar toch zie je het. Heel angstig!! Ik heb zelf nog steeds last van die randverschijnselen en ik ben zo blij dat ik hier zoveel steun gevonden heb op het forum!!
Ik hoop echt van harte dat ze snel uit die rotperiode komt!!
