Minderwaardigheidscomplex - Om gek van te worden...
zaterdag 6 april 2013 om 23:15
.. En het wordt volgens mij steeds erger!
Als kind was ik al gauw heel lang, extreem lang. Ik stak met kop en schouders boven mijn klasgenootjes uit, en ik vond het verschrikkelijk. Ik werd niet gepest, was geen buitenbeentje, maar hoorde ook niet bij het ''populaire'' groepje van de klas.
Vaak had ik door mijn lengte toch wel het gevoel dat ik anders was dan de rest. En er werd door de omgeving ook wel anders gereageerd op mij. Ik heb daarvan behoorlijk wat voorbeelden, die zelfs teruggaan tot de kleuterschool/groep 3-4. Ook door de jongens uit hogere klassen werd ik vaak een beetje gesard/uitgetest...
Zo weet ik nog dat we tussen de middag naar huis gingen, en dan kwamen we 's middags voor de middag weer terug op school. Met het groepje waarmee ik dan naar school werd gebracht gingen we dan altijd even langs de ''grote'' mensen van groep 8. Die vonden dat leuk als de kleintjes langskwamen. Iedereen kreeg dan altijd een knuffel en een kus van de grote meiden, maar van mij moest natuurlijk niemand iets hebben! Opzich wel te begrijpen, ik was immers een enorm stuk groter dan die ''schattige'' kleine klasgenootjes van mij. Maar toen begreep ik het niet, en ik weet nog dat ik het heel rot vond toen dat niemand van de ''groten'' aardig tegen mij deed, maar wel tegen de rest..
En zo kan ik nog wel even doorgaan. Ben altijd de rustigste/braafste van de groep geweest, maar werd wel altijd als eerste aangesproken, ''lange lummel'' genoemd, een stuk harder behandeld dan mijn vriendjes door leraren, etc. Zelfs in mijn jonge tienerjaren nog dat een paar van mijn vrienden illegaal vuurwerk op straat afstaken, en ik had alleen maar een paar fluitertjes(legaal).. Komt er een vent naar buiten gestormd, werkt mij half tegen de grond en bedreigt dat ie me naar de politie gaat brengen. Ik was 13 jaar, en was bovendien de enige zonder illegaal vuurwerk.. Maarja, ik zag er al uit als 16/17 waarschijnlijk...
Ik moest altijd op zaterdag voetballen, maar al op woensdag kon ik er tegenop zien. Dit omdat ouders van de tegenpartij altijd massaal in protest kwamen zodra ze mij het veld op zagen lopen. Die dachten dat ik uit 5 teams hoger was gehaald, en dus gingen ze tekeer tegen een jochie van 11/12, dat ik niet mee mocht doen.. Allemaal van dat soort dingen..
Gelukkig ben ik redelijk op tijd gestopt met mijn enorme groeizucht, en is het op ''maar'' 1,97 blijven steken. Inmiddels ben ik behoorlijk blij met mijn lengte, maar dat hele idee van altijd maar de ''lummel'' van de groep te zijn, raar/anders te zijn. Al heel gauw het gevoel van ''God man, wat doe je nou toch weer voor stoms''? , dat is er eigenlijk nooit meer uitgegaan..
Ik kan me enorm opgelaten en gegeneerd voelen door iets waar andere mensen zich totaal niet voor zouden schamen. Heb gauw het idee dat ik iemand teleur stel/niet goed genoeg ben, niet zo veel rechten heb op bepaalde dingen als anderen.. Ik ben veel te voorkomend, te onzeker..
Ik wil hier graag vanaf komen. Ik hou mezelf veel te veel tegen in het leven. ALs ik zie wat voor een kansen ik heb gehad in mijn leven, zowel met leuke vrouwen, met bijbanen, met loopbaanmogelijkheden, vrienden : Ik laat eigenlijk alles aan me voorbij gaan, omdat ik te onzeker ben..
Zoals een van mijn beste vrienden me wel eens in een 1 op 1 gesprek heeft verteld: Qua uiterlijk ben je een zelfverzekerde reus, maar qua innerlijk ben je een onzekere lilliputter ( en dat bedoelde hij helpend)... Wat moet ik hier nu mee?
Ps: Let niet op de nickname.. Het is nu ook weer niet dat ik mezelf een hopeloos geval vind..
Als kind was ik al gauw heel lang, extreem lang. Ik stak met kop en schouders boven mijn klasgenootjes uit, en ik vond het verschrikkelijk. Ik werd niet gepest, was geen buitenbeentje, maar hoorde ook niet bij het ''populaire'' groepje van de klas.
Vaak had ik door mijn lengte toch wel het gevoel dat ik anders was dan de rest. En er werd door de omgeving ook wel anders gereageerd op mij. Ik heb daarvan behoorlijk wat voorbeelden, die zelfs teruggaan tot de kleuterschool/groep 3-4. Ook door de jongens uit hogere klassen werd ik vaak een beetje gesard/uitgetest...
Zo weet ik nog dat we tussen de middag naar huis gingen, en dan kwamen we 's middags voor de middag weer terug op school. Met het groepje waarmee ik dan naar school werd gebracht gingen we dan altijd even langs de ''grote'' mensen van groep 8. Die vonden dat leuk als de kleintjes langskwamen. Iedereen kreeg dan altijd een knuffel en een kus van de grote meiden, maar van mij moest natuurlijk niemand iets hebben! Opzich wel te begrijpen, ik was immers een enorm stuk groter dan die ''schattige'' kleine klasgenootjes van mij. Maar toen begreep ik het niet, en ik weet nog dat ik het heel rot vond toen dat niemand van de ''groten'' aardig tegen mij deed, maar wel tegen de rest..
En zo kan ik nog wel even doorgaan. Ben altijd de rustigste/braafste van de groep geweest, maar werd wel altijd als eerste aangesproken, ''lange lummel'' genoemd, een stuk harder behandeld dan mijn vriendjes door leraren, etc. Zelfs in mijn jonge tienerjaren nog dat een paar van mijn vrienden illegaal vuurwerk op straat afstaken, en ik had alleen maar een paar fluitertjes(legaal).. Komt er een vent naar buiten gestormd, werkt mij half tegen de grond en bedreigt dat ie me naar de politie gaat brengen. Ik was 13 jaar, en was bovendien de enige zonder illegaal vuurwerk.. Maarja, ik zag er al uit als 16/17 waarschijnlijk...
Ik moest altijd op zaterdag voetballen, maar al op woensdag kon ik er tegenop zien. Dit omdat ouders van de tegenpartij altijd massaal in protest kwamen zodra ze mij het veld op zagen lopen. Die dachten dat ik uit 5 teams hoger was gehaald, en dus gingen ze tekeer tegen een jochie van 11/12, dat ik niet mee mocht doen.. Allemaal van dat soort dingen..
Gelukkig ben ik redelijk op tijd gestopt met mijn enorme groeizucht, en is het op ''maar'' 1,97 blijven steken. Inmiddels ben ik behoorlijk blij met mijn lengte, maar dat hele idee van altijd maar de ''lummel'' van de groep te zijn, raar/anders te zijn. Al heel gauw het gevoel van ''God man, wat doe je nou toch weer voor stoms''? , dat is er eigenlijk nooit meer uitgegaan..
Ik kan me enorm opgelaten en gegeneerd voelen door iets waar andere mensen zich totaal niet voor zouden schamen. Heb gauw het idee dat ik iemand teleur stel/niet goed genoeg ben, niet zo veel rechten heb op bepaalde dingen als anderen.. Ik ben veel te voorkomend, te onzeker..
Ik wil hier graag vanaf komen. Ik hou mezelf veel te veel tegen in het leven. ALs ik zie wat voor een kansen ik heb gehad in mijn leven, zowel met leuke vrouwen, met bijbanen, met loopbaanmogelijkheden, vrienden : Ik laat eigenlijk alles aan me voorbij gaan, omdat ik te onzeker ben..
Zoals een van mijn beste vrienden me wel eens in een 1 op 1 gesprek heeft verteld: Qua uiterlijk ben je een zelfverzekerde reus, maar qua innerlijk ben je een onzekere lilliputter ( en dat bedoelde hij helpend)... Wat moet ik hier nu mee?
Ps: Let niet op de nickname.. Het is nu ook weer niet dat ik mezelf een hopeloos geval vind..
zondag 7 april 2013 om 00:00
zondag 7 april 2013 om 00:08
quote:hopelooosgeval schreef op 07 april 2013 @ 00:00:
[...]
Waarom snap je niet wat ik hier doe? Als je zoiets zegt, kun je het dan op zijn minst onderbouwen?
1. Wij - de meesten van ons - zijn geen psycholoog.
2. Wij kunnen jouw probleem niet oplossen.
3. Dit is een vrouwenforum. Ik ging er tot de vijfde alinea vanuit dat je een vrouw was.
[...]
Waarom snap je niet wat ik hier doe? Als je zoiets zegt, kun je het dan op zijn minst onderbouwen?
1. Wij - de meesten van ons - zijn geen psycholoog.
2. Wij kunnen jouw probleem niet oplossen.
3. Dit is een vrouwenforum. Ik ging er tot de vijfde alinea vanuit dat je een vrouw was.
zondag 7 april 2013 om 00:09
Wat een nare reactie van onipaa, niet serieus nemen TO, sommige mensen komen puur op dit forum om tegen schenen te schoppen... Voor zover ik weet is iedereen welkom zolang je mensen in hun waarde laat...
Ik denk dat er wat inlevingsvermogen voor nodig is om te begrijpen dat jouw (jeugd) situatie behoorlijk vervelend kan zijn. Lang zijn wordt in de huidige maatschappij gezien als een zege, en dan mag je kennelijk niet zeuren, maar ik kan me dondersgoed voorstellen dat je als kind heel anders behandeld wordt als je leeftijdsgenootjes die twee koppen kleiner zijn dan jij.
Je jeugd is toch het fundament waarop je jezelf neerzet, en als je dan al met een bepaalde vorm van ''discriminatie'' te maken krijgt( want dat is het feitelijk wel), dan kan dit behoorlijk doorwerken in je volwassen leven volgens mij.
Toch denk ik dat de enige manier om uit die negatieve cirkelredenering te komen, is door gewoon blij te zijn met zoals je nu bent. 1,97 : Een hoop vrouwen die een moord zouden doen voor zo'n stoere grote vent! Reken maar dat er een hoop kleine mannetjes die je vroeger liepen te sarren nu graag met je zouden willen ruilen hoor!
Ik denk dat er wat inlevingsvermogen voor nodig is om te begrijpen dat jouw (jeugd) situatie behoorlijk vervelend kan zijn. Lang zijn wordt in de huidige maatschappij gezien als een zege, en dan mag je kennelijk niet zeuren, maar ik kan me dondersgoed voorstellen dat je als kind heel anders behandeld wordt als je leeftijdsgenootjes die twee koppen kleiner zijn dan jij.
Je jeugd is toch het fundament waarop je jezelf neerzet, en als je dan al met een bepaalde vorm van ''discriminatie'' te maken krijgt( want dat is het feitelijk wel), dan kan dit behoorlijk doorwerken in je volwassen leven volgens mij.
Toch denk ik dat de enige manier om uit die negatieve cirkelredenering te komen, is door gewoon blij te zijn met zoals je nu bent. 1,97 : Een hoop vrouwen die een moord zouden doen voor zo'n stoere grote vent! Reken maar dat er een hoop kleine mannetjes die je vroeger liepen te sarren nu graag met je zouden willen ruilen hoor!
zondag 7 april 2013 om 00:13
quote:onipaa schreef op 07 april 2013 @ 00:08:
[...]
1. Wij - de meesten van ons - zijn geen psycholoog.
2. Wij kunnen jouw probleem niet oplossen.
3. Dit is een vrouwenforum. Ik ging er tot de vijfde alinea vanuit dat je een vrouw was.Ga je punt 1 en 2 ook even in de 900 andere topics in psyche posten?
[...]
1. Wij - de meesten van ons - zijn geen psycholoog.
2. Wij kunnen jouw probleem niet oplossen.
3. Dit is een vrouwenforum. Ik ging er tot de vijfde alinea vanuit dat je een vrouw was.Ga je punt 1 en 2 ook even in de 900 andere topics in psyche posten?
zondag 7 april 2013 om 00:16
zondag 7 april 2013 om 00:20
zondag 7 april 2013 om 00:34
quote:poedersuikerr schreef op 07 april 2013 @ 00:22:
[...]
Waarom dan? Was aan je antwoord niet te merken.
Lekker op z'n Hollands een flink potje zeuren, heerlijk gezellig. (Wat is iedereen trouwens snel aangebrand vandaag)
Dat geldt zeker niet voor alle topics hier, dat niemand advies kan geven. Dit is echt zo'n verhaal waarbij de antwoorden in de lijn 'niet zo onzeker zijn, positief denken', en dat weet TO zelf best.
[...]
Waarom dan? Was aan je antwoord niet te merken.
Lekker op z'n Hollands een flink potje zeuren, heerlijk gezellig. (Wat is iedereen trouwens snel aangebrand vandaag)
Dat geldt zeker niet voor alle topics hier, dat niemand advies kan geven. Dit is echt zo'n verhaal waarbij de antwoorden in de lijn 'niet zo onzeker zijn, positief denken', en dat weet TO zelf best.
zondag 7 april 2013 om 00:43
quote:onipaa schreef op 07 april 2013 @ 00:34:
[...]
Lekker op z'n Hollands een flink potje zeuren, heerlijk gezellig. (Wat is iedereen trouwens snel aangebrand vandaag)
Dat geldt zeker niet voor alle topics hier, dat niemand advies kan geven. Dit is echt zo'n verhaal waarbij de antwoorden in de lijn 'niet zo onzeker zijn, positief denken', en dat weet TO zelf best.Dat kan je ook zeggen zonder te vermelden wat we hier niet zijn. Als iemand een Big Mac bestelt, zeg je als Mac-medewerker toch ook niet "Ja, maar we zijn geen pizzeria hier".
[...]
Lekker op z'n Hollands een flink potje zeuren, heerlijk gezellig. (Wat is iedereen trouwens snel aangebrand vandaag)
Dat geldt zeker niet voor alle topics hier, dat niemand advies kan geven. Dit is echt zo'n verhaal waarbij de antwoorden in de lijn 'niet zo onzeker zijn, positief denken', en dat weet TO zelf best.Dat kan je ook zeggen zonder te vermelden wat we hier niet zijn. Als iemand een Big Mac bestelt, zeg je als Mac-medewerker toch ook niet "Ja, maar we zijn geen pizzeria hier".
zondag 7 april 2013 om 00:49
Hee joh! Ik heb juist een zwak voor lange mannen, kan me niet voorstellen dat ik de enige ben hierin! Ik vind het juist mannelijk en ook nog eens superfijn.. Knuffels van lange mannen voelen zo fijn en beschermend! vind het rot om te horen dat je je zo onzeker voelt over je lengte. Hou in gedachten als je aan vroeger denkt, dat kinderen gemeen kunnen zijn en zich vaak niet beseffen wat pesterijen met een ander doen.. Ook worden er dingen gezegd die absoluut niet met de waarheid stroken! Wat mij betreft is er absoluut niks mis met lang zijn, ik vind het juist gaaf! Een aantal van mijn exen is rond de twee meter, huidige vriend zit daar ook vlakbij.. Ik vind het alleen maar stoer en mooi!
En hee, lang zijn heeft ook voordelen! Altijd makkelijk bij het bovenste schap in de supermarkt kunnen, lampjes erin draaien en een perfect zicht bij concerten!
En hee, lang zijn heeft ook voordelen! Altijd makkelijk bij het bovenste schap in de supermarkt kunnen, lampjes erin draaien en een perfect zicht bij concerten!
zondag 7 april 2013 om 01:00
zondag 7 april 2013 om 01:20
Hoewel jij er zelf mee zit TO, wil ik je toch graag meegeven dat ik, mijn mening, nu niet direct zeg dat je een fluts/eikel/muts/sukkel/ bent.
Weet je, je gedrag is niet wat je bént tenslotte.Gevoelens over onzekerheid staat los van leeftijd.
Probeer eens te achterhalen waar je nu het meeste mee zit, en is dat werkelijk zo erg als dat je het in je gedachten doet voorkomen.
Weet je, je gedrag is niet wat je bént tenslotte.Gevoelens over onzekerheid staat los van leeftijd.
Probeer eens te achterhalen waar je nu het meeste mee zit, en is dat werkelijk zo erg als dat je het in je gedachten doet voorkomen.