weer te perfect willen zijn

Ik heb hier laatst ook een topic geopend over mijn nieuwe werk. Sinds dinsdag ben ik begonnen met schoonmaakwerk. Eerst zou het als invalkracht zijn, maar gisteren heb ik te horen gekregen, dat ik daar voorlopig voor vast mag komen werken, omdat diegene is ontslagen.



Ik heb mijn angsten gedeeltelijk overwonnen, maar ik merk wel dat ik soms nog wel te perfect wil zijn. Ik maak schoon op een school met 8 andere mensen, waaronder ook mijn zusje die daar al 1,5 jaar werkt. Schoonmaken is wel voor mij weggelegd en het is maar 1,5 uur per dag. Tuurlijk moet je wel aanpoten om alles schoon te hebben gemaakt, en ik ben nog een beginner.



Dinsdag ben ik ingewerkt door de coordinator en die heeft gezegd dat het niet erg is dat ik er wat langer over doe of wat foutjes maak. Het werk is niet ingewikkeld. Gisteren stond ik er alleen voor, en dat vond ik niet erg, tenslotte wist wat er gedaan moest worden. En voor mijn gevoel was ging ik vrij vlot. Ik had ook verwacht dat de voorvrouw even zou komen kijken hoe het ging, omdat het mijn 2e keer was. Dat had ik prettig gevonden, maar daat ga ik het vandaag over hebben.



Maar gisteren was iedereen al redelijk op tijd klaar. En mijn zusje kwam van ja als je klaar ben help ik je wel even, dat mag wel en die anderen willen jouw ook wel helpen. Je hoeft er niet over in te zitten dat je er wat langer over doet dan anderen. Je bent hier nog nieuw en dat had iedereen hier. Ik was opzich wel redelijk ver, maar er moest nog wel wat gebeuren en gelukkig hebben die anderen mijn daar mee geholpen.



En nu achteraf dacht ik, het is me niet gelukt om in mijn eentje op tijd klaar te zijn met schoonmaken, dat voelt niet als falen, maar wel als iets perfectonistische omdat ik het ook graag goed wil doen. En dan zeg ik wel tegen mezelf, van dit was je 2e keer, het is niet erg dat je wat dingen vergeet of dat je nu eenmaal wat langzamer bent Je bent hier nieuw en de tijd zal het leren. Je leert het heus wel, iedereen die kwam werken had tijd nodig.



Maar dat kan niet echt tot mezelf door dringen omdat, ik graag alles goed wil doen en geen fouten wil maken. Ik dacht dat ik wel wat van mijn angst heb geleerd, en dan zeg ik wel eens niet iedereen is perfect, en ze accepteren me maar zoals ik ben.

In de meeste gevallen lukt het mij ook wel om niks van anderen mensen aan te trekken wat ze van mij denken.



Maar gisteren dacht ik, je had wel wat sneller gekund, en het is helemaal niet de bedoeling om mezelf omlaag te halen. En ik spreek mezelf ook wel moed in en positieve woorden en proveer mij er zo mijn mogelijk druk om te maken, maar dat lukt niet altijd.



Straks moet ik weer werken en ik denk nu al van, hoe zal het vandaag gaan? Als ik niet weer langzaam ben, want dan moeten de andere mij weer helpen en misschien willen ze dat niet. Allemaal gedachten die misschien niet eens waar zijn. DIt heeft ook weer te maken met perfectonistsich zijn.



Maar wat ik mij afvraag hoe kan ik er nou voor zorgen dat ik minder perfectonische wordt en ben, en niet alles perfect wil gaan doen? Want ik ben bang dat als ik alsmaar probeer om perfect te willen zijnen mijn werk goed probeer te doen, misschien zelf wel te goed, dat ik misschien weer een moment krijg dat ik volledig weer in zal storten en dan weer te maken krijgt met angst.



Overigens ik ben wel blij met wie ik ben, en ik accepteer mezelf volledig zoals ik ben, en ik ben zeker van mezelf, maar als ik ergens nieuw aan de bak kom, kan ik soms wel een beetje onzeker zijn en daardoor probeer ik alles gelijk goed te willen doen, zodat mensen met ook goed zullen gaan vinden. EN ik weet dat, wat ik nu doe, dat mij straks veel energie gaat kosten, en dat ik misschien straks wel helemaal opgebrand of uitgeput ben.



Iemand nog tips hoe ik hier mee om kan gaan?

Het is idd schoonmaken, als je in een ziekenhuis zou werken met medicijnen en dergelijk dan wordt het natuurlijk een ander verhaal.



Dit stelt me weer enigzins gerust, en idd ik kom wel op die niveau en als ik daar echt een vast contract krijg, ga ik sowieso nog een cursus volgen die verplicht is

van mijn angsten ben ik wel dergelijk af, maar van mijn piekeren nog niet helemaal...



Alhoewel het in de meeste gevallen het mij echt wel lukt om niet eens te piekeren dit komt maar een enkele keer voor, vooral als ik iets nieuws op mijn pad krijg.

maar ik kijk het een tijdje aan, en als het piekeren erger wordt dan neem ik weer contact op met mijn psycholoog

dat is waar, ik wil altijd te snel, want ik denk hoe sneller hoe beter, maar dat werkt alleen maar averechts.EN heb dan soms weinig geduld en idd ik moet het gewoon maar over me heen late komen en maar zien wat er van komt, want ik denk dat als ik te snel wil gaan, dat het juist alleen maar averechts werrk

ik kan dit zeker wel aan, maar alle begin is moeilijk nietwaar?



Ik denk dat ik zelf teveel van mij verwacht, ipv dat anderen dat van mij zullen wachten. Ik werk er nog maar 2 dagen, en tot nu toe ging het goed.

ik kan de druk ook wel aan, maar het is niet zo dat ik super snel moet. Ik heb ook als kamermeisje gewerkt en daar moest ik sneller.. Ze zeggen dat ik dat vanzelf leer en me niet druk moet maken als ik wat langzamer ben, het komt vanzelf