Nerveus rondom seks

Sinds een tijd voel ik me nogal nerveus rondom het thema seks. Het is overal, wat het niet makkelijk maakt. Ik weet dat seks iets normaals is, maar het maakt mij ongemakkelijk. Iedereen doet het, ook de onaantrekkelijke mensen, op manieren die ik mij niet eens wil voorstellen. Ik woon ook nog eens in Amsterdam, waar het barst van de seksshops. Als ik kijk wat daar allemaal wordt uitgestalt, lopen de rillingen mij over het lijf.



Als tiener had ik veel wisselende partners, het gaf mij een gevoel van zelfvertrouwen om te weten dat ik aantrekkelijk was. Ook nu vind ik dat ik er leuk uitzie, dus het is geen onzekerheid. Zoenen, knuffelen, het is prima, maar seks... het heeft gewoon iets vies voor mij. . Nu heb ik een relatie en we hebben wel regelmatig seks. Het voelt lekker, maar ik ben ook nog steeds best preuts. Ik doe niet aan rare standjes en hou ook niet van voorspel. A-seksueel ben ik niet, ik krijg er alleen een onprettig gevoel bij. Mijn vriend weet dat, en gaat er goed mee om. Hij kijkt in zijn vrije tijd genoeg porno om aan zijn trekken te komen, dus ik voel me nergens toe verplicht.



Ik denk dat ik het altijd wel had zo'n kijk op seks, maar als tiener stopte ik dat gevoel weg. Ik ben echter nooit seksueel misbruikt. Thuis was seks niet perse taboe, maar er werd wel verwacht dat je respect voor je lichaam toonde en veilige seks had. Mijn eerste keer was met iemand die ik niet zo heel leuk vond, maar ik dacht, ik ben nu 17, het moet maar eens gebeuren. Ik vond penissen heel lang nare, lelijke dingen en het kostte mij veel moeite om er een aan te raken. Toch heb ik daarna genoeg leuke seksuele contacten gehad. Ik denk dat het gevoel pas echt zo erg werd na mijn laatste ex. Ik kwam er achter dat hij van dingen hield die ik veel te ver vond gaan, op het angstaanjagende aan toe. Met mij deed hij niks geks, maar ik kwam er achter dat hij van heftige bdsm bleek te houden. Sindsdien kan ik het woord "fetish" niet meer horen of zien. Ik wil mij er denk ik zoveel mogelijk van distantieren, door seks gewoon "braaf" te houden, of zo.



Ergens wil ik van dat gevoel af. Ik wil me niet naar voelen als ik langs een seksshop loop, als een vriendin praat over haar one night stand of als ik dieren seks zie hebben (ja, echt, daar voel ik me ook al raar bij).

Ik val ook wel op vrouwenlichamen, maar een relatie met een vrouw lijkt me dan weer niks. Meestal als ik porno kijk, kijk ik naar vrouwen. Ik ben echter nooit verliefd geweest op een vrouw, wel altijd op mannen.

Ik ben ook nooit een lesbienne tegengekomen waar ik mij toe aangetrokken voelde. Wel hetero-vrouwen, maar daar heb ik niks mee gedaan en dat was ook nooit een verliefdheid.

Ik kom sowieso niet snel klaar bij seks en bij masturberen pas na een kwartier. Ik heb wel seks met mijn vriend en ik doe wel dingen om het leuk voor hem te maken, maar als hij wat bij mij doet voel ik me alleen maar ongemakkelijk. Ik geef hem liever voorspel en dat we dan seks hebben, en dat ik dan later een keer met mijzelf aan de slag ga.

Ik heb een relatie met een man en daar ben ik verder gelukkig mee. Als ik denk aan seks met een vrouw voel ik me maar raar. Heb ooit eens een vrouw gezoend en dat vond ik ook niet bijzonder. (Oke, ze was niet al te aantrekkelijk en ik dronken)

Het is ook lastig dat ik de gayscene wel van redelijk dichtbij ken (vriendin van mij is lesbisch) en die trekt mij totaal niet. Ik ben vrij conservatief en ik heb nog geen enkele lipstick-lesbienne ontmoet.

Ik zou mijzelf als biseksueel omschrijven, waarbij ik vrouwen liever van een afstandje bewonder en met mannen relaties aanga.