Advies gevraagd

15-04-2013 19:19 13 berichten
Het gaat niet zo goed met mij.



Het laatste half jaar heb ik heel veel stress ervaren tijdens mijn opleiding en ik weet niet zo goed hoe ik hiermee moet omgaan. Het is nu zelfs zo erg dat ik echt heel erg mijn best moet doen om 'de schijn op te houden' en ben ik totaal niet mezelf. Knorrig, emotioneel labiel en er hoeft maar één ding te gebeuren of ik word al helemaal verdrietig. Lig regelmatig piekerend in bed, kan niet slapen of huil mezelf in slaap en ik weet niet waarom. Hoewel ik heel veel stress heb ervaren het laatste jaar, is er nu eigenlijk niks meer aan de hand.



Ik ben bang dat ik op het randje zit van overspannenheid en daarom heb ik van de week een afspraak gemaakt bij mijn huisarts. Gelukkig kan ik heel goed terecht bij mijn vriend en (schoon)ouders. Ook ga ik iets minder werken en ben ik op zoek naar een hobby, zodat ik niet altijd alleen bezig ben met school/werk, maar ook tijd voor mezelf heb. Iemand nog verdere tips voor me of iemand die de boel even kan relativeren zodat ik hier niet zwelg in zelfmedelijden? Ben midden 20 en zit nu al tegen het randje, hoe moet dat later als ik aan het werk ben? Schaam me dood.
Alle reacties Link kopieren
Nou je dood schamen hoeft niet en je hebt denk ik al goede stappen gemaakt door naar je huisarts te gaan en ook minder te gaan werken en een hobby zoeken.
Alle reacties Link kopieren
Lijkt me inderdaad al een goede eerste stap! Ik ben begin 20 en herken dat van 'opleidingsdruk' ook wel. Moet je nog lang studeren, of ben je bijna klaar? Misschien ook om de zoveel tijd wat leuks inplannen met je vriend, denk aan een citytrip, weekendje weg, avondje bioscoop? Sterkte!
Alle reacties Link kopieren
Niks om je voor te schamen. Het schijnt dat juist veel mensen van onze leeftijd er last van hebben.



Huisarts en kijken of je je leven beter in kunt richten zijn een goede eerste stap.
Alle reacties Link kopieren
Ik was 22 en trok het niet meer. Ik moest ook alle ballen hooghouden. Elke rol moest goed zijn. Ik wilde een goede student, vriendin, dochter, schoondochter, huishoudster, zus, vriendin, stagiaire, werknemer en trainster zijn. Onnodig te zeggen dat ik aan mezelf ten onder ging. Heb 6 weken thuis gezeten en heb prioriteiten gesteld. Toen ging het beter.



Doodschamen is nergens voor nodig!
Prima acties!

Zwelgen in zelfmedelijden hoeft ook niet, mag wel maar helpt meestal geen moer.

Wat er nu speelt is nu. Misschien leer je er juist van voor de toekomst. Om nu al te denken dat t noooooooit meer wat word lijkt me wat vroeg. First things first, eerst maar es bezig met je nu wat beter zien te voelen!

Succes! Eerste stappen zijn in elk geval gezet, vaak ook al erg lastig maar jij hebt t toch maar gedaan!
Alle reacties Link kopieren
Ik ben eind 20 en ik bén overspannen. Niks om je voor te schamen. Je moet juist trots zijn: al halverwege je 20ste ben je in staat om de signalen die je lichaam geeft op de juiste manier te interpreteren én er direct naar te handelen. Dat is heel veel mensen niet gegeven, ook niet als je 50 zijn..
Alle reacties Link kopieren
Waarom stop je niet een half jaar met je studie? Even ademhalen, even bijkomen. Je wil toch met plezier je studie doen en vanuit positieve energie zoveel mogelijk leren over je vakgebied i.p.v. er tegenop zien en stress ervaren.
Alle reacties Link kopieren
Ik was net 22 toen ik mijn studie moest staken, burn out en ook andere psychische problemen. Maar ik was in ieder geval te laat met de signalen herkennen en dat ben jij niet, (niet te laat met signaleren) dus goede stap dat je naar je huisarts gaat. Als hij/zij je doorverwijst naar een psycholoog, ook daar hoef je je niet voor te schamen. Die wilt je alleen maar helpen. En er zijn tegenwoordig zat mensen die naar een psycholoog gaan.
Alle reacties Link kopieren
Wordtel, prima dat je naar de huisarts stapt en fijn dat je mensen hebt bij wie je terecht kwam. Schamen is niet nodig, het is zoals het is.



Je voelt dus gestrest en op het randje van overspannen. Dat betekent dat je veel druk ervaart. Denk dat het zaak is om uit te zoeken van welke dingen je druk ervaart en waarom je die druk ervaart. Luister goed naar je lichaam, meestal geeft je lichaam wel een hint in de goede richting



Druk kan van alles zijn: net boven je niveau werken, bang niet aan de verwachtingen van anderen te voldoen, jezelf heel hoge eisen opleggen, iets doen wat je geacht wordt interessant vinden terwijl je het niet wezenlijk interessant vind, bang om te mislukken etc.

Geen gemakkelijke opdracht maar het zal je op langere termijn helpen om minder druk te ervaren en de dagelijkse situatie beter aan te kunnen.
Bedankt voor alle reacties tot nu en voor alle opbeurende berichten, voel me al een stuk beter. Half jaar pauze nemen ga ik over nadenken, misschien helpt dat ook!



Ik heb nu toevallig onverwachts een vriendin op bezoek, dus reageer morgen weer wat uitgebreider.
@thomaaas: zo had ik het nog niet bekeken!
Alle reacties Link kopieren
Wat knap van je dat je die stap hebt genomen om naar de HA te gaan. Ik herken mezelf een beetje in je verhaal. Ik was 27 en wilde ook alles goed doen. Pas toen het bespreekbaar werd, ook op mijn werk, kwamen er mensen met herkenning naar me toe. Dan blijkt eigenlijk pas dat je niet de enige bent die dit heeft ervaren. Het is juist knap dat je nu al sterk genoeg bent om voor jezelf te zorgen en objectief kijkt naar wat JIJ nodig hebt.



Ik ben benieuwd wat de HA voorstelt en hoe je verder je pad gaat bewandelen. (Klinkt lekker zweverig) ik denk in ieder geval dat je met deze stap al op de hoofdweg zit! ;)

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven