Psyche
alle pijlers
wat is dit nou eigenlijk?
zondag 21 april 2013 om 12:50
Vroeger ben ik lange tijd door diverse mensen negatief benaderd. 1 van die mensen was ook mijn moeder.
Door de jaren heen is het krijgen van kinderen een gevoelig onderwerp voor mij. Ik weet niet of dit ermee te maken heeft. Ik heb voor mijzelf besloten (al toen ik een tiener was) dat ik niet aan kinderen begin. Ik kan niet goed uitleggen waarom. Het heeft niet te maken met een hekel hebben aan kinderen. Het heeft meer te maken met het idee dat ik beter niet kan doen om hoe ik ben. Het heeft meer met mij als persoon te maken. Dat ik niet goed genoeg ben om moeder te zijn. Zoiets.
Door de jaren heen zijn er mensen om me heen zwanger geworden. Niets geks aan. Wat wel gek is is mijn reactie daarop. Als ik hoor dat iemand zwanger is of een kind heeft gekregen dan word ik heel verdrietig. Het raakt me heel erg. Ik krijg er echt een onbehaaglijk gevoel van. Ik heb zelfs 1 keer gehad dat ik op een kraamvisite echt moest huilen. Ik vond dit heel erg en schaamde me diep hiervoor. Maar ik kan er niets aan doen. Binnenkort heb ik waarschijnlijk weer een kraamvisite. Ik ben bang dat ik dan weer moet huilen en zie er wel een beetje tegenop. Misschien valt het wel mee.
Het is niet zo dat ik het mensen niet gun. Ik heb helemaal geen hekel aan mensen die in het verleden zwanger zijn geworden. Dus dat is het niet. Ik voel me alleen echt onbehaaglijk en heel verdrietig als ik te horen krijg dat iemand zwanger is/ een kind heeft gekregen. Buiten het feit dat dit geen normale reactie van me is, vraag ik me af wat dit nu is. Heeft iemand een idee?
Door de jaren heen is het krijgen van kinderen een gevoelig onderwerp voor mij. Ik weet niet of dit ermee te maken heeft. Ik heb voor mijzelf besloten (al toen ik een tiener was) dat ik niet aan kinderen begin. Ik kan niet goed uitleggen waarom. Het heeft niet te maken met een hekel hebben aan kinderen. Het heeft meer te maken met het idee dat ik beter niet kan doen om hoe ik ben. Het heeft meer met mij als persoon te maken. Dat ik niet goed genoeg ben om moeder te zijn. Zoiets.
Door de jaren heen zijn er mensen om me heen zwanger geworden. Niets geks aan. Wat wel gek is is mijn reactie daarop. Als ik hoor dat iemand zwanger is of een kind heeft gekregen dan word ik heel verdrietig. Het raakt me heel erg. Ik krijg er echt een onbehaaglijk gevoel van. Ik heb zelfs 1 keer gehad dat ik op een kraamvisite echt moest huilen. Ik vond dit heel erg en schaamde me diep hiervoor. Maar ik kan er niets aan doen. Binnenkort heb ik waarschijnlijk weer een kraamvisite. Ik ben bang dat ik dan weer moet huilen en zie er wel een beetje tegenop. Misschien valt het wel mee.
Het is niet zo dat ik het mensen niet gun. Ik heb helemaal geen hekel aan mensen die in het verleden zwanger zijn geworden. Dus dat is het niet. Ik voel me alleen echt onbehaaglijk en heel verdrietig als ik te horen krijg dat iemand zwanger is/ een kind heeft gekregen. Buiten het feit dat dit geen normale reactie van me is, vraag ik me af wat dit nu is. Heeft iemand een idee?
zondag 21 april 2013 om 15:27
quote:appeltaart02 schreef op 21 april 2013 @ 12:50:
Ik kan niet goed uitleggen waarom. Het heeft niet te maken met een hekel hebben aan kinderen. Het heeft meer te maken met het idee dat ik beter niet kan doen om hoe ik ben. Het heeft meer met mij als persoon te maken. Dat ik niet goed genoeg ben om moeder te zijn. Zoiets.
Ik vind dat je je er hier wel heel makkelijk van af maakt.
Misschien is het goed om dit eens met een psycholoog te bespreken. Waarschijnlijk krijg je daar heel andere inzichten van.
Ik kan niet goed uitleggen waarom. Het heeft niet te maken met een hekel hebben aan kinderen. Het heeft meer te maken met het idee dat ik beter niet kan doen om hoe ik ben. Het heeft meer met mij als persoon te maken. Dat ik niet goed genoeg ben om moeder te zijn. Zoiets.
Ik vind dat je je er hier wel heel makkelijk van af maakt.
Misschien is het goed om dit eens met een psycholoog te bespreken. Waarschijnlijk krijg je daar heel andere inzichten van.
zondag 21 april 2013 om 16:20
Volgens mij is je verlangen naar een kindje krijgen zo groot, dat je niet weet waar je het zoeken moet.
Je bent natuurlijk gewoon goed genoeg om moeder te worden. Ik denk dat je dat waanidee dat je niet geschikt zou zijn eens zou moeten bespreken met een goede psycholoog, zodat je vrede kan leren vinden in jezelf en je er, net als zovele vrouwen, op kan gaan richten een kindje te krijgen.
Don't sell yourself short meid, ik vind de vrouwen die jou dat gevoel hebben bezorgd een heel stuk minder geschikt, anders hadden ze je nooit zover gekregen met hun gedrag.
Je bent natuurlijk gewoon goed genoeg om moeder te worden. Ik denk dat je dat waanidee dat je niet geschikt zou zijn eens zou moeten bespreken met een goede psycholoog, zodat je vrede kan leren vinden in jezelf en je er, net als zovele vrouwen, op kan gaan richten een kindje te krijgen.
Don't sell yourself short meid, ik vind de vrouwen die jou dat gevoel hebben bezorgd een heel stuk minder geschikt, anders hadden ze je nooit zover gekregen met hun gedrag.
zondag 21 april 2013 om 20:40
quote:joosts schreef op 21 april 2013 @ 15:27:
[...]
Ik vind dat je je er hier wel heel makkelijk van af maakt.
Misschien is het goed om dit eens met een psycholoog te bespreken. Waarschijnlijk krijg je daar heel andere inzichten van.
Hoe bedoel je dit precies?
@cateautje: het is ook het idee dat als een kindje het karakter van mij heeft dat dat dan niks wordt. Je laatste alinea: zo had ik het nog niet bekeken. Ik zou als ik een kind zou hebben juist heel positief benaderen en proberen zelfvertrouwen mee te geven. Helaas heb ik dat zelf niet veel, dus hoe kan ik dat dan een ander meegeven. Dat is mijn gevoel er over.
[...]
Ik vind dat je je er hier wel heel makkelijk van af maakt.
Misschien is het goed om dit eens met een psycholoog te bespreken. Waarschijnlijk krijg je daar heel andere inzichten van.
Hoe bedoel je dit precies?
@cateautje: het is ook het idee dat als een kindje het karakter van mij heeft dat dat dan niks wordt. Je laatste alinea: zo had ik het nog niet bekeken. Ik zou als ik een kind zou hebben juist heel positief benaderen en proberen zelfvertrouwen mee te geven. Helaas heb ik dat zelf niet veel, dus hoe kan ik dat dan een ander meegeven. Dat is mijn gevoel er over.
zondag 21 april 2013 om 21:30
Het komt op mij over alsof je door de negatieve benadering die je ervaren hebt je ook negatief over jezelf bent gaan denken en dat je hier nu tegenaan loopt/mee geconfronteerd wordt wanneer je bijvoorbeeld op kraamvisite gaat.
Positief benaderen en zelfvertrouwen kan je leren. Of je nu wel of geen kinderen wilt, dat is natuurlijk sowieso waardevol.
Ik zou zeggen, ga met jezelf aan de slag, bijvoorbeeld bij een psycholoog. Zoals ze het in de reclame zo mooi zeggen; you're worth it!
Positief benaderen en zelfvertrouwen kan je leren. Of je nu wel of geen kinderen wilt, dat is natuurlijk sowieso waardevol.
Ik zou zeggen, ga met jezelf aan de slag, bijvoorbeeld bij een psycholoog. Zoals ze het in de reclame zo mooi zeggen; you're worth it!
zondag 21 april 2013 om 21:38
Ik vind dat je dit heel erg mooi heb gezegd nikna87.quote:niknak87 schreef op 21 april 2013 @ 21:30:
Het komt op mij over alsof je door de negatieve benadering die je ervaren hebt je ook negatief over jezelf bent gaan denken en dat je hier nu tegenaan loopt/mee geconfronteerd wordt wanneer je bijvoorbeeld op kraamvisite gaat.
Positief benaderen en zelfvertrouwen kan je leren. Of je nu wel of geen kinderen wilt, dat is natuurlijk sowieso waardevol.
Ik zou zeggen, ga met jezelf aan de slag, bijvoorbeeld bij een psycholoog. Zoals ze het in de reclame zo mooi zeggen; you're worth it!
Het komt op mij over alsof je door de negatieve benadering die je ervaren hebt je ook negatief over jezelf bent gaan denken en dat je hier nu tegenaan loopt/mee geconfronteerd wordt wanneer je bijvoorbeeld op kraamvisite gaat.
Positief benaderen en zelfvertrouwen kan je leren. Of je nu wel of geen kinderen wilt, dat is natuurlijk sowieso waardevol.
Ik zou zeggen, ga met jezelf aan de slag, bijvoorbeeld bij een psycholoog. Zoals ze het in de reclame zo mooi zeggen; you're worth it!
zondag 21 april 2013 om 21:45
TO:
Ik herken mij niet in jouw verhaal. maar zoals meerdere mensen al zeiden is dat een kwestie van zelfvertrouwen, zelfkennis en geloof in je zelf. Ik ben het eens met de anderen dat het misschien goed voor je zou zijn om eerst in je zelf te gaan geloven en ongeacht of je kinderen zou willen jezelf weer leuker moet gaan vinden.
Ik neem aan dat je wel een vriend/vriendin hebt. hij/zei vind jouw toch ook een mooi persoon om mee om te gaan. en de andere mensen die dicht bij jouw staan kiezen ook om met jouw om te gaan. dus ik denk dat het gevoel dat je niet goed genoeg bent inderdaad het eerste is om aan te werken, zodat je verder kunt in het leven met beslissingen maken.
liefs Strongquote:appeltaart02 schreef op 21 april 2013 @ 12:50:
Vroeger ben ik lange tijd door diverse mensen negatief benaderd. 1 van die mensen was ook mijn moeder.
Door de jaren heen is het krijgen van kinderen een gevoelig onderwerp voor mij. Ik weet niet of dit ermee te maken heeft. Ik heb voor mijzelf besloten (al toen ik een tiener was) dat ik niet aan kinderen begin. Ik kan niet goed uitleggen waarom. Het heeft niet te maken met een hekel hebben aan kinderen. Het heeft meer te maken met het idee dat ik beter niet kan doen om hoe ik ben. Het heeft meer met mij als persoon te maken. Dat ik niet goed genoeg ben om moeder te zijn. Zoiets.
Door de jaren heen zijn er mensen om me heen zwanger geworden. Niets geks aan. Wat wel gek is is mijn reactie daarop. Als ik hoor dat iemand zwanger is of een kind heeft gekregen dan word ik heel verdrietig. Het raakt me heel erg. Ik krijg er echt een onbehaaglijk gevoel van. Ik heb zelfs 1 keer gehad dat ik op een kraamvisite echt moest huilen. Ik vond dit heel erg en schaamde me diep hiervoor. Maar ik kan er niets aan doen. Binnenkort heb ik waarschijnlijk weer een kraamvisite. Ik ben bang dat ik dan weer moet huilen en zie er wel een beetje tegenop. Misschien valt het wel mee.
Het is niet zo dat ik het mensen niet gun. Ik heb helemaal geen hekel aan mensen die in het verleden zwanger zijn geworden. Dus dat is het niet. Ik voel me alleen echt onbehaaglijk en heel verdrietig als ik te horen krijg dat iemand zwanger is/ een kind heeft gekregen. Buiten het feit dat dit geen normale reactie van me is, vraag ik me af wat dit nu is. Heeft iemand een idee?
Ik herken mij niet in jouw verhaal. maar zoals meerdere mensen al zeiden is dat een kwestie van zelfvertrouwen, zelfkennis en geloof in je zelf. Ik ben het eens met de anderen dat het misschien goed voor je zou zijn om eerst in je zelf te gaan geloven en ongeacht of je kinderen zou willen jezelf weer leuker moet gaan vinden.
Ik neem aan dat je wel een vriend/vriendin hebt. hij/zei vind jouw toch ook een mooi persoon om mee om te gaan. en de andere mensen die dicht bij jouw staan kiezen ook om met jouw om te gaan. dus ik denk dat het gevoel dat je niet goed genoeg bent inderdaad het eerste is om aan te werken, zodat je verder kunt in het leven met beslissingen maken.
liefs Strongquote:appeltaart02 schreef op 21 april 2013 @ 12:50:
Vroeger ben ik lange tijd door diverse mensen negatief benaderd. 1 van die mensen was ook mijn moeder.
Door de jaren heen is het krijgen van kinderen een gevoelig onderwerp voor mij. Ik weet niet of dit ermee te maken heeft. Ik heb voor mijzelf besloten (al toen ik een tiener was) dat ik niet aan kinderen begin. Ik kan niet goed uitleggen waarom. Het heeft niet te maken met een hekel hebben aan kinderen. Het heeft meer te maken met het idee dat ik beter niet kan doen om hoe ik ben. Het heeft meer met mij als persoon te maken. Dat ik niet goed genoeg ben om moeder te zijn. Zoiets.
Door de jaren heen zijn er mensen om me heen zwanger geworden. Niets geks aan. Wat wel gek is is mijn reactie daarop. Als ik hoor dat iemand zwanger is of een kind heeft gekregen dan word ik heel verdrietig. Het raakt me heel erg. Ik krijg er echt een onbehaaglijk gevoel van. Ik heb zelfs 1 keer gehad dat ik op een kraamvisite echt moest huilen. Ik vond dit heel erg en schaamde me diep hiervoor. Maar ik kan er niets aan doen. Binnenkort heb ik waarschijnlijk weer een kraamvisite. Ik ben bang dat ik dan weer moet huilen en zie er wel een beetje tegenop. Misschien valt het wel mee.
Het is niet zo dat ik het mensen niet gun. Ik heb helemaal geen hekel aan mensen die in het verleden zwanger zijn geworden. Dus dat is het niet. Ik voel me alleen echt onbehaaglijk en heel verdrietig als ik te horen krijg dat iemand zwanger is/ een kind heeft gekregen. Buiten het feit dat dit geen normale reactie van me is, vraag ik me af wat dit nu is. Heeft iemand een idee?
zondag 21 april 2013 om 21:49
quote:appeltaart02 schreef op 21 april 2013 @ 20:40:
[...]
Hoe bedoel je dit precies?
quote:appeltaart02 schreef op 21 april 2013 @ 12:50:
Ik kan niet goed uitleggen waarom. Het heeft niet te maken met een hekel hebben aan kinderen. Het heeft meer te maken met het idee dat ik beter niet kan doen om hoe ik ben. Het heeft meer met mij als persoon te maken. Dat ik niet goed genoeg ben om moeder te zijn. Zoiets.
Ik bedoel dat je niet lijkt te willen zoeken naar de grondoorzaak.
Je kunt het niet goed uitleggen, een beetje uit de lucht gegrepen zaken, zoiets.
Daarom denk ik dat je je er een beetje makkelijk van af maakt.
Als je de grondoorzaken niet begrijpt of wilt aanpakken, dan blijf je in een vicieuze cirkel en kom je nooit daar waar je wilt komen.
Ik denk dus dat het goed is dat je die grondoorzaken of redenen boven water moet krijgen.
[...]
Hoe bedoel je dit precies?
quote:appeltaart02 schreef op 21 april 2013 @ 12:50:
Ik kan niet goed uitleggen waarom. Het heeft niet te maken met een hekel hebben aan kinderen. Het heeft meer te maken met het idee dat ik beter niet kan doen om hoe ik ben. Het heeft meer met mij als persoon te maken. Dat ik niet goed genoeg ben om moeder te zijn. Zoiets.
Ik bedoel dat je niet lijkt te willen zoeken naar de grondoorzaak.
Je kunt het niet goed uitleggen, een beetje uit de lucht gegrepen zaken, zoiets.
Daarom denk ik dat je je er een beetje makkelijk van af maakt.
Als je de grondoorzaken niet begrijpt of wilt aanpakken, dan blijf je in een vicieuze cirkel en kom je nooit daar waar je wilt komen.
Ik denk dus dat het goed is dat je die grondoorzaken of redenen boven water moet krijgen.
zondag 21 april 2013 om 23:10
ja het is zo dat ik negatief over mezelf denk. De laatste tijd kom ik er steeds meer achter dat dat niet nodig is. Ook al ben ik er nog niet helemaal. Ook met het kinderen krijgen denk ik dat het verkeerd is als een kindje op mij zou lijken. Stel dat dat niet zo is, dan zijn er ineens wel mogelijkheden. Dat zou veel dingen veranderen. Wat cateautje zegt vind ik wel een goede, dat mijn moeder juist niet geschikt was.
Bedankt voor de lieve reacties allemaal.
Bedankt voor de lieve reacties allemaal.
zondag 21 april 2013 om 23:36
quote:appeltaart02 schreef op 21 april 2013 @ 23:10:
ja het is zo dat ik negatief over mezelf denk. De laatste tijd kom ik er steeds meer achter dat dat niet nodig is. Ook al ben ik er nog niet helemaal. Ook met het kinderen krijgen denk ik dat het verkeerd is als een kindje op mij zou lijken. Stel dat dat niet zo is, dan zijn er ineens wel mogelijkheden. Dat zou veel dingen veranderen. Wat cateautje zegt vind ik wel een goede, dat mijn moeder juist niet geschikt was.
Bedankt voor de lieve reacties allemaal.
Goed dat je dat onderkent.
Ik denk dat het nu aan jezelf is om een stap verder te zetten in de 'goeie' richting
ja het is zo dat ik negatief over mezelf denk. De laatste tijd kom ik er steeds meer achter dat dat niet nodig is. Ook al ben ik er nog niet helemaal. Ook met het kinderen krijgen denk ik dat het verkeerd is als een kindje op mij zou lijken. Stel dat dat niet zo is, dan zijn er ineens wel mogelijkheden. Dat zou veel dingen veranderen. Wat cateautje zegt vind ik wel een goede, dat mijn moeder juist niet geschikt was.
Bedankt voor de lieve reacties allemaal.
Goed dat je dat onderkent.
Ik denk dat het nu aan jezelf is om een stap verder te zetten in de 'goeie' richting
