Psyche
alle pijlers
stabiliteit kwijt
vrijdag 7 juni 2013 om 23:06
Lieve forum leden.
Ik heb al best een tijd niet meer een onderwerp geplaatst op het forum. Ik wil heel graag even weer lekker van mij afschrijven en alle reacties zijn natuurlijk welkom.
vanaf aankomende week kan ik eindelijk weer naar mijn therapie. Psych had vrij. Heb het er de laatste 6 weken erg moeilijk gehad. en vond het vreselijk dat ik niet mijn psych heb om op terug te kunnen vallen. Ik weet dat ik ooit ( nu nog te vroeg ) het ook alleen moet doen. maar als ik mijn psych niet regelmatig kan bezoeken gaat het weer helemaal mis.
mijn laatste 6 weken:
enorme ruzie met ouders. word heen en weer geslingerd. de ene keer trekken ze me aan en de andere keer word ik weer fijn weg geschopt. erg onvoorspelbaar dus.
Opleiding afgemaakt ( positief dus ) Nu al 4 keer gewisseld van aanvraag voor vervolgopleiding. Het eerste moment vind ik het geweldig. en later begin ik weer vreselijk te twijfelen over mijn keuze's. Dan zeg ik het weer af en stort me met alle vrolijkheid weer op iets nieuws wat ik vervolgens ook weer afzeg. Ik heb een baan aangeboden gekregen en zelfs dit heb ik afgeslagen aangezien ik twijfel of ik het echt wel zo leuk zou vinden. ( ik ben nota bene toch het meisje wat weer ergens mee stopt, zegt mijn gedachten ) Mijn vriend word er gek van al dat getwijfel.
Daar komt bij dat ik nu al 9 maand aan de antidepri pillen zit. Ik heb al die tijd alleen maar verschil gemerkt in mijn uitersten. De psych zegt dat mijn 'problemen' nooit helemaal over gaan. dus ik zit erover te denken om maar met de pillen te stoppen. Verder ga ik nu de vakantie in en verveel me nu al. (kan niet alleen zijn) Mijn verlating angst naar mijn vriend begint weer veel erger te worden. Continu om bevestiging vragen. Ik ben doodmoe maar kan niet slapen. Geef om alle ellende even te vergeten van nu en vroeger echt veelte veel geld uit. Vriend word er dood moe van en controleert me nu in alles en ik word de hele tijd bemoederd en alles word op mij gegooid. Verder hebben we echt een super relatie en ik hou heel veel van hem, maar zit er echt verschrikkelijk doorheen. De psych vind het niet handig om mij vaker te zien dan 1 x in de 3 weken. ( ben ik het totaal niet mee eens, maar durf het gewoon echt niet te zeggen )
nja dat was het denk ik wel zo'n beetje.
sorry voor het gezeur en de negativiteit. Ik wou het even kwijt.
heel veel liefs strong
Ik heb al best een tijd niet meer een onderwerp geplaatst op het forum. Ik wil heel graag even weer lekker van mij afschrijven en alle reacties zijn natuurlijk welkom.
vanaf aankomende week kan ik eindelijk weer naar mijn therapie. Psych had vrij. Heb het er de laatste 6 weken erg moeilijk gehad. en vond het vreselijk dat ik niet mijn psych heb om op terug te kunnen vallen. Ik weet dat ik ooit ( nu nog te vroeg ) het ook alleen moet doen. maar als ik mijn psych niet regelmatig kan bezoeken gaat het weer helemaal mis.
mijn laatste 6 weken:
enorme ruzie met ouders. word heen en weer geslingerd. de ene keer trekken ze me aan en de andere keer word ik weer fijn weg geschopt. erg onvoorspelbaar dus.
Opleiding afgemaakt ( positief dus ) Nu al 4 keer gewisseld van aanvraag voor vervolgopleiding. Het eerste moment vind ik het geweldig. en later begin ik weer vreselijk te twijfelen over mijn keuze's. Dan zeg ik het weer af en stort me met alle vrolijkheid weer op iets nieuws wat ik vervolgens ook weer afzeg. Ik heb een baan aangeboden gekregen en zelfs dit heb ik afgeslagen aangezien ik twijfel of ik het echt wel zo leuk zou vinden. ( ik ben nota bene toch het meisje wat weer ergens mee stopt, zegt mijn gedachten ) Mijn vriend word er gek van al dat getwijfel.
Daar komt bij dat ik nu al 9 maand aan de antidepri pillen zit. Ik heb al die tijd alleen maar verschil gemerkt in mijn uitersten. De psych zegt dat mijn 'problemen' nooit helemaal over gaan. dus ik zit erover te denken om maar met de pillen te stoppen. Verder ga ik nu de vakantie in en verveel me nu al. (kan niet alleen zijn) Mijn verlating angst naar mijn vriend begint weer veel erger te worden. Continu om bevestiging vragen. Ik ben doodmoe maar kan niet slapen. Geef om alle ellende even te vergeten van nu en vroeger echt veelte veel geld uit. Vriend word er dood moe van en controleert me nu in alles en ik word de hele tijd bemoederd en alles word op mij gegooid. Verder hebben we echt een super relatie en ik hou heel veel van hem, maar zit er echt verschrikkelijk doorheen. De psych vind het niet handig om mij vaker te zien dan 1 x in de 3 weken. ( ben ik het totaal niet mee eens, maar durf het gewoon echt niet te zeggen )
nja dat was het denk ik wel zo'n beetje.
sorry voor het gezeur en de negativiteit. Ik wou het even kwijt.
heel veel liefs strong
vrijdag 7 juni 2013 om 23:16
Jeetje, strong.. Soms is het gewoon goed het er even uit te gooien, hoor! Dat is ook gewoon prima, daar is het een forum voor
Maar, neem je genoeg de tijd om soms een avond er even lekker voor jezelf te zijn? Gewoon, even tutten met jezelf, jezelf mooi maken, een film kijken, lekker eten, lekker drankje, een boek lezen, of iets wat jij maar ook jij echt leuk vindt?
Het lijkt erop alsof je veel van anderen laat afhangen, je stabiliteit. Of dat nou je psycholoog is, of je vriend, of geld uitgeven.. Kun je nog wel naar jezelf en je eigen gevoel luisteren? Gewoon, wat jij echt voelt? Niet denken, maar voelen?
Antidepressiva lijken me lastig ja. Zonder dalen heb je ten slotte ook geen pieken! Aan de andere kant, heb je juist door deze medicatie de tijd om de oorzaak van de problemen aan te pakken, niet de symptomen (daarmee helpen de pillen alleen..). En als je de symptomen even vermindert, heb je meer aandacht voor zelfreflectie en -verbetering. Maar, zoals ik al zei, snap ik dat het lastig is!
Wat ik eigenlijk wil zeggen, ik denk dat je iets meer aan jezelf moet denken, wat jou nou echt blij maakt en dat dan ook doen of zorgen dat het gebeurt. Jij moet beter worden, dan ben je ook leuker voor alles en iedereen om je heen
Maar, neem je genoeg de tijd om soms een avond er even lekker voor jezelf te zijn? Gewoon, even tutten met jezelf, jezelf mooi maken, een film kijken, lekker eten, lekker drankje, een boek lezen, of iets wat jij maar ook jij echt leuk vindt?
Het lijkt erop alsof je veel van anderen laat afhangen, je stabiliteit. Of dat nou je psycholoog is, of je vriend, of geld uitgeven.. Kun je nog wel naar jezelf en je eigen gevoel luisteren? Gewoon, wat jij echt voelt? Niet denken, maar voelen?
Antidepressiva lijken me lastig ja. Zonder dalen heb je ten slotte ook geen pieken! Aan de andere kant, heb je juist door deze medicatie de tijd om de oorzaak van de problemen aan te pakken, niet de symptomen (daarmee helpen de pillen alleen..). En als je de symptomen even vermindert, heb je meer aandacht voor zelfreflectie en -verbetering. Maar, zoals ik al zei, snap ik dat het lastig is!
Wat ik eigenlijk wil zeggen, ik denk dat je iets meer aan jezelf moet denken, wat jou nou echt blij maakt en dat dan ook doen of zorgen dat het gebeurt. Jij moet beter worden, dan ben je ook leuker voor alles en iedereen om je heen
vrijdag 7 juni 2013 om 23:27
Lieve Strong,
Zo, dat is inderdaad een negatieve spiraal waar je in zit. Misschien beangstigt het je, maar kun je één of twee dagen even afstand nemen? Van je ouders, van je vriend? Desnoods bij een vriendin op de bank of in iemands huis die op vakantie is? Ik zeg niet dat je hiermee al je problemen oplost maar het kan helpen om dingen iets meer in perspectief te zien en om heel even tot rust te komen. Maar één nachtje. Of twee.
Dit heeft mij in moeilijke tijden in ieder geval heel erg geholpen. Het lost niks op, maar je krijgt er wel even iets meer lucht door. Niets moet alles mag en ik weet zeker dat er voor jou weer een tijd komt waarin je je weer beter in je vel voelt.
Voor nu
Zo, dat is inderdaad een negatieve spiraal waar je in zit. Misschien beangstigt het je, maar kun je één of twee dagen even afstand nemen? Van je ouders, van je vriend? Desnoods bij een vriendin op de bank of in iemands huis die op vakantie is? Ik zeg niet dat je hiermee al je problemen oplost maar het kan helpen om dingen iets meer in perspectief te zien en om heel even tot rust te komen. Maar één nachtje. Of twee.
Dit heeft mij in moeilijke tijden in ieder geval heel erg geholpen. Het lost niks op, maar je krijgt er wel even iets meer lucht door. Niets moet alles mag en ik weet zeker dat er voor jou weer een tijd komt waarin je je weer beter in je vel voelt.
Voor nu
vrijdag 7 juni 2013 om 23:39
lieve pionnetje.
Opzicht neem ik wel de tijd voor mijzelf. maar ik weet niet goed hoe dat moet. Soms heb ik dagen dat ik mij zelf prima kan vermaken en soms heb ik dagen dat ik echt alleen maar op de bank zit en me te ellendig voel om wat te gaan doen. mij zelf mooi maken is ook lastig. dit is aantal jaren geleden toen alle nare gevoelens begonnen gestopt. ik droeg altijd make-up. nu boeit het me letterlijk niet meer. voel me te depri om wat aan mijzelf te doen. klinkt wel erg naar als ik het zo lees... -.- haha. Ik heb problemen met mijn emoties te reguleren. mijn emoties komen weg uit mijn gevoel wat ontstaat door een gebeurtenis. Ik doe inderdaad te veel voor anderen. en kan moeilijk nee zeggen. naar de buitenwereld lijk ik een pracht meid die heel erg gelukkig is. alleen mijn vriend weet het ware ervan. bedankt voor je tips. aangezien ik nu erg emotioneel ben kan het nog niet goed bekijken. als ik het morgen nog eens goed doorlees misschien wat beter.
lieve Laduree.
Het beangstigd mij zeker. Mijn angst word wel onderdrukt door mijn antidepressiva gelukkig. Van mijn ouders kan ik goed afstand nemen. ze wonen verder weg. Mijn moeder kan mij alleen niet los laten en moet mij de hele dag smsen en weten wat ik aan het doen ben. Maar van mijn psychische problemen willen ze jammer genoeg niets weten en geen steun geven. Ik merk dat ik vaak opzoek ben naar een soort van moeder. Mis de steun die ik had kunnen krijgen.
Ik snap dat je zegt misschien is het fijn om even afstand te nemen en een nachtje weg te gaan, maar daar heb ik heel erg veel moeite mee gezien mijn verlatingsangst. Ik moet in mijn veilige omgeving blijven. erg vreemd.
Misschien dat ik er toch eens over na moet denken en het maar eens moet gaan proberen.
Bedankt voor je lieve reactie
xx strong
Opzicht neem ik wel de tijd voor mijzelf. maar ik weet niet goed hoe dat moet. Soms heb ik dagen dat ik mij zelf prima kan vermaken en soms heb ik dagen dat ik echt alleen maar op de bank zit en me te ellendig voel om wat te gaan doen. mij zelf mooi maken is ook lastig. dit is aantal jaren geleden toen alle nare gevoelens begonnen gestopt. ik droeg altijd make-up. nu boeit het me letterlijk niet meer. voel me te depri om wat aan mijzelf te doen. klinkt wel erg naar als ik het zo lees... -.- haha. Ik heb problemen met mijn emoties te reguleren. mijn emoties komen weg uit mijn gevoel wat ontstaat door een gebeurtenis. Ik doe inderdaad te veel voor anderen. en kan moeilijk nee zeggen. naar de buitenwereld lijk ik een pracht meid die heel erg gelukkig is. alleen mijn vriend weet het ware ervan. bedankt voor je tips. aangezien ik nu erg emotioneel ben kan het nog niet goed bekijken. als ik het morgen nog eens goed doorlees misschien wat beter.
lieve Laduree.
Het beangstigd mij zeker. Mijn angst word wel onderdrukt door mijn antidepressiva gelukkig. Van mijn ouders kan ik goed afstand nemen. ze wonen verder weg. Mijn moeder kan mij alleen niet los laten en moet mij de hele dag smsen en weten wat ik aan het doen ben. Maar van mijn psychische problemen willen ze jammer genoeg niets weten en geen steun geven. Ik merk dat ik vaak opzoek ben naar een soort van moeder. Mis de steun die ik had kunnen krijgen.
Ik snap dat je zegt misschien is het fijn om even afstand te nemen en een nachtje weg te gaan, maar daar heb ik heel erg veel moeite mee gezien mijn verlatingsangst. Ik moet in mijn veilige omgeving blijven. erg vreemd.
Misschien dat ik er toch eens over na moet denken en het maar eens moet gaan proberen.
Bedankt voor je lieve reactie
xx strong
vrijdag 7 juni 2013 om 23:49
Geen dank Misschien kun je wel even afstand nemen maar dan de light versie! Een dagje naar het bos of naar het strand. In je eentje of met iemand anders maar niet je vriendje. Maargoed je voelt zelf het beste aan waartoe je in staat bent.
Als ik jou was zou ik nu gewoon lekker gaan slapen en morgen weer verder zien.
Als ik jou was zou ik nu gewoon lekker gaan slapen en morgen weer verder zien.
vrijdag 7 juni 2013 om 23:55
Dat is wel een goeie Laduree!! De light versie. Ik ben nogal zwart wit, dus ik kom niet zo snel op een mildere versie haha. Dat is een erg goede tip. Even een dagje voor mij zelf!!!
Ik ga zo ook lekker slapen. Hoop dat ik vannacht de 4 uur slaap haal. Ik ga altijd wat later naar bed zodat ik wat vermoeider ben. Heb een hekel aan dat lange wakker liggen.
xx
Ik ga zo ook lekker slapen. Hoop dat ik vannacht de 4 uur slaap haal. Ik ga altijd wat later naar bed zodat ik wat vermoeider ben. Heb een hekel aan dat lange wakker liggen.
xx
vrijdag 7 juni 2013 om 23:58
Aangezien jullie zulke goede tips kunnen geven heb ik nog een vraag.
Als ik in de auto zit mis ik soms hele stukken van mijn weg. weet ik niet meer dat ik er heb gereden. Als iemand tegen mij praat reageer ik soms een kilometer verderop pas. Ben dan zo in gedachten. Ik heb continu het gevoel dat mensen mij in de gaten houden, een complot tegen mij hebben of mij wat willen aandoen.
Voel me vaak erg leeg.
Hebben jullie daar misschien nog tips voor. Ik heb geen idee wat het is,,,
Als ik in de auto zit mis ik soms hele stukken van mijn weg. weet ik niet meer dat ik er heb gereden. Als iemand tegen mij praat reageer ik soms een kilometer verderop pas. Ben dan zo in gedachten. Ik heb continu het gevoel dat mensen mij in de gaten houden, een complot tegen mij hebben of mij wat willen aandoen.
Voel me vaak erg leeg.
Hebben jullie daar misschien nog tips voor. Ik heb geen idee wat het is,,,
zaterdag 8 juni 2013 om 05:32
Sorry dat ik het zo klinisch benader. Problemen met autorijden en niet snel reageren kunnen te maken hebben met je psychische klachten en medicijngebruik.
Ik raad je aan om de gevoelens van achterdocht open te bespreken met je psych.
Ik kan hier wel gissen wat het kan zijn, echter je behandelaar kent jou veel beter, heeft inzicht in je medische historie en is opgeleid om e.a. te interpreteren.
Ik raad je aan om de gevoelens van achterdocht open te bespreken met je psych.
Ik kan hier wel gissen wat het kan zijn, echter je behandelaar kent jou veel beter, heeft inzicht in je medische historie en is opgeleid om e.a. te interpreteren.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
zaterdag 8 juni 2013 om 11:52
Hoi viva amber.
Ik Heb deze problemen regelmatig besproken met mijn psych. er word alleen niets op gezegd. ' Ik heb al genoeg gepraat' Ik heb nu gelukkig zelf door wanneer ik me niet goed genoeg voel om te rijden. mocht er onderweg een stuk kwijt zijn dan zet ik mijn auto aan de kant. Dit alles was erger toen ik geen medicatie slikte. nu gebeurd het wat minder vaak.
Ik Heb deze problemen regelmatig besproken met mijn psych. er word alleen niets op gezegd. ' Ik heb al genoeg gepraat' Ik heb nu gelukkig zelf door wanneer ik me niet goed genoeg voel om te rijden. mocht er onderweg een stuk kwijt zijn dan zet ik mijn auto aan de kant. Dit alles was erger toen ik geen medicatie slikte. nu gebeurd het wat minder vaak.
zaterdag 8 juni 2013 om 12:14
Ik werk in de wereld van arbeidsongeschiktheid en bij ernstige psychische klachten kan het voorkomen dat mensen moeite hebben met het verdelen van de aandacht over meerdere onderwerpen tegelijk.
Dat gebeurt ook bij autorijden. Je let op de weg, medeweggebruikers, borden, strepen, op het dashboard, spiegels...etc. Je bent tijdens het autorijden steeds de aandacht aan het verdelen. Misschien heb je ook wel eens last wanneer je ergens mee bezig bent, de telefoon gaat, de deurbel en iemand wil iets vragen....etc.
Dat gebeurt ook bij autorijden. Je let op de weg, medeweggebruikers, borden, strepen, op het dashboard, spiegels...etc. Je bent tijdens het autorijden steeds de aandacht aan het verdelen. Misschien heb je ook wel eens last wanneer je ergens mee bezig bent, de telefoon gaat, de deurbel en iemand wil iets vragen....etc.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
zaterdag 8 juni 2013 om 22:40
Daar herken ik mij wel in amber. Ik kan idd soms niet een aantal dingen tegelijk. Krijg gesprekken niet mee enz. Apart m maar wel flink lastig soms. Xquote:viva-amber schreef op 08 juni 2013 @ 12:14:
Ik werk in de wereld van arbeidsongeschiktheid en bij ernstige psychische klachten kan het voorkomen dat mensen moeite hebben met het verdelen van de aandacht over meerdere onderwerpen tegelijk.
Dat gebeurt ook bij autorijden. Je let op de weg, medeweggebruikers, borden, strepen, op het dashboard, spiegels...etc. Je bent tijdens het autorijden steeds de aandacht aan het verdelen. Misschien heb je ook wel eens last wanneer je ergens mee bezig bent, de telefoon gaat, de deurbel en iemand wil iets vragen....etc.
Ik werk in de wereld van arbeidsongeschiktheid en bij ernstige psychische klachten kan het voorkomen dat mensen moeite hebben met het verdelen van de aandacht over meerdere onderwerpen tegelijk.
Dat gebeurt ook bij autorijden. Je let op de weg, medeweggebruikers, borden, strepen, op het dashboard, spiegels...etc. Je bent tijdens het autorijden steeds de aandacht aan het verdelen. Misschien heb je ook wel eens last wanneer je ergens mee bezig bent, de telefoon gaat, de deurbel en iemand wil iets vragen....etc.
