Psyche
alle pijlers
Schuldgevoel
woensdag 19 juni 2013 om 15:37
Over een paar weken ga ik terug naar een plek waar ik zowel goed en slechte herinneringen aan heb. Kan niet teveel uitwijden omdat het nogal herkenbaar is en mijn omgeving ook op de hoogte is.
Er is daar iets gebeurd waar ik me enorm schuldig over voel. Meerdere dingen eigenlijk. Ik ben nu zo bang dat als ik daar straks weer heen ga dat ik zo word overvallen door de herinneringen en me gewoon zwaar klote ga voelen.
Iedereen om me heen zegt ook dat ik het achter me moet laten en het geen nut heeft om daar in te blijven hangen maar gewoon moet genieten van mijn tijd daar. Het liefst zou ik mijn vlucht afzeggen maar het is een verre bestemming dus erg zonde van het geld, en niet loyaal tegenover mijn mede reisgenoten.
Maar ik zie er zo verschrikkelijk tegenop. Bang dat ik in de tijd dat ik daar ben alleen aan de slechte dingen kan denken en totaal niet kan genieten.
Heeft ooit iemand eerder zoiets meegemaakt? Terug naar een plek zijn gegaan waar je ook veel herinneringen aan hebt die je het liefst zou verdringen? Kan het zo zijn dat ik het hierdoor juist ga afsluiten, of stel ik me gewoon aan en moet ik niet zo zeuren..
Er is daar iets gebeurd waar ik me enorm schuldig over voel. Meerdere dingen eigenlijk. Ik ben nu zo bang dat als ik daar straks weer heen ga dat ik zo word overvallen door de herinneringen en me gewoon zwaar klote ga voelen.
Iedereen om me heen zegt ook dat ik het achter me moet laten en het geen nut heeft om daar in te blijven hangen maar gewoon moet genieten van mijn tijd daar. Het liefst zou ik mijn vlucht afzeggen maar het is een verre bestemming dus erg zonde van het geld, en niet loyaal tegenover mijn mede reisgenoten.
Maar ik zie er zo verschrikkelijk tegenop. Bang dat ik in de tijd dat ik daar ben alleen aan de slechte dingen kan denken en totaal niet kan genieten.
Heeft ooit iemand eerder zoiets meegemaakt? Terug naar een plek zijn gegaan waar je ook veel herinneringen aan hebt die je het liefst zou verdringen? Kan het zo zijn dat ik het hierdoor juist ga afsluiten, of stel ik me gewoon aan en moet ik niet zo zeuren..
woensdag 19 juni 2013 om 16:14
woensdag 19 juni 2013 om 16:17
Ik ben eens terug gegaan naar het huis waar ik helemaal geen leuke herinneringen had. Was heel vreemd om er te lopen en er kwamen ook herinneringen boven die pas op dat moment weer tevoorschijn kwamen.
Maar ik was erop voorbereid en ik liet het over me heen komen. Was wel een bewuste actie van mij, ging er weloverwogen naartoe. Dat maakt denk ik het verschil of je het kan handelen of niet.
Maar ik was erop voorbereid en ik liet het over me heen komen. Was wel een bewuste actie van mij, ging er weloverwogen naartoe. Dat maakt denk ik het verschil of je het kan handelen of niet.
woensdag 19 juni 2013 om 16:21
quote:ima schreef op 19 juni 2013 @ 15:37:
Er is daar iets gebeurd waar ik me enorm schuldig over voel. Meerdere dingen eigenlijk.
Je hebt blijkbaar iets flink verkeerd gedaan, dat je je daar nog steeds schuldig omvoelt. Heb je de betrokkenen je excuses aangeboden? Heb je alles uitgepraat? eventuele schade vergoed?
Fouten maken is niet erg, als je ze maar rechtzet, zolang je ze niet hebt recht gezet kom je niet van het schuldgevoel af. Nooit
Er is daar iets gebeurd waar ik me enorm schuldig over voel. Meerdere dingen eigenlijk.
Je hebt blijkbaar iets flink verkeerd gedaan, dat je je daar nog steeds schuldig omvoelt. Heb je de betrokkenen je excuses aangeboden? Heb je alles uitgepraat? eventuele schade vergoed?
Fouten maken is niet erg, als je ze maar rechtzet, zolang je ze niet hebt recht gezet kom je niet van het schuldgevoel af. Nooit
woensdag 19 juni 2013 om 16:41
quote:lilalinda schreef op 19 juni 2013 @ 16:21:
[...]Je hebt blijkbaar iets flink verkeerd gedaan, dat je je daar nog steeds schuldig omvoelt. Heb je de betrokkenen je excuses aangeboden? Heb je alles uitgepraat? eventuele schade vergoed?
Fouten maken is niet erg, als je ze maar rechtzet, zolang je ze niet hebt recht gezet kom je niet van het schuldgevoel af. NooitZo, je legt ook gelijk maar even een schuldgevoel bij TO neer. Misschien gaat het om een situatie die veel groter was dan waar zij invloed op had. Bijv. een situatie waar ze nu van zegt, had ik maar ingegrepen, maar misschien was ze destijds te jong of bij onmachte ofzo om er echt iets aan te kunnen doen. Beter is het misschien om je af te vragen of je schuldgevoel wel terecht is? Of je daadwerkelijk als jonger persoon iets aan de situatie had kunnen doen? Schuldig voelen is iets anders dan daadwerkelijk schuldig zijn.
[...]Je hebt blijkbaar iets flink verkeerd gedaan, dat je je daar nog steeds schuldig omvoelt. Heb je de betrokkenen je excuses aangeboden? Heb je alles uitgepraat? eventuele schade vergoed?
Fouten maken is niet erg, als je ze maar rechtzet, zolang je ze niet hebt recht gezet kom je niet van het schuldgevoel af. NooitZo, je legt ook gelijk maar even een schuldgevoel bij TO neer. Misschien gaat het om een situatie die veel groter was dan waar zij invloed op had. Bijv. een situatie waar ze nu van zegt, had ik maar ingegrepen, maar misschien was ze destijds te jong of bij onmachte ofzo om er echt iets aan te kunnen doen. Beter is het misschien om je af te vragen of je schuldgevoel wel terecht is? Of je daadwerkelijk als jonger persoon iets aan de situatie had kunnen doen? Schuldig voelen is iets anders dan daadwerkelijk schuldig zijn.
woensdag 19 juni 2013 om 16:46
quote:yoshe schreef op 19 juni 2013 @ 16:41:
[...]
Bijv. een situatie waar ze nu van zegt, had ik maar ingegrepen, maar misschien was ze destijds te jong of bij onmachte ofzo om er echt iets aan te kunnen doen.
Daarom is mijn vraag: heb je het uitgepraat? Excuses aangeboden?
Schuldgevoel is op te lossen door het aan te pakken.
[...]
Bijv. een situatie waar ze nu van zegt, had ik maar ingegrepen, maar misschien was ze destijds te jong of bij onmachte ofzo om er echt iets aan te kunnen doen.
Daarom is mijn vraag: heb je het uitgepraat? Excuses aangeboden?
Schuldgevoel is op te lossen door het aan te pakken.
woensdag 19 juni 2013 om 16:56
Excuses aangeboden, maar rechtgezet nouja enigzins wel. Maar toentertijd heb ik iemand wel heel veel pijn gedaan, en dat vind ik nog steeds heel erg. Ook al is er tijd verstreken en is die persoon daar (waarschijnlijk) weer overheen.
Er valt dus weinig meer aan te pakken, heb de consequenties onder ogen gezien, maar het schuldgevoel is er nog steeds, wel in mindere mate, maar de angst dat die weer naar boven komt als ik daar ben is dus heel groot.
Het schuldgevoel is pas later gekomen, en nu zie ik niet meer in hoe ik de persoon kon zijn die ik toen was. En dat is mijn angst, herinnert worden aan mijn eigen daden waarvan in toen de ernst niet van in zag (wel in mijn achterhoofd natuurlijk, maar was blijkbaar niet genoeg)
Er valt dus weinig meer aan te pakken, heb de consequenties onder ogen gezien, maar het schuldgevoel is er nog steeds, wel in mindere mate, maar de angst dat die weer naar boven komt als ik daar ben is dus heel groot.
Het schuldgevoel is pas later gekomen, en nu zie ik niet meer in hoe ik de persoon kon zijn die ik toen was. En dat is mijn angst, herinnert worden aan mijn eigen daden waarvan in toen de ernst niet van in zag (wel in mijn achterhoofd natuurlijk, maar was blijkbaar niet genoeg)
woensdag 19 juni 2013 om 17:45
Haha snap wel wat je bedoelt, gelukkig is het niet zo erg!
Maarr toch, een mens kan zich toch oprecht schuldig voelen over het feit dat hij een ander (op wat voor manier dan ook) pijn heeft gedaan.
En ja bang van karakter, tuurlijk. Als je jezelf laat zitten ga je wel even twijfelen aan jezelf ja. Is logisch toch.
Maarr toch, een mens kan zich toch oprecht schuldig voelen over het feit dat hij een ander (op wat voor manier dan ook) pijn heeft gedaan.
En ja bang van karakter, tuurlijk. Als je jezelf laat zitten ga je wel even twijfelen aan jezelf ja. Is logisch toch.
woensdag 19 juni 2013 om 20:21
Best lastig wat te zeggen als we niet weten waarover het gaat, maar ik zou overwegen of je niet te hard bent voor jezelf. Je zegt dat diegene het nu waarschijnlijk al is vergeten. Als iemand het kan vergeten lijkt het me niet onoverkomelijk wat je hebt gedaan.
Ik denk trouwens dat veel mensen dat wel hebben dat ze terugkijken en denken: dat zou ik nu heel anders aangepakt hebben; wat stom dat ik zo en zo deed. Ik heb dat zelf ook wel.
Je leert van situaties en je ontwikkelt je persoonlijkheid verder naar mate je ouder wordt. Als je jong bent denk je soms ook minder over consequenties na.
Het lijkt me voor ons trouwens onmogelijk te voorspellen wat je gaat voelen. Ik zou gewoon gaan en dealen met wat er gebeurt.
Je kunt om jezelf wat te helpen ook proberen jezelf de positieve insteek in te prenten: je hebt door die situatie geleerd (je hebt je schuldgevoel als signaal opgepakt en er wat mee gedaan) en je bent daardoor nu een beter persoon. Je zou nu nooit meer een dergelijke actie ondernemen.
Ook kun je bedenken dat de ander niks aan je schuldgevoel heeft. Jij wordt er niet beter van, de ander ook niet.
Als je het echt echt niet los kan laten, zou ik met de ander gaan praten. Mits daar ruimte voor is natuurlijk. Als je ziet dat die ander het is vergeten/er niet (meer) mee zit, ben je het vast meteen kwijt.
.
Ik denk trouwens dat veel mensen dat wel hebben dat ze terugkijken en denken: dat zou ik nu heel anders aangepakt hebben; wat stom dat ik zo en zo deed. Ik heb dat zelf ook wel.
Je leert van situaties en je ontwikkelt je persoonlijkheid verder naar mate je ouder wordt. Als je jong bent denk je soms ook minder over consequenties na.
Het lijkt me voor ons trouwens onmogelijk te voorspellen wat je gaat voelen. Ik zou gewoon gaan en dealen met wat er gebeurt.
Je kunt om jezelf wat te helpen ook proberen jezelf de positieve insteek in te prenten: je hebt door die situatie geleerd (je hebt je schuldgevoel als signaal opgepakt en er wat mee gedaan) en je bent daardoor nu een beter persoon. Je zou nu nooit meer een dergelijke actie ondernemen.
Ook kun je bedenken dat de ander niks aan je schuldgevoel heeft. Jij wordt er niet beter van, de ander ook niet.
Als je het echt echt niet los kan laten, zou ik met de ander gaan praten. Mits daar ruimte voor is natuurlijk. Als je ziet dat die ander het is vergeten/er niet (meer) mee zit, ben je het vast meteen kwijt.
.
woensdag 19 juni 2013 om 20:22
Niet zo heftig als jij.
Maar ik heb dus hele nare herinneringen aan het ziekenhuis. Ik heb er gelegen ik heb er nare onderzoeken moeten ondergaan mijn oma heeft er gelegen ze is daar gestorven. Een vroegere vriendin van me is daar naartoe gebracht en er overleden. En het liefste vermijd ik het dus want ik hoef er nog maar binnen te komen of ik ruik al die geuren weer die ik toen ook rook bij iedere keer als er weer iets naars gebeurde.
Maar ik heb dus hele nare herinneringen aan het ziekenhuis. Ik heb er gelegen ik heb er nare onderzoeken moeten ondergaan mijn oma heeft er gelegen ze is daar gestorven. Een vroegere vriendin van me is daar naartoe gebracht en er overleden. En het liefste vermijd ik het dus want ik hoef er nog maar binnen te komen of ik ruik al die geuren weer die ik toen ook rook bij iedere keer als er weer iets naars gebeurde.
woensdag 19 juni 2013 om 20:36
Ja ik.
ik ben dit jaar terug gegaan naar een plek waar ik vol verdiret weg ging.
En iik liep daar, en ik voelde dat alles anders geworden was.
En ik ben naar huis gegaan zonder de behoefte daar nog te willen zijn. Het is klaar.
De tijd is namelijk niet stil blijven staan.En dat kan in je voordeel werken, juist merkbaar als je daar dan bent.
sterkte.
ik ben dit jaar terug gegaan naar een plek waar ik vol verdiret weg ging.
En iik liep daar, en ik voelde dat alles anders geworden was.
En ik ben naar huis gegaan zonder de behoefte daar nog te willen zijn. Het is klaar.
De tijd is namelijk niet stil blijven staan.En dat kan in je voordeel werken, juist merkbaar als je daar dan bent.
sterkte.
..popcorn?
donderdag 20 juni 2013 om 00:22
Die laatste reactie snap ik niet echt maar denk dat het verkeerde topic was.
Bedankt voor de reacties. Is inderdaad moeilijk voor jullie om te oordelen. Ik denk dat ik ook gewoon moet dealen met wat er is gebeurd, en ik denk als ik weer terug ben ik het misschien echt achter me kan laten.
Met die persoon heb ik al gepraat, die is uit mijn leven maar dat was vooral mijn keus. Dus dat is in principe een afgesloten hoofdstuk ondanks dat ik hoop in de toekomst weer contact te kunnen hebben op een normale manier. Het schuldgevoel blijft wel knagen maar of ik nou daar ben of hier maakt misschien niet zoveel uit.
Moet er maar het beste van maken en me richten op de positieve dingen en dat het een groot leerproces is geweest en in de toekomst inderdaad anders zal handelen!
Bedankt voor de reacties. Is inderdaad moeilijk voor jullie om te oordelen. Ik denk dat ik ook gewoon moet dealen met wat er is gebeurd, en ik denk als ik weer terug ben ik het misschien echt achter me kan laten.
Met die persoon heb ik al gepraat, die is uit mijn leven maar dat was vooral mijn keus. Dus dat is in principe een afgesloten hoofdstuk ondanks dat ik hoop in de toekomst weer contact te kunnen hebben op een normale manier. Het schuldgevoel blijft wel knagen maar of ik nou daar ben of hier maakt misschien niet zoveel uit.
Moet er maar het beste van maken en me richten op de positieve dingen en dat het een groot leerproces is geweest en in de toekomst inderdaad anders zal handelen!
donderdag 20 juni 2013 om 08:52
quote:ima schreef op 20 juni 2013 @ 00:22:
Die laatste reactie snap ik niet echt maar denk dat het verkeerde topic was.
Bedankt voor de reacties. Is inderdaad moeilijk voor jullie om te oordelen. Ik denk dat ik ook gewoon moet dealen met wat er is gebeurd, en ik denk als ik weer terug ben ik het misschien echt achter me kan laten.
Met die persoon heb ik al gepraat, die is uit mijn leven maar dat was vooral mijn keus. Dus dat is in principe een afgesloten hoofdstuk ondanks dat ik hoop in de toekomst weer contact te kunnen hebben op een normale manier. Het schuldgevoel blijft wel knagen maar of ik nou daar ben of hier maakt misschien niet zoveel uit.
Moet er maar het beste van maken en me richten op de positieve dingen en dat het een groot leerproces is geweest en in de toekomst inderdaad anders zal handelen!Succes ermee!!!
Die laatste reactie snap ik niet echt maar denk dat het verkeerde topic was.
Bedankt voor de reacties. Is inderdaad moeilijk voor jullie om te oordelen. Ik denk dat ik ook gewoon moet dealen met wat er is gebeurd, en ik denk als ik weer terug ben ik het misschien echt achter me kan laten.
Met die persoon heb ik al gepraat, die is uit mijn leven maar dat was vooral mijn keus. Dus dat is in principe een afgesloten hoofdstuk ondanks dat ik hoop in de toekomst weer contact te kunnen hebben op een normale manier. Het schuldgevoel blijft wel knagen maar of ik nou daar ben of hier maakt misschien niet zoveel uit.
Moet er maar het beste van maken en me richten op de positieve dingen en dat het een groot leerproces is geweest en in de toekomst inderdaad anders zal handelen!Succes ermee!!!
donderdag 20 juni 2013 om 09:33
Schuldgevoel is een emotie die je jezelf toestaat te hebben. Dat doe je jezelf aan. Probeer te relativeren dat je het verleden niet kan veranderen maar de toekomst wel. Laat het los... Je maakt het jezelf nu onnodig moeilijk door van te voren al uit te gaan van negatieve gedachtes en gevoelens. Niet doen, niet toestaan.
Ga er heen om het af te sluiten, sta jezelf toe om er aan te denken maar niet om negatieve emoties te ervaren... Het vergt wat oefenen, maar echt, emoties die je jezelf aandoet kun je makkelijk relativeren..
Ga er heen om het af te sluiten, sta jezelf toe om er aan te denken maar niet om negatieve emoties te ervaren... Het vergt wat oefenen, maar echt, emoties die je jezelf aandoet kun je makkelijk relativeren..
Sometimes I question my sanity, but the unicorn and gummy bears tell me I’m fine!
