Seks
alle pijlers
Vaginisme
zaterdag 22 juni 2013 om 15:59
Hallo iedereen,
Ik ben een vrouw van 29 en heb al verschillende jaren vaginisme. Ik kan geen seks hebben met m'n vriend, waar ik ondertussen al 10 jaar mee samen ben. Ook tampons inbrengen lukt niet.
In het begin dacht ik dat het gewoon tussen m'n oren zat en dat ik me gewoon maar moest ontspannen maar automatisch spande ik me toch op.
Na opzoekingswerk via google kwam ik uit bij vaginisme. Ik schaamde me er erg voor, nog steeds trouwens.
Mijn vriend en ik willen dolgraag kinderen maar weten ook dat het niet zal lukken zonder hulp in te roepen van een gynaecoloog.
2 weken geleden heb ik m'n stoute schoenen aangetrokken en heb ik gebeld voor een afspraak. Toen ik het nummer draaide bonsde m'n hart ongelooflijk snel...
De wachttijd was 6 maand, maar ze heeft me ertussen genomen.
Dus bij deze ben ik vorige week langsgeweest, de gynaecoloog is echt een zachte, lieve mevrouw die veel begrip toonde voor m'n situatie en die zei dat ze me begreep. Kon dan ook m'n tranen niet bedwingen toen ik m'n verhaal deed.
Ze heeft geprobeerd voor me te onderzoeken maar dit lukte niet.
Haar voorstel is om me in slaap te doen om zo het onderzoek toch te kunnen doen om te zien of er niks anders aan de oorzaak ligt, vb. te nauwe vagina of te dik maagdenvlies.
Ik heb haar ook verteld dat ik in een forum gelezen had bij iemand waar ze het maagdenvlies operatief verwijderd hadden, heb haar gevraagd of ze dit bij mij ook kan doen. Ze zei dat ze ging zien, als het te dik is dan zou ze het eventueel verwijderen maar als het niet te dik is dat het dan niet nodig is. Heb haar toch gevraagd of ze het sowieso niet wil verwijderen, dat dit voor mij ook al een grote stap is, aangezien ik veel schrik heb voor de pijn bij de ontmaagding.
Volgende week gaan ze me in slaap doen, ben benieuwd...
Heb ook gelezen dat, wanneer seks niet lukt, je zelf via een spuit het sperma kan inspuiten.
Heeft iemand hier ervaring mee, en hoelang duurt het eer je zwanger word op deze manier en weet iemand hoe diep je dit spuitje moet inbrengen?
Hopend op veel reactie,
Melanie XXX
Ik ben een vrouw van 29 en heb al verschillende jaren vaginisme. Ik kan geen seks hebben met m'n vriend, waar ik ondertussen al 10 jaar mee samen ben. Ook tampons inbrengen lukt niet.
In het begin dacht ik dat het gewoon tussen m'n oren zat en dat ik me gewoon maar moest ontspannen maar automatisch spande ik me toch op.
Na opzoekingswerk via google kwam ik uit bij vaginisme. Ik schaamde me er erg voor, nog steeds trouwens.
Mijn vriend en ik willen dolgraag kinderen maar weten ook dat het niet zal lukken zonder hulp in te roepen van een gynaecoloog.
2 weken geleden heb ik m'n stoute schoenen aangetrokken en heb ik gebeld voor een afspraak. Toen ik het nummer draaide bonsde m'n hart ongelooflijk snel...
De wachttijd was 6 maand, maar ze heeft me ertussen genomen.
Dus bij deze ben ik vorige week langsgeweest, de gynaecoloog is echt een zachte, lieve mevrouw die veel begrip toonde voor m'n situatie en die zei dat ze me begreep. Kon dan ook m'n tranen niet bedwingen toen ik m'n verhaal deed.
Ze heeft geprobeerd voor me te onderzoeken maar dit lukte niet.
Haar voorstel is om me in slaap te doen om zo het onderzoek toch te kunnen doen om te zien of er niks anders aan de oorzaak ligt, vb. te nauwe vagina of te dik maagdenvlies.
Ik heb haar ook verteld dat ik in een forum gelezen had bij iemand waar ze het maagdenvlies operatief verwijderd hadden, heb haar gevraagd of ze dit bij mij ook kan doen. Ze zei dat ze ging zien, als het te dik is dan zou ze het eventueel verwijderen maar als het niet te dik is dat het dan niet nodig is. Heb haar toch gevraagd of ze het sowieso niet wil verwijderen, dat dit voor mij ook al een grote stap is, aangezien ik veel schrik heb voor de pijn bij de ontmaagding.
Volgende week gaan ze me in slaap doen, ben benieuwd...
Heb ook gelezen dat, wanneer seks niet lukt, je zelf via een spuit het sperma kan inspuiten.
Heeft iemand hier ervaring mee, en hoelang duurt het eer je zwanger word op deze manier en weet iemand hoe diep je dit spuitje moet inbrengen?
Hopend op veel reactie,
Melanie XXX
zaterdag 22 juni 2013 om 16:16
Hoi Melanie,
Ik denk dat het goed is dat je bij de gyneacoloog bent geweest, dan heb je de eerste stap al gehad. Alleen je hebt het in één bericht over ontmaagding en kinderen...
ik denk dat je beter gewoon kan afwachten wat de gyneacoloog zegt en het stap voor stap af moet gaan.
Want als je moeite hebt met seks dan zal een kind er ook niet heel makkelijk uitkomen denk ik.
Ik hoop dat het beter wordt en dat ze tips voor je heeft!
En waarom zou je je maagdenvlies niet willen laten verwijderen als dat een hoop voor je op zou kunnen lossen? Die vraag kwam bij me op toen ik het las.
verder heel veel succes!
Ik denk dat het goed is dat je bij de gyneacoloog bent geweest, dan heb je de eerste stap al gehad. Alleen je hebt het in één bericht over ontmaagding en kinderen...
ik denk dat je beter gewoon kan afwachten wat de gyneacoloog zegt en het stap voor stap af moet gaan.
Want als je moeite hebt met seks dan zal een kind er ook niet heel makkelijk uitkomen denk ik.
Ik hoop dat het beter wordt en dat ze tips voor je heeft!
En waarom zou je je maagdenvlies niet willen laten verwijderen als dat een hoop voor je op zou kunnen lossen? Die vraag kwam bij me op toen ik het las.
verder heel veel succes!
zaterdag 22 juni 2013 om 16:52
Ik heb ook heel (erg) lang gedacht dat ik vaginisme had. Een onderzoek bij de dokter heb ik halverwege afgebroken, omdat ik echt niet verder kon. Toen voor mij het moment toch daar was, dat ik seks wilde hebben en niet eerder zou stoppen dan wanneer het zou lukken, bleek het allemaal reuze mee te vallen. Ik had verwacht dat de maagdenvlies dik en met name taai zou zijn en dat ik veel bloed zou verliezen. Maar niets van dit alles. Mijn bedgenoot geloofde toen niet eens meer dat ik nog maagd was en ik dacht aan al die jaren dat ik bang was voor iets wat nooit zou komen.
Goed van je dat je de stap hebt genomen. Het is niet voor iedereen hetzelfde, maar de lange weg naar je meer vrouw voelen (als ik het zo mag uitdrukken) is voor velen herkenbaar.
Goed van je dat je de stap hebt genomen. Het is niet voor iedereen hetzelfde, maar de lange weg naar je meer vrouw voelen (als ik het zo mag uitdrukken) is voor velen herkenbaar.
zaterdag 22 juni 2013 om 17:03
Ik heb ook vaginistische klachten. Ben een tijdje naar bekkenbodemfysio geweest en dat hielp. Bleek behalve verkrampte bekkenbodem een weefselringetje te hebben, waardoor binnengaan pijnlijker is. Ik kan inmiddels tampons inbrengen en ook pelotten (oefenstaven van plastic). Door de pelotten is het weefselringetje vanzelf gescheurd en dus weg. dat heb ik niet gevoeld en er zijn hoogstens 2 druppels bloed gevloeid. En ik ben ook nog zwanger, dmv zelfinseminatie met een spuitje was het in 1 ronde raak! Het spuitje was niet gek lang en zo dun als een pen. Mag bijna gaan bevallen, dat ga ik ik in het ziekenhuis doen. Op zich is dat geen probleem, want t gaat bij dit soort klachten om het naar binnen gaan en bij de bevalling gaat t de andere kant op 
Het toucheren is wellicht wel een probleem, bij mij is het geoefend tijdens de zwangerschap en dat viel me mee. je angst benoemen en bespreken helpt al een hoop. bovendien kan het ook zijn dat de psychische barriere doorbroken wordt van een bevalling, dat je na een kind erdoor te hebben gewerkt niet meer zo opziet tegen 'slechts' een tampon of piemel.
Een goed boek is 'de gesloten vrouw'.
Het toucheren is wellicht wel een probleem, bij mij is het geoefend tijdens de zwangerschap en dat viel me mee. je angst benoemen en bespreken helpt al een hoop. bovendien kan het ook zijn dat de psychische barriere doorbroken wordt van een bevalling, dat je na een kind erdoor te hebben gewerkt niet meer zo opziet tegen 'slechts' een tampon of piemel.Een goed boek is 'de gesloten vrouw'.
zaterdag 22 juni 2013 om 20:13
@Lotte91:
Ik denk dat je me mis begrepen hebt, ik zou mijn maagdenvlies wel willen laten verwijderen, maar de gynaecoloog was daar precies niet voor. Voor mij persoonlijk is dit een stap in de goeie richting, een 2de stap zeg maar. Maar voor ze me in slaap gaan doen zie ik de gynaecoloog nog en ga het haar nog es vragen of ze het dan toch wil verwijderen. Ik denk toch wel als ik daar uitdrukkelijk op sta dat ze niet anders kan?
Ja, 't is misschien snel voor direct aan kinderen te beginnen, maar mijn kinderwens is enorm groot en wil al jaren kinderen maar heb het nu pas gedurfd voor een afspraak te maken. Moet wel zeggen, ik had een zeer goed gevoel toen ik buiten kwam bij de gynaecoloog en heb tegen mezelf gezegd dat ik dit al veel vroeger had moeten doen...
Hierbij wil ik iedereen die twijfelt voor de stap te zetten aanmoedigen voor het zeker niet uit te stellen. De eerste stap is de grootste maar de rest zal vanzelf volgen.
Alvast bedankt voor je reactie!
Ik denk dat je me mis begrepen hebt, ik zou mijn maagdenvlies wel willen laten verwijderen, maar de gynaecoloog was daar precies niet voor. Voor mij persoonlijk is dit een stap in de goeie richting, een 2de stap zeg maar. Maar voor ze me in slaap gaan doen zie ik de gynaecoloog nog en ga het haar nog es vragen of ze het dan toch wil verwijderen. Ik denk toch wel als ik daar uitdrukkelijk op sta dat ze niet anders kan?
Ja, 't is misschien snel voor direct aan kinderen te beginnen, maar mijn kinderwens is enorm groot en wil al jaren kinderen maar heb het nu pas gedurfd voor een afspraak te maken. Moet wel zeggen, ik had een zeer goed gevoel toen ik buiten kwam bij de gynaecoloog en heb tegen mezelf gezegd dat ik dit al veel vroeger had moeten doen...
Hierbij wil ik iedereen die twijfelt voor de stap te zetten aanmoedigen voor het zeker niet uit te stellen. De eerste stap is de grootste maar de rest zal vanzelf volgen.
Alvast bedankt voor je reactie!
zaterdag 22 juni 2013 om 20:25
Blij te horen dat je op die manier toch zwanger kunt worden, had dit ergens gelezen op een ander forum maar daar waren de reacties verdeeld. Sommige zeiden dat je daar onmogelijk zwanger kunt van worden en anderen zeiden dat dit wel mogelijk is. Maar aangezien dit bij jou van de eerste keer gelukt is, heb ik daar toch wel goeie moed voor. We zouden het zaad van mijn vriend ook laten testen op de kwaliteit, hoop dat we hier geen teleurstelling krijgen want zijn zus is ook moeilijk aan kinderen geraakt, en als het in de familie zit.... Maar daar mogen we niet aan denken natuurlijk.
De gyn had ook gesproken van bij een sexuologe langs te gaan voor aan het probleem te werken.
Maar eerst het onderzoek afwachten en hopen dat ze mijn maagdenvlies wil verwijderen operatief. Dat zou voor mij al veel beteken want heb enorm schrik voor de pijn bij de ontmaagding.
Alvast bedankt voor je reactie!
quote]irene2013 schreef op 22 juni 2013 @ 17:03:
Ik heb ook vaginistische klachten. Ben een tijdje naar bekkenbodemfysio geweest en dat hielp. Bleek behalve verkrampte bekkenbodem een weefselringetje te hebben, waardoor binnengaan pijnlijker is. Ik kan inmiddels tampons inbrengen en ook pelotten (oefenstaven van plastic). Door de pelotten is het weefselringetje vanzelf gescheurd en dus weg. dat heb ik niet gevoeld en er zijn hoogstens 2 druppels bloed gevloeid. En ik ben ook nog zwanger, dmv zelfinseminatie met een spuitje was het in 1 ronde raak! Het spuitje was niet gek lang en zo dun als een pen. Mag bijna gaan bevallen, dat ga ik ik in het ziekenhuis doen. Op zich is dat geen probleem, want t gaat bij dit soort klachten om het naar binnen gaan en bij de bevalling gaat t de andere kant op Het toucheren is wellicht wel een probleem, bij mij is het geoefend tijdens de zwangerschap en dat viel me mee. je angst benoemen en bespreken helpt al een hoop. bovendien kan het ook zijn dat de psychische barriere doorbroken wordt van een bevalling, dat je na een kind erdoor te hebben gewerkt niet meer zo opziet tegen 'slechts' een tampon of piemel.
Een goed boek is 'de gesloten vrouw'.[/quote]
De gyn had ook gesproken van bij een sexuologe langs te gaan voor aan het probleem te werken.
Maar eerst het onderzoek afwachten en hopen dat ze mijn maagdenvlies wil verwijderen operatief. Dat zou voor mij al veel beteken want heb enorm schrik voor de pijn bij de ontmaagding.
Alvast bedankt voor je reactie!
quote]irene2013 schreef op 22 juni 2013 @ 17:03:
Ik heb ook vaginistische klachten. Ben een tijdje naar bekkenbodemfysio geweest en dat hielp. Bleek behalve verkrampte bekkenbodem een weefselringetje te hebben, waardoor binnengaan pijnlijker is. Ik kan inmiddels tampons inbrengen en ook pelotten (oefenstaven van plastic). Door de pelotten is het weefselringetje vanzelf gescheurd en dus weg. dat heb ik niet gevoeld en er zijn hoogstens 2 druppels bloed gevloeid. En ik ben ook nog zwanger, dmv zelfinseminatie met een spuitje was het in 1 ronde raak! Het spuitje was niet gek lang en zo dun als een pen. Mag bijna gaan bevallen, dat ga ik ik in het ziekenhuis doen. Op zich is dat geen probleem, want t gaat bij dit soort klachten om het naar binnen gaan en bij de bevalling gaat t de andere kant op
Het toucheren is wellicht wel een probleem, bij mij is het geoefend tijdens de zwangerschap en dat viel me mee. je angst benoemen en bespreken helpt al een hoop. bovendien kan het ook zijn dat de psychische barriere doorbroken wordt van een bevalling, dat je na een kind erdoor te hebben gewerkt niet meer zo opziet tegen 'slechts' een tampon of piemel.Een goed boek is 'de gesloten vrouw'.[/quote]
zondag 23 juni 2013 om 10:46
Er circuleren helaas veel spookverhalen op internet.... Een vrouw die alleen zwanger wil worden, doet dit ook niet door middel van 'de daad' maar een donor. Gaat ook met een spuitje, vaak in een kliniek. Voordeel voor vrouwen als wij is dat je thuis elk moment 'op commando' zaad kunt laten produceren als je je ovulatie hebt, dus ook 's avonds, in het weekend, op vakantie etc. Het enige wat echt belangrijk is is dat het zaad niet helemaal afkoelt. Dus het potje waar manlief het in drapeerde, hield hij warm onder zijn shirt tegen de buik. En zo gaf hij het aan mij en ik deed hetzelfde tot ik het met een spuitje inbracht. Verder gebruikte ik ovulatietesten en pre-seed, een glijmiddel dat gunstig is voor de zuurgraad van de vagina. Na het inbrengen bleef ik een kwartiertje liggen met m'n heupen wat hoger. Het sperma zwemt en vindt zelf zijn weg. Je hoeft het dus niet megadiep in te brengen.
zondag 23 juni 2013 om 11:17
@irene2013; Hoever zou je dit spuitje dan moeten inbrengen? Ik heb een spuitje liggen van 2.5cc dus ongeveer 7-8 cm lang.
Klopt het niet dat hoe dieper je het inbrengt hoe meer kans je maakt voor zwanger te zijn??
Heb gelezen dat je het zaad 15 minuten moet warm houden voor je het inbrengt. En dat het niet mag afkoelen omdat ze anders kunnen afsterven.
Klopt het niet dat hoe dieper je het inbrengt hoe meer kans je maakt voor zwanger te zijn??
Heb gelezen dat je het zaad 15 minuten moet warm houden voor je het inbrengt. En dat het niet mag afkoelen omdat ze anders kunnen afsterven.
zondag 23 juni 2013 om 14:26
ik had verschillende maten spuitjes gehaald bij de apotheek (smoes: medicatie voor kat), ook 2,5 cc, heb het zover ingebracht dat ik zelf nog het spuitje dicht kon drukken zodat 'het spul' naar binnen liep. Dus tot aan het bredere stukje waarmee je dat doet tegen de ingang aanzat. Elke man heeft een andere maat en ook niet elke vrouw heeft dezelfde maten van binnen. Sperma is beweeglijk, het moet sowieso een hele weg afleggen naar de eileiders waar de bevruchting plaatsvindt. Dus don't worry.
Wat ook wel handig is om te weten, is dat het zaad steeds ververst wordt en het dus goed is als je man ongeveer om de dag klaarkomt en je dat gebruikt. Dus dat hij zeg maar niet elke dag of meerdere keren per dag loost, want dan zitten er minder levende zaadjes in. Ik ben volgens mij op dag 10 van mijn cyclus begonnen en dan om de dag (dag 10, 12 en 14), op de dag vd positieve ovulatietest (15) nogmaals. En op dag 34 had ik een positieve zwangerschapstest.
Wat ook wel handig is om te weten, is dat het zaad steeds ververst wordt en het dus goed is als je man ongeveer om de dag klaarkomt en je dat gebruikt. Dus dat hij zeg maar niet elke dag of meerdere keren per dag loost, want dan zitten er minder levende zaadjes in. Ik ben volgens mij op dag 10 van mijn cyclus begonnen en dan om de dag (dag 10, 12 en 14), op de dag vd positieve ovulatietest (15) nogmaals. En op dag 34 had ik een positieve zwangerschapstest.
zondag 23 juni 2013 om 18:10
quote:melanie... schreef op 23 juni 2013 @ 11:17:
@irene2013; Hoever zou je dit spuitje dan moeten inbrengen? Ik heb een spuitje liggen van 2.5cc dus ongeveer 7-8 cm lang.
Klopt het niet dat hoe dieper je het inbrengt hoe meer kans je maakt voor zwanger te zijn??
Heb gelezen dat je het zaad 15 minuten moet warm houden voor je het inbrengt. En dat het niet mag afkoelen omdat ze anders kunnen afsterven.Hoe wil je dat inbrengen als een tampon al niet lukt?
@irene2013; Hoever zou je dit spuitje dan moeten inbrengen? Ik heb een spuitje liggen van 2.5cc dus ongeveer 7-8 cm lang.
Klopt het niet dat hoe dieper je het inbrengt hoe meer kans je maakt voor zwanger te zijn??
Heb gelezen dat je het zaad 15 minuten moet warm houden voor je het inbrengt. En dat het niet mag afkoelen omdat ze anders kunnen afsterven.Hoe wil je dat inbrengen als een tampon al niet lukt?
maandag 24 juni 2013 om 08:04
Goed dat je de stap naar de gynaecoloog hebt gezet. 15 Jaar geleden had ik ook een kinderwens en last van vaginisme. Ik ben toen naar de gynaecoloog gestapt en zijn vraag was wat voor mij/ons belangrijker was; de kinderwens of het oplossen van het vaginisme. In onze ogen was dit onlosmakelijk aan elkaar verbonden maar dat was volgens hem niet zo. We kregen een klein spuitje mee en vervolgens heb ik hem pas teruggezien op het moment dat ik met zware weeën in de verloskamer lag.
We zijn wel zo verstandig geweest om bij de eerste controle direkt aan de verloskundige te vertellen op welke manier ik zwanger ben geworden en dat we erg benieuwd waren hoe het eruit moest... Volgens haar was toucheren nooit nodig, dat is puur om te zien hoe ver je ontsluiting is maar zonder krijg je op het hoogtepunt vanzelf persdrang.
Uiteindelijk belandde ik in het ziekenhuis voor de bevalling en kreeg ik een assistent die vond dat ze persé moest toucheren. Ik klapte toen letterlijk dicht en ben helemaal uit mijn dak gegaan van woede, mijn weeën verdwenen ook spontaan. Mijn gyn is er toen bij gehaald en hij heeft me gerustgesteld en gezorgd dat ik een ruggeprik kreeg. Mijn ontsluiting vorderde toen weer en ze konden me heel makkelijk inwendig onderzoeken. Na de bevalling was het vaginisme niet weg en ook na een tweede kindje heb ik er last van gehouden. Gek genoeg was het ineens over en kon ik wel gewoon gemeenschap hebben, onze derde is dus op de "normale manier" verwekt.
Momenteel ben ik bezig om te proberen om tampons te gebruiken, dat is voor mij weer een hele stap. Maar ik heb er vertrouwen in dat dat wel gaat lukken.
Ik wens je veel succes en hopelijk snel een zwangerschap toe!
We zijn wel zo verstandig geweest om bij de eerste controle direkt aan de verloskundige te vertellen op welke manier ik zwanger ben geworden en dat we erg benieuwd waren hoe het eruit moest... Volgens haar was toucheren nooit nodig, dat is puur om te zien hoe ver je ontsluiting is maar zonder krijg je op het hoogtepunt vanzelf persdrang.
Uiteindelijk belandde ik in het ziekenhuis voor de bevalling en kreeg ik een assistent die vond dat ze persé moest toucheren. Ik klapte toen letterlijk dicht en ben helemaal uit mijn dak gegaan van woede, mijn weeën verdwenen ook spontaan. Mijn gyn is er toen bij gehaald en hij heeft me gerustgesteld en gezorgd dat ik een ruggeprik kreeg. Mijn ontsluiting vorderde toen weer en ze konden me heel makkelijk inwendig onderzoeken. Na de bevalling was het vaginisme niet weg en ook na een tweede kindje heb ik er last van gehouden. Gek genoeg was het ineens over en kon ik wel gewoon gemeenschap hebben, onze derde is dus op de "normale manier" verwekt.
Momenteel ben ik bezig om te proberen om tampons te gebruiken, dat is voor mij weer een hele stap. Maar ik heb er vertrouwen in dat dat wel gaat lukken.
Ik wens je veel succes en hopelijk snel een zwangerschap toe!
woensdag 26 juni 2013 om 11:04
Hier ook een geschiedenis van vaginisme. Ik kon helemaal niks inbrengen. Toch op gegeven moment een kinderwens. Het kleinste spuitje hebben we gebruikt en na een aantal maanden was ik zwanger. Bevallen was geen probleem.
Na de bevalling ben ik van de vaginisme af gekomen gelukkig. Toen had ik de moed om te gaan oefenen en dat is gelukt. Nu kan ik me niet eens meer voorstellen dat het ooit niet lukte.
Ik hoop dat het voor jou ook zo mag lopen!
Na de bevalling ben ik van de vaginisme af gekomen gelukkig. Toen had ik de moed om te gaan oefenen en dat is gelukt. Nu kan ik me niet eens meer voorstellen dat het ooit niet lukte.
Ik hoop dat het voor jou ook zo mag lopen!
zondag 11 augustus 2013 om 14:00
Ik ben inmiddels bevallen, is prima gegaan. Heb in het ziekenhuis wel een vlos gehad die ervaring heeft met bekkenbodemklachten. Men heeft mij maar 2 keer hoeven toucheren, waarbij ook het draadje aan het hoofd vd baby is vastgemaakt. Doordat het heel rustig gebeurde ging dat goed, tuurlijk vond ik t niet fijn maar t was te doen. De ontsluiting ging heel snel en kindje zakte ook makkelijk m'n bekken in. Kreeg tintelende vingers, bleek door hyperventilatie te komen, dus weer goed concentreren op ademhaling, steeds weer op ritme 'deze wee komt nooit meer terug 
' Verloskundige en m'n man deden dit hardop mee en hielden mn hand vast.' Heb maar een paar persweeen nodig gehad. Op dat moment geen enkele last van vaginisme, kon ook goed ontspannen tussen de weeen door. Vond wel lastig te voelen hoe te persen richting onderkant. Ik hield de kracht hoog, in mn gezicht vooral. Maar t ging toch snel, ineens hoorde ik dat het hoofdje te zien was en ineens was kindje daar. Placenta kwam heel snel en hoefde ik ook maar 1 keer voor te persen. Hechten vond ik na verdoving niks voorstellen. Kon in kraamtijd gewoon zitten en rondscharrelen, weinig napijn. Al met al is het mij enorm mee gevallen. Psychisch kwamen er in de kraamtijd wel veel emoties los, dat ik deze klus toch maar even had geflikt, zonder pijnbestrijding nog wel...
' Verloskundige en m'n man deden dit hardop mee en hielden mn hand vast.' Heb maar een paar persweeen nodig gehad. Op dat moment geen enkele last van vaginisme, kon ook goed ontspannen tussen de weeen door. Vond wel lastig te voelen hoe te persen richting onderkant. Ik hield de kracht hoog, in mn gezicht vooral. Maar t ging toch snel, ineens hoorde ik dat het hoofdje te zien was en ineens was kindje daar. Placenta kwam heel snel en hoefde ik ook maar 1 keer voor te persen. Hechten vond ik na verdoving niks voorstellen. Kon in kraamtijd gewoon zitten en rondscharrelen, weinig napijn. Al met al is het mij enorm mee gevallen. Psychisch kwamen er in de kraamtijd wel veel emoties los, dat ik deze klus toch maar even had geflikt, zonder pijnbestrijding nog wel...
zondag 11 augustus 2013 om 22:21
Ik heb soms ook last van vaginisme en heb een lange tijd ook geen tampons in kunnen brengen en ook niet kunnen neuken.
Uiteindelijk ook naar een bekkenbodem fysio geweest die mij leerde om te ontspannen. Het probleem zit bij mij echt tussen de oren en niet lichamelijk. Zij heeft mij ook aangeraden haar therapie te combineren met een seksuoloog. Hier ben ik nog niet aan toe gekomen.
Dit ging steeds beter en sinds een paar jaar lukt het wel om probleemloos tampons in te brengen. Hoewel het niet altijd probleemloos is, ik moet mij wel bewust ontspannen en even de tijd er voor nemen.
Ik heb van de fysio ook een ballon met een pompje meegekregen om mee te oefenen. Dmv veel glijmiddel glijdt het ballonnetje zo naar binnen. Eenmaal binnen pomp ik hem op en probeer ik hem opgepompt eruit te halen. Dan moet ik mij heel bewust en rustig aan ontspannen en wil het nog weleens zeer doen.
Maar als ik het goed begrijp is neuken met je vriend de afgelopen 10 jaar helemaal nog nooit gelukt? Jij hebt dit probleem altijd gehad?
Uiteindelijk ook naar een bekkenbodem fysio geweest die mij leerde om te ontspannen. Het probleem zit bij mij echt tussen de oren en niet lichamelijk. Zij heeft mij ook aangeraden haar therapie te combineren met een seksuoloog. Hier ben ik nog niet aan toe gekomen.
Dit ging steeds beter en sinds een paar jaar lukt het wel om probleemloos tampons in te brengen. Hoewel het niet altijd probleemloos is, ik moet mij wel bewust ontspannen en even de tijd er voor nemen.
Ik heb van de fysio ook een ballon met een pompje meegekregen om mee te oefenen. Dmv veel glijmiddel glijdt het ballonnetje zo naar binnen. Eenmaal binnen pomp ik hem op en probeer ik hem opgepompt eruit te halen. Dan moet ik mij heel bewust en rustig aan ontspannen en wil het nog weleens zeer doen.
Maar als ik het goed begrijp is neuken met je vriend de afgelopen 10 jaar helemaal nog nooit gelukt? Jij hebt dit probleem altijd gehad?
zondag 11 augustus 2013 om 23:36
Hey
Ik heb het ook lang gehad. Ik vind het heel dapper dat je naar de dokter gaat ermee, meid. Niet langer alleen ermee rondlopen! Ook zie je hier dat je niet de enige bent. En dat eraf te komen is!!
Ik heb ook een tijdje bekkenbodemfysio gedaan, maar voor mij was dat op een heel andere manier dan normaal de oplossing. Ik merkte dat ik die oefeningen niet wilde doen. Niet met de verschillende maten tampons wilde oefenen. Niet waar die vrouw bij was.
Ik merkte dat ik dingen ZELF wilde bepalen.
Dat is een heel indirect verhaal, en misschien is het voor jou heeeeel anders.
Maar voor mij was het een soort zelfbeschikkingsgevoel dat de sleutel was. Hoe meer ik zelf bepaalde in mijn leven in het algemeen, hoe vrijer ik me voelde. En toen ik de juiste man tegen het lijf liep (jij hebt die ook gevonden als ik het zo hoor), toen was het vaginisme verdwenen. Het "mocht" en IK wou, ik voelde me vrij.
Mijn lijf was geblokkeerd en op slot omdat ik al lang niet naar mijn eigen innerlijke stem had geluisterd, naar wat ik wel en niet wilde, met mannen en in het algemeen.
Ik ben ervan overtuigd dat het dus bij mij met een geheel buiten het lichamelijke liggend besef werd verholpen: het gevoel van autonoom zijn, vrij, dat ik mocht bepalen welke kant mijn leven en liefdesleven opging. Het is moeilijk dit concreet te maken. Maar kijk breder, kijk eens naar je leven als geheel. Zie je jezelf blij in de meeste levensgebieden, of voel je je in een keurslijf? Beetje van de koude grond dit, maar misschien de moeite waard om erover na te denken.
Succes met zwanger worden, hoe dan ook ,goed dat je je leven niet stil zet maar verder gaat kijken naar de mogelijkheden.
Maar geef de moed niet op dat het probleem opgelost kan worden.
Ik heb het ook lang gehad. Ik vind het heel dapper dat je naar de dokter gaat ermee, meid. Niet langer alleen ermee rondlopen! Ook zie je hier dat je niet de enige bent. En dat eraf te komen is!!
Ik heb ook een tijdje bekkenbodemfysio gedaan, maar voor mij was dat op een heel andere manier dan normaal de oplossing. Ik merkte dat ik die oefeningen niet wilde doen. Niet met de verschillende maten tampons wilde oefenen. Niet waar die vrouw bij was.
Ik merkte dat ik dingen ZELF wilde bepalen.
Dat is een heel indirect verhaal, en misschien is het voor jou heeeeel anders.
Maar voor mij was het een soort zelfbeschikkingsgevoel dat de sleutel was. Hoe meer ik zelf bepaalde in mijn leven in het algemeen, hoe vrijer ik me voelde. En toen ik de juiste man tegen het lijf liep (jij hebt die ook gevonden als ik het zo hoor), toen was het vaginisme verdwenen. Het "mocht" en IK wou, ik voelde me vrij.
Mijn lijf was geblokkeerd en op slot omdat ik al lang niet naar mijn eigen innerlijke stem had geluisterd, naar wat ik wel en niet wilde, met mannen en in het algemeen.
Ik ben ervan overtuigd dat het dus bij mij met een geheel buiten het lichamelijke liggend besef werd verholpen: het gevoel van autonoom zijn, vrij, dat ik mocht bepalen welke kant mijn leven en liefdesleven opging. Het is moeilijk dit concreet te maken. Maar kijk breder, kijk eens naar je leven als geheel. Zie je jezelf blij in de meeste levensgebieden, of voel je je in een keurslijf? Beetje van de koude grond dit, maar misschien de moeite waard om erover na te denken.
Succes met zwanger worden, hoe dan ook ,goed dat je je leven niet stil zet maar verder gaat kijken naar de mogelijkheden.
Maar geef de moed niet op dat het probleem opgelost kan worden.
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
zaterdag 7 september 2013 om 15:15
Ik voel met je mee.....
Ik wil je op het hart drukken....probeer er echt wat aan te doen.
Ik heb nu al 11 jaar een relatie.
De eerste 2 jaar hadden we regelmatig fijne sex.
Een keer wilde het niet lukken (volgens mij was ze niet nat genoeg), en deed het pijn.
Dit was inmiddels 9 jaar geleden....sinds die dag is penetratie nooit meer gelukt.
Ik probeer haar zo ver te krijgen om er samen iets mee te doen, op zoek te gaan naar een oplossing. De sexuoloog had wat tips (eerst zelf weer met vinger proberen, daarnaa door mij laten vingeren....daarna een mini dildo...etc)....maar mijn vriendin ziet dat niet zitten.
Soms proberen mijn vriendin en ik wel te "droogneuken", maar dit is het niet echt voor mij....en ik beleef hier steeds minder plezier aan.
Ondertussen heb 1 keer uit frustratie sex gehad met een andere vrouw.......ik kon het gewoon echt niet meer houden....de sex voelde de eerste paar minuten eerst erg goed en lekker....daarna kwamen de schuldgevoelens en ben ik na ongeveer 5 minuten afgehaakt. .....Ik heb dit nooit aan mijn vriendin verteld.
Ik wil je op het hart drukken....probeer er echt wat aan te doen.
Ik heb nu al 11 jaar een relatie.
De eerste 2 jaar hadden we regelmatig fijne sex.
Een keer wilde het niet lukken (volgens mij was ze niet nat genoeg), en deed het pijn.
Dit was inmiddels 9 jaar geleden....sinds die dag is penetratie nooit meer gelukt.
Ik probeer haar zo ver te krijgen om er samen iets mee te doen, op zoek te gaan naar een oplossing. De sexuoloog had wat tips (eerst zelf weer met vinger proberen, daarnaa door mij laten vingeren....daarna een mini dildo...etc)....maar mijn vriendin ziet dat niet zitten.
Soms proberen mijn vriendin en ik wel te "droogneuken", maar dit is het niet echt voor mij....en ik beleef hier steeds minder plezier aan.
Ondertussen heb 1 keer uit frustratie sex gehad met een andere vrouw.......ik kon het gewoon echt niet meer houden....de sex voelde de eerste paar minuten eerst erg goed en lekker....daarna kwamen de schuldgevoelens en ben ik na ongeveer 5 minuten afgehaakt. .....Ik heb dit nooit aan mijn vriendin verteld.
zaterdag 7 september 2013 om 15:31
zaterdag 7 september 2013 om 20:47
sankaku: verbindt je er ook consequenties aan dat jullie seksleven nu niet langer bevredigend is voor jou? Je lijkt eirn mee te gaan, al 9 jaar nu. En vindt het steeds moeilijker uit te houden, waardoor je al een keer vreemd ging. Ik denk dat het goed is als je vriendin van de ernst hiervan voor jou op de hoogte is, dat jij echt niet gelukkig (meer) bent zo. Het lijkt net alsof je alles maar moet accepteren, maar bedenk jezelf waar voor jou de grenzen liggen. Daarmee dwing je haar tot niks, maar kun je jezelf ook het beste gunnen, een relatie+seksleven die goed voelen.
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
zaterdag 7 september 2013 om 20:52
quote:sankaku schreef op 07 september 2013 @ 15:15:
De sexuoloog had wat tips (eerst zelf weer met vinger proberen, daarnaa door mij laten vingeren....daarna een mini dildo...etc)....maar mijn vriendin ziet dat niet zitten.
Ai, da's vervelend, dat je vriendin het afkapt. Ik was aan het begin van mijn relatie ook "te nauw" en had ik veel pijn bij de penetratie. Met een dilatorsetje ben ik er binnen een paar maanden vanaf gekomen.
De sexuoloog had wat tips (eerst zelf weer met vinger proberen, daarnaa door mij laten vingeren....daarna een mini dildo...etc)....maar mijn vriendin ziet dat niet zitten.
Ai, da's vervelend, dat je vriendin het afkapt. Ik was aan het begin van mijn relatie ook "te nauw" en had ik veel pijn bij de penetratie. Met een dilatorsetje ben ik er binnen een paar maanden vanaf gekomen.
maandag 21 oktober 2013 om 17:53
Hoi Melanie,
Ik heb ook last van vaginisme. Vertrouw jezelf en ga voor de therapie!!! Ik heb eerst met 1 vinger geoefend, elke keer ging het met moeite. Daarna heb ik een ballon gekocht, via mijn gynaecoloog. Niets bereikt!!! Elke keer pijn pijn en pijn. Dit heeft heel lang geduurd. Daarna heb ik pellotes besteld, en geloof mij maar, dit het enigste oplossing voor dit probleem. Ik ben nu bij de vierde pellotes en het gaat harstikke goed. Heel goed adem halen, jezelf vertrouwen. Ik ben bijna klaar voor de gemeenschap en dit gaat zeker lukken! Ik raad je aan te oefenen met pellotes.
Ik denk hoop ik voor je dat je geen dikke maagdenvlies hebt, ik ga ervan uit dat de penis van je man tegen de spier aan komt. Ik zou zeggen ga er met1 vinger in en masseer je bekkenbodemspieren, dit heb ik gedaan en het heeft echt geholpen. Ik kon eerst met moeite 1 vinger erin douwen maar nu gaat zelfs 2 vingers heel makkelijk! Goed oefenen!!!
Ik heb ook last van vaginisme. Vertrouw jezelf en ga voor de therapie!!! Ik heb eerst met 1 vinger geoefend, elke keer ging het met moeite. Daarna heb ik een ballon gekocht, via mijn gynaecoloog. Niets bereikt!!! Elke keer pijn pijn en pijn. Dit heeft heel lang geduurd. Daarna heb ik pellotes besteld, en geloof mij maar, dit het enigste oplossing voor dit probleem. Ik ben nu bij de vierde pellotes en het gaat harstikke goed. Heel goed adem halen, jezelf vertrouwen. Ik ben bijna klaar voor de gemeenschap en dit gaat zeker lukken! Ik raad je aan te oefenen met pellotes.
Ik denk hoop ik voor je dat je geen dikke maagdenvlies hebt, ik ga ervan uit dat de penis van je man tegen de spier aan komt. Ik zou zeggen ga er met1 vinger in en masseer je bekkenbodemspieren, dit heb ik gedaan en het heeft echt geholpen. Ik kon eerst met moeite 1 vinger erin douwen maar nu gaat zelfs 2 vingers heel makkelijk! Goed oefenen!!!
donderdag 24 oktober 2013 om 10:28
Bij een vriendin van mij was ook primair vaginisme geconstateerd.
Ze heeft het tot haar 32e genegeerd. Toen liep de emmer over.
Ze heeft uiteindelijk de koe bij de horens gevat. Therapie gehad en daarna is ze op zoek gegaan naar een ervaren en betrouwbare gigolo. Tijdens de 1e afspraak heeft hij haar alleen gemasseerd.
De 2e afspraak was de ontmaagding. Naar zij zegt "probleemloos en pijnloos". De 3e keer heeft ze er van genoten.
6 Maanden later trof ze haar vriend. Inmiddels is ze moeder van een dochter.
Ze heeft het tot haar 32e genegeerd. Toen liep de emmer over.
Ze heeft uiteindelijk de koe bij de horens gevat. Therapie gehad en daarna is ze op zoek gegaan naar een ervaren en betrouwbare gigolo. Tijdens de 1e afspraak heeft hij haar alleen gemasseerd.
De 2e afspraak was de ontmaagding. Naar zij zegt "probleemloos en pijnloos". De 3e keer heeft ze er van genoten.
6 Maanden later trof ze haar vriend. Inmiddels is ze moeder van een dochter.
