Overig
alle pijlers
(Eigen) flexibiliteit
woensdag 26 juni 2013 om 11:30
Naar aanleiding van een ander topic, over oudere mensen die hun koffie iedere dag stipt op dezelfde tijd drinken, anders klopt de dag niet...
Vroeger vond ik mijzelf best flexibel. De laatste tijd vind ik zelf, met einde 30, dat die flexibiliteit erg is afgenomen. Als ik er voor mijzelf de vinger op moet leggen, hangt het samen met de komst van de kinderen. Er is al zoveel waar ik continu en acuut op moet inspringen (omgevallen bekers melk, spontane regenbui, knuffel kwijtgeraakt, etc.etc.), dat ik de rest van mijn dag graag zo voorspelbaar mogelijk heb.
Gisteravond merkte mijn partner (n.a.v. een probleem met een laptop; ik vroeg hem naar een oplossing daarvoor, hij is de computerman van ons beiden) dat ik zoiets vroeger gewoon zelf opgelost zou hebben, even gegoogled zou hebben. En nu ik erover nadenk, heeft hij wel een deel gelijk. Ik ben niet meer zo flexibel en spontaan. Gevoelsmatig zijn we nog steeds bezig een nieuw evenwicht te zoeken, als gezin met 2 kinderen. Het gevoel geleefd te worden, de dagen vliegen voorbij.
Hangt dit samen met ouderworden (en gaat het dus samen met die extra rimpels in mijn gezicht) en moet ik me er maar bij neerleggen? Of kun je zoiets (flexibel blijven) actief aanpakken, en zo ja, hoe doe jij dat dan?
Vroeger vond ik mijzelf best flexibel. De laatste tijd vind ik zelf, met einde 30, dat die flexibiliteit erg is afgenomen. Als ik er voor mijzelf de vinger op moet leggen, hangt het samen met de komst van de kinderen. Er is al zoveel waar ik continu en acuut op moet inspringen (omgevallen bekers melk, spontane regenbui, knuffel kwijtgeraakt, etc.etc.), dat ik de rest van mijn dag graag zo voorspelbaar mogelijk heb.
Gisteravond merkte mijn partner (n.a.v. een probleem met een laptop; ik vroeg hem naar een oplossing daarvoor, hij is de computerman van ons beiden) dat ik zoiets vroeger gewoon zelf opgelost zou hebben, even gegoogled zou hebben. En nu ik erover nadenk, heeft hij wel een deel gelijk. Ik ben niet meer zo flexibel en spontaan. Gevoelsmatig zijn we nog steeds bezig een nieuw evenwicht te zoeken, als gezin met 2 kinderen. Het gevoel geleefd te worden, de dagen vliegen voorbij.
Hangt dit samen met ouderworden (en gaat het dus samen met die extra rimpels in mijn gezicht) en moet ik me er maar bij neerleggen? Of kun je zoiets (flexibel blijven) actief aanpakken, en zo ja, hoe doe jij dat dan?
woensdag 26 juni 2013 om 11:36
quote:hamerhaai schreef op 26 juni 2013 @ 11:34:
Wijsheid komt met de jaren. Waarom zelf gaan googlen? Nu weet je dat het jou zelf minder tijd en inspanning kost om het je partner te vragen. Waarom moet je zelf altijd het wiel uitvinden?
Starheid komt ook met de jaren
En qua computerprobleem, mijn partner lost zoiets meestal sneller op dan ik, dus het hem vragen was ook totaal logisch.
Wijsheid komt met de jaren. Waarom zelf gaan googlen? Nu weet je dat het jou zelf minder tijd en inspanning kost om het je partner te vragen. Waarom moet je zelf altijd het wiel uitvinden?
Starheid komt ook met de jaren
En qua computerprobleem, mijn partner lost zoiets meestal sneller op dan ik, dus het hem vragen was ook totaal logisch.
woensdag 26 juni 2013 om 11:48
Ergens wel herkenbaar, vooral dat met de laptop.
Aan het begin van mijn relatie legde ik zelf netwerken aan om tussendoor nog wat in Linux te gaan zitten klooien. Tegenwoordig vraag ik mijn wederhelft al om hulp als de printer een foutmelding heeft
Toen ik daar een opmerking over kreeg besloot ik dat het eigenlijk ook van de zotte was en ging ik me weer zelf in al die dingen verdiepen.
Ben gaandeweg wel tot de conclusie gekomen dat het vooral gemakzucht is. Niet dat ik het zelf niet wil doen, maar ik heb geen zin in "kun je dat niet beter op die manier..." en "ik wil me nergens mee bemoeien maar..."
Ik ben dus net zo flexibel als mijn partner me daarvoor ruimte laat. En da's natuurlijk oerstom dus ben ik die ruimte op gaan eisen om dingen weer op mijn manier te gaan doen. Wat best wel eens mis gaat, maar dan gaat het tenminste mis op mijn manier en op mijn tijd
Aan het begin van mijn relatie legde ik zelf netwerken aan om tussendoor nog wat in Linux te gaan zitten klooien. Tegenwoordig vraag ik mijn wederhelft al om hulp als de printer een foutmelding heeft
Toen ik daar een opmerking over kreeg besloot ik dat het eigenlijk ook van de zotte was en ging ik me weer zelf in al die dingen verdiepen.
Ben gaandeweg wel tot de conclusie gekomen dat het vooral gemakzucht is. Niet dat ik het zelf niet wil doen, maar ik heb geen zin in "kun je dat niet beter op die manier..." en "ik wil me nergens mee bemoeien maar..."
Ik ben dus net zo flexibel als mijn partner me daarvoor ruimte laat. En da's natuurlijk oerstom dus ben ik die ruimte op gaan eisen om dingen weer op mijn manier te gaan doen. Wat best wel eens mis gaat, maar dan gaat het tenminste mis op mijn manier en op mijn tijd
woensdag 26 juni 2013 om 12:45
Flexibiliteit is ook nog es zwaar overrated.
Ik leef in een wereld vol autisten, je weet wel, van die mensen die vooral een voorspelbare omgeving nodig hebben. En daar is niks mis mee.
Behalve dat de maatschappij tegenwoordig veel meer flexibiliteit verwacht.
Ik denk dat heel veel mensen beter zouden gedijen als ze wat minder flexibel hoefden te zijn.
Dus TO: goede ontwikkeling.
Ik leef in een wereld vol autisten, je weet wel, van die mensen die vooral een voorspelbare omgeving nodig hebben. En daar is niks mis mee.
Behalve dat de maatschappij tegenwoordig veel meer flexibiliteit verwacht.
Ik denk dat heel veel mensen beter zouden gedijen als ze wat minder flexibel hoefden te zijn.
Dus TO: goede ontwikkeling.
An apple a day keeps anyone away... if you throw it really hard.
Week 36 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 36 van de Extremely Demotivational Calendar
woensdag 26 juni 2013 om 12:59
Ik heb juist het idee dat mensen minder flexibel worden van alleen leven. Hoe meer mensen om rekening mee te houden, hoe meer besef dat er soms iets anders kan lopen dan je gepland hebt. Zonder vriend kan ik heel rigide in mijn hoofd hebben dat ik moet werken tot half 2, dan een kwartier mag internetten en om kwart voor twee boodschappen ga doen. En elke dag stipt om 12 uur naar bed ga, dus kwart voor 11 tandenpoetsen, om half 11 een laatste kop thee en dan nog een uur lezen. Met zo'n lulhannes met een eigen programma over de gemeenschappelijke vloer raakt dat allemaal constant ontregeld.
woensdag 26 juni 2013 om 13:13
quote:Murdoch schreef op 26 juni 2013 @ 12:59:
Ik heb juist het idee dat mensen minder flexibel worden van alleen leven. Hoe meer mensen om rekening mee te houden, hoe meer besef dat er soms iets anders kan lopen dan je gepland hebt.Dat heb je ook als je alleen leeft en een sociaal leven hebt. Zeker als je vrienden relaties, kinderen of andere drukke bezigheden hebben, is het handig als je zelf spontaan/flexibel kunt zijn als zij op het laatste moment aangeven zin te hebben iets met je af te spreken.
Ik heb juist het idee dat mensen minder flexibel worden van alleen leven. Hoe meer mensen om rekening mee te houden, hoe meer besef dat er soms iets anders kan lopen dan je gepland hebt.Dat heb je ook als je alleen leeft en een sociaal leven hebt. Zeker als je vrienden relaties, kinderen of andere drukke bezigheden hebben, is het handig als je zelf spontaan/flexibel kunt zijn als zij op het laatste moment aangeven zin te hebben iets met je af te spreken.
woensdag 26 juni 2013 om 13:18
woensdag 26 juni 2013 om 13:21
quote:blijfgewoonbianca schreef op 26 juni 2013 @ 13:18:
Daarom geniet ik ook altijd zo van de vakantie; niet op de klok hoeven kijken.Ik word daar altijd in het begin een beetje zenuwachtig van. Dan ga ik een Programma opstellen om maar vooral zo veel mogelijk van de locatie te zien. En dan wordt vriend eerst een dagje passief-agressief nukkig en dan slaat 'ie met z'n vuist op tafel en zegt 'ie 'nou is het genoeg!' en dan zet ik me eroverheen en dan wordt het heel leuk.
Daarom geniet ik ook altijd zo van de vakantie; niet op de klok hoeven kijken.Ik word daar altijd in het begin een beetje zenuwachtig van. Dan ga ik een Programma opstellen om maar vooral zo veel mogelijk van de locatie te zien. En dan wordt vriend eerst een dagje passief-agressief nukkig en dan slaat 'ie met z'n vuist op tafel en zegt 'ie 'nou is het genoeg!' en dan zet ik me eroverheen en dan wordt het heel leuk.
woensdag 26 juni 2013 om 13:21
Zo'n computerprobleem kun je er soms gewoon niet bij hebben als je een moe hoofd hebt.
Althans, ik moet voor zoiets wel even gaan zitten en me focussen want het is niet iets wat je op routine doet.
Echt ik zal de dag prijzen dat ik een partner heb die al die problemen met apparaten kan oplossen
t Is absoluut niet mijn hobby.
Althans, ik moet voor zoiets wel even gaan zitten en me focussen want het is niet iets wat je op routine doet.
Echt ik zal de dag prijzen dat ik een partner heb die al die problemen met apparaten kan oplossen
t Is absoluut niet mijn hobby.
woensdag 26 juni 2013 om 13:42
quote:Murdoch schreef op 26 juni 2013 @ 13:22:
Het is overigens ook een beproefde martelmethode, mensen hun vermogen tot structuur afnemen door het niet meer donker te laten worden. Mensen zijn helemaal niet gemaakt om echt flexibel te zijn.
Een zekere structuur in slaap en eten hebben mensen ook wel nodig.
Ik heb tijden gehad dat ik alleen at als het uitkwam en met slapen een beetje hetzelfde, nou dat bleek niet zo goed te zijn.
Maar het is mooi als je daaromheen flexibel kunt zijn. Dat je moet eten en slapen staat vast, maar waar, daar kun je mee varieren
Het is overigens ook een beproefde martelmethode, mensen hun vermogen tot structuur afnemen door het niet meer donker te laten worden. Mensen zijn helemaal niet gemaakt om echt flexibel te zijn.
Een zekere structuur in slaap en eten hebben mensen ook wel nodig.
Ik heb tijden gehad dat ik alleen at als het uitkwam en met slapen een beetje hetzelfde, nou dat bleek niet zo goed te zijn.
Maar het is mooi als je daaromheen flexibel kunt zijn. Dat je moet eten en slapen staat vast, maar waar, daar kun je mee varieren
woensdag 26 juni 2013 om 14:01
Ik hield altijd wel van een bepaalde mate van structuur, maar nu mijn lijf mij chronisch in de steek laat en ik dus mijn activiteiten echt dien in te plannen omdat ik er niet meer dan één in de 3 dagen aankan (of nog minder als het om iets zwaar belastends gaat) vind ik mijn eigen gebrek aan spontaniteit en flexibiliteit erg vervelend. Altijd maar die agenda erbij, nu al weten dat ik over 3 weken een ijsje me een vriendin ga eten, terwijl het nu mooi weer is..
Aan de andere kant merk ik dat je tegenwoordig sowieso veel minder even op korte termijn beslist om iets af te spreken, omdat haast iedereen de agenda naast de telefoon heeft liggen. Bellen om te vragen of je over een uurtje of morgen langs wilt komen is haast vreemd geworden.
Aan de andere kant merk ik dat je tegenwoordig sowieso veel minder even op korte termijn beslist om iets af te spreken, omdat haast iedereen de agenda naast de telefoon heeft liggen. Bellen om te vragen of je over een uurtje of morgen langs wilt komen is haast vreemd geworden.
woensdag 26 juni 2013 om 14:04
Oh nog een aanvulling, vroeger deed ik ook veel meer zelf op het gebied van de computer en 'technische dingen'. Maar mijn man is er beter in en vindt het leuker om te doen. Dus vraag ik hem de printer aan te sluiten, terwijl ik een lekker toetje maak.
Dat vind ik niet per se een teken van inflexibiliteit, meer de taken verdelen en de ander laten doen waar hij goed in is, zodat je zelf ook kunt doen waar je goed in bent.
Dat vind ik niet per se een teken van inflexibiliteit, meer de taken verdelen en de ander laten doen waar hij goed in is, zodat je zelf ook kunt doen waar je goed in bent.
woensdag 26 juni 2013 om 14:07
Ik vind het leven met kinderen juist heel gestructureerd. Ik moet er oo tijd uit, want ze moeten naar school. Tussen de middag even thuis en na school sport en clubs.
De hele week hangt aan allerlei ijkpunten als zwemles, judo en gym. En het jaar is al helemaal in te plannen aan de hand van vakanties.
Ik vind dat ik verder best flexibel ben. Ik werk op onregelmatige tijden en val veel in dus mijn rooster veranderd continu. Plannen omgooien vind ik geen probleem. Wat ik wel haat zijn dingen als lekke banden en gemorste melk die de plannen in de war schoppen. Maar dat is vooral omdat dat weer werk met zich meebrengt (schoonmaken, band plakken)
De hele week hangt aan allerlei ijkpunten als zwemles, judo en gym. En het jaar is al helemaal in te plannen aan de hand van vakanties.
Ik vind dat ik verder best flexibel ben. Ik werk op onregelmatige tijden en val veel in dus mijn rooster veranderd continu. Plannen omgooien vind ik geen probleem. Wat ik wel haat zijn dingen als lekke banden en gemorste melk die de plannen in de war schoppen. Maar dat is vooral omdat dat weer werk met zich meebrengt (schoonmaken, band plakken)
woensdag 26 juni 2013 om 14:22
Herkenbaar. Leven met kinderen moet gestructureerd zijn, maar je moet juist vaak improviseren en snel ergens op inspringen. Je hebt niet altijd alle tijd om even na te denken.
Flexibel zijn is ook zo'n loze term... Ook in vacatures. Een beetje flexibiliteit betekent afwisseling, vernieuwing, etc. maar wees te flex en je raakt overspannen.
Flexibel zijn is ook zo'n loze term... Ook in vacatures. Een beetje flexibiliteit betekent afwisseling, vernieuwing, etc. maar wees te flex en je raakt overspannen.
woensdag 26 juni 2013 om 14:43
quote:Starshine schreef op 26 juni 2013 @ 14:34:
In vacatures betekent flexibel vooral dat je zonder morren overwerkt.
Vroeger betekende een 9-tot-5-mentaliteit dat je door en door betrouwbaar was, nooit de kantjes eraf liep, altijd op tijd aanwezig was en keurig je uren volmaakte, kortom: een modelwerknemer.
Tegenwoordig betekent een 9-tot-5-mentaliteit dat je een burgerlijke muts (of eikel) bent, die nooit bereid is om een stapje harder te lopen en bij het minste of geringste afhaakt.
Flexibel was vroeger lang zo belangrijk niet als tegenwoordig, integendeel.
Sommige dingen waren vroegah echt wel beter.
In vacatures betekent flexibel vooral dat je zonder morren overwerkt.
Vroeger betekende een 9-tot-5-mentaliteit dat je door en door betrouwbaar was, nooit de kantjes eraf liep, altijd op tijd aanwezig was en keurig je uren volmaakte, kortom: een modelwerknemer.
Tegenwoordig betekent een 9-tot-5-mentaliteit dat je een burgerlijke muts (of eikel) bent, die nooit bereid is om een stapje harder te lopen en bij het minste of geringste afhaakt.
Flexibel was vroeger lang zo belangrijk niet als tegenwoordig, integendeel.
Sommige dingen waren vroegah echt wel beter.
An apple a day keeps anyone away... if you throw it really hard.
Week 36 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 36 van de Extremely Demotivational Calendar