Overig
alle pijlers
(Eigen) flexibiliteit
woensdag 26 juni 2013 om 11:30
Naar aanleiding van een ander topic, over oudere mensen die hun koffie iedere dag stipt op dezelfde tijd drinken, anders klopt de dag niet...
Vroeger vond ik mijzelf best flexibel. De laatste tijd vind ik zelf, met einde 30, dat die flexibiliteit erg is afgenomen. Als ik er voor mijzelf de vinger op moet leggen, hangt het samen met de komst van de kinderen. Er is al zoveel waar ik continu en acuut op moet inspringen (omgevallen bekers melk, spontane regenbui, knuffel kwijtgeraakt, etc.etc.), dat ik de rest van mijn dag graag zo voorspelbaar mogelijk heb.
Gisteravond merkte mijn partner (n.a.v. een probleem met een laptop; ik vroeg hem naar een oplossing daarvoor, hij is de computerman van ons beiden) dat ik zoiets vroeger gewoon zelf opgelost zou hebben, even gegoogled zou hebben. En nu ik erover nadenk, heeft hij wel een deel gelijk. Ik ben niet meer zo flexibel en spontaan. Gevoelsmatig zijn we nog steeds bezig een nieuw evenwicht te zoeken, als gezin met 2 kinderen. Het gevoel geleefd te worden, de dagen vliegen voorbij.
Hangt dit samen met ouderworden (en gaat het dus samen met die extra rimpels in mijn gezicht) en moet ik me er maar bij neerleggen? Of kun je zoiets (flexibel blijven) actief aanpakken, en zo ja, hoe doe jij dat dan?
Vroeger vond ik mijzelf best flexibel. De laatste tijd vind ik zelf, met einde 30, dat die flexibiliteit erg is afgenomen. Als ik er voor mijzelf de vinger op moet leggen, hangt het samen met de komst van de kinderen. Er is al zoveel waar ik continu en acuut op moet inspringen (omgevallen bekers melk, spontane regenbui, knuffel kwijtgeraakt, etc.etc.), dat ik de rest van mijn dag graag zo voorspelbaar mogelijk heb.
Gisteravond merkte mijn partner (n.a.v. een probleem met een laptop; ik vroeg hem naar een oplossing daarvoor, hij is de computerman van ons beiden) dat ik zoiets vroeger gewoon zelf opgelost zou hebben, even gegoogled zou hebben. En nu ik erover nadenk, heeft hij wel een deel gelijk. Ik ben niet meer zo flexibel en spontaan. Gevoelsmatig zijn we nog steeds bezig een nieuw evenwicht te zoeken, als gezin met 2 kinderen. Het gevoel geleefd te worden, de dagen vliegen voorbij.
Hangt dit samen met ouderworden (en gaat het dus samen met die extra rimpels in mijn gezicht) en moet ik me er maar bij neerleggen? Of kun je zoiets (flexibel blijven) actief aanpakken, en zo ja, hoe doe jij dat dan?
woensdag 26 juni 2013 om 16:41
Ik zoek liever de middenweg daarin. Ik hou niet van collega's die stipt om 17.00 uur de deur uitlopen terwijl het werk eigenlijk nog niet af is.
Ik vind die 5 minuutjes even doorwerken niet zo'n punt dan. Een andere keer kan ik weer vroeger naar huis.
Maar goed, je zal de trein maar moeten halen.
Dat doet me eraan denken dat ik ooit in een fabriek heb gewerkt waar nog een heuse prikklok was. Stonden we met de hele ploeg bij dat ding te wachten tot we mochten uitklokken.
Ik vind die 5 minuutjes even doorwerken niet zo'n punt dan. Een andere keer kan ik weer vroeger naar huis.
Maar goed, je zal de trein maar moeten halen.
Dat doet me eraan denken dat ik ooit in een fabriek heb gewerkt waar nog een heuse prikklok was. Stonden we met de hele ploeg bij dat ding te wachten tot we mochten uitklokken.
woensdag 26 juni 2013 om 18:54
Met 'n prikklok krijg je vanzelf die mentaliteit dat men geen minuut langer werkt dan betaald wordt.
Heb zelf ook 'ns op 'n drukkerij gewerkt waar zo'n prikklok was en kwam je om 8.05 binnen ging er 'n half uur van je tijd af, maar als je 5-10-15-20-25 minuten overwerkte kreeg je er niks bij. Dus sta je idd precies op tijd aangekleed startklaar om uit te checken. En de collega die 5 minuten van het werk woonde klokte onze afdeling 's ochtends allemaal netjes voor 8 uur in zodat ook degenen in de file er geen schade door zouden ondervinden.
Heb zelf ook 'ns op 'n drukkerij gewerkt waar zo'n prikklok was en kwam je om 8.05 binnen ging er 'n half uur van je tijd af, maar als je 5-10-15-20-25 minuten overwerkte kreeg je er niks bij. Dus sta je idd precies op tijd aangekleed startklaar om uit te checken. En de collega die 5 minuten van het werk woonde klokte onze afdeling 's ochtends allemaal netjes voor 8 uur in zodat ook degenen in de file er geen schade door zouden ondervinden.
woensdag 26 juni 2013 om 18:56
quote:Murdoch schreef op 26 juni 2013 @ 13:21:
[...]
Ik word daar altijd in het begin een beetje zenuwachtig van. Dan ga ik een Programma opstellen om maar vooral zo veel mogelijk van de locatie te zien. En dan wordt vriend eerst een dagje passief-agressief nukkig en dan slaat 'ie met z'n vuist op tafel en zegt 'ie 'nou is het genoeg!' en dan zet ik me eroverheen en dan wordt het heel leuk.
[...]
Ik word daar altijd in het begin een beetje zenuwachtig van. Dan ga ik een Programma opstellen om maar vooral zo veel mogelijk van de locatie te zien. En dan wordt vriend eerst een dagje passief-agressief nukkig en dan slaat 'ie met z'n vuist op tafel en zegt 'ie 'nou is het genoeg!' en dan zet ik me eroverheen en dan wordt het heel leuk.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
woensdag 26 juni 2013 om 19:37
quote:Meryan schreef op 26 juni 2013 @ 13:36:
Hoe meer er (met name door de kinderen) een beroep op mijn flexibiliteit wordt gedaan, hoe groter mijn behoefte aan structuur lijkt te worden.
De dagen glippen zo aan me voorbij, ik lijk nergens echt tijd voor te hebben. Dat stoort me.Wat klinkt dit heerlijk herkenbaar, Meryan... Hoe oud zijn die van jou?
Hoe meer er (met name door de kinderen) een beroep op mijn flexibiliteit wordt gedaan, hoe groter mijn behoefte aan structuur lijkt te worden.
De dagen glippen zo aan me voorbij, ik lijk nergens echt tijd voor te hebben. Dat stoort me.Wat klinkt dit heerlijk herkenbaar, Meryan... Hoe oud zijn die van jou?