Psyche
alle pijlers
Beelddenken wat een herkenning!
dinsdag 9 juli 2013 om 00:56
Wat een herkenning! wist ik dat maar toen ik nog op school zat.
Dacht altijd dat ik op school niet genoeg mijn best deed dat was immers wat iedereen altijd zei! Je bent super intelligent alleen als je eens je best zou doen kan je veel beter!
Nu ik lees over wat beelddenken inhoud besef ik me dat steeds meer. Snapte ook soms niks van mezelf en noemde klasgenoten na 3 weken nog "dinges" die dachten dan dat ik ze niet aardig vond of mij niet interesseerde voor ze maar ik kan heel slecht namen onthouden. Wist nooit hoe dat precies kwam en was en ben nog steeds blij met een namenlijst in groepen. Topografie, talen, verschrikkelijk! Draaide ook altijd letters om. Duurde even voordat ik links, rechts wist als kind, klokkijken en dat staat ineens allemaal in een lijst! Heb als kind heel veel gelezen en toch heb ik moeite met spelling... onthoud dit dus blijkbaar niet Toch was ik de beste en snelste weer in het begrijpend lezen heb zo de kern van een verhaal eruit en voor de details die gevraagd werden las ik terug. Had ik dan beter gekund ? Zijn er anderen die dit bij zichzelf herkennen?
Hoor weleens de grap "ik ben een beelddenker" als het om iets vies gaat. Ben mij alleen nooit bewust geweest dat dit zo een invloed heeft gehad of wie ik ben doordat het nooit herkend of erkend is. Weet wel dat ik vroeger nooit begon aan taal "echt" leren omdat toch niet lukte.
Hieronden de kenmerken van een site;
herken er zelf dik 20
Spreken:
Struikelen over woorden (denken gaat sneller dan praten).
Praten ondersteunen met gebaren.
Verhaspelen van woorden.
Zeer breedsprakig en langdradig zijn of juist heel kort van stof.
Luisteren:
Lijkt slecht te luisteren.
Moeite met het verwerken van mondelinge informatie.
Letterlijk opvatten wat er gezegd wordt.
Liever ontdekkend leren dan luisteren naar uitleg.
Taalontwikkeling:
Moeite met het koppelen van woorden aan beelden.
Woordvindingsproblemen (dinges, die, dat, ergens...)
Weinig lijn in datgene wat het kind vertelt (van de hak op de tak)
Symptomen van dyslexie.
Moeite met technisch lezen.
Organisatie (in tijd en ruimte)
Moeite met klokkijken.
Gebrekkig tijdsbesef.
Goed in terugvinden van weg of plaats.
Links en rechts verwarren.
Moeite om zaken op (volg)orde te houden.
Goede ruimtelijke oriëntatie.
Werkhouding:
Neiging om snel tevreden te zijn over eigen prestaties.
Moeite om de hoeveelheid werk te overzien.
Moeite om het werk af te maken.
Vindingrijk zijn, met verrassende oplossingen komen.
Het antwoord (snel) weten maar niet uit kunnen leggen hoe hij/zij daarbij is gekomen.
Moeite om het werk te ordenen.
Moeite om het werk systematisch aan te pakken.
Lijkt ongeïnteresseerd.
Droomt vaak weg. Heeft een levendige fantasie.
Weerstand tegen het zelf nakijken van gemaakt werk.
Overige kenmerken:
Klaagt vaak over: "mijn hoofd zit zo vol".
(Overdreven) rechtvaardigheidsgevoel.
Lage frustratiedrempel.
Eerst begrijpen voor hij/zij kan automatiseren.
Snel vermoeid, snel overprikkeld.
(Over) gevoelig, emotioneel kwetsbaar.
Faalangst en onzekerheid.
Moeite om aan afspraken en regels te houden.
Tijdens vertellen of nadenken kijkt het kind omhoog of opzij.
Clownesk gedrag.
Korte spanningsboog (snel afgeleid zijn).
Nieuwsgierig.
Humor.
Wisselend prestatiepatroon.
Hoge empathie/sociaal bewogen.
Talenten op gebied van sport, kunst, muziek, techniek e.d.
Dacht altijd dat ik op school niet genoeg mijn best deed dat was immers wat iedereen altijd zei! Je bent super intelligent alleen als je eens je best zou doen kan je veel beter!
Nu ik lees over wat beelddenken inhoud besef ik me dat steeds meer. Snapte ook soms niks van mezelf en noemde klasgenoten na 3 weken nog "dinges" die dachten dan dat ik ze niet aardig vond of mij niet interesseerde voor ze maar ik kan heel slecht namen onthouden. Wist nooit hoe dat precies kwam en was en ben nog steeds blij met een namenlijst in groepen. Topografie, talen, verschrikkelijk! Draaide ook altijd letters om. Duurde even voordat ik links, rechts wist als kind, klokkijken en dat staat ineens allemaal in een lijst! Heb als kind heel veel gelezen en toch heb ik moeite met spelling... onthoud dit dus blijkbaar niet Toch was ik de beste en snelste weer in het begrijpend lezen heb zo de kern van een verhaal eruit en voor de details die gevraagd werden las ik terug. Had ik dan beter gekund ? Zijn er anderen die dit bij zichzelf herkennen?
Hoor weleens de grap "ik ben een beelddenker" als het om iets vies gaat. Ben mij alleen nooit bewust geweest dat dit zo een invloed heeft gehad of wie ik ben doordat het nooit herkend of erkend is. Weet wel dat ik vroeger nooit begon aan taal "echt" leren omdat toch niet lukte.
Hieronden de kenmerken van een site;
herken er zelf dik 20
Spreken:
Struikelen over woorden (denken gaat sneller dan praten).
Praten ondersteunen met gebaren.
Verhaspelen van woorden.
Zeer breedsprakig en langdradig zijn of juist heel kort van stof.
Luisteren:
Lijkt slecht te luisteren.
Moeite met het verwerken van mondelinge informatie.
Letterlijk opvatten wat er gezegd wordt.
Liever ontdekkend leren dan luisteren naar uitleg.
Taalontwikkeling:
Moeite met het koppelen van woorden aan beelden.
Woordvindingsproblemen (dinges, die, dat, ergens...)
Weinig lijn in datgene wat het kind vertelt (van de hak op de tak)
Symptomen van dyslexie.
Moeite met technisch lezen.
Organisatie (in tijd en ruimte)
Moeite met klokkijken.
Gebrekkig tijdsbesef.
Goed in terugvinden van weg of plaats.
Links en rechts verwarren.
Moeite om zaken op (volg)orde te houden.
Goede ruimtelijke oriëntatie.
Werkhouding:
Neiging om snel tevreden te zijn over eigen prestaties.
Moeite om de hoeveelheid werk te overzien.
Moeite om het werk af te maken.
Vindingrijk zijn, met verrassende oplossingen komen.
Het antwoord (snel) weten maar niet uit kunnen leggen hoe hij/zij daarbij is gekomen.
Moeite om het werk te ordenen.
Moeite om het werk systematisch aan te pakken.
Lijkt ongeïnteresseerd.
Droomt vaak weg. Heeft een levendige fantasie.
Weerstand tegen het zelf nakijken van gemaakt werk.
Overige kenmerken:
Klaagt vaak over: "mijn hoofd zit zo vol".
(Overdreven) rechtvaardigheidsgevoel.
Lage frustratiedrempel.
Eerst begrijpen voor hij/zij kan automatiseren.
Snel vermoeid, snel overprikkeld.
(Over) gevoelig, emotioneel kwetsbaar.
Faalangst en onzekerheid.
Moeite om aan afspraken en regels te houden.
Tijdens vertellen of nadenken kijkt het kind omhoog of opzij.
Clownesk gedrag.
Korte spanningsboog (snel afgeleid zijn).
Nieuwsgierig.
Humor.
Wisselend prestatiepatroon.
Hoge empathie/sociaal bewogen.
Talenten op gebied van sport, kunst, muziek, techniek e.d.
Life is short, Break the rules, forgive Quickly kiss, slowly Love truly Laugh uncontrollaby And never regret anything that made you smile
dinsdag 9 juli 2013 om 11:17
Weet je, ik herken zowel veel uit je post als heel veel uit de lijst. Het grappige is alleen, ik ben op latere leeftijd (nou ja 28) een taal gaan studeren en geef les in die taal. Ik heb gemerkt dat je heel veel wel kunt trainen, als je jezelf de juiste opdracht geeft en als je weet hoe je dingen moet aanpakken. Vocabulaire is nog steeds een zwak punt, omdat mijn focus daar niet ligt, ik ben druk met andere dingen. Aan de andere kant, en dat is het punt dat ik wil maken: elk schooljaar stel ik mijzelf tot doel alle namen van mijn leerlingen (ongeveer 150) binnen een week te kennen. Met een uitloop van nog een week voor de moeilijke gevallen. En het lukt me ieder jaar!
Ik geloof best dat sommige dingen moeilijker zijn voor de een dan voor de ander, maar dat je heel veel zelf kunt oplossen als je maar weet hoe.
Ik geloof best dat sommige dingen moeilijker zijn voor de een dan voor de ander, maar dat je heel veel zelf kunt oplossen als je maar weet hoe.
dinsdag 9 juli 2013 om 11:59
quote:Mevrouw75 schreef op 09 juli 2013 @ 11:17:
Weet je, ik herken zowel veel uit je post als heel veel uit de lijst. Het grappige is alleen, ik ben op latere leeftijd (nou ja 28) een taal gaan studeren en geef les in die taal. Ik heb gemerkt dat je heel veel wel kunt trainen, als je jezelf de juiste opdracht geeft en als je weet hoe je dingen moet aanpakken. Vocabulaire is nog steeds een zwak punt, omdat mijn focus daar niet ligt, ik ben druk met andere dingen. Aan de andere kant, en dat is het punt dat ik wil maken: elk schooljaar stel ik mijzelf tot doel alle namen van mijn leerlingen (ongeveer 150) binnen een week te kennen. Met een uitloop van nog een week voor de moeilijke gevallen. En het lukt me ieder jaar!
Ik geloof best dat sommige dingen moeilijker zijn voor de een dan voor de ander, maar dat je heel veel zelf kunt oplossen als je maar weet hoe.
Je moet een diagnose 'beelddenker' ook niet als excuus aangrijpen, maar als startpunt om erachter te komen hoe je bepaalde dingen beter kunt aanvliegen. 't Is ook geen aandoening hoor, maar er viel wel heel wat op z'n plaats toen ik las wat beelddenken inhield. Ik ben blij dat we onze kinderen de juiste handvatten kunnen aanreiken, maar ik had deze handvatten maar wat graag zelf gehad toen ik op de lagere en middelbare school zat.
Maar uiteindelijk gewoon mijn HBO-studie afgerond hoor, dus het is allemaal wel goed gekomen.
Om de forummers kort uit te leggen wat beelddenken grofweg inhoud: In het onderwijsstelsel wordt de leerstof in kleine brokjes aangeboden. Als al deze brokjes aan het eind bij elkaar worden opgeteld heb je het behandelde onder de knie.
Een beelddenker kan echter moeilijk informatie verwerken als er geen totaalplaatje tegenover staat. Pas als er een klik is met de plek van de aangeboden informatie in het totaalplaatje, wordt de informatie opgeslagen.
Ik ben geen leraar, dus 'don't shoot me...' ik zal waarschijnlijk kort door de bocht zijn, of wat essentieels hebben overgeslagen!
Weet je, ik herken zowel veel uit je post als heel veel uit de lijst. Het grappige is alleen, ik ben op latere leeftijd (nou ja 28) een taal gaan studeren en geef les in die taal. Ik heb gemerkt dat je heel veel wel kunt trainen, als je jezelf de juiste opdracht geeft en als je weet hoe je dingen moet aanpakken. Vocabulaire is nog steeds een zwak punt, omdat mijn focus daar niet ligt, ik ben druk met andere dingen. Aan de andere kant, en dat is het punt dat ik wil maken: elk schooljaar stel ik mijzelf tot doel alle namen van mijn leerlingen (ongeveer 150) binnen een week te kennen. Met een uitloop van nog een week voor de moeilijke gevallen. En het lukt me ieder jaar!
Ik geloof best dat sommige dingen moeilijker zijn voor de een dan voor de ander, maar dat je heel veel zelf kunt oplossen als je maar weet hoe.
Je moet een diagnose 'beelddenker' ook niet als excuus aangrijpen, maar als startpunt om erachter te komen hoe je bepaalde dingen beter kunt aanvliegen. 't Is ook geen aandoening hoor, maar er viel wel heel wat op z'n plaats toen ik las wat beelddenken inhield. Ik ben blij dat we onze kinderen de juiste handvatten kunnen aanreiken, maar ik had deze handvatten maar wat graag zelf gehad toen ik op de lagere en middelbare school zat.
Maar uiteindelijk gewoon mijn HBO-studie afgerond hoor, dus het is allemaal wel goed gekomen.
Om de forummers kort uit te leggen wat beelddenken grofweg inhoud: In het onderwijsstelsel wordt de leerstof in kleine brokjes aangeboden. Als al deze brokjes aan het eind bij elkaar worden opgeteld heb je het behandelde onder de knie.
Een beelddenker kan echter moeilijk informatie verwerken als er geen totaalplaatje tegenover staat. Pas als er een klik is met de plek van de aangeboden informatie in het totaalplaatje, wordt de informatie opgeslagen.
Ik ben geen leraar, dus 'don't shoot me...' ik zal waarschijnlijk kort door de bocht zijn, of wat essentieels hebben overgeslagen!
Ik ben niet bijgelovig, dat brengt ongeluk...
dinsdag 9 juli 2013 om 12:05
quote:Mevrouw75 schreef op 09 juli 2013 @ 11:17:
Weet je, ik herken zowel veel uit je post als heel veel uit de lijst. Het grappige is alleen, ik ben op latere leeftijd (nou ja 28) een taal gaan studeren en geef les in die taal. Ik heb gemerkt dat je heel veel wel kunt trainen, als je jezelf de juiste opdracht geeft en als je weet hoe je dingen moet aanpakken. Vocabulaire is nog steeds een zwak punt, omdat mijn focus daar niet ligt, ik ben druk met andere dingen. Aan de andere kant, en dat is het punt dat ik wil maken: elk schooljaar stel ik mijzelf tot doel alle namen van mijn leerlingen (ongeveer 150) binnen een week te kennen. Met een uitloop van nog een week voor de moeilijke gevallen. En het lukt me ieder jaar!
Ik geloof best dat sommige dingen moeilijker zijn voor de een dan voor de ander, maar dat je heel veel zelf kunt oplossen als je maar weet hoe.
Hoe doe jij dat voor jezelf dan? Kan je dat uitleggen?
Ik ben er nog eens over na gaan denken en ik denk dat ik zelf weinig problemen heb omdat ik de koppeling van beelden naar woorden wel redelijk makkelijk maak. Als ik woorden hoor zie ik daar in gedachte beelden bij, als ik gedachtes heb (zie) omschrijf ik die met woorden. Meestal levert dat geen problemen op, die koppeling. Maar sinds kort ben ik in therapie en gaat het veel over abstracte zaken. Dan merk ik wel dat ik vaak te kort door de bocht ga. Dan zeg ik bijvoorbeeld: "ja, die ziekte is wel een soort blok." Denkt zij: "huh, hoe bedoel je dat?" Maar als ik dan het beeld beschrijf waar die uitspraak vandaan komt is het voor iedereen duidelijk.
Van die koppeling woord-beeld ben ik zelfs mijn beroep aan het maken, ben werkzaam als illustrator.
Waarvan ik me afvraag of dit iets voor beelddenkers is, of dat het er niet mee te maken heeft: moeite hebben met formuleren. Als ik teksten schrijf loop ik vaak vast op de formulering. Ik weet dan gevoelsmatig vaak wel wat ik wil zeggen, maar kan de precieze woorden er niet voor vinden. Ik weet wat ik bedoel, maar niet het woord dat daar voor staat. Synoniemen.net staat dan ook standaard open als hulp-tool als ik aan het schrijven ben, haha. Zijn er hier beelddenkers die dat herkennen?
Weet je, ik herken zowel veel uit je post als heel veel uit de lijst. Het grappige is alleen, ik ben op latere leeftijd (nou ja 28) een taal gaan studeren en geef les in die taal. Ik heb gemerkt dat je heel veel wel kunt trainen, als je jezelf de juiste opdracht geeft en als je weet hoe je dingen moet aanpakken. Vocabulaire is nog steeds een zwak punt, omdat mijn focus daar niet ligt, ik ben druk met andere dingen. Aan de andere kant, en dat is het punt dat ik wil maken: elk schooljaar stel ik mijzelf tot doel alle namen van mijn leerlingen (ongeveer 150) binnen een week te kennen. Met een uitloop van nog een week voor de moeilijke gevallen. En het lukt me ieder jaar!
Ik geloof best dat sommige dingen moeilijker zijn voor de een dan voor de ander, maar dat je heel veel zelf kunt oplossen als je maar weet hoe.
Hoe doe jij dat voor jezelf dan? Kan je dat uitleggen?
Ik ben er nog eens over na gaan denken en ik denk dat ik zelf weinig problemen heb omdat ik de koppeling van beelden naar woorden wel redelijk makkelijk maak. Als ik woorden hoor zie ik daar in gedachte beelden bij, als ik gedachtes heb (zie) omschrijf ik die met woorden. Meestal levert dat geen problemen op, die koppeling. Maar sinds kort ben ik in therapie en gaat het veel over abstracte zaken. Dan merk ik wel dat ik vaak te kort door de bocht ga. Dan zeg ik bijvoorbeeld: "ja, die ziekte is wel een soort blok." Denkt zij: "huh, hoe bedoel je dat?" Maar als ik dan het beeld beschrijf waar die uitspraak vandaan komt is het voor iedereen duidelijk.
Van die koppeling woord-beeld ben ik zelfs mijn beroep aan het maken, ben werkzaam als illustrator.
Waarvan ik me afvraag of dit iets voor beelddenkers is, of dat het er niet mee te maken heeft: moeite hebben met formuleren. Als ik teksten schrijf loop ik vaak vast op de formulering. Ik weet dan gevoelsmatig vaak wel wat ik wil zeggen, maar kan de precieze woorden er niet voor vinden. Ik weet wat ik bedoel, maar niet het woord dat daar voor staat. Synoniemen.net staat dan ook standaard open als hulp-tool als ik aan het schrijven ben, haha. Zijn er hier beelddenkers die dat herkennen?
dinsdag 9 juli 2013 om 12:05
Toen jij op school zat wist men ook wel veel minder over verschillende leerstijlen. Het ligt ook heel erg aan de docent of hij/ zij er iets mee doet of in zijn communicatie laat merken dat hij weet dat iemand anders leert, ipv iemand als lui bestempelen. Sommigen vinden het ook behoorlijk onzin en anderen weer niet.
Een ideale les is ook voor beelddenkers een goede les, maar ja, heel vaak is een les helemaal niet ideaal.
Een ideale les is ook voor beelddenkers een goede les, maar ja, heel vaak is een les helemaal niet ideaal.
dinsdag 9 juli 2013 om 12:16
Ik werk trouwens op een kunstencentrum, niet eens een school dus, en daar wordt wel degelijk rekening gehouden met de twee typen denken/leren. We besteden aandacht aan de manier van uitleggen zodat deze voor beide typen goed te volgen is. Maar misschien is dat ook omdat veel van de docenten zelf beelddenkers zijn en daar in het onderwijs moeite mee hebben gehad.
Ik heb zelf niet het gevoel dat ik echt problemen heb gehad op school. Had altijd veel aan voorbeelden, deed een beta-profiel dus daar bestonden de lessen vaak uit vaste stappen die je moest volgen en die de docent ook voor deed. Nou, prima. Wel wilde ik de dingen graag voor me zien, maar dat gaat moeilijk met wiskunde en natuurkundige processen, haha. Tuurlijk gebeurde dat wel, dat ik het voor me zag, maar vaak werd er dan later weer nieuwe stof aangeboden die niet paste in mijn plaatje. Dat leverde soms wel even verwarring op, maar dan maakte ik wel weer een nieuw plaatje of probeerde ik me te beperken tot een schema van de regels als plaatje.
Ik heb zelf niet het gevoel dat ik echt problemen heb gehad op school. Had altijd veel aan voorbeelden, deed een beta-profiel dus daar bestonden de lessen vaak uit vaste stappen die je moest volgen en die de docent ook voor deed. Nou, prima. Wel wilde ik de dingen graag voor me zien, maar dat gaat moeilijk met wiskunde en natuurkundige processen, haha. Tuurlijk gebeurde dat wel, dat ik het voor me zag, maar vaak werd er dan later weer nieuwe stof aangeboden die niet paste in mijn plaatje. Dat leverde soms wel even verwarring op, maar dan maakte ik wel weer een nieuw plaatje of probeerde ik me te beperken tot een schema van de regels als plaatje.
dinsdag 9 juli 2013 om 12:20
quote:buaya schreef op 09 juli 2013 @ 12:05:
[...]
Hoe doe jij dat voor jezelf dan? Kan je dat uitleggen?
Ik ben er nog eens over na gaan denken en ik denk dat ik zelf weinig problemen heb omdat ik de koppeling van beelden naar woorden wel redelijk makkelijk maak. Als ik woorden hoor zie ik daar in gedachte beelden bij, als ik gedachtes heb (zie) omschrijf ik die met woorden. Meestal levert dat geen problemen op, die koppeling. Maar sinds kort ben ik in therapie en gaat het veel over abstracte zaken. Dan merk ik wel dat ik vaak te kort door de bocht ga. Dan zeg ik bijvoorbeeld: "ja, die ziekte is wel een soort blok." Denkt zij: "huh, hoe bedoel je dat?" Maar als ik dan het beeld beschrijf waar die uitspraak vandaan komt is het voor iedereen duidelijk.
Van die koppeling woord-beeld ben ik zelfs mijn beroep aan het maken, ben werkzaam als illustrator.
Waarvan ik me afvraag of dit iets voor beelddenkers is, of dat het er niet mee te maken heeft: moeite hebben met formuleren. Als ik teksten schrijf loop ik vaak vast op de formulering. Ik weet dan gevoelsmatig vaak wel wat ik wil zeggen, maar kan de precieze woorden er niet voor vinden. Ik weet wat ik bedoel, maar niet het woord dat daar voor staat. Synoniemen.net staat dan ook standaard open als hulp-tool als ik aan het schrijven ben, haha. Zijn er hier beelddenkers die dat herkennen?
Hoe doe ik dat? Volgens mij gebruik ik voornamelijk niet- beelddenkers trucjes, maar ik steek er die week heel erg veel tijd in. Leerlingen mogen niet de klas in voor ik ze persoonlijk benoemd heb, in de les gebruik ik hun namen constant, met behulp van de plattegrond, ik maak een foto van de klas en studeer thuis. Sommigen ken ik bijna meteen, de leerlingen die ik nog niet zo goed ken moeten het ontberen, want hun spreek ik constant aan.
Het is even werk, en heel veel herhaling met gerichte focus, iets waar beelddenkers een hekel aan schijnen te hebben, maar dat is bij mij even door de zure appel heen bijten en daarna heb ik er het hele jaar profijt van.
Ik heb trouwens heel vaak dat een leerling een woord niet weet, en ik ook niet, terwijl ik wel ' het concept' ofzo weet: dan sta ik een beetje klunzig te gebaren
[...]
Hoe doe jij dat voor jezelf dan? Kan je dat uitleggen?
Ik ben er nog eens over na gaan denken en ik denk dat ik zelf weinig problemen heb omdat ik de koppeling van beelden naar woorden wel redelijk makkelijk maak. Als ik woorden hoor zie ik daar in gedachte beelden bij, als ik gedachtes heb (zie) omschrijf ik die met woorden. Meestal levert dat geen problemen op, die koppeling. Maar sinds kort ben ik in therapie en gaat het veel over abstracte zaken. Dan merk ik wel dat ik vaak te kort door de bocht ga. Dan zeg ik bijvoorbeeld: "ja, die ziekte is wel een soort blok." Denkt zij: "huh, hoe bedoel je dat?" Maar als ik dan het beeld beschrijf waar die uitspraak vandaan komt is het voor iedereen duidelijk.
Van die koppeling woord-beeld ben ik zelfs mijn beroep aan het maken, ben werkzaam als illustrator.
Waarvan ik me afvraag of dit iets voor beelddenkers is, of dat het er niet mee te maken heeft: moeite hebben met formuleren. Als ik teksten schrijf loop ik vaak vast op de formulering. Ik weet dan gevoelsmatig vaak wel wat ik wil zeggen, maar kan de precieze woorden er niet voor vinden. Ik weet wat ik bedoel, maar niet het woord dat daar voor staat. Synoniemen.net staat dan ook standaard open als hulp-tool als ik aan het schrijven ben, haha. Zijn er hier beelddenkers die dat herkennen?
Hoe doe ik dat? Volgens mij gebruik ik voornamelijk niet- beelddenkers trucjes, maar ik steek er die week heel erg veel tijd in. Leerlingen mogen niet de klas in voor ik ze persoonlijk benoemd heb, in de les gebruik ik hun namen constant, met behulp van de plattegrond, ik maak een foto van de klas en studeer thuis. Sommigen ken ik bijna meteen, de leerlingen die ik nog niet zo goed ken moeten het ontberen, want hun spreek ik constant aan.
Het is even werk, en heel veel herhaling met gerichte focus, iets waar beelddenkers een hekel aan schijnen te hebben, maar dat is bij mij even door de zure appel heen bijten en daarna heb ik er het hele jaar profijt van.
Ik heb trouwens heel vaak dat een leerling een woord niet weet, en ik ook niet, terwijl ik wel ' het concept' ofzo weet: dan sta ik een beetje klunzig te gebaren
dinsdag 9 juli 2013 om 12:28
quote:Mevrouw75 schreef op 09 juli 2013 @ 12:20:
[...]
Hoe doe ik dat? Volgens mij gebruik ik voornamelijk niet- beelddenkers trucjes, maar ik steek er die week heel erg veel tijd in. Leerlingen mogen niet de klas in voor ik ze persoonlijk benoemd heb, in de les gebruik ik hun namen constant, met behulp van de plattegrond, ik maak een foto van de klas en studeer thuis. Sommigen ken ik bijna meteen, de leerlingen die ik nog niet zo goed ken moeten het ontberen, want hun spreek ik constant aan.
Het is even werk, en heel veel herhaling met gerichte focus, iets waar beelddenkers een hekel aan schijnen te hebben, maar dat is bij mij even door de zure appel heen bijten en daarna heb ik er het hele jaar profijt van.
Ik heb trouwens heel vaak dat een leerling een woord niet weet, en ik ook niet, terwijl ik wel ' het concept' ofzo weet: dan sta ik een beetje klunzig te gebaren Oh ja, eigenlijk gewoon ouderwets woordjes stampen dus, maar dan met namen. Super dat je er zo veel tijd in steekt, hoor. Ik denk dat namen kennen wel heel belangrijk is als je voor de klas staat, zowel voor jezelf als voor de leerling.
[...]
Hoe doe ik dat? Volgens mij gebruik ik voornamelijk niet- beelddenkers trucjes, maar ik steek er die week heel erg veel tijd in. Leerlingen mogen niet de klas in voor ik ze persoonlijk benoemd heb, in de les gebruik ik hun namen constant, met behulp van de plattegrond, ik maak een foto van de klas en studeer thuis. Sommigen ken ik bijna meteen, de leerlingen die ik nog niet zo goed ken moeten het ontberen, want hun spreek ik constant aan.
Het is even werk, en heel veel herhaling met gerichte focus, iets waar beelddenkers een hekel aan schijnen te hebben, maar dat is bij mij even door de zure appel heen bijten en daarna heb ik er het hele jaar profijt van.
Ik heb trouwens heel vaak dat een leerling een woord niet weet, en ik ook niet, terwijl ik wel ' het concept' ofzo weet: dan sta ik een beetje klunzig te gebaren Oh ja, eigenlijk gewoon ouderwets woordjes stampen dus, maar dan met namen. Super dat je er zo veel tijd in steekt, hoor. Ik denk dat namen kennen wel heel belangrijk is als je voor de klas staat, zowel voor jezelf als voor de leerling.
dinsdag 9 juli 2013 om 12:32
quote:buaya schreef op 09 juli 2013 @ 12:28:
[...]
Oh ja, eigenlijk gewoon ouderwets woordjes stampen dus, maar dan met namen. Super dat je er zo veel tijd in steekt, hoor. Ik denk dat namen kennen wel heel belangrijk is als je voor de klas staat, zowel voor jezelf als voor de leerling.Het is wel heel actief woordjes stampen, en daar ligt voor mij het verschil met stampen zoals vroeger: ik gebruik de 'woordjes' echt in de context en daar gaat het vaak mis met het woordjesstampen.
[...]
Oh ja, eigenlijk gewoon ouderwets woordjes stampen dus, maar dan met namen. Super dat je er zo veel tijd in steekt, hoor. Ik denk dat namen kennen wel heel belangrijk is als je voor de klas staat, zowel voor jezelf als voor de leerling.Het is wel heel actief woordjes stampen, en daar ligt voor mij het verschil met stampen zoals vroeger: ik gebruik de 'woordjes' echt in de context en daar gaat het vaak mis met het woordjesstampen.
woensdag 10 juli 2013 om 20:46
quote:single-lady schreef op woensdag 10 juli 2013 20:31 <blockquote><div>quote:</div><div class="message-quote-div"><b><a href="ronteun in "Verliefd op een vriendin"" class="messagelink">ronteun schreef op 10 juli 2013 @ 20:12</a>:</b>
thanx, Ik ga het haar maar gewoon zeggen denk ik, en dan maar kijken hoe ze reageert</div></blockquote>
8 reacties die allemaal zeggen vraag haar mee uit en zeg het niet meteen. En jij reageert "ik ga het haar maar gewoon zeggen"..
Waarom vraag je eigenlijk advies hier?
thanx, Ik ga het haar maar gewoon zeggen denk ik, en dan maar kijken hoe ze reageert</div></blockquote>
8 reacties die allemaal zeggen vraag haar mee uit en zeg het niet meteen. En jij reageert "ik ga het haar maar gewoon zeggen"..
Waarom vraag je eigenlijk advies hier?
