Psyche
alle pijlers
stress
zaterdag 13 juli 2013 om 20:01
Hallo,
Ik een veertigjarige single en nieuw op dit forum. Ik zou gewoon eventjes mijn verhaal kwijt willen.
Ik heb een zeer stressvolle periode achter de rug. Het is eigenlijk allemaal begonnen eind vorig jaar. Toen werd er bij mijn mama leverkanker geconstateerd. Ondertussen is ze aan de beterhand na een zware behandeling, gelukkig maar.
Ikzelf ben ook bezig met de bouw van een huis, wat ook heel veel zorgen meebrengt. Ook dit is nu in de eindfase. Ondertussen moest ik ook mijn huidige woning verkopen. Ik heb dit kunnen verkopen aan mijn chef. Ze is echter al begonnen met renovatiewerken, terwijl ik er toch nog woon. Aangezien dit mijn chef is, durf ik eigenlijk niet goed zeggen dat dit toch heel erg stoort. Eind augustus verhuis ik, dus hier ook is het ergste achter de rug.
Ook op mijn werk is het zeer druk geweest en heb ik hier en daar wel eens een steekje laten vallen. Maar ook daar wordt het nu rustiger.
Ik heb de indruk dat ik alles vrij goed heb kunnen verdragen. Nu echter alles stillaan begint terug op zijn plooi te vallen, slaat de spanning en stress harder toe dan ervoor. Ik slaap niet goed mee, heb schrik dat alles verkeerd zal lopen en loop constant te huilen.
Ik snap dit niet goed, ik zou me toch beter moeten voelen, maar...
Weet niet goed hoe ik hiermee om moet gaan. Ik heb reeds twee weken verlof gehad, maar dit heeft niet geholpen
Ik een veertigjarige single en nieuw op dit forum. Ik zou gewoon eventjes mijn verhaal kwijt willen.
Ik heb een zeer stressvolle periode achter de rug. Het is eigenlijk allemaal begonnen eind vorig jaar. Toen werd er bij mijn mama leverkanker geconstateerd. Ondertussen is ze aan de beterhand na een zware behandeling, gelukkig maar.
Ikzelf ben ook bezig met de bouw van een huis, wat ook heel veel zorgen meebrengt. Ook dit is nu in de eindfase. Ondertussen moest ik ook mijn huidige woning verkopen. Ik heb dit kunnen verkopen aan mijn chef. Ze is echter al begonnen met renovatiewerken, terwijl ik er toch nog woon. Aangezien dit mijn chef is, durf ik eigenlijk niet goed zeggen dat dit toch heel erg stoort. Eind augustus verhuis ik, dus hier ook is het ergste achter de rug.
Ook op mijn werk is het zeer druk geweest en heb ik hier en daar wel eens een steekje laten vallen. Maar ook daar wordt het nu rustiger.
Ik heb de indruk dat ik alles vrij goed heb kunnen verdragen. Nu echter alles stillaan begint terug op zijn plooi te vallen, slaat de spanning en stress harder toe dan ervoor. Ik slaap niet goed mee, heb schrik dat alles verkeerd zal lopen en loop constant te huilen.
Ik snap dit niet goed, ik zou me toch beter moeten voelen, maar...
Weet niet goed hoe ik hiermee om moet gaan. Ik heb reeds twee weken verlof gehad, maar dit heeft niet geholpen
zaterdag 13 juli 2013 om 20:37
Ik herken het, ik zit nu met hetzelfde probleem, heb langer dan een jaar in een nare scheiding gezeten met rechtszaken, verkoop van een huis, nu pas verhuist en ik vond het al zo vreemd dat ik dat allemaal aankon, ik ging maar door en voelde me aardig sterk, ik bleef sporten en ik bleef overeind.
En nu nu alles achter de rug is krijg ik me toch een terug slag, af en toe zak ik ineens weg in een soort slaaptoestand, zo vreselijk moe en laatst liep ik op straat en ineens was ik doodsbang en wilde ik gauw naar huis, en ik wordt steeds wakker midden in de nacht.
Ik voelde wel dat ik steeds over mijn grenzen ging maar rusten was geen optie er moest zoveel geregeld worden ik dacht ondertussen vaak dit is ongezond maar ik zat in een soort flow, ook met verhuizen en uitpakken ik moest maar doorgaan en ik vertrouwde dat gejaagde gevoel al niet.
En ineens zegt je lichaam ho, ik kan af en toe amper opstaan van de bank en ik voel ineens ook overal spierpijn en die moeheid is niet normaal een beetje een gevoel alsof ik twee slaappillen heb geslikt en ik ertegen moet vechten om wakker te blijven.
Misschien is het toch beter om af en toe rust te pakken tussendoor hoor maar niet in de ruststand blijven hangen want dan kan het doorslaan naar de andere kant, dat het verlammend werkt maar gewoon goed je lichaam in de gaten houden. Sterkte
En nu nu alles achter de rug is krijg ik me toch een terug slag, af en toe zak ik ineens weg in een soort slaaptoestand, zo vreselijk moe en laatst liep ik op straat en ineens was ik doodsbang en wilde ik gauw naar huis, en ik wordt steeds wakker midden in de nacht.
Ik voelde wel dat ik steeds over mijn grenzen ging maar rusten was geen optie er moest zoveel geregeld worden ik dacht ondertussen vaak dit is ongezond maar ik zat in een soort flow, ook met verhuizen en uitpakken ik moest maar doorgaan en ik vertrouwde dat gejaagde gevoel al niet.
En ineens zegt je lichaam ho, ik kan af en toe amper opstaan van de bank en ik voel ineens ook overal spierpijn en die moeheid is niet normaal een beetje een gevoel alsof ik twee slaappillen heb geslikt en ik ertegen moet vechten om wakker te blijven.
Misschien is het toch beter om af en toe rust te pakken tussendoor hoor maar niet in de ruststand blijven hangen want dan kan het doorslaan naar de andere kant, dat het verlammend werkt maar gewoon goed je lichaam in de gaten houden. Sterkte
zaterdag 13 juli 2013 om 20:44
Zo lang je vol adrenaline zit houd je veel vol, daarna komt de terugslag. Plan je rust in, eventueel buiten het huis vanwege de renovatie, lekker een stuk wandelen of fietsen of ga in een park liggen of ergens langs een rivier. Boekje mee, muziekspeler?
Normale reactie en het komt goed als alles achter de rug is en jij voldoende rust hebt genomen om te herstellen.
Normale reactie en het komt goed als alles achter de rug is en jij voldoende rust hebt genomen om te herstellen.
zondag 14 juli 2013 om 06:36
quote:neraatje schreef op 13 juli 2013 @ 20:01:
Ik snap dit niet goed, ik zou me toch beter moeten voelen, maar...
Weet niet goed hoe ik hiermee om moet gaan. Ik heb reeds twee weken verlof gehad, maar dit heeft niet geholpen
Je snapt dit niet goed, ook al lees je je bericht terug?
Serieus, je bent gewoon in een hele stressvolle situatie. Dat is toch logisch?
- mensen zijn het huis aan het verbouwen terwijl jij er in woont
- je hebt veel geld gestoken in een relatief risicovolle onderneming (nieuw huis laten bouwen)
- en daar bovenop een doodsbedreigende situatie voor je moeder
Ik zou er iets aan doen.
Ik snap dit niet goed, ik zou me toch beter moeten voelen, maar...
Weet niet goed hoe ik hiermee om moet gaan. Ik heb reeds twee weken verlof gehad, maar dit heeft niet geholpen
Je snapt dit niet goed, ook al lees je je bericht terug?
Serieus, je bent gewoon in een hele stressvolle situatie. Dat is toch logisch?
- mensen zijn het huis aan het verbouwen terwijl jij er in woont
- je hebt veel geld gestoken in een relatief risicovolle onderneming (nieuw huis laten bouwen)
- en daar bovenop een doodsbedreigende situatie voor je moeder
Ik zou er iets aan doen.
zondag 14 juli 2013 om 10:58
dinsdag 16 juli 2013 om 12:08
Ik kan me jou heel goed voorstellen. Mijn moeder is vorig jaar ook ziek geworden en hebben we een hele stressvolle situatie meegemaakt in het ziekenhuis en de tijd erna. Nu gaat het gelukkig wat beter met mijn moeder maar ik maak me nog steeds best veel zorgen over haar. Ze woont alleen en ik ben enigskind dus alles komt op mijn schouders terecht. Ik zie haar bijna elke dag en voel me schuldig als ik een keer op een vrije dag niet bij haar geweest ben. Wat als gevolg heeft dat ik zelf weinig vrije tijd over hou, naast mijn baan, dus zelf haast niet kan ontspannen en heel erg gestrest ben, soms met slapeloze nachten...
