Psyche
alle pijlers
Even van me afschrijven...
woensdag 17 juli 2013 om 23:33
Hallo leden,
Heb een account aangemaakt om echt even van me af te schrijven. Ik ben 16 jaar en heb een zus van 20, zolang ik me kan herinneren botsen wij al met elkaar. We zijn nooit over gegaan op fysiek geweld. maar het probleem is is dat mijn zus al sinds kleins af aan heel erg wilde bemoeien met alles en de baas wilde spelen.
Maar zolang ik me kan herinneren ken ik meer negatieve ervaringen als positieve. Ze zijn er wel maar die verhouding is gewoon scheef, 9/10 negetief bijvoorbeeld.
Vervolg hiervan is dat wanneer ik haar stem hoor, al heeft ze het niet tegen mij en ik zie haar niet krijg ik rillingen op me lijf, begin ik in mezelf kwaad te worden en krijg ik alleen maar beelden in me hoofd dat ze me weer belachelijk maakt of weer ergens boos op is, of bemoeit.
Ik ben geen aggresief type, totaal niet zelfs maar het is dus zover gekomen toen ze ooit weer boos op me werd dat ik met me vuist richting haar hoofd ging maar dat ik in een fractie me arm nog naar benede corrigeerde. (Raakte wel haar arm en die was helemaal blauw). Ik zat daar heel erg mee, ik had nog nooit iemand geslagen, en heb zelfs me zus, me eigen vlees en bloed geslagen. Ik liet het een paar dagen rusten zodat alle woede zakte, toen vertelde ik dat het me spijt en dat ik er echt mee zat.. Ben normaal nooit open over mijn gevoelens dus was voor mij heel wat. Toen kreeg ik als antwoord dat ik het niet meende en het allemaal toneelspel was om goed uit de bus te komen. Dat was echt een steek met een mes in me rug voor gevoel..., dit is trouwens 2 jaar terug.
Maar ik moet dit echt van me afschrijven, sorry dat het niet netjes geschreven is maar het moet gewoon ff...
Maar is het een soort van trauma ofzo dat wanneer ik haar stem hoor me lichaam helemaal gaat trillen (net alsof je heel veel adreline in je hebt) en je boos, chagerijnig word en het gaat gewoon niet weg.
Probeer zo vaak positief te reageren maar krijg je weer iets negatiefs terug en denk ik waar doe ik het voor
Heb een account aangemaakt om echt even van me af te schrijven. Ik ben 16 jaar en heb een zus van 20, zolang ik me kan herinneren botsen wij al met elkaar. We zijn nooit over gegaan op fysiek geweld. maar het probleem is is dat mijn zus al sinds kleins af aan heel erg wilde bemoeien met alles en de baas wilde spelen.
Maar zolang ik me kan herinneren ken ik meer negatieve ervaringen als positieve. Ze zijn er wel maar die verhouding is gewoon scheef, 9/10 negetief bijvoorbeeld.
Vervolg hiervan is dat wanneer ik haar stem hoor, al heeft ze het niet tegen mij en ik zie haar niet krijg ik rillingen op me lijf, begin ik in mezelf kwaad te worden en krijg ik alleen maar beelden in me hoofd dat ze me weer belachelijk maakt of weer ergens boos op is, of bemoeit.
Ik ben geen aggresief type, totaal niet zelfs maar het is dus zover gekomen toen ze ooit weer boos op me werd dat ik met me vuist richting haar hoofd ging maar dat ik in een fractie me arm nog naar benede corrigeerde. (Raakte wel haar arm en die was helemaal blauw). Ik zat daar heel erg mee, ik had nog nooit iemand geslagen, en heb zelfs me zus, me eigen vlees en bloed geslagen. Ik liet het een paar dagen rusten zodat alle woede zakte, toen vertelde ik dat het me spijt en dat ik er echt mee zat.. Ben normaal nooit open over mijn gevoelens dus was voor mij heel wat. Toen kreeg ik als antwoord dat ik het niet meende en het allemaal toneelspel was om goed uit de bus te komen. Dat was echt een steek met een mes in me rug voor gevoel..., dit is trouwens 2 jaar terug.
Maar ik moet dit echt van me afschrijven, sorry dat het niet netjes geschreven is maar het moet gewoon ff...
Maar is het een soort van trauma ofzo dat wanneer ik haar stem hoor me lichaam helemaal gaat trillen (net alsof je heel veel adreline in je hebt) en je boos, chagerijnig word en het gaat gewoon niet weg.
Probeer zo vaak positief te reageren maar krijg je weer iets negatiefs terug en denk ik waar doe ik het voor
donderdag 18 juli 2013 om 00:23
Wat een moeilijke en vervelende situatie voor je.
Je schrikt van de heftigheid van je reactie, terwijl ik denk dat het aangeeft hoe ver je zus over jouw grenzen is gegaan / gaat.
Misschien wel een gekke vergelijking van mij, maar het komt op mij over alsof je allergisch bent voor je zus.
Als je ergens allergisch voor bent, ben je daar heel gevoelig voor en kan je heel gemakkelijk last krijg van irritaties en een heftige reactie. Ik denk dat het voor jouw belangrijk is om je bewust te worden wanneer je gedachten of je lichaam geprikkeld raakt door het gedrag van je zus.
Als je in een situatie zit en er komen negatieve gedachtes over haar naar boven, ze doet iets wat je irriteert, of je merkt bv dat je gespannen word. Probeer eens op zulke momenten uit de situatie te stappen. Ga effe naar buiten, reageer je ff af op een bal, ren even heel vlug op en neer de trap, ga ff keihard fietsen o.i.d. juist om te voorkomen dat het zo bij je oploopt en dat je zover komt dat je haar wel echt tegen het hoofd slaat.
Misschien kun je hier iets mee. Sterkte!!!!
Je schrikt van de heftigheid van je reactie, terwijl ik denk dat het aangeeft hoe ver je zus over jouw grenzen is gegaan / gaat.
Misschien wel een gekke vergelijking van mij, maar het komt op mij over alsof je allergisch bent voor je zus.
Als je ergens allergisch voor bent, ben je daar heel gevoelig voor en kan je heel gemakkelijk last krijg van irritaties en een heftige reactie. Ik denk dat het voor jouw belangrijk is om je bewust te worden wanneer je gedachten of je lichaam geprikkeld raakt door het gedrag van je zus.
Als je in een situatie zit en er komen negatieve gedachtes over haar naar boven, ze doet iets wat je irriteert, of je merkt bv dat je gespannen word. Probeer eens op zulke momenten uit de situatie te stappen. Ga effe naar buiten, reageer je ff af op een bal, ren even heel vlug op en neer de trap, ga ff keihard fietsen o.i.d. juist om te voorkomen dat het zo bij je oploopt en dat je zover komt dat je haar wel echt tegen het hoofd slaat.
Misschien kun je hier iets mee. Sterkte!!!!
donderdag 18 juli 2013 om 08:24
Ik vind dat jij en je zus oud genoeg zijn om eens normaal met elkaar om te gaan. Je hoeft elkaar niet aardig te vinden, maar je bent wel twee (bijna) volwassen mensen die het nu eenmaal met elkaar te doen hebben.
Als je zus het niet zint zou ze eens kunnen overwegen uit huis te gaan, anders kun je dat ook zelf met een jaar of hooguit twee doen. Dat zou de relatie vast een stuk verbeteren.
Als je zus het niet zint zou ze eens kunnen overwegen uit huis te gaan, anders kun je dat ook zelf met een jaar of hooguit twee doen. Dat zou de relatie vast een stuk verbeteren.
