Psyche
alle pijlers
afscheid
zaterdag 27 juli 2013 om 22:54
Hoi allemaal,
Geen idee wat ik met dit topic wil, maar misschien helpt het iets om het van me af te schrijven.
Sinds een paar dagen weet ik dat ik iemand ga verliezen die een enorme rol speelt in mijn leven. Een vriend, een tweede vader maar vooral mijn soulmate. Zijn ziekte leek goed te behandelen maar niets is minder waar. Afgelopen week ben ik halsoverkop teruggekomen van mijn vakantiebestemming om thuis afscheid te kunnen nemen, de plek waar hij met zijn familie mag gaan rusten.
Vandaag wilde ik hem weer bezoeken, maar vanwege zijn verslechterde conditie en gigantische belangstelling en kennissenkring , verblijft hij alleen nog tussen zijn familie.
Het is zo'n absurd en pijnlijk idee, dat het nog van korte duur is voor hem. Ik gun hem al het geluk en de gezondheid die er is in deze wereld, want als iemand het verdiend heeft is hij het wel.
Voor mijzelf voel ik vooral verdriet, al lijk ik mijzelf daar nu nog niet aan over durven te geven. Eigenlijk zit ik te 'wachten' op het telefoontje. Het is zo'n gek idee.
Het heeft er wellicht mee te maken dat ik nog nooit zo'n groot verlies mee heb moeten maken. Maar wat een pijn en wat een abnormaal gevoel.
Thanks voor het lezen!
Geen idee wat ik met dit topic wil, maar misschien helpt het iets om het van me af te schrijven.
Sinds een paar dagen weet ik dat ik iemand ga verliezen die een enorme rol speelt in mijn leven. Een vriend, een tweede vader maar vooral mijn soulmate. Zijn ziekte leek goed te behandelen maar niets is minder waar. Afgelopen week ben ik halsoverkop teruggekomen van mijn vakantiebestemming om thuis afscheid te kunnen nemen, de plek waar hij met zijn familie mag gaan rusten.
Vandaag wilde ik hem weer bezoeken, maar vanwege zijn verslechterde conditie en gigantische belangstelling en kennissenkring , verblijft hij alleen nog tussen zijn familie.
Het is zo'n absurd en pijnlijk idee, dat het nog van korte duur is voor hem. Ik gun hem al het geluk en de gezondheid die er is in deze wereld, want als iemand het verdiend heeft is hij het wel.
Voor mijzelf voel ik vooral verdriet, al lijk ik mijzelf daar nu nog niet aan over durven te geven. Eigenlijk zit ik te 'wachten' op het telefoontje. Het is zo'n gek idee.
Het heeft er wellicht mee te maken dat ik nog nooit zo'n groot verlies mee heb moeten maken. Maar wat een pijn en wat een abnormaal gevoel.
Thanks voor het lezen!
xmuis wijzigde dit bericht op 27-07-2013 23:05
Reden: grammaticafoutjes
Reden: grammaticafoutjes
% gewijzigd
meer brood is minder hap
