Psyche
alle pijlers
Gaat onzekerheid ooit echt over?
woensdag 31 juli 2013 om 10:53
Ik heb een (waarschijnlijk geen supergroot) probleempje maar ik wil heel even mijn hart luchten als dat mag...
Ik zie eruit als een bikkel, ben een type grote bek, klein hartje, niet lullen maar aanpakken, maar van binnen ben ik zo ontzettend onzeker.
Onzeker over hoe ik eruit zie.
Onzeker over hoe ik overkom.
Onzeker over mijn kunnen.
Altijd zo geweest, lang geleden toen ik nog een klein Dispicable-tje was zijn er hele vervelende dingen gebeurd, die mij zo hebben gemaakt. Ik dacht echter dat ik dat hele onzeker inmiddels wel weer ontgroeid zou zijn. Ik heb namelijk ook een tijd gehad waarin het me allemaal niets boeide (dat is weer het andere uiterste en achteraf was dat ook niet zo'n top tijd)
Maar sinds anderhalf jaar steekt het de kop weer op. Het is niet fijn, om overal aan te twijfelen. Ik weet dat ik het niet zou moeten doen, maar ik kan het niet stoppen. Teveel piekeren, peinzen.
Rationeel gezien weet ik dat ik er niet uit zie als de klokkenluider van de Notre Dame, dat ik geen lompe hork ben bij anderen (mist de situatie zich daarvoor leent ) of dat ik het IQ van een visstick heb. Maar zo voel ik me niet.
Het gevoel dat ik nooit goed genoeg ben. Het doet me pijn, het vermoeit me.
Heeft iemand een opstekertje of een tip voor me misschien?
Ik zie eruit als een bikkel, ben een type grote bek, klein hartje, niet lullen maar aanpakken, maar van binnen ben ik zo ontzettend onzeker.
Onzeker over hoe ik eruit zie.
Onzeker over hoe ik overkom.
Onzeker over mijn kunnen.
Altijd zo geweest, lang geleden toen ik nog een klein Dispicable-tje was zijn er hele vervelende dingen gebeurd, die mij zo hebben gemaakt. Ik dacht echter dat ik dat hele onzeker inmiddels wel weer ontgroeid zou zijn. Ik heb namelijk ook een tijd gehad waarin het me allemaal niets boeide (dat is weer het andere uiterste en achteraf was dat ook niet zo'n top tijd)
Maar sinds anderhalf jaar steekt het de kop weer op. Het is niet fijn, om overal aan te twijfelen. Ik weet dat ik het niet zou moeten doen, maar ik kan het niet stoppen. Teveel piekeren, peinzen.
Rationeel gezien weet ik dat ik er niet uit zie als de klokkenluider van de Notre Dame, dat ik geen lompe hork ben bij anderen (mist de situatie zich daarvoor leent ) of dat ik het IQ van een visstick heb. Maar zo voel ik me niet.
Het gevoel dat ik nooit goed genoeg ben. Het doet me pijn, het vermoeit me.
Heeft iemand een opstekertje of een tip voor me misschien?
There's only one difference between tattooed and non-tattooed people: people with tattoos don't give a shit you don't have tattoos!
woensdag 31 juli 2013 om 14:05
Ik ken het heel goed, het maakt ook niet uit wat iemand tegen je zegt, ik geloof het niet.
En of dat ooit over gaat?
Ik heb geen idee.
Hier ook genoeg ellende achter de rug en ik begin eindelijk wat op te krabbelen.
Maar nu weer een nieuwe baan en hup, daar komen de twijfels weer.
Heel erg klote want het is zo vermoeiend.
Geen tips dus helaas, alleen herkenning
woensdag 31 juli 2013 om 14:10
Ik weet niet waarom de en zijn hele leven onzeker is en de ander dat nooit is geweest. Ik heb wel altijd de indruk dat onzekere mensen de dingen erger zien dan ze zijn. Net als dat jij zegt dat je constant sterk moet zijn omdat je anders compleet doordraait. Onzin. Wees zwak als je zwak bent. Dat doordraaien is een angst de controle te verliezen. Neem jezelf toch serieus en wees lekker zwak. Handelen naar de waarheid geeft vertrouwen in jezelf. Je liegt de rest niet voor, je liegt jezelf niet voor en je forceert jezelf niet.
Dit is allemaal speculatie van mijn kant hoor, ik ben zo iemand die niet onzeker is. Ik ben wie ik ben soms sterk, soms zwak. Net als iedereen.
Dit is allemaal speculatie van mijn kant hoor, ik ben zo iemand die niet onzeker is. Ik ben wie ik ben soms sterk, soms zwak. Net als iedereen.
woensdag 31 juli 2013 om 14:11
Ik vind alle reacties in ieder geval zeker wel waardevol, ik wil er ook wel op reageren, maar ik weet niet goed hoe en waar te beginnen. Er zijn dingen gezegd die ik zelf ook al bedacht had (los laten, meer focussen op goede dingen) maar die me gewoon niet lukken, hoe hard ik ook mijn best doe.
Op dit moment zit ik in een lastig parket, waar ik met mijn volle verstand in ben gestapt, maar het valt me toch enorm zwaar, het drukt op me als een olifant op mijn schouders, en ik zie achter de wolken de zon niet schijnen. Genieten van dingen is lastig (afgezien van het feit dat er momenteel niet al teveel is waar van te genieten valt).
En dat sterkt mij ook in mijn gevoel dat ik gigantisch aan het falen ben in mijn leven.
En natuurlijk zijn er mensen die het slechter hebben. Dat besef ik me wel degelijk. Maar ik heb het op mijn eigen manier even heel erg moeilijk.
Op dit moment zit ik in een lastig parket, waar ik met mijn volle verstand in ben gestapt, maar het valt me toch enorm zwaar, het drukt op me als een olifant op mijn schouders, en ik zie achter de wolken de zon niet schijnen. Genieten van dingen is lastig (afgezien van het feit dat er momenteel niet al teveel is waar van te genieten valt).
En dat sterkt mij ook in mijn gevoel dat ik gigantisch aan het falen ben in mijn leven.
En natuurlijk zijn er mensen die het slechter hebben. Dat besef ik me wel degelijk. Maar ik heb het op mijn eigen manier even heel erg moeilijk.
There's only one difference between tattooed and non-tattooed people: people with tattoos don't give a shit you don't have tattoos!
woensdag 31 juli 2013 om 14:46
Nee. Klinkt heel stom, maar die olifant blijft de komende jaren nog wel op zijn plek vrees ik.
En hoewel ik dit van tevoren ook goed wist, had ik me nooit in kunnen denken dat ik er psychisch gezien zoveel last van zou krijgen. Ik probeer de olifant zo goed als ik kan te negeren en te focussen op andere dingen maar dat is best lastig.
Er speelt namelijk teveel.
Een olifant die niet weg zal gaan.
Werk waar ik me niet thuis voel (of ja eerder een baas die me treitert)
Onzekerheid, gevoel te falen.
En ik weet dat het geen zin heeft om zielig te gaan lopen doen, dat probeer ik ook niet met dit topic, maar het is wel fijn om even een heel klein beetje van me af te kunnen schrijven, ik kan namelijk nergens naartoe met mijn verhaal. Ookal schrijf ik hier niet alles neer, ookal kennen jullie mij allemaal niet, het is fijn dat er in ieder geval mensen de moeite nemen om tips/adviezen mijn kant op te schuiven. Dank daarvoor.
En hoewel ik dit van tevoren ook goed wist, had ik me nooit in kunnen denken dat ik er psychisch gezien zoveel last van zou krijgen. Ik probeer de olifant zo goed als ik kan te negeren en te focussen op andere dingen maar dat is best lastig.
Er speelt namelijk teveel.
Een olifant die niet weg zal gaan.
Werk waar ik me niet thuis voel (of ja eerder een baas die me treitert)
Onzekerheid, gevoel te falen.
En ik weet dat het geen zin heeft om zielig te gaan lopen doen, dat probeer ik ook niet met dit topic, maar het is wel fijn om even een heel klein beetje van me af te kunnen schrijven, ik kan namelijk nergens naartoe met mijn verhaal. Ookal schrijf ik hier niet alles neer, ookal kennen jullie mij allemaal niet, het is fijn dat er in ieder geval mensen de moeite nemen om tips/adviezen mijn kant op te schuiven. Dank daarvoor.
There's only one difference between tattooed and non-tattooed people: people with tattoos don't give a shit you don't have tattoos!
woensdag 31 juli 2013 om 14:59
Lastig en heftig. Ik heb geen goede adviezen.
Wel lees ik dat je een baas hebt die je treitert. Kan je dat toelichten, want daar gaan mijn haren van overeind staan!
Verder denk ik dat je van alles wat speelt telkens een stukje moet pakken en daar verbetering in proberen aan te brengen/ er mee om gaan.
Wel lees ik dat je een baas hebt die je treitert. Kan je dat toelichten, want daar gaan mijn haren van overeind staan!
Verder denk ik dat je van alles wat speelt telkens een stukje moet pakken en daar verbetering in proberen aan te brengen/ er mee om gaan.
woensdag 31 juli 2013 om 15:06
Ik ben een tijd geleden bij de bedrijfsarts geweest en werd gesommeerd om direct naar huis te gaan, vanwege overspannen verschijnselen. Pysch gehad, blabla, traject, weer opbouwen, inmiddels alweer een tijd gewoon aan het werk.
Maargoed, moest op controle komen bij de bedrijfsarts, die me doodleuk vertelde dat ik maar gewooon ontslag moest nemen ''want ik was geen type om 20 jaar hetzelfde werk te doen''. Ik was daar niet van gediend, ben opgestaan, heb hem een hand gegeven en ben gaan werken.
Sinds die tijd is mijn baas steeds aan het hinten dat ik ontslag moet nemen. Kom ik met een vraag, is het eerste wat hij zegt: ''kom je nu eindelijk je ontslag aankondigen?''. Of als ik iets moet laten ondertekenen, dan vraagt hij: ''Is dat je ontslagbrief?''.
Dat komt nu bij mij helemaal verkeerd binnen. Ik ben best in voor een grapje, maar ik heb hem er al eens op aangesproken. Hij doet er alleen niets mee. En zo is er wel meer. Ik moet ''grenzen aangeven'' en als ik dat doe, dan krijg ik gewoon dubbel zoveel werk op mijn bordje. Ik kan aangeven tot ik een ons weeg maar er wordt niets mee gedaan.
Mijn functioneringsgesprekken zijn altijd uitstekend, dus waar hij mee bezig is....ik heb geen flauw idee.
Maargoed, moest op controle komen bij de bedrijfsarts, die me doodleuk vertelde dat ik maar gewooon ontslag moest nemen ''want ik was geen type om 20 jaar hetzelfde werk te doen''. Ik was daar niet van gediend, ben opgestaan, heb hem een hand gegeven en ben gaan werken.
Sinds die tijd is mijn baas steeds aan het hinten dat ik ontslag moet nemen. Kom ik met een vraag, is het eerste wat hij zegt: ''kom je nu eindelijk je ontslag aankondigen?''. Of als ik iets moet laten ondertekenen, dan vraagt hij: ''Is dat je ontslagbrief?''.
Dat komt nu bij mij helemaal verkeerd binnen. Ik ben best in voor een grapje, maar ik heb hem er al eens op aangesproken. Hij doet er alleen niets mee. En zo is er wel meer. Ik moet ''grenzen aangeven'' en als ik dat doe, dan krijg ik gewoon dubbel zoveel werk op mijn bordje. Ik kan aangeven tot ik een ons weeg maar er wordt niets mee gedaan.
Mijn functioneringsgesprekken zijn altijd uitstekend, dus waar hij mee bezig is....ik heb geen flauw idee.
There's only one difference between tattooed and non-tattooed people: people with tattoos don't give a shit you don't have tattoos!
woensdag 31 juli 2013 om 15:43
Wat vreemd zeg. Het kan zijn dat jouw baas echt denkt grappig te zijn....
Zelf zou ik ook absoluut niet gediend zijn van dit soort grapjes. Als het maar door gaat ga je vanzelf denken dat er een kern van waarheid in moet zitten.
Heeft jouw baas zelf ook nog een baas. Zo ja, zoek het hogerop. Ik zou het zelf echter eerst nog wel 1 x echt duidelijk proberen te maken. Mondeling en vervolgens zou ik het per email ook nog even bevestigen. Hier kan je op een later moment op terug vallen of naar verwijzen mocht dat nodig zijn.
Sterkte!
Zelf zou ik ook absoluut niet gediend zijn van dit soort grapjes. Als het maar door gaat ga je vanzelf denken dat er een kern van waarheid in moet zitten.
Heeft jouw baas zelf ook nog een baas. Zo ja, zoek het hogerop. Ik zou het zelf echter eerst nog wel 1 x echt duidelijk proberen te maken. Mondeling en vervolgens zou ik het per email ook nog even bevestigen. Hier kan je op een later moment op terug vallen of naar verwijzen mocht dat nodig zijn.
Sterkte!
woensdag 31 juli 2013 om 15:54
Ja ik was van plan om de volgende keer hem via mail erop te wijzen dat ik dit dus niet grappig vind en dat ik eventuele verbeteringen in mijn functioneren graag in mijn functioneringsgesprekken hoor.
En misschien dan een cc'tje naar degene boven hem ofzo.
Ik kan dit er nu gewoon niet bij hebben. Het maakt me nog onzekerder, want inderdaad, ik vraag me steeds af of hij van me af wil. Er zijn al meerdere mensen weggepest hier de afgelopen jaren.
En misschien dan een cc'tje naar degene boven hem ofzo.
Ik kan dit er nu gewoon niet bij hebben. Het maakt me nog onzekerder, want inderdaad, ik vraag me steeds af of hij van me af wil. Er zijn al meerdere mensen weggepest hier de afgelopen jaren.
There's only one difference between tattooed and non-tattooed people: people with tattoos don't give a shit you don't have tattoos!
