Psyche
alle pijlers
Wat wil ik?
woensdag 31 juli 2013 om 20:09
Beste forummers,
De vraag is wat wil ik? Ik heb een probleem en zal het proberen zo helder mogelijk uit te leggen en ik hoop dat jullie mij advies kunnen geven, want ik kom er zelf niet goed uit.
Ik woon in een studentenstad. Ik woon hier in een relatief luxe, maar wel enigszins dure studio met mijn kat. Ik ben hier een jaar geleden met mijn toenmalig vriend naar toe verhuist omdat wij hier allebei studeren.
Mijn vriend en ik zijn in april uit elkaar gegaan. Ik leef hier nu dus alleen in de studio die wij deelden. De kosten zijn dus vrij hoog, maar met een bijbaan kan ik het allemaal bolwerken. Echter niet zonder een studieschuld.
Nu komt het dilemma, mijn vader is ernstig ziek. Niet in de terminale fase, maar binnen een jaar of twee (of wellicht korter, de artsen weten het niet), zit het er toch aan te komen. Mijn ouders wonen in een dorp anderhalf uur treinen verderop.
Ik heb hier in de stad wel mijn eigen sociale kring opgebouwd, maar het voelt toch niet helemaal bevredigend. Het is fijn om hier te wonen omdat ik zo dicht bij mijn studie woon en alle ruimte van de wereld heb. Toch knaagt het aan me of ik niet bij mijn ouders in de buurt moet gaan wonen... de tijd met mijn vader krijg ik nooit weer terug. Als het straks misgaat, en dat gaat het geheid, dan ben ik in de buurt, kan ik nog voor mijn kat blijven zorgen. Daarnaast wonen ook de meeste van mijn vrienden daar. Probleem is alleen dat ik daar minder snel werk weer zal vinden en drie dagen per week op en neer moet reizen.
Mijn ouders verwelkomen mij met open armen. Plan zou zijn dat ik dan een paar maanden bij hun intrek en daarna een goedkoop woningbouw huisje betrek. Ik heb zo'n moeite met beslissen. Wat moet ik doen? Wat zouden jullie doen? Ik heb op de één of andere moeite met het loslaten van dit huisje, deze stad...dit leven.
Liefs
De vraag is wat wil ik? Ik heb een probleem en zal het proberen zo helder mogelijk uit te leggen en ik hoop dat jullie mij advies kunnen geven, want ik kom er zelf niet goed uit.
Ik woon in een studentenstad. Ik woon hier in een relatief luxe, maar wel enigszins dure studio met mijn kat. Ik ben hier een jaar geleden met mijn toenmalig vriend naar toe verhuist omdat wij hier allebei studeren.
Mijn vriend en ik zijn in april uit elkaar gegaan. Ik leef hier nu dus alleen in de studio die wij deelden. De kosten zijn dus vrij hoog, maar met een bijbaan kan ik het allemaal bolwerken. Echter niet zonder een studieschuld.
Nu komt het dilemma, mijn vader is ernstig ziek. Niet in de terminale fase, maar binnen een jaar of twee (of wellicht korter, de artsen weten het niet), zit het er toch aan te komen. Mijn ouders wonen in een dorp anderhalf uur treinen verderop.
Ik heb hier in de stad wel mijn eigen sociale kring opgebouwd, maar het voelt toch niet helemaal bevredigend. Het is fijn om hier te wonen omdat ik zo dicht bij mijn studie woon en alle ruimte van de wereld heb. Toch knaagt het aan me of ik niet bij mijn ouders in de buurt moet gaan wonen... de tijd met mijn vader krijg ik nooit weer terug. Als het straks misgaat, en dat gaat het geheid, dan ben ik in de buurt, kan ik nog voor mijn kat blijven zorgen. Daarnaast wonen ook de meeste van mijn vrienden daar. Probleem is alleen dat ik daar minder snel werk weer zal vinden en drie dagen per week op en neer moet reizen.
Mijn ouders verwelkomen mij met open armen. Plan zou zijn dat ik dan een paar maanden bij hun intrek en daarna een goedkoop woningbouw huisje betrek. Ik heb zo'n moeite met beslissen. Wat moet ik doen? Wat zouden jullie doen? Ik heb op de één of andere moeite met het loslaten van dit huisje, deze stad...dit leven.
Liefs
woensdag 31 juli 2013 om 20:16
Moeilijk zeg! Kan me goed voorstellen dat je hier erg aan twijfelt. Ik heb niet een duidelijk advies voor je. Ik heb mijn vader ook op jonge leeftijd verloren en je hebt gelijk, die tijd krijg je niet meer terug. Aan de andere kant is het ook niet zo dar jij je eigen leven on hold moet zetten door deze situatie. Ik denk dat je deze beslissing alleen zelf kan maken door goed na te gaan bij jezelf wat voor jou het belangrijkste is en het beste voelt.
Ik wens je veel wijsheid en kracht toe de komende tijd!
Ik wens je veel wijsheid en kracht toe de komende tijd!
woensdag 31 juli 2013 om 20:21
quote:doreia schreef op 31 juli 2013 @ 20:18:
Je studeert nog? Dus zou je elke dag anderhalf uur heen en weer moeten treinen? Dan zou ik blijven en van vrijdag tot zondag (bijvoorbeeld) naar je ouders gaan om ze zo vaker te zien.Bedankt voor de reacties. Dit kan helaas niet, want ik moet volledige zaterdagen werken. Vrijwel elke zaterdag. Plus mijn ov kaart houdt er mee op in september dus ik zal een ander duur abonnement moeten afsluiten. En ik moet werken, om hier te kunnen blijven wonen.
Je studeert nog? Dus zou je elke dag anderhalf uur heen en weer moeten treinen? Dan zou ik blijven en van vrijdag tot zondag (bijvoorbeeld) naar je ouders gaan om ze zo vaker te zien.Bedankt voor de reacties. Dit kan helaas niet, want ik moet volledige zaterdagen werken. Vrijwel elke zaterdag. Plus mijn ov kaart houdt er mee op in september dus ik zal een ander duur abonnement moeten afsluiten. En ik moet werken, om hier te kunnen blijven wonen.
woensdag 31 juli 2013 om 20:22
quote:lucky82 schreef op 31 juli 2013 @ 20:16:
Moeilijk zeg! Kan me goed voorstellen dat je hier erg aan twijfelt. Ik heb niet een duidelijk advies voor je. Ik heb mijn vader ook op jonge leeftijd verloren en je hebt gelijk, die tijd krijg je niet meer terug. Aan de andere kant is het ook niet zo dar jij je eigen leven on hold moet zetten door deze situatie. Ik denk dat je deze beslissing alleen zelf kan maken door goed na te gaan bij jezelf wat voor jou het belangrijkste is en het beste voelt.
Ik wens je veel wijsheid en kracht toe de komende tijd!Dankjewel. Ik weet dus niet zo goed wat voor mij het belangrijkste voelt. Mijn familie is mij heilig, maar ik heb zo'n moeite met dit achterlaten. Ik weet niet zo goed waar ik last van heb.
Moeilijk zeg! Kan me goed voorstellen dat je hier erg aan twijfelt. Ik heb niet een duidelijk advies voor je. Ik heb mijn vader ook op jonge leeftijd verloren en je hebt gelijk, die tijd krijg je niet meer terug. Aan de andere kant is het ook niet zo dar jij je eigen leven on hold moet zetten door deze situatie. Ik denk dat je deze beslissing alleen zelf kan maken door goed na te gaan bij jezelf wat voor jou het belangrijkste is en het beste voelt.
Ik wens je veel wijsheid en kracht toe de komende tijd!Dankjewel. Ik weet dus niet zo goed wat voor mij het belangrijkste voelt. Mijn familie is mij heilig, maar ik heb zo'n moeite met dit achterlaten. Ik weet niet zo goed waar ik last van heb.
woensdag 31 juli 2013 om 20:28
Ik zou niet twijfelen en als de wiedeweerga terug gaan naar ouders. Dan maar 3 dagen 1,5 uur rijden. Dat heb ik er wel voor over. En dan hier maar op zoek naar een andere baan. Je kan altijd over paar jaar weer terug gaan. Dicht bij mijn familie zijn zou voor mij het belangrijkste zijn. Zoveel mogelijk genieten van de tijd met je vader.
woensdag 31 juli 2013 om 20:30
Ik heb nog één broertje, hij woont ook nog bij mijn ouders.
Ja, dat zegt mijn gevoel ook. Heel snel alles in motie zetten en snel terug naar het dorp. Alleen ik hik er zo tegen aan dat ik mijn zelfstandigheid weer een paar maandjes op moet geven, ik ben bang dat ik straks geen goedkoop flatje kan betalen, en dat mijn vader en ik elkaar straks in de haren vliegen haha.
Ja, dat zegt mijn gevoel ook. Heel snel alles in motie zetten en snel terug naar het dorp. Alleen ik hik er zo tegen aan dat ik mijn zelfstandigheid weer een paar maandjes op moet geven, ik ben bang dat ik straks geen goedkoop flatje kan betalen, en dat mijn vader en ik elkaar straks in de haren vliegen haha.
woensdag 31 juli 2013 om 20:32
Ik lees mijn OP terug en het lijkt net alsof ik daar wil gaan wonen, zodat ik dan voor de kat kan zorgen. Het gaat natuurlijk om het steunen van mijn familie. Ook zogauw mijn vader komt te overlijden, moet ik er niet aan denken om hier te wonen. Toch heb ik er heel veel moeite mee dit los te laten. Ik zou niet weten waarom..iemand ideeën?
woensdag 31 juli 2013 om 20:34
quote:himalaya schreef op 31 juli 2013 @ 20:33:
Kom je daar dan zo snel aan een goedkoop woningbouwhuisje?De wachttijd is daar ongeveer drie jaar en ik sta al ruim twee jaar ingeschreven. Ik heb vanmorgen even geprobeerd en stond op nummer 3 voor een huisje in een gewilde woonplaats in dezelfde gemeente. Heel erg lang hoeft het dan niet te duren denk ik.
Kom je daar dan zo snel aan een goedkoop woningbouwhuisje?De wachttijd is daar ongeveer drie jaar en ik sta al ruim twee jaar ingeschreven. Ik heb vanmorgen even geprobeerd en stond op nummer 3 voor een huisje in een gewilde woonplaats in dezelfde gemeente. Heel erg lang hoeft het dan niet te duren denk ik.
woensdag 31 juli 2013 om 20:41
Ik zou terug naar het dorp. Denk dat jer later toch spijt van krijgt dat je niet vaker bij hem geweest bent.
Heb je een rijbewijs? En hebben je ouders een auto? Misschien kan je deze lenen als je voor je studie naar de stad moet, dat bekort de reistijd aanzienlijk.
Of zelf een goedkoop autootje kopen, als je weer (tijdelijk ) bij je ouders woont, is dat misschien financieel mogelijk.
Tevens zou je nu alvast rond kunnen kijken naar een bijbaan in de omgeving van het dorp en je bij uitzendbureau's kunnen inschrijven.
En 2 jaar (maximaal, ik weet uit eigen ervaring met mijn vader dat dat dus ook veel korter kan zijn ) is te overzien, je kunt na die tijd altijd weer terug naar de stad gaan,alleen idd niet meer naar deze studio.
Maar de tijd met je vader kan je nooit meer overdoen, als je een goede band met je ouders hebt, zou ik teruggaan.
Heb je een rijbewijs? En hebben je ouders een auto? Misschien kan je deze lenen als je voor je studie naar de stad moet, dat bekort de reistijd aanzienlijk.
Of zelf een goedkoop autootje kopen, als je weer (tijdelijk ) bij je ouders woont, is dat misschien financieel mogelijk.
Tevens zou je nu alvast rond kunnen kijken naar een bijbaan in de omgeving van het dorp en je bij uitzendbureau's kunnen inschrijven.
En 2 jaar (maximaal, ik weet uit eigen ervaring met mijn vader dat dat dus ook veel korter kan zijn ) is te overzien, je kunt na die tijd altijd weer terug naar de stad gaan,alleen idd niet meer naar deze studio.
Maar de tijd met je vader kan je nooit meer overdoen, als je een goede band met je ouders hebt, zou ik teruggaan.
Als ik niet kan wat ik wil, dan wil ik wat ik kan!
woensdag 31 juli 2013 om 20:49
Jullie bevestigen mijn gevoel heel erg. Dankjewel voor de lieve reacties. Ik ben ook erg bang om wat er met mijn vader zal gebeuren. De vorige paar keren dat hij in het ziekenhuis terecht kwam, woonde ik ook praktisch bij hen. Alleen nu ik een kat heb gaat dat natuurlijk veel lastiger. Daarom is het inderdaad heel handig om terug te gaan. Mijn moeder en broertje redden het ook niet alleen denk ik... Deprimerend maar waar.
Ik heb net even rond gesnuffeld en bij de postsorteercentra zijn ze eigenlijk altijd wel opzoek naar mensen. Ik hoop dat ik dan snel een baan kan vinden en mijn eigen huisje in hetzelfde dorp kan betrekken. Dat lijkt me ideaal. Vlak bij hun maar toch op mezelf.
Ik heb net even rond gesnuffeld en bij de postsorteercentra zijn ze eigenlijk altijd wel opzoek naar mensen. Ik hoop dat ik dan snel een baan kan vinden en mijn eigen huisje in hetzelfde dorp kan betrekken. Dat lijkt me ideaal. Vlak bij hun maar toch op mezelf.
woensdag 31 juli 2013 om 20:52
Ik zou terug gaan. Je sociale leven daar is niet bevredigend zeg je zelf en in je oude dorp heb je wel je eigen vrienden. Het flatje is te duur en je wil meer van je vader genieten. Het feit dat je het nu niet kan loslaten is omdat je denk ik geen risico durft te nemen. Stel dat het toch tegenvalt? Maar je kan altijd weer weg in de toekomst. Gewoon teruggaan, genieten van je familie en vrienden, niet te veel zorgen meer om te hoge huur en een studieschuld. Doen dus!
Carpe Diem
woensdag 31 juli 2013 om 20:56
quote:pascha1973 schreef op 31 juli 2013 @ 20:52:
Ik zou terug gaan. Je sociale leven daar is niet bevredigend zeg je zelf en in je oude dorp heb je wel je eigen vrienden. Het flatje is te duur en je wil meer van je vader genieten. Het feit dat je het nu niet kan loslaten is omdat je denk ik geen risico durft te nemen. Stel dat het toch tegenvalt? Maar je kan altijd weer weg in de toekomst. Gewoon teruggaan, genieten van je familie en vrienden, niet te veel zorgen meer om te hoge huur en een studieschuld. Doen dus!Hier sla je de spijker mee op z'n kop denk ik. Ik durf inderdaad geen risico te nemen, wat als het niet goed gaat? Er zitten zoveel ogen en haken aan. Mijn vader en ik lijken spreken op elkaar dus we vliegen elkaar nog wel eens in de haren. Dat gaat beter sinds hij ziek geworden is en zich bewuster is geworden van zijn soms erg aanwezige pessimisme en ik ook volwassener ben geworden. Ik vind het ook heel eng omdat ik dan mijn leven met mijn ex vriend voor mijn gevoel volledig achter me laat. Daar ben ik ook nog niet aan toegekomen.
Ik zou terug gaan. Je sociale leven daar is niet bevredigend zeg je zelf en in je oude dorp heb je wel je eigen vrienden. Het flatje is te duur en je wil meer van je vader genieten. Het feit dat je het nu niet kan loslaten is omdat je denk ik geen risico durft te nemen. Stel dat het toch tegenvalt? Maar je kan altijd weer weg in de toekomst. Gewoon teruggaan, genieten van je familie en vrienden, niet te veel zorgen meer om te hoge huur en een studieschuld. Doen dus!Hier sla je de spijker mee op z'n kop denk ik. Ik durf inderdaad geen risico te nemen, wat als het niet goed gaat? Er zitten zoveel ogen en haken aan. Mijn vader en ik lijken spreken op elkaar dus we vliegen elkaar nog wel eens in de haren. Dat gaat beter sinds hij ziek geworden is en zich bewuster is geworden van zijn soms erg aanwezige pessimisme en ik ook volwassener ben geworden. Ik vind het ook heel eng omdat ik dan mijn leven met mijn ex vriend voor mijn gevoel volledig achter me laat. Daar ben ik ook nog niet aan toegekomen.
woensdag 31 juli 2013 om 21:23
Misschien is het buiten de redenen om te verhuizen die je aangeeft( die ik trouwens al voor mij persoonlijk doorslag gevend vind)
Ook fijn om je oude leven los te laten, wat je zegt je woonde daar met je ex, je kan nu weer een nieuwe start maken.
Ik snap de extra kosten die het met zich mee brengt maar als je aan je huis minder kosten hebt lost dat elkaar wel weer op toch?
Ik persoonlijk zou gaan genieten van mijn vader en het reizen voor lief nemen.
Ook fijn om je oude leven los te laten, wat je zegt je woonde daar met je ex, je kan nu weer een nieuwe start maken.
Ik snap de extra kosten die het met zich mee brengt maar als je aan je huis minder kosten hebt lost dat elkaar wel weer op toch?
Ik persoonlijk zou gaan genieten van mijn vader en het reizen voor lief nemen.
Er wordt hier meer gezogen dan in de gemiddelde pornofilm.
woensdag 31 juli 2013 om 21:27
Wat een lastige situatie, zeg!
Als je gevoel bevestigd wordt bij het idee terug te gaan, dan is dat het beste, denk ik.. Je gevoel spreekt vaak de waarheid. En wat anderen ook zeggen; je kunt altijd weer teruggaan naar de stad.
Het enige waar ikzelf tegenaan zou lopen is het weer thuis wonen bij mijn ouders. Ik moet er niet aan denken mijn vrije leven 'op te geven'. Nou weet ik niet hoe groot/klein jouw ouders wonen en hoe erg jullie op elkaars lip zitten. Maar toch doe je daarin een soort stapje terug. Maar aangezien dat voor korte tijd is en je waarschijnlijk snel aan een eigen huisje kunt komen, moet dat wel te overbruggen zijn, lijkt me.
En dat de meeste van je vrienden daar wonen, lijkt me in deze tijd ook heel fijn! Je kunt wel wat steun gebruiken, denk ik
Veel sterkte met alles!
Als je gevoel bevestigd wordt bij het idee terug te gaan, dan is dat het beste, denk ik.. Je gevoel spreekt vaak de waarheid. En wat anderen ook zeggen; je kunt altijd weer teruggaan naar de stad.
Het enige waar ikzelf tegenaan zou lopen is het weer thuis wonen bij mijn ouders. Ik moet er niet aan denken mijn vrije leven 'op te geven'. Nou weet ik niet hoe groot/klein jouw ouders wonen en hoe erg jullie op elkaars lip zitten. Maar toch doe je daarin een soort stapje terug. Maar aangezien dat voor korte tijd is en je waarschijnlijk snel aan een eigen huisje kunt komen, moet dat wel te overbruggen zijn, lijkt me.
En dat de meeste van je vrienden daar wonen, lijkt me in deze tijd ook heel fijn! Je kunt wel wat steun gebruiken, denk ik
Veel sterkte met alles!
woensdag 31 juli 2013 om 21:47
@Siepeltje
Ja de kosten blijven eigen hetzelfde, of ik nu in de stad een dure studio, of in het dorp een klein flatje huur. Die studieschuld komt er toch wel. Enige manier om die te ontlopen is door bij mijn ouders te blijven wonen.
@Teaspoon
Daar heb ik dus ook erge moeite mee. Het liefst zou ik vanuit deze studio doorverhuizen naar een huisje daar. Alleen neemt dat weer kosten mee, als dubbele maand huur etc. Dan kan ik beter bij mijn ouders zitten, rustig een baantje en een huisje vinden. Die maanden scheelt me weer huur. Dan kan ik ook nog wat geld sparen om dat huisje leefbaar te maken. Mijn ouders wonen in een gewoon rijtjeshuis, dus best op 'op de lip', maar een andere verstandige optie is er niet echt.
Ja de kosten blijven eigen hetzelfde, of ik nu in de stad een dure studio, of in het dorp een klein flatje huur. Die studieschuld komt er toch wel. Enige manier om die te ontlopen is door bij mijn ouders te blijven wonen.
@Teaspoon
Daar heb ik dus ook erge moeite mee. Het liefst zou ik vanuit deze studio doorverhuizen naar een huisje daar. Alleen neemt dat weer kosten mee, als dubbele maand huur etc. Dan kan ik beter bij mijn ouders zitten, rustig een baantje en een huisje vinden. Die maanden scheelt me weer huur. Dan kan ik ook nog wat geld sparen om dat huisje leefbaar te maken. Mijn ouders wonen in een gewoon rijtjeshuis, dus best op 'op de lip', maar een andere verstandige optie is er niet echt.
woensdag 31 juli 2013 om 21:54
Eigenlijk wil je bij je vader zijn, je onafhankelijkheid houden en je kat houden.
Dat kun je alledrie voor elkaar krijgen als je terug gaat naar het dorp. Maar dat hoeft toch niet nu meteen?
Als je nu al op nr 3 staat voor een huisje ben je misschien binnen een half jaar al wel aan de beurt?
Dan zou ik nog een half jaar blijven waar je nu bent en in de weekenden je ouders bezoeken.
En dan in je eigen flatje gaan wonen in de buurt van het dorp.
Bij je ouders intrekken is misschien wel een minder goed idee omdat je gewend bent aan je onafhankelijkheid.
Studieschuld zou ik me niet druk om maken. Dat los je echt wel op als je eenmaal werkt. Dat is nu even niet belangrijk.
Dat kun je alledrie voor elkaar krijgen als je terug gaat naar het dorp. Maar dat hoeft toch niet nu meteen?
Als je nu al op nr 3 staat voor een huisje ben je misschien binnen een half jaar al wel aan de beurt?
Dan zou ik nog een half jaar blijven waar je nu bent en in de weekenden je ouders bezoeken.
En dan in je eigen flatje gaan wonen in de buurt van het dorp.
Bij je ouders intrekken is misschien wel een minder goed idee omdat je gewend bent aan je onafhankelijkheid.
Studieschuld zou ik me niet druk om maken. Dat los je echt wel op als je eenmaal werkt. Dat is nu even niet belangrijk.
