Psyche
alle pijlers
Computerverslaafd en ongelukkig
zondag 4 augustus 2013 om 00:14
Hoewel het ironisch is dat ik het hier op het Vivaforum post, moet ik tot mijn schaamte bekennen dat ik computer verslaafd ben. En dan met name Facebook en fora. Het is mij pas echt opgevallen toen ik op vakantie mijn laptop meenam en mobiel internet kocht om af en toe het nieuws te checken. Al gauw zat ik weer de hele nacht te kletsen met mijn vrienden thuis. Hoewel ik geen uitgaanstype ben en mijn vriend al lang en breed in bed lag, had ik beter een wandeling kunnen maken of een leuke film gaan kijken dan eindeloos blijven chatten en weetjes opzoeken.
Op dit moment ben ik net afgestudeerd en op zoek naar een baan, iets wat niet vlot. Naast het schrijven van sollicitatiebrieven merk ik dat ik steeds meer achter de computer blijf hangen, in plaats van de dingen doen die ik WIL doen. Hoewel ik godzijdank nog wel veel leuke dingen met vrienden doe, merk ik dat ik, zodra ik thuis zit, toch weer inlog. Ik heb al tijden het voornemen om een instrument te leren spelen, beter te worden in koken en mijn schilderhobby weer op te pakken, maar het komt er niet van.
Drie jaar terug heb ik een flinke depressie gehad waar ik nog steeds medicijnen voor slik. Ik merk dat ik na die depressie lustelozer ben dan ervoor. Er is ook veel angst en verdriet duidelijk geworden in de periode. Ik laat mij ook erg lijden door faalangst.Hoewel ik met een therapeut praat is er nog veel onopgelost gebleven. Daarnaast is het zo dat ik dingen wel wil proberen, maar automatisch denk van "oh, ik word er toch nooit echt goed in, dan heeft het geen nut". Zo wil ik gitaar leren spelen, de piano oppakken (speelde vroeger als kind), maar steeds denk ik "ik ben te oud (ben nu 25) , ik had eerder moeten beginnen, nu zal ik er toch niks van bakken". Zo was ik begonnen met zingen, maar raakte ontmoedigd doordat ik bevriend raakte met een vrouw die opera zong. Doordat ik mezelf ging vergelijken met haar, kreeg ik al snel het idee dat ik er niks van bakte en het weggegooide tijd was. Hetzelfde had ik met tekenen: als kind tekende ik heel veel en vaak, maar nadat ik bevriend raakte met een technisch tekenaar (die echt hele toffe ruimteschepen en andere dingen kan tekenen) vond ik mijn werk maar prut en heb ik eigenlijk nog weinig meer getekend.
Door die enorme zelfkritiek blijf ik dus keer op keer achter de computer zitten en mijn leven vergooien. Mijn vriend zegt "doe dat ding dan gewoon uit, ga wat anders doen", maar het is lastig. Ik merk dat ik echt afkickverschijnselen krijg als het internet het niet doet, ik word geirriteerd en heb het idee dat ik allemaal dingen mis.
Help?
Op dit moment ben ik net afgestudeerd en op zoek naar een baan, iets wat niet vlot. Naast het schrijven van sollicitatiebrieven merk ik dat ik steeds meer achter de computer blijf hangen, in plaats van de dingen doen die ik WIL doen. Hoewel ik godzijdank nog wel veel leuke dingen met vrienden doe, merk ik dat ik, zodra ik thuis zit, toch weer inlog. Ik heb al tijden het voornemen om een instrument te leren spelen, beter te worden in koken en mijn schilderhobby weer op te pakken, maar het komt er niet van.
Drie jaar terug heb ik een flinke depressie gehad waar ik nog steeds medicijnen voor slik. Ik merk dat ik na die depressie lustelozer ben dan ervoor. Er is ook veel angst en verdriet duidelijk geworden in de periode. Ik laat mij ook erg lijden door faalangst.Hoewel ik met een therapeut praat is er nog veel onopgelost gebleven. Daarnaast is het zo dat ik dingen wel wil proberen, maar automatisch denk van "oh, ik word er toch nooit echt goed in, dan heeft het geen nut". Zo wil ik gitaar leren spelen, de piano oppakken (speelde vroeger als kind), maar steeds denk ik "ik ben te oud (ben nu 25) , ik had eerder moeten beginnen, nu zal ik er toch niks van bakken". Zo was ik begonnen met zingen, maar raakte ontmoedigd doordat ik bevriend raakte met een vrouw die opera zong. Doordat ik mezelf ging vergelijken met haar, kreeg ik al snel het idee dat ik er niks van bakte en het weggegooide tijd was. Hetzelfde had ik met tekenen: als kind tekende ik heel veel en vaak, maar nadat ik bevriend raakte met een technisch tekenaar (die echt hele toffe ruimteschepen en andere dingen kan tekenen) vond ik mijn werk maar prut en heb ik eigenlijk nog weinig meer getekend.
Door die enorme zelfkritiek blijf ik dus keer op keer achter de computer zitten en mijn leven vergooien. Mijn vriend zegt "doe dat ding dan gewoon uit, ga wat anders doen", maar het is lastig. Ik merk dat ik echt afkickverschijnselen krijg als het internet het niet doet, ik word geirriteerd en heb het idee dat ik allemaal dingen mis.
Help?
zondag 4 augustus 2013 om 00:21
25 is nog piepjong, je kunt vanalles nog aanpakken om te leren of je pianoskills op te frissen.
Laat je leeftijd je niet weerhouden en ik denk dat je je veel beter voelt als je iets in die richting gaat ondernemen dan in plaats daarvan maar moedeloos toch weer fora en facebook te gaan lezen.
En je hoeft niet in alles de beste te zijn, als je er maar plezier aan beleeft
Laat je leeftijd je niet weerhouden en ik denk dat je je veel beter voelt als je iets in die richting gaat ondernemen dan in plaats daarvan maar moedeloos toch weer fora en facebook te gaan lezen.
En je hoeft niet in alles de beste te zijn, als je er maar plezier aan beleeft
zondag 4 augustus 2013 om 00:23
zondag 4 augustus 2013 om 00:30
Er is toch ook zoiets als de 10 000 uur regel? Je moet zoveel uur in iets stoppen voor je er echt super goed in bent (expert) en dat is echt niet leeftijdsgebonden.
Als k jou was zou k jezelf even helemaal losrukken van t internet en bijv een week offlline gaan (of langer). Op deze manier trekt t leven aan je voorbij!!
Als k jou was zou k jezelf even helemaal losrukken van t internet en bijv een week offlline gaan (of langer). Op deze manier trekt t leven aan je voorbij!!
zondag 4 augustus 2013 om 00:30
Probeer eens te zoeken op de interne criticus. Ik heb die heel sterk, maar op een andere manier. Jij vergelijkt jezelf op een oneerlijke manier met anderen. Je moet je eigen duiveltje af en toe vermanend toe leren spreken. Je hebt genoeg gedaan en hard genoeg gewerkt. Vriend h kan misschien beter piano spelen, maar jullie genieten er beiden net zo hard van. Vriend x heeft misschien een fotomodel, maar betekent dat nu echt dat dat beter is dan de persoon met wie jij je kleine en grote (on)gelukken kan delen?
En onder de streep, is het leven natuurlijk geen wedstrijd. Maar dat voel je zo maar niet.
En onder de streep, is het leven natuurlijk geen wedstrijd. Maar dat voel je zo maar niet.
zondag 4 augustus 2013 om 00:32
quote:Dahlaputra schreef op 04 augustus 2013 @ 00:30:
Er is toch ook zoiets als de 10 000 uur regel? Je moet zoveel uur in iets stoppen voor je er echt super goed in bent (expert) en dat is echt niet leeftijdsgebonden.
Als k jou was zou k jezelf even helemaal losrukken van t internet en bijv een week offlline gaan (of langer). Op deze manier trekt t leven aan je voorbij!!
Ja, dat wil ik graag, maar het is zo lastig, zeker als je zoals ik samenwoont en je vriend wel de hele tijd op de computer zit. En dan heb ik steeds het idee dat ik dingen mis... hoewel ik ook gewoon het nieuws kan checken op mijn smartphone.
Ik weet niet of ik 10.000 uur heb, en hoef geen expert te zijn, maar ben wel heel kritisch op mezelf. Minder dan "goed" accepteer ik niet van mezelf.
Er is toch ook zoiets als de 10 000 uur regel? Je moet zoveel uur in iets stoppen voor je er echt super goed in bent (expert) en dat is echt niet leeftijdsgebonden.
Als k jou was zou k jezelf even helemaal losrukken van t internet en bijv een week offlline gaan (of langer). Op deze manier trekt t leven aan je voorbij!!
Ja, dat wil ik graag, maar het is zo lastig, zeker als je zoals ik samenwoont en je vriend wel de hele tijd op de computer zit. En dan heb ik steeds het idee dat ik dingen mis... hoewel ik ook gewoon het nieuws kan checken op mijn smartphone.
Ik weet niet of ik 10.000 uur heb, en hoef geen expert te zijn, maar ben wel heel kritisch op mezelf. Minder dan "goed" accepteer ik niet van mezelf.
zondag 4 augustus 2013 om 00:32
Er zit een uitknop aan, en al zul je dat moeilijk vinden; het enige wat helpt is willen en die knop uit zetten.
Simpel.
Ga wat anders doen inderdaad. Gewoon doen. Als je echt wil dan lukt het (net als bij iedere verslaving begint het met willen).
Kruip bij je vriend in bed, daar voel je je nu toch rot over? Dat het ten koste gaat van jullie relatie? Stel dan prioriteiten.
Simpel.
Ga wat anders doen inderdaad. Gewoon doen. Als je echt wil dan lukt het (net als bij iedere verslaving begint het met willen).
Kruip bij je vriend in bed, daar voel je je nu toch rot over? Dat het ten koste gaat van jullie relatie? Stel dan prioriteiten.
Gevoelens zijn beperkt houdbaar.
zondag 4 augustus 2013 om 00:33
quote:Dahlaputra schreef op 04 augustus 2013 @ 00:31:
En het is ook een kwestie van afwachten tot je het zat bent om het zat te zijn.
Ik vind filmpjes van 'les brown' (via YouTube) altijd onwijs mooi en motiverend, aangezien je toch graag internet misschien de moeite waard om eens te kijken?Zal ik morgen eens bekijken!
En het is ook een kwestie van afwachten tot je het zat bent om het zat te zijn.
Ik vind filmpjes van 'les brown' (via YouTube) altijd onwijs mooi en motiverend, aangezien je toch graag internet misschien de moeite waard om eens te kijken?Zal ik morgen eens bekijken!
zondag 4 augustus 2013 om 00:34
quote:_madhe_ schreef op 04 augustus 2013 @ 00:32:
Er zit een uitknop aan, en al zul je dat moeilijk vinden; het enige wat helpt is willen en die knop uit zetten.
Simpel.
Ga wat anders doen inderdaad. Gewoon doen. Als je echt wil dan lukt het (net als bij iedere verslaving begint het met willen).
Kruip bij je vriend in bed, daar voel je je nu toch rot over? Dat het ten koste gaat van jullie relatie? Stel dan prioriteiten.Onze relatie is gelukkig goed, het is meer dat ik nooit echt iets voor mezelf doe naast de dingen die ik met anderen doe. Maar lief dat je mij deze tip geeft.
Er zit een uitknop aan, en al zul je dat moeilijk vinden; het enige wat helpt is willen en die knop uit zetten.
Simpel.
Ga wat anders doen inderdaad. Gewoon doen. Als je echt wil dan lukt het (net als bij iedere verslaving begint het met willen).
Kruip bij je vriend in bed, daar voel je je nu toch rot over? Dat het ten koste gaat van jullie relatie? Stel dan prioriteiten.Onze relatie is gelukkig goed, het is meer dat ik nooit echt iets voor mezelf doe naast de dingen die ik met anderen doe. Maar lief dat je mij deze tip geeft.
zondag 4 augustus 2013 om 00:36
quote:aarinda schreef op 04 augustus 2013 @ 00:30:
Probeer eens te zoeken op de interne criticus. Ik heb die heel sterk, maar op een andere manier. Jij vergelijkt jezelf op een oneerlijke manier met anderen. Je moet je eigen duiveltje af en toe vermanend toe leren spreken. Je hebt genoeg gedaan en hard genoeg gewerkt. Vriend h kan misschien beter piano spelen, maar jullie genieten er beiden net zo hard van. Vriend x heeft misschien een fotomodel, maar betekent dat nu echt dat dat beter is dan de persoon met wie jij je kleine en grote (on)gelukken kan delen?
En onder de streep, is het leven natuurlijk geen wedstrijd. Maar dat voel je zo maar niet.
Ja, dat is ook zo. Mijn moeder was altijd erg kritisch en resultaatgericht, en ik heb dat van haar overgenomen. Ik merk dat ik nergens meer echt van kan genieten, ik zie altijd ruimte voor verbetering. Ik ben echt een zeur die over kritiek op heeft, maar vooral op zichzelf.
Ik zit ook een tijdje te denken aan yoga om meer in het hier en nu te kunnen leven, in plaats van dat mijn gedachten steeds afdwalen naar de computer/werk zoeken/ zelfkritiek.
Probeer eens te zoeken op de interne criticus. Ik heb die heel sterk, maar op een andere manier. Jij vergelijkt jezelf op een oneerlijke manier met anderen. Je moet je eigen duiveltje af en toe vermanend toe leren spreken. Je hebt genoeg gedaan en hard genoeg gewerkt. Vriend h kan misschien beter piano spelen, maar jullie genieten er beiden net zo hard van. Vriend x heeft misschien een fotomodel, maar betekent dat nu echt dat dat beter is dan de persoon met wie jij je kleine en grote (on)gelukken kan delen?
En onder de streep, is het leven natuurlijk geen wedstrijd. Maar dat voel je zo maar niet.
Ja, dat is ook zo. Mijn moeder was altijd erg kritisch en resultaatgericht, en ik heb dat van haar overgenomen. Ik merk dat ik nergens meer echt van kan genieten, ik zie altijd ruimte voor verbetering. Ik ben echt een zeur die over kritiek op heeft, maar vooral op zichzelf.
Ik zit ook een tijdje te denken aan yoga om meer in het hier en nu te kunnen leven, in plaats van dat mijn gedachten steeds afdwalen naar de computer/werk zoeken/ zelfkritiek.
zondag 4 augustus 2013 om 00:45
Je bent nu smoezen aan het verzinnen he, dat realiseer je je? Als je echt graag wilt veranderen hierin dan vind je wel een weg. Als vriend achter de computer zit kan je toch een boek gaan lezen/na gaan denken over wat je wel wilt in je leven?
Met de 10 000 uur regel wil ik meer zeggen dat ergens goed in worden een kwestie van oefenen is. Mensen die super goed ergens in zijn, zijn dit omdat ze door hebben gezet, en eindeloos geoefend hebben. Je gaat nu al liggen voor je valt.
Ik herken het kritische, ik heb dat ook. Tot ik me realiseerde dat iedereen klein begint en dat je ook niet in alles goed hoeft te zijn.
Met de 10 000 uur regel wil ik meer zeggen dat ergens goed in worden een kwestie van oefenen is. Mensen die super goed ergens in zijn, zijn dit omdat ze door hebben gezet, en eindeloos geoefend hebben. Je gaat nu al liggen voor je valt.
Ik herken het kritische, ik heb dat ook. Tot ik me realiseerde dat iedereen klein begint en dat je ook niet in alles goed hoeft te zijn.
zondag 4 augustus 2013 om 00:52
quote:Dahlaputra schreef op 04 augustus 2013 @ 00:47:
Je kunt je aandacht heel bewust proberen te focussen op het positieve ipv het negatieve. En vraag je eens af wat er onder die kritiek zit? Ben je bang dat je niet goed genoeg bent zoals je nu bent?Jep. Soms denk ik "als ik straks oud word dan heb ik niks meer, nu heb ik mijn schoonheid nog, maar straks ben ik een lege huls".
Je kunt je aandacht heel bewust proberen te focussen op het positieve ipv het negatieve. En vraag je eens af wat er onder die kritiek zit? Ben je bang dat je niet goed genoeg bent zoals je nu bent?Jep. Soms denk ik "als ik straks oud word dan heb ik niks meer, nu heb ik mijn schoonheid nog, maar straks ben ik een lege huls".
zondag 4 augustus 2013 om 00:53
quote:Dahlaputra schreef op 04 augustus 2013 @ 00:45:
Je bent nu smoezen aan het verzinnen he, dat realiseer je je? Als je echt graag wilt veranderen hierin dan vind je wel een weg. Als vriend achter de computer zit kan je toch een boek gaan lezen/na gaan denken over wat je wel wilt in je leven?
Met de 10 000 uur regel wil ik meer zeggen dat ergens goed in worden een kwestie van oefenen is. Mensen die super goed ergens in zijn, zijn dit omdat ze door hebben gezet, en eindeloos geoefend hebben. Je gaat nu al liggen voor je valt.
Ik herken het kritische, ik heb dat ook. Tot ik me realiseerde dat iedereen klein begint en dat je ook niet in alles goed hoeft te zijn.Ja, betrapt! Ik ben inderdaad weer smoezen aan het verzinnen. Ik voel me ook echt zo iemand die wil stoppen met roken. "Morgen stop ik!' "nog ééntje dan..."
Je bent nu smoezen aan het verzinnen he, dat realiseer je je? Als je echt graag wilt veranderen hierin dan vind je wel een weg. Als vriend achter de computer zit kan je toch een boek gaan lezen/na gaan denken over wat je wel wilt in je leven?
Met de 10 000 uur regel wil ik meer zeggen dat ergens goed in worden een kwestie van oefenen is. Mensen die super goed ergens in zijn, zijn dit omdat ze door hebben gezet, en eindeloos geoefend hebben. Je gaat nu al liggen voor je valt.
Ik herken het kritische, ik heb dat ook. Tot ik me realiseerde dat iedereen klein begint en dat je ook niet in alles goed hoeft te zijn.Ja, betrapt! Ik ben inderdaad weer smoezen aan het verzinnen. Ik voel me ook echt zo iemand die wil stoppen met roken. "Morgen stop ik!' "nog ééntje dan..."
zondag 4 augustus 2013 om 01:11
Er zijn toch tig dingen waar je van kan genieten zonder er goed in te zijn? Er zijn zoveel mensen die sporten, schilderen, schrijven enz. om hun hoofd leeg te maken, om hun gevoelens kwijt te kunnen.
En de uitdaging zit wat mij betreft in beter worden, niet de beste zijn. So what als iemand iets beter kan dan jij? Die mensen zullen er altijd zijn, want de kans dat jij (of wie dan ook) de beste wordt in wat dan ook is uitermate gering. En wees blij dat ze er zijn. Ik heb dat artikel gelezen over die 10.000 uur, en wat heb je behalve tijd nodig om een expert te worden? Juist, mensen die beter zijn dan jij om je te coachen.
En de uitdaging zit wat mij betreft in beter worden, niet de beste zijn. So what als iemand iets beter kan dan jij? Die mensen zullen er altijd zijn, want de kans dat jij (of wie dan ook) de beste wordt in wat dan ook is uitermate gering. En wees blij dat ze er zijn. Ik heb dat artikel gelezen over die 10.000 uur, en wat heb je behalve tijd nodig om een expert te worden? Juist, mensen die beter zijn dan jij om je te coachen.
zondag 4 augustus 2013 om 01:14
Oef, even confronterend om dit topic te lezen! Doet me beseffen dat ik de afgelopen tijd veel teveel op het internet doorbreng.
Ik heb van mezelf niet het idee dat het een verslaving is (mis het bv. zeker niet als ik er niet achter zit), maar wel wegloopgedrag. Er zijn op dit moment een aantal lastige zaken in mijn leven waar ik doorheen moet. Heb daarbij ook veel last van perfectionisme (net als jij van huis uit meegekregen...). Mijn motto was altijd: als je het doet, doe het dan goed! Dat probeer ik los te laten, maar het zit er zo ingebakken, moeilijk hoor! Nu moet ik bv. een aantal dingen doen die gewoon niet goed gaan worden, hoeft ook niet, als ze maar gebeuren. Dat vind ik rationeel gezien niet erg, maar toch verlamt het me. En dan vlucht ik naar het internet, lekker hersenloos mijn tijd verdrijven. Zelfde met wat lastige dingen op emotioneel vlak. Vind ik moeilijk om er te laten zijn, zou ook zo maar eens mee kunnen spelen in de vlucht naar het hersenloze internet... En vervolgens baal ik daar dan weer van, dat ik mijn tijd verspil ipv een oplossing voor de problemen waar ik tegen aan loop te zoeken.
Kan het bij jou zo zijn dat je ergens voor wegloopt? Vervelende of moeilijke dingen die gedaan moeten worden (waarvan je misschien denkt dat je het nooit gaat lukken om dat goed te doen), negatieve emoties die ergens op de achtergrond aanwezig zijn en weggedrukt worden door met inhoudsloze dingen bezig te zijn, of misschien iets anders?
Nu ik het zo opschrijf en teruglees van mezelf vind ik het eigenlijk wel heel erg.... Maar tegelijkertijd ben ik ook bang dat ik weer te hard oordeel over mezelf (vind mezelf meteen al heel slap, kinderachtig, ik zou moeten genieten van m'n dagen etc etc).
Sorry, beetje veel ego-gepraat in deze post... Maar ik laat het toch maar staan, misschien herken je iets en heb je daar wat aan. Ik heb iig wel iets aan de herkenning die ik in jouw posts vind.
Ik heb van mezelf niet het idee dat het een verslaving is (mis het bv. zeker niet als ik er niet achter zit), maar wel wegloopgedrag. Er zijn op dit moment een aantal lastige zaken in mijn leven waar ik doorheen moet. Heb daarbij ook veel last van perfectionisme (net als jij van huis uit meegekregen...). Mijn motto was altijd: als je het doet, doe het dan goed! Dat probeer ik los te laten, maar het zit er zo ingebakken, moeilijk hoor! Nu moet ik bv. een aantal dingen doen die gewoon niet goed gaan worden, hoeft ook niet, als ze maar gebeuren. Dat vind ik rationeel gezien niet erg, maar toch verlamt het me. En dan vlucht ik naar het internet, lekker hersenloos mijn tijd verdrijven. Zelfde met wat lastige dingen op emotioneel vlak. Vind ik moeilijk om er te laten zijn, zou ook zo maar eens mee kunnen spelen in de vlucht naar het hersenloze internet... En vervolgens baal ik daar dan weer van, dat ik mijn tijd verspil ipv een oplossing voor de problemen waar ik tegen aan loop te zoeken.
Kan het bij jou zo zijn dat je ergens voor wegloopt? Vervelende of moeilijke dingen die gedaan moeten worden (waarvan je misschien denkt dat je het nooit gaat lukken om dat goed te doen), negatieve emoties die ergens op de achtergrond aanwezig zijn en weggedrukt worden door met inhoudsloze dingen bezig te zijn, of misschien iets anders?
Nu ik het zo opschrijf en teruglees van mezelf vind ik het eigenlijk wel heel erg.... Maar tegelijkertijd ben ik ook bang dat ik weer te hard oordeel over mezelf (vind mezelf meteen al heel slap, kinderachtig, ik zou moeten genieten van m'n dagen etc etc).
Sorry, beetje veel ego-gepraat in deze post... Maar ik laat het toch maar staan, misschien herken je iets en heb je daar wat aan. Ik heb iig wel iets aan de herkenning die ik in jouw posts vind.
zondag 4 augustus 2013 om 01:44
quote:buaya schreef op 04 augustus 2013 @ 01:14:
Oef, even confronterend om dit topic te lezen! Doet me beseffen dat ik de afgelopen tijd veel teveel op het internet doorbreng.
Ik heb van mezelf niet het idee dat het een verslaving is (mis het bv. zeker niet als ik er niet achter zit), maar wel wegloopgedrag. Er zijn op dit moment een aantal lastige zaken in mijn leven waar ik doorheen moet. Heb daarbij ook veel last van perfectionisme (net als jij van huis uit meegekregen...). Mijn motto was altijd: als je het doet, doe het dan goed! Dat probeer ik los te laten, maar het zit er zo ingebakken, moeilijk hoor! Nu moet ik bv. een aantal dingen doen die gewoon niet goed gaan worden, hoeft ook niet, als ze maar gebeuren. Dat vind ik rationeel gezien niet erg, maar toch verlamt het me. En dan vlucht ik naar het internet, lekker hersenloos mijn tijd verdrijven. Zelfde met wat lastige dingen op emotioneel vlak. Vind ik moeilijk om er te laten zijn, zou ook zo maar eens mee kunnen spelen in de vlucht naar het hersenloze internet... En vervolgens baal ik daar dan weer van, dat ik mijn tijd verspil ipv een oplossing voor de problemen waar ik tegen aan loop te zoeken.
Kan het bij jou zo zijn dat je ergens voor wegloopt? Vervelende of moeilijke dingen die gedaan moeten worden (waarvan je misschien denkt dat je het nooit gaat lukken om dat goed te doen), negatieve emoties die ergens op de achtergrond aanwezig zijn en weggedrukt worden door met inhoudsloze dingen bezig te zijn, of misschien iets anders?
Nu ik het zo opschrijf en teruglees van mezelf vind ik het eigenlijk wel heel erg.... Maar tegelijkertijd ben ik ook bang dat ik weer te hard oordeel over mezelf (vind mezelf meteen al heel slap, kinderachtig, ik zou moeten genieten van m'n dagen etc etc).
Sorry, beetje veel ego-gepraat in deze post... Maar ik laat het toch maar staan, misschien herken je iets en heb je daar wat aan. Ik heb iig wel iets aan de herkenning die ik in jouw posts vind.Ik herken ook heel veel in jouw post. Ik loop inderdaad voor veel weg. Ik vind het moeilijk om nu ECHT volwassen te zijn, een baan te moeten vinden, verantwoordelijkheid te dragen voor mezelf en mijn leven.Ik durf het ook niet, want wat als het niet lukt? Wat als ik het fout doe? Hoewel ik het heerlijk vind om bij mijn vriend te wonen merk ik dat ik het huishouden doen ook al vermoeiend vind. Ik heb echt het idee dat ik in een quarterlife crisis zit, ik wil gewoon nog lekker kunnen gamen/chatten/forummen zonder al die verplichtingen, afwijzingen en moeilijkheden...
Oef, even confronterend om dit topic te lezen! Doet me beseffen dat ik de afgelopen tijd veel teveel op het internet doorbreng.
Ik heb van mezelf niet het idee dat het een verslaving is (mis het bv. zeker niet als ik er niet achter zit), maar wel wegloopgedrag. Er zijn op dit moment een aantal lastige zaken in mijn leven waar ik doorheen moet. Heb daarbij ook veel last van perfectionisme (net als jij van huis uit meegekregen...). Mijn motto was altijd: als je het doet, doe het dan goed! Dat probeer ik los te laten, maar het zit er zo ingebakken, moeilijk hoor! Nu moet ik bv. een aantal dingen doen die gewoon niet goed gaan worden, hoeft ook niet, als ze maar gebeuren. Dat vind ik rationeel gezien niet erg, maar toch verlamt het me. En dan vlucht ik naar het internet, lekker hersenloos mijn tijd verdrijven. Zelfde met wat lastige dingen op emotioneel vlak. Vind ik moeilijk om er te laten zijn, zou ook zo maar eens mee kunnen spelen in de vlucht naar het hersenloze internet... En vervolgens baal ik daar dan weer van, dat ik mijn tijd verspil ipv een oplossing voor de problemen waar ik tegen aan loop te zoeken.
Kan het bij jou zo zijn dat je ergens voor wegloopt? Vervelende of moeilijke dingen die gedaan moeten worden (waarvan je misschien denkt dat je het nooit gaat lukken om dat goed te doen), negatieve emoties die ergens op de achtergrond aanwezig zijn en weggedrukt worden door met inhoudsloze dingen bezig te zijn, of misschien iets anders?
Nu ik het zo opschrijf en teruglees van mezelf vind ik het eigenlijk wel heel erg.... Maar tegelijkertijd ben ik ook bang dat ik weer te hard oordeel over mezelf (vind mezelf meteen al heel slap, kinderachtig, ik zou moeten genieten van m'n dagen etc etc).
Sorry, beetje veel ego-gepraat in deze post... Maar ik laat het toch maar staan, misschien herken je iets en heb je daar wat aan. Ik heb iig wel iets aan de herkenning die ik in jouw posts vind.Ik herken ook heel veel in jouw post. Ik loop inderdaad voor veel weg. Ik vind het moeilijk om nu ECHT volwassen te zijn, een baan te moeten vinden, verantwoordelijkheid te dragen voor mezelf en mijn leven.Ik durf het ook niet, want wat als het niet lukt? Wat als ik het fout doe? Hoewel ik het heerlijk vind om bij mijn vriend te wonen merk ik dat ik het huishouden doen ook al vermoeiend vind. Ik heb echt het idee dat ik in een quarterlife crisis zit, ik wil gewoon nog lekker kunnen gamen/chatten/forummen zonder al die verplichtingen, afwijzingen en moeilijkheden...
zondag 4 augustus 2013 om 09:11
quote:kareltjedekat schreef op 04 augustus 2013 @ 00:54:
Ja, ik hoef inderdaad niet overal perfect in te zijn. Dat klopt. Ik geniet bijvoorbeeld heel erg van zwemmen terwijl ik echt geen topsporter ben. Gek dat ik het daar niet heb maar met andere dingen wel.
Ja typisch, dat heb ik ook. Als basisschoolleerling verlangde ik ernaar te leren zwemmen; ik vond die eerste lessen fantastisch! Eerst het drijven te leren, daarna de basisbewegingen van de schoolslag. Ik oefende de bewegingen thuis, over de zitting van een stoel en elke stap naar het zelf kunnen zwemmen was een overwinning!
Toen ik in het ondiepe kon zwemmen was daar die laatste stap van het enge diepe, dat je de grond letterlijk onder je voeten verloor en probeerde om je niks engs voor te stellen omdat je de kans op falen ten koste van alles wou vermijden! En, het lukte! Nooit, maar dan ook nooit in die tijd heb ik mijn zwemcapaciteiten vergeleken met die van een ander.
Ik herken overigens wel iets van je internetafhankelijkheid; dat heb ik ook. Als de verbinding wegvalt dan voel ik me doodongelukkig.
PS: sorry voor mijn belabberde zinsvorming; ik ben moe. Later komen de juiste bewoordingen pas in me op.
Ja, ik hoef inderdaad niet overal perfect in te zijn. Dat klopt. Ik geniet bijvoorbeeld heel erg van zwemmen terwijl ik echt geen topsporter ben. Gek dat ik het daar niet heb maar met andere dingen wel.
Ja typisch, dat heb ik ook. Als basisschoolleerling verlangde ik ernaar te leren zwemmen; ik vond die eerste lessen fantastisch! Eerst het drijven te leren, daarna de basisbewegingen van de schoolslag. Ik oefende de bewegingen thuis, over de zitting van een stoel en elke stap naar het zelf kunnen zwemmen was een overwinning!
Toen ik in het ondiepe kon zwemmen was daar die laatste stap van het enge diepe, dat je de grond letterlijk onder je voeten verloor en probeerde om je niks engs voor te stellen omdat je de kans op falen ten koste van alles wou vermijden! En, het lukte! Nooit, maar dan ook nooit in die tijd heb ik mijn zwemcapaciteiten vergeleken met die van een ander.
Ik herken overigens wel iets van je internetafhankelijkheid; dat heb ik ook. Als de verbinding wegvalt dan voel ik me doodongelukkig.
PS: sorry voor mijn belabberde zinsvorming; ik ben moe. Later komen de juiste bewoordingen pas in me op.
zondag 4 augustus 2013 om 12:01
quote:kareltjedekat schreef op 04 augustus 2013 @ 01:44:
[...]
Ik herken ook heel veel in jouw post. Ik loop inderdaad voor veel weg. Ik vind het moeilijk om nu ECHT volwassen te zijn, een baan te moeten vinden, verantwoordelijkheid te dragen voor mezelf en mijn leven.Ik durf het ook niet, want wat als het niet lukt? Wat als ik het fout doe? Hoewel ik het heerlijk vind om bij mijn vriend te wonen merk ik dat ik het huishouden doen ook al vermoeiend vind. Ik heb echt het idee dat ik in een quarterlife crisis zit, ik wil gewoon nog lekker kunnen gamen/chatten/forummen zonder al die verplichtingen, afwijzingen en moeilijkheden...
Maar "gewoon" lekker kunnen gamen/chatten/forummen zou natuurlijk niet bijna hele dagen in beslag moeten nemen...
Ik heb er gisternacht eens goed over nagedacht en met mijn vriend over gehad. Op dit moment ga ik in eerste instantie mijn energie richten op het aanpakken van die problemen, al zie ik daar tegen op. Het zal toch moeten gebeuren en hoe langer ik het voor me uit blijf schuiven hoe groter het wordt. Ik heb er vertrouwen in dat als dat een beetje loopt, dat de behoefte om te vluchten vanzelf minder wordt en daarmee mijn overmatige beeldschermgebruik ook. De dingen waar ik nu mee zit/tegen aan loop zijn dingen die je niet in een paar weken oplost. Dat hoeft ook niet, als het maar in beweging is.
Ik ben benieuwd of jij er nog over nagedacht hebt en misschien een beslissing oid genomen hebt...
Ik kwam even op het forum om dit topic te checken en nu ga ik weer weg, haha. Voordat ik weer allerlei semi-interessante dingen tegen kom en zo een paar uur verder ben...
[...]
Ik herken ook heel veel in jouw post. Ik loop inderdaad voor veel weg. Ik vind het moeilijk om nu ECHT volwassen te zijn, een baan te moeten vinden, verantwoordelijkheid te dragen voor mezelf en mijn leven.Ik durf het ook niet, want wat als het niet lukt? Wat als ik het fout doe? Hoewel ik het heerlijk vind om bij mijn vriend te wonen merk ik dat ik het huishouden doen ook al vermoeiend vind. Ik heb echt het idee dat ik in een quarterlife crisis zit, ik wil gewoon nog lekker kunnen gamen/chatten/forummen zonder al die verplichtingen, afwijzingen en moeilijkheden...
Maar "gewoon" lekker kunnen gamen/chatten/forummen zou natuurlijk niet bijna hele dagen in beslag moeten nemen...
Ik heb er gisternacht eens goed over nagedacht en met mijn vriend over gehad. Op dit moment ga ik in eerste instantie mijn energie richten op het aanpakken van die problemen, al zie ik daar tegen op. Het zal toch moeten gebeuren en hoe langer ik het voor me uit blijf schuiven hoe groter het wordt. Ik heb er vertrouwen in dat als dat een beetje loopt, dat de behoefte om te vluchten vanzelf minder wordt en daarmee mijn overmatige beeldschermgebruik ook. De dingen waar ik nu mee zit/tegen aan loop zijn dingen die je niet in een paar weken oplost. Dat hoeft ook niet, als het maar in beweging is.
Ik ben benieuwd of jij er nog over nagedacht hebt en misschien een beslissing oid genomen hebt...
Ik kwam even op het forum om dit topic te checken en nu ga ik weer weg, haha. Voordat ik weer allerlei semi-interessante dingen tegen kom en zo een paar uur verder ben...
zondag 4 augustus 2013 om 12:31
Erg herkenbaar, en dat terwijl ik 38 jaar ben. Ik kan nu niet uitgebreid reageren, mast een tip: probeer hardlopen eens. Heeft mij ontzettend veel gegeven. Ik ben bij nul begonnen: 1 min rennen, een min wandelen. Daar was ik weken zoet mee, tot ik 5 km kon rennen. Nu, een pasr jaar later, heb ik mijn eerste halve natathon gerend. Rennen laat je erg goed voelen, je stelt kleine doelen, je kunt er goed in worden maar dat gaat niet meteen en dat is voor types zoals jij en ik erg goed. Je bent lekker buiten, het geeft structuur en je wordt vrolijk en trots op jezelf. Doen! Computer uit en begin!
zondag 4 augustus 2013 om 13:32
