Psyche
alle pijlers
help me relativeren
donderdag 29 augustus 2013 om 15:08
Ik zit momenteel zwaar kl*te in mijn vel...
Ik ben al naar de huisarts geweest en doorverwezen. Nu is het wachten op de oproep. Dat duurt waarschijnlijk zo'n 3 weken.
Dus nog zeker 2,5 week tot ik daar terecht kan.
Momenteel ben ik zeer gespannen, ik sta in hoogspanning zelfs. Kan om niets al in huilen uitbarsten, als ik ergens van schrik (waar ik normaal niet van schrik) zit ik ook alweer te waterlanden.
Verder ben ik enorm moe.
Ik heb al valeriaan tabletjes om wat minder edgy te zijn, wat rustiger...
Ik word nu op het moment een beetje gek van mijzelf en zie het erg somber met mezelf in...
Ik weet ook niet hoe ik die weken tot de intake enzo moet volhouden. Zou het liefste pas op de plaats willen maken, maar dat houd in dat ik A: werk moet inlichten en dat doe ik liever niet, B: vrije dagen moet gebruiken die ik niet heb...
Kan iemand mij vertellen dat het allemaal niet zo erg is als het nu lijkt en het allemaal beter gaat worden. Ik zie het zelf namelijk even niet...
Ik ben al naar de huisarts geweest en doorverwezen. Nu is het wachten op de oproep. Dat duurt waarschijnlijk zo'n 3 weken.
Dus nog zeker 2,5 week tot ik daar terecht kan.
Momenteel ben ik zeer gespannen, ik sta in hoogspanning zelfs. Kan om niets al in huilen uitbarsten, als ik ergens van schrik (waar ik normaal niet van schrik) zit ik ook alweer te waterlanden.
Verder ben ik enorm moe.
Ik heb al valeriaan tabletjes om wat minder edgy te zijn, wat rustiger...
Ik word nu op het moment een beetje gek van mijzelf en zie het erg somber met mezelf in...
Ik weet ook niet hoe ik die weken tot de intake enzo moet volhouden. Zou het liefste pas op de plaats willen maken, maar dat houd in dat ik A: werk moet inlichten en dat doe ik liever niet, B: vrije dagen moet gebruiken die ik niet heb...
Kan iemand mij vertellen dat het allemaal niet zo erg is als het nu lijkt en het allemaal beter gaat worden. Ik zie het zelf namelijk even niet...
donderdag 29 augustus 2013 om 15:21
donderdag 29 augustus 2013 om 15:26
Waardoor word de hoogspanning veroorzaakt? Inderdaad, piekeren zorgt in jou geval voor een vicieuze cirkel. Blijf, als het enigszins mogelijk is, werken voor de afleiding en de relativering daarin.
En geef jezelf ook de ruimte om de stress kwijt te raken. Ga een eind wandelen, schreeuw tegen de wind in op het strand, jank onder je dekbed tot je uitgeput in slaap valt, sla een uur tegen een boksbal aan, schrijf alles van je af zonder censuur toe te passen, alles wat jou maar even oplucht.
En geef jezelf ook de ruimte om de stress kwijt te raken. Ga een eind wandelen, schreeuw tegen de wind in op het strand, jank onder je dekbed tot je uitgeput in slaap valt, sla een uur tegen een boksbal aan, schrijf alles van je af zonder censuur toe te passen, alles wat jou maar even oplucht.
donderdag 29 augustus 2013 om 15:30
donderdag 29 augustus 2013 om 15:31
quote:Doreia schreef op 29 augustus 2013 @ 15:26:
Waardoor word de hoogspanning veroorzaakt? Inderdaad, piekeren zorgt in jou geval voor een vicieuze cirkel. Blijf, als het enigszins mogelijk is, werken voor de afleiding en de relativering daarin.
En geef jezelf ook de ruimte om de stress kwijt te raken. Ga een eind wandelen, schreeuw tegen de wind in op het strand, jank onder je dekbed tot je uitgeput in slaap valt, sla een uur tegen een boksbal aan, schrijf alles van je af zonder censuur toe te passen, alles wat jou maar even oplucht.
Waardoor de hoogspanning word veroorzaakt? Verdriet, frustratie, woede, alles lijkt er nu echt ineens uit te komen.
En net nu is die hulp zo dichtbij, maar is er nog niet...
Net of je naar de wc moet, je nood steeds hoger word naarmate je dichter bij die wc komt.
Ik wil op zich ook blijven werken, thuis ga ik over in piekeren en nog meer piekeren. Maar het relativeren lukt me zo slecht nu, nu ik er middenin zit. Ik zie alleen maar torenhoge bergen waar ik absoluut niet tegenop ben gewassen.
Waardoor word de hoogspanning veroorzaakt? Inderdaad, piekeren zorgt in jou geval voor een vicieuze cirkel. Blijf, als het enigszins mogelijk is, werken voor de afleiding en de relativering daarin.
En geef jezelf ook de ruimte om de stress kwijt te raken. Ga een eind wandelen, schreeuw tegen de wind in op het strand, jank onder je dekbed tot je uitgeput in slaap valt, sla een uur tegen een boksbal aan, schrijf alles van je af zonder censuur toe te passen, alles wat jou maar even oplucht.
Waardoor de hoogspanning word veroorzaakt? Verdriet, frustratie, woede, alles lijkt er nu echt ineens uit te komen.
En net nu is die hulp zo dichtbij, maar is er nog niet...
Net of je naar de wc moet, je nood steeds hoger word naarmate je dichter bij die wc komt.
Ik wil op zich ook blijven werken, thuis ga ik over in piekeren en nog meer piekeren. Maar het relativeren lukt me zo slecht nu, nu ik er middenin zit. Ik zie alleen maar torenhoge bergen waar ik absoluut niet tegenop ben gewassen.
donderdag 29 augustus 2013 om 16:03
Werk is afleiding inderdaad, mits je spanning niet door je werk veroorzaakt is. Heb je ontspanningsoefeningen geprobeerd? En inderdaad, ga bewegen. Pak zoveel mogelijk zon en frisse lucht, ook al heb je de neiging jezelf op te sluiten. Kun je met niemand praten? Een vriendin? Even lekker uithuilen op een schouder?
En relativeren? Hey, je woont in Nederland, niet in een krot in een sloppenwijk... Slap natuurljk, maar misschien helpt het?
Succes meis, ik weet er alles van en voel met je mee... en besef, het is tijdelijk, hulp is onderweg *hug*
En relativeren? Hey, je woont in Nederland, niet in een krot in een sloppenwijk... Slap natuurljk, maar misschien helpt het?
Succes meis, ik weet er alles van en voel met je mee... en besef, het is tijdelijk, hulp is onderweg *hug*
Ja ja, nu weet ik het wel!
donderdag 29 augustus 2013 om 16:07
Heb je in de avond wel uitgebreid de tijd om te huilen? Want dan zou ik dat lekker doen. Zet lekker emotionele muziek op en laat je gaan. En probeer af en toe een ontspanningsoefening.
Overdag is het dan vast heel fijn om je te laten afleiden door je werk.
Wandelen is ook heel fijn als je veel te denken hebt en gespannen bent.
Overdag is het dan vast heel fijn om je te laten afleiden door je werk.
Wandelen is ook heel fijn als je veel te denken hebt en gespannen bent.
Het is zoals het is
donderdag 29 augustus 2013 om 16:10
quote:Polkadot28 schreef op 29 augustus 2013 @ 15:31:
[...]
Waardoor de hoogspanning word veroorzaakt? Verdriet, frustratie, woede, alles lijkt er nu echt ineens uit te komen.
En net nu is die hulp zo dichtbij, maar is er nog niet...
Net of je naar de wc moet, je nood steeds hoger word naarmate je dichter bij die wc komt.
Ik wil op zich ook blijven werken, thuis ga ik over in piekeren en nog meer piekeren. Maar het relativeren lukt me zo slecht nu, nu ik er middenin zit. Ik zie alleen maar torenhoge bergen waar ik absoluut niet tegenop ben gewassen.
Vrouw, laat het toe. Laat het binnen.
Neem een vel papier en begin te schrijven. Over alles wat je te binnen schiet. Zonder censuur. Laat je tranen de vrije loop terwijl je schrijft. Als je onderaan de pagina bent, begin je opnieuw bovenaan te schrijven, over je eerdere schrijfsel heen. Net zolang tot je alles het geschreven wat je moest. Dan kun je het papier weggooien, want er is nu alleen nog maar een inktvlek met hier een daar een te onderscheiden woord. Dan ben jij het kwijt en niemand die het lan lezen, jij ook niet. Sterkte!
[...]
Waardoor de hoogspanning word veroorzaakt? Verdriet, frustratie, woede, alles lijkt er nu echt ineens uit te komen.
En net nu is die hulp zo dichtbij, maar is er nog niet...
Net of je naar de wc moet, je nood steeds hoger word naarmate je dichter bij die wc komt.
Ik wil op zich ook blijven werken, thuis ga ik over in piekeren en nog meer piekeren. Maar het relativeren lukt me zo slecht nu, nu ik er middenin zit. Ik zie alleen maar torenhoge bergen waar ik absoluut niet tegenop ben gewassen.
Vrouw, laat het toe. Laat het binnen.
Neem een vel papier en begin te schrijven. Over alles wat je te binnen schiet. Zonder censuur. Laat je tranen de vrije loop terwijl je schrijft. Als je onderaan de pagina bent, begin je opnieuw bovenaan te schrijven, over je eerdere schrijfsel heen. Net zolang tot je alles het geschreven wat je moest. Dan kun je het papier weggooien, want er is nu alleen nog maar een inktvlek met hier een daar een te onderscheiden woord. Dan ben jij het kwijt en niemand die het lan lezen, jij ook niet. Sterkte!
donderdag 29 augustus 2013 om 16:29
Ga wandelen in een rustige omgeving met water of dieren of kinderen. Ga naar buiten op het terras zitten en neem een drankje en ontspan. Doe alsof je op vakantie bent. Kook voor jezelf maak wat extra eten of iets lekkers. Neem een ijsje.
Soms helpt het ook om een dieptepunt te raken en alles eruit te gooien. Via www.humanitas.nl kun je chatten met vrijwilligers om je verhaal te vertellen bijvoorbeeld.
Soms helpt het ook om een dieptepunt te raken en alles eruit te gooien. Via www.humanitas.nl kun je chatten met vrijwilligers om je verhaal te vertellen bijvoorbeeld.
donderdag 29 augustus 2013 om 16:36
Getver, wat naar dat je zo slecht in jouw vel zit.
Bedenk: er is hulp op weg! Je bent al 1 stap verder dan je eerst was. Goed gedaan!!! Je zit al op de goede weg; erken dat ook naar jezelf.
Hoe reageert jouw omgeving hierop? Ondervind je steun van hen?
Ga wel naar je werk, dan blijf je dat ritme behouden (alleen thuis zitten geeft teveel ruimte om te piekeren, mogelijk), maar zorg dat je op jouw vrije momenten ook geniet. Doe iets wat voor jou fijn is om te doen. Dit kunnen dingen zijn als sporten (daarbij maak je geluksgevoel aan!), koken, breien e.d.
Piekeren houdt in dat je veel in jouw hoofd zit... Is er iets waar jouw hoofd leeg van raakt? Waarin je jezelf kan verliezen?
Bedenk: er is hulp op weg! Je bent al 1 stap verder dan je eerst was. Goed gedaan!!! Je zit al op de goede weg; erken dat ook naar jezelf.
Hoe reageert jouw omgeving hierop? Ondervind je steun van hen?
Ga wel naar je werk, dan blijf je dat ritme behouden (alleen thuis zitten geeft teveel ruimte om te piekeren, mogelijk), maar zorg dat je op jouw vrije momenten ook geniet. Doe iets wat voor jou fijn is om te doen. Dit kunnen dingen zijn als sporten (daarbij maak je geluksgevoel aan!), koken, breien e.d.
Piekeren houdt in dat je veel in jouw hoofd zit... Is er iets waar jouw hoofd leeg van raakt? Waarin je jezelf kan verliezen?
'We accept the love we think we deserve.' Stephen Chbosky
donderdag 29 augustus 2013 om 16:59
Wauw, wat een reacties.
Ik heb me even gestort op mijn werk de afgelopen 1,5 uur en dat heeft me even afgeleid.
Ik moet zeggen dat ik het op mijn werk momenteel juist erg rustig heb en daardoor dus meer de tijd om te piekeren...
's Avonds heb ik niet zoveel piekerbehoefte, maak mijn hoofd dan wel makkelijker leeg met gamen en tv. Punt is 's nachts en juist overdag, dan heb ik er heel veel last van... En ik kom dan ook zo diep dat ik er met moeite uit kom. Verdriet, woede, alle emoties komen naar boven en lijken mij te overstemmen. Ik ben dan ook niet echt in contact met mijzelf, als dat logisch klinkt tenminste...
Ik zal proberen van me af te schrijven en schrijven en schrijven... en de tijd doorkomen tot ik werkelijk van start kan gaan met therapie.
Soms voel ik echter dingen die ik niet wil voelen. Dan voel ik afgunstigheid naar "gezonde" mensen. Ik kan dan ook zomaar zo jaloers zijn, echt lelijk...
Zal er ook wel bijhoren denk ik...
Dank voor alle reacties tot nu toe. Ik reageer voorlopig even niet, zo naar huis en even met het gezin bezig zijn. Wellicht later vanavond weer.
Ik heb me even gestort op mijn werk de afgelopen 1,5 uur en dat heeft me even afgeleid.
Ik moet zeggen dat ik het op mijn werk momenteel juist erg rustig heb en daardoor dus meer de tijd om te piekeren...
's Avonds heb ik niet zoveel piekerbehoefte, maak mijn hoofd dan wel makkelijker leeg met gamen en tv. Punt is 's nachts en juist overdag, dan heb ik er heel veel last van... En ik kom dan ook zo diep dat ik er met moeite uit kom. Verdriet, woede, alle emoties komen naar boven en lijken mij te overstemmen. Ik ben dan ook niet echt in contact met mijzelf, als dat logisch klinkt tenminste...
Ik zal proberen van me af te schrijven en schrijven en schrijven... en de tijd doorkomen tot ik werkelijk van start kan gaan met therapie.
Soms voel ik echter dingen die ik niet wil voelen. Dan voel ik afgunstigheid naar "gezonde" mensen. Ik kan dan ook zomaar zo jaloers zijn, echt lelijk...
Zal er ook wel bijhoren denk ik...
Dank voor alle reacties tot nu toe. Ik reageer voorlopig even niet, zo naar huis en even met het gezin bezig zijn. Wellicht later vanavond weer.
donderdag 29 augustus 2013 om 17:19
Laat het gewoon toe.
Al die emoties zijn opgestapeld, gun het jezelf om daar doorheen te gaan zodat je het achter je kan laten.
Het is wat het is.
Al ga je gillen , huilen en gooi je je servies kapot maakt niet uit maar loop er niet voor weg want dan achtervolgt het je alleen maar om drie keer zo hard terug te komen.
Kan je niet een weekje ergens in een hutje op de hei gaan zitten?
Dan ben je maar ff jaloers, je bent ook maar een mens en het leven is soms niet eerlijk. Niet zo hard voor jezelf zijn.
Het gaat echt over.
Al die emoties zijn opgestapeld, gun het jezelf om daar doorheen te gaan zodat je het achter je kan laten.
Het is wat het is.
Al ga je gillen , huilen en gooi je je servies kapot maakt niet uit maar loop er niet voor weg want dan achtervolgt het je alleen maar om drie keer zo hard terug te komen.
Kan je niet een weekje ergens in een hutje op de hei gaan zitten?
Dan ben je maar ff jaloers, je bent ook maar een mens en het leven is soms niet eerlijk. Niet zo hard voor jezelf zijn.
Het gaat echt over.
donderdag 29 augustus 2013 om 17:38
vrijdag 30 augustus 2013 om 10:49
Ik hoop dat het niet erg is als ik hier nog wat van me aftyp.
Ik weet niet waarom, maar juist overdag, als ik niet thuis ben, ben ik het minste op mijn gemak. Ik merk dat ik dan (nu dus ook) het snelste een "paniek" gevoel heb. Ik word copleet overmand door mijn verdriet en raak erin "opgesloten"
Ik kom er maar moeilijk weer uit, waardoor ik dus de halve dag op mijn werk me gigantisch groot zit te houden en mijn huilen zit in te houden.
Me storten op mijn werk lukt dan niet en ik ben bang dan fouten te maken...
Heeft iemand tips wat ik kan doen?
Ik weet niet waarom, maar juist overdag, als ik niet thuis ben, ben ik het minste op mijn gemak. Ik merk dat ik dan (nu dus ook) het snelste een "paniek" gevoel heb. Ik word copleet overmand door mijn verdriet en raak erin "opgesloten"
Ik kom er maar moeilijk weer uit, waardoor ik dus de halve dag op mijn werk me gigantisch groot zit te houden en mijn huilen zit in te houden.
Me storten op mijn werk lukt dan niet en ik ben bang dan fouten te maken...
Heeft iemand tips wat ik kan doen?
zaterdag 31 augustus 2013 om 12:52
Op het werk is het natuurlijk moeilijk om jezelf af te leiden, of niet?
-kun je een wandelingetje maken tussen de middag?
-kun je even een collega aanspreken om jezelf af te leiden (ik bedoelde niet perse om bij uit te huilen)
-kun je even n naaste een mailtje sturen of daar iets over afspreken (mailen/bellen), iets wat je uit de cirkel kan halen?
-kun je even wat van je afschrijven (je werkt toch niet op dat moment)
-huilen op de wc?
En dan nog dit:
Wees lief voor jezelf. Je doet het goed. Misschien ben je nu even niet helemaal hoe je wilt zijn, bv op je werk, maar daar is helaas weinig aan te doen op dit moment. Alles wat je kan doen, heb je al in gang gezet en dat is heel knap. En het komt goed (heb ervaring)
-kun je een wandelingetje maken tussen de middag?
-kun je even een collega aanspreken om jezelf af te leiden (ik bedoelde niet perse om bij uit te huilen)
-kun je even n naaste een mailtje sturen of daar iets over afspreken (mailen/bellen), iets wat je uit de cirkel kan halen?
-kun je even wat van je afschrijven (je werkt toch niet op dat moment)
-huilen op de wc?
En dan nog dit:
Wees lief voor jezelf. Je doet het goed. Misschien ben je nu even niet helemaal hoe je wilt zijn, bv op je werk, maar daar is helaas weinig aan te doen op dit moment. Alles wat je kan doen, heb je al in gang gezet en dat is heel knap. En het komt goed (heb ervaring)
zaterdag 31 augustus 2013 om 19:11
Ik ben uiteindelijk naar mijn leidinggevende gegaan en heb verteld dat het niet zo goed met me gaat. Alle ruimte en begrip gelukkig.
Ik heb aangegeven gewoon mijn werk te willen doen, maar dat ik het soms even te moeilijk heb. Geen probleem, neem je tijd zeiden ze.
Ondanks dat ik zo pro niet zeggen was vaalt er wel een druk af. Ik hoef me nu niet groot te houden als dat niet lukt, kan me dan even zonder vragen terug trekken.
Gisterenavond een jankavond gehouden met zielige muziek, luchtte daarna wel genoeg op om redelijk te kunnen slapen.
Ook heb ik een brief ontvangen dat ik komende week kan bellen om een afspraak te maken, dus dat is wel fijn!
Ik heb aangegeven gewoon mijn werk te willen doen, maar dat ik het soms even te moeilijk heb. Geen probleem, neem je tijd zeiden ze.
Ondanks dat ik zo pro niet zeggen was vaalt er wel een druk af. Ik hoef me nu niet groot te houden als dat niet lukt, kan me dan even zonder vragen terug trekken.
Gisterenavond een jankavond gehouden met zielige muziek, luchtte daarna wel genoeg op om redelijk te kunnen slapen.
Ook heb ik een brief ontvangen dat ik komende week kan bellen om een afspraak te maken, dus dat is wel fijn!
