Ik kan het niet ... !

Ik baal van mezelf en wil dat graag even van me afschrijven. Misschien zijn er lezers of lezeressen die wellicht tips hebben voor me.



Mijn verhaal in een notendop:



Op de middelbare school ben ik veel gepest. Hierdoor veranderde ik destijds in een verlegen meisje zonder zelfvertrouwen. Je kon er natuurlijk donder op zeggen dat ik dit uitstraalde en op het MBO ging het gepest gewoon door.



Op dat moment had ik de kracht er niet voor om door te gaan en ik ben toen met het MBO gestopt. Uiteindelijk heb ik een fulltime baan gevonden. Dit werk heb ik enkele jaren gedaan maar dit was erg eentonig werk en ik werd hier niet gelukkig van. Uiteindelijk heb ik toch mijn MBO diploma via een avondopleiding behaald.



Voor die MBO opleiding moest ik ook stage lopen. Ik heb toen mijn fulltime baan opgezegd en ben 32 uur per week stage gaan lopen binnen een bepaald bedrijf. Dit was een vreselijke ervaring. Vanwege eventuele herkenning wil ik er niet al te veel over kwijt.



Naderhand besefte ik dat de gekozen studierichting het toch niet helemaal voor mij was. Ik had een diploma maar ben vervolgens ergens op een kantoor gaan werken. Wederom eentonig werk.



Nu werk ik alweer 7 jaar bij dit bedrijf. Een paar jaar geleden ben ik mezelf af gaan vragen waarom ik steeds voor dit soort banen koos, terwijl ik (zonder mezelf op mijn schouder te kloppen) toch meer in mijn mars heb en zeker ook wel wat meer wil. Ik ambieer geen top carrière maar ik wil graag een leuke baan met afwisseling.



Ik ben heel bang om het fout te doen. Misschien komt het door eerdere ervaringen, misschien niet. In de afgelopen jaren heb ik vaker gesolliciteerd. Soms werd ik ergens uitgenodigd en steeds kreeg ik op zo'n moment koudwatervrees. Ik was bang om te falen en om hun vragen niet te kunnen beantwoorden. Ik belde dan ook altijd af met een smoesje.



Stom is dat. Na al die jaren ben ik er nu wel uit welke richting ik op wil en inmiddels ben ik begonnen aan een vervolgstudie. De studie is leuk en interessant en het gaat goed.



Ik ben nu echter op een punt aangekomen dat ik stage moet gaan lopen en daar komt mijn oude probleem weer om de hoek kijken: ik krijg weer koudwatervrees.



Ik wil een goede keuze maken en de faalangst begint weer op te spelen. Ik heb al een aantal sollicitaties de deur uitgedaan en heb ook al enkele oproepen voor een gesprek ontvangen. Ik durf gewoonweg niet!



Ik ben geen meisje van 17 jaar meer die d.m.v. een stage wil ontdekken wat ze wil. Ik ben een volwassen vrouw en heb het idee dat ik mezelf moet bewijzen in zo'n gesprek. Hoe meer ik er van te voren over nadenk, hoe minder ik weet te zeggen. Waarom wil je als dertiger dit? Wat trekt je aan? Waarom heb je de keuze niet eerder gemaakt?



Bedankt voor het lezen.