mening van anderen

http://www.coachalmere.nl ... 615/Besluiteloosheid.html

Als je niet kunt kiezen uit twee even aantrekkelijke opties, doe dan “kop of munt.”. Pak dan een munt, benoem welke keuze kop is en gooi ‘m op. Let op, nu komt het belangrijkste: op het moment dat ie neer komt en je ziet dat het kop is (wat staat voor doelgroep X) zul je iets voelen. Dat kan zijn: ‘oh, heerlijk’ of “ach, nee..” Je voelt op dat moment dus, wat je écht het liefste zou willen. De munt bepaalt niet je keuze, maar laat je slechts bewust worden. Dusje voert niet het resultaat van de munt uit, maar het resultaat van je bewustwording.

Gewoon alleen gaan winkelen

http://www.leren.nl/cursu ... e-mensen/twijfelaars.html



Je valt toch in de categorie " lastige mensen "

en besef je ook, dat veel mensen je maar een beetje aardig vinden. Een deel je absoluut niet aardig etc.

En dat dat niet geeft.

Je kunt niet door iedereen leuk gevonden worden. Hoe sneller je je daarbij neerlegt en niet iedereen gaat lopen 'pleasen' (of je zelf naar gaat lopen voelen) hoe sneller je rust krijgt.

http://books.google.nl/bo ... oCwBA&ved=0CFYQ6AEwBzgK#v=onepage&q=omgaan%20met%20besluiteloosheid&f=false

Wat wishfull zegt, je doet het nooit goed.



Mij vinden mensen niet besluiteloos of wispelturig, maar meestal erg voorspelbaar.

"Wat Saartje vindt is niet nieuw voor ons,of dat is niet erg verrassend. is een veelgehoorde kreet.



Blijf gewoon lekker jezelf en koop wat je mooi vindt en doe de dingen die jij leuk vindt. Dan doe je het in ieder geval goed voor jezelf

Hoe dat voor anderen is mag jou niks uitmaken, zolang ze er geen last van hebben.

quote:saartje- schreef op 25 september 2013 @ 11:34:





Blijf gewoon lekker jezelf en koop wat je mooi vindt en doe de dingen die jij leuk vindt..Dat is dus het punt bij besluiteloze mensen; ze weten niet wat ze het mooiste vinden, of het leukste om te doen.

je bent natuurlijk een volwassen mens en niet een kind dat zijn gedrag zou moeten aanpassen aan de smaak/wens van anderen. Zodra je 14-18 bent geworden eindigt dat. Je zoekt je eigen referentiekader en mensen bij wie je wil horen en dat zijn niet langer je ouders.

zelfs over je besluiteloosheid ben je wispelturig

Waarom vind je de keuzes die je maakt zo ontzettend belangrijk?

Roepen 'ik ben ik en men moet mij maar nemen zoals ik ben' is een kenmerk van een persoonlijkheidsstoornis.



De meeste mensen zijn best bereid om hun gedrag aan de situatie aan te passen (op werk, in vriendschap, voor familie), dat is iets anders dan jezelf verloochenen.

quote:missmonroe schreef op 25 september 2013 @ 10:48:

Zucht zucht en nog eens zucht.

Ik vind het nog steeds lastig om niet onzeker te worden van wat een ander zou kunnen denken. Het gaat al een stuk beter,

maar bij sommige personen/kwesties helemaal niet. Waarom is het erg om soms onzeker te zijn?quote:Bijvoorbeeld: ik ben best wel wispelturig, en ben heel erg bang dat mensen dat stom/vervelend enz. vinden.Waarom is het erg als anderen je keuze of besluiteloosheid stom vinden?quote:Van de andere kant: ik ben wie ik ben en als iemand daar problemen mee heeft is dat niet mijn probleem...

Vind je dat echt of vind je dat je dat moet vinden?



quote:missmonroe schreef op 25 september 2013 @ 10:57:

Dit heeft te maken met onzekerheid (denk ik), dat ik bang ben dat wat ik ook kies het niet goed is. Snappie? Ok, stel, je maakt de 'verkeerde' keuze (rode broek ipv blauw, xco ipv bodypump). En dan? Wat voor ergs gebeurt er dan?quote:Ik ben best wel een controlfreak en vaak bang dat het niet goed is wat ik doe... Ik weet wel dat ik niet zo kritisch moet zijn, maar kan dat moeilijk loslaten...Wat doe je om het los te laten?

quote:missmonroe schreef op 25 september 2013 @ 15:20:

[...]





Fijn, iemand die het met me eens is .



Maaike: geen idee, is het niet, het is vooral mijn hoofd die dat belangrijk vindt en die gaat malen.. (gevoelens en emoties komen altijd na automatische gedachten...)



Tyche: dit zeg ik de laatste tijd wel eens tegen mezelf. Simpel, er gebeurt helemaal niks.



Wat ik doe om het los te laten: uuuuhhhhmmmmm....geen idee, sporten en zingen (het ging overigens over dat laatste, ik zing klassiek en zit ivm een optreden in november heel erg te twijfelen tussen 2 aria's. Ik ben vooral bang dat mijn docent moe wordt van mijn wispelturigheid, wat dus helemaal geen wispelturigheid is maar gewoon onzekerheid. Ik denk dat ik dat maar eerlijk ga zeggen dat ik gewoon onzeker ben...)



Copa: goed he



Bedankt allemaal voor jullie reacties! Het ging niet over winkelen hoor waar ik vanochtend last van had, maar over iets heel anders.

Dat is in theorie goed voor je stressniveau maar als je heel onzeker bent helpt dat natuurlijk niet.

Ik raad je aan wat bewuster afstand te nemen van je gedachten en gevoel, want die laten je in een kringetje ronddraaien als je ze blijft voeden. Dus steeds als er twijfel- en onzekerheid opduikt, bewust (desnoods hardop) tegen jezelf zeggen: ik ga me daar niet mee bezig houden. Het doet er niet toe. Of een andere simpele zin die bij je past.

Dat je iets denkt of voelt betekent niet dat je iets bent. Dus als je in de stress zit over bijv. je lijf, herken dan 'hee, ik ben onzeker over mijn lichaam. Dat is niet nodig. Ik ga me nu ergens anders mee bezig houden'.



Hiervoor is het wel nodig dat je de rust en tijd neemt om eerlijk naar je eigen gedachten en gevoelens te kijken. Dus er niet gelijk op reageren (door te piekeren, oplossingen te zoeken, de mening van anderen over de kwestie te vragen), maar gewoon de onzekerheid recht in z'n smoel kijken.

Pas als je herkent wat er gebeurt kun je er zelf iets aan doen.