Met spoed hulp gevraagd!

Nog een topic en adviezen op het Viva forum gaan je niet van je kwaal afhelpen.

Dat kan je alleen zelf door professionele hulp in te roepen, wanneer je dat doet is natuurlijk aan jou, tot die tijd is het doormodderen cq nog meer last krijgen in nog meer situaties.

Tot je er klaar voor bent om actie te ondernemen kan je veinzen maagpatient te zijn.

Ik vind het echt irritant dat TO in haar vorig topic precies deze adviezen kreeg en nu wéér een topic opent.

Vorige topic was van een paar dagen geleden zelfs..

TO, wat denk je nu zelf. Bel die huisarts en maak een afspraak. Want ook ik geloof niet dat je werkelijk al een afspraak gemaakt hebt.

Háár probleem zomerfreak.

Komt ze vanzelf achter.

Volgens mij máák jij jezelf gespannen. Waarom ben je bij je schoonouders gespannen dan? Slaan ze, ruzie, altijd commentaar, probeert je schoonvader aan je kut te zitten onder de tafel.... Dus waarom ben je zo gespannen dan.

quote:peecee schreef op 10 november 2013 @ 17:21:

Wat een nare reakties.....Leuk he digitaal pesten.Nee, jij bent lekker invoelend op het topic van de 40+'er die onverwachts toch zwanger is.

Peecee heeft een pan los.. dat doet ze altijd. Gewoon negeren.

quote:zomerfreak schreef op 10 november 2013 @ 18:12:

Peecee heeft een pan los.. dat doet ze altijd. Gewoon negeren.Heet dat in de psychologie niet 'projecteren'?

Misschien is dit al gezegd door iemand, maar ik denk dat jij een angst-stoornis hebt die zich op dit moment uit in aanvallen van misselijkheid.



Dit gaat niet 'zomaar' over. Je zult hier echt hulp voor moeten zoeken en/of medicatie voor krijgen.



Ik denk, wanneer je dit negeert dat je in de loop van de tijd meer(dere) klachten zult gaan krijgen.



Je bent nu bezig met zgn. 'vluchtgedrag'. Dat werkt voor een tijdje maar je zult zien dat wanneer je het ene probleem hebt vermeden, dat er andere problemen/vluchtgedragingen zullen opduiken.



Dit kun je niet alleen. Ga hulp zoeken, en neem iemand in vertrouwen.



Wbt het uit eten met de ouders van je vriend; ik zou het gewoon eerlijk vertellen aan hen, dat je zo misselijk van de zenuwen bent en daarom niet mee kunt.

Óf je gaat mee en eet van tevoren thuis iets, en neem je in het restaurant een salade ofzo. (waar je dan een beetje in kunt prikken), misschien valt het allemaal wel mee voor je?

Ik kan me niet voorstellen dat zijn ouders zulke boemannen zijn dat ze je probleem niet willen begrijpen...

(Maar misschien ben ik nu heel naïef)...





Iig; voor het 'uit eten' en het zoeken van hulp;

Veel succes.

Jezebel geeft een goede praktische oplossing voor morgenavond: vooraf thuis eten en daar een salade nemen of een kopje bouillon.



Pepermunt helpt om je maag een beetje in bedwang te houden, dus ik zou ook een verse muntthee bestellen (hebben ze in de meeste restaurants wel). Verder is gember goed tegen misselijkheid, dus misschien kun je vooraf een crackertje met gemberjam of een kopje gemberthee (stuk verse (geraspte) gember in glas, aanlengen met heet water en evt zoeten met wat honing) drinken?



Sluit me daarnaast aan bij de anderen: zoek hulp en probeer of je eerder bij de huisarts terecht kan.

@jezebel, dat is al in al haar topics aangeraden.

Ik vind het zo zielig. Want het/haar gedrag/gevoel is eigenlijk niet nodig; met hulp van een psycholoog/meds kán ze 100 % opknappen.



Ik snáp het ook, je vraagt hulp, maar eigenlijk wil je die rationele antwoorden niet;

je/zij wil op dit moment een soort van wonderpilletje waardoor alle problemen zijn opgelost...



Zo werkt het helaas niet in de echte wereld..



(ik ben een zgn. 'ervaringsdeskundige', pas rond mijn 35ste ging ik het licht zien, en heb ik hulp gevraagd én gekregen. Had ik járen eerder moeten doen, dan was mijn leven zoveel leuker geweest..._)

Heel lief van je hoor jezebel. Dat meen ik. Jij hebt nog het geduld om een hele post met tips te typen zo te zien. Wij hebben dat ook al gedaan maar jovo opent telkens weer een nieuw topic en doet niks aan de kern van het probleem.

Dan houdt het hier gewoon wel een beetje op.



Ik ben ook ervaringsdeskundige en vind het ook zielig. Maar ik vind het ook zielig voor mezelf als ik probeer concrete tips te geven , en daar wordt niks mee gedaan.

Zeg Jovo,



als je gewoon lekker misselijk wil blijven bij het denken aan een etentje en evt spelbreker wil blijven bij familiemeetings...dan moet je vooral alle goedbedoelde adviezen niet opvolgen.

Ten eerste: Goed dat je gegaan bent! En wat fijn dat het een goede ervaring was, hier moet je op voort borduren!



Ten tweede: Wat een achterlijke reacties van sommigen over maagtabletten, oxazepam en erger... Niet naar luisteren hoor!



Er is maar 1 ding dat werkt en dat ben jij! JIJ bent de enige die dit kan oplossen, geen medicijn, geen psych, alleen jij!



Wil je weten hoe?

OK? Ben je er klaar voor?



In een vogelvlucht, om een eind aan een paniekaanval te maken - een overweldigend gevoel van angst - moet je door de muur van angst heen naar de andere kant van de paniek (nee, dit is niet één of andere vage spirituele healing of new age onzin). Dit werkt! Ik zou willen dat ik je er aan de hand mee naar toe zou kunnen nemen, maar JIJ moet het doen. Er op vertrouwen dat het werkt is iets wat tegen ieder aspect van jouw overlevingszin gaat en het kost enige tijd om er echt in te geloven. Maar ALS je een angst/paniekaanval ervaart heb ik ondervonden dat de enige manier om het te verslaan is dat je het gevoel zo erg laat zijn als het maar wil zijn. Laat het zo slecht zijn als je het kan laten zijn. En omdat het echt een angst is die je ZELF opwekt, zal je uitvinden dat zodra je de wens hebt om naar de "ANDERE kant" van de angst te gaan door de angst werkelijk het naarst tegen je te laten opwellen... dat er NIETS is... helemaal niets. Geen angst. De andere kant is helemaal GEEN angst maar een grote glimlach. Het moment dat je je dat realiseert is een fantastische ervaring. Voor mij was DAT het moment dat ik me realiseerde dat die "ik verlies de controle"-gevoelens voorbij waren.



Stress de nummer één aanstichter voor paniekgevoelens. Misschien had je een bepaald stressniveau bereikt wat jouw vermogen om het kwijt te kunnen had overschreden. Ik zeg "had" omdat de gebeurtenis die die paniekaanvallen had opgewekt waarschijnlijk alweer voorbij is. Er zijn veel ontspanningsoefeningen voor het verlagen van stress en die kun je allemaal in je voordeel gebruiken. Inzicht krijgen in stress en leren hoe er mee om te gaan zal je je hele leven van dienst kunnen zijn. Niettemin, de paniekaanvallen waren waarschijnlijk een opstapeling en uitbarsting van die eerste stress-gebeurtenis. Het maakt mij niet uit WAT of HOE dat soort gevoelens je zijn overkomen - je hebt ze en je vindt het niet leuk en je wil ervan af komen! Nu is het niet belangrijk dat je moeder gemeen was tegen je, of dat je vader je negeerde, of dat je een perfectionist bent of obsessief, enz. Ik probeer je situatie niet te bagatelliseren. Paniekaanvallen voeden zich met zichzelf. Ze zijn een algemene stoornis die zelfs de meest intelligente of sterke persoon kan lastigvallen. Ze zijn een complete entiteit van zichzelf. De gevoelens lijken zo krachtig en je wordt er bang van. Maar je geest draait niet dol, "loses it" of zinkt niet weg in waanzin of gekte ondanks je angst of verleden. Je doet alleen wat natuurlijk lijkt te zijn: je probeert er tegen te vechten om er controle over te krijgen. Maar wat je probeert is: de ANGST STOPPEN! Angst valt niet onder je bewuste controleveld. Het wordt instinctief gecontroleerd als reactie op WAT JE GELOOFT! En nu geloof je DAT JE BEDREIGD WORDT! In plaats daarvan ga je het accepteren, wordt je er één mee en daarmee stop je de overreactie. Lees door!



Waarschijnlijk heb je je al een legio aan mogelijke ziektes in je hoofd gehaald en heb je gevreesd te lijden aan een ernstig gezondheidsprobleem wat je arts nog niet heeft gevonden of die het wegwuifde als "zenuwen/stress" of een andere verwijzing naar je zenuwstelsel. Als dat niet het geval is, ga dan naar je arts en zorg dat je van die vragen afkomt! Hij/zij kan zelfs angstonderdrukkende medicijnen voorschrijven die je met je paniekgevoelens kunnen helpen als je directe resultaten nodig hebt. Sommige medische professionals houden ervan angst te beschrijven als een chemische disbalans die goed reageert op medicatie. Ik heb verschillende hiervan geprobeerd. Ik gaf er de voorkeur aan ze niet in te nemen omdat ik niet hou van de bijeffecten en voorwaarden waaronder je ze moet gebruiken. Maar voor sommigen die lijden onder angst is het erg behulpzaam. Toch, er vanuit gaande dat er geen echt medisch probleem is, ben je nu bang voor de paniekaanvallen zelf of simpel gezegd: BANG OM BANG TE ZIJN!



Ik moet lomp zijn! Er is geen IETS of DING wat dit veroorzaakt (tenzij er een specifiek geïdentificeerde ziekte, situatie of gebeurtenis is zoals een wild dier wat je aanvalt). Het is geen plaats of situatie of gedachte... niet die bank of die auto of die kamer of dat rare gevoel in je ogen, maag, hoofd, armen, of die drukke, volle plek. Geen hersentumor, geen vorm van kanker, geen zenuwinzinking! Slechts jij! Er anders over denken... denken dat er een bepaalde kamer of situatie is die de aanvallen VEROORZAAKT... is simpelweg onjuist. Natuurlijk, ik begrijp dat wanneer je in een plaats of situatie bent waar je die aanvallen eerder hebt gevoelt en je bent je er bewust van dat je daar bent, je juist DIE plek of situatie vreest. Maar HET IS JE ZENUWSTELSEL wat op een hoog niveau van alertheid is. Je moet begrijpen dat het van jou komt! Je overdrijft ook die vreemde gevoelens die je in je lichaam hebt tot iets van DE HOOGSTE betekenis. Je begrenst je leven meer en meer door je ervoor te verbergen! Het zijn NIET deze plaatsen of situaties of gevoelens, en ik weet dat het moeilijk is om dat te accepteren. Maar als je dat doet, is dat wel het moment waarop je instelling omgezet wordt van VERBERGEN naar "opgeven"! Van bijgeloof naar een rationele benadering!



Zodra je de houding aanneemt van: "ik zal dit gevoel van angst zo erg laten zijn als het maar wil zijn, ik geef er niet meer om", en het laat gebeuren, je er naar toe gaat en het begint te geloven (het belangrijkste doel), dan zal de waarheid naar boven komen. Je wordt een klein beetje minder bang. HET VERGT OEFENING. (Onderzoek in behandeling van obsessief-compulsieve stoornissen heeft laten zien dat volhardende oefening van vaardigheden zoals deze tot meetbare veranderingen in het functioneren van de hersenen kan leiden zonder het gebruik van medicatie.) Zodra je begint met het bagatelliseren van deze angstgevoelens en de houding begint aan te nemen dat je er niet meer om geeft kom je dichter bij de rationele werking ervan. Uiteindelijk zul je klaar zijn voor het moment dat je het werkelijk erger probeert te maken terwijl je een paniekaanval hebt - en DAT is het sleutelmoment!



(bron: www.panicend.com en dan klik je op het Nederlandse vlaggetje, dit is een klein stukje van een artikel wat op deze site beschreven staat, er staat ook een stukje over misselijkheid op. Ik heb veel baat aan deze manier van ermee omgaan, als ik me weer even wat onzeker voel, lees ik even op deze site en ik kan er weer tegenaan)



Dit is wel een kwestie van oefenen, en leren begrijpen hoe het in je hersenen gaat. Dat kan je allemaal op de site lezen, zodra je in de gaten hebt, hoe het werkelijk zit, zal je de misselijkheid zien voor wat hij is en er geen aandacht meer aan besteden!

Heel veel succes!



(en geen topics meer openen als je in paniek bent, je krijgt de verkeerde bevestiging waardoor je op de lange termijn meer last zult krijgen, geloof me!)

Ik heb het eerste stuk dus niet zelf geschreven, he! Maar het is voor mij een goed artikel/website (eigenlijk moet je de hele site even lezen, dan lees je ook hoe het in je hersenen werkt etc, heel simpel uitgelegd).

De website is niet voor commerciële dingen bedoelt, alleen iemand die uitlegt hoe en wat.

Sodejuu wat een lap tekst. Klinkt behoorlijk spammerig/ amerikaans. Maar goed, als het werkt voor je..

Ik raak er alleen nog maar gestresster van tijdens het lezen.

Ah, had ik het toch goed gelezen dus. Gelukkig dat jij er iets mee kan gaby. Ik zou toch een psycholoog adviseren.

Het is ook echt Amerikaans, maar als je het je eigen maakt en je snapt wat er bedoelt wordt, maakt dat niets uit.



Ik vond het voor nu makkelijker om het even te kopiëren, ben een beetje slaperig.

Mocht je een keer de niet zo Amerikaanse versie willen horen, mag je me een privebericht sturen.



En als je er niets mee kan, ook prima. Voor mij helpt het dus misschien ook wel voor iemand anders, daarom deelde ik het.

Heel veel succes! Ik weet hoe erg het is en voelt en hoe fijn het is om het los te kunnen laten!

Jovo, go see the doctor!!



Allemaal leuk die zelfhulp, maar de kans op succes is heel klein dames! Als to daartoe in staat zou zijn kwam ze hier niet steeds dezelfde vragen stellen, maar zou in staat zijn te relativeren en de circel te doorbreken.