Psyche
alle pijlers
Brief schrijven...
woensdag 20 november 2013 om 12:05
Ik ben bezig een brief te schrijven voor de kinderen van mijn overleden vriendin, iets wat we bedacht hebben om de herinnering aan mama in leven te houden.
Maar jeetje, wat is dat moeilijk... Wat schrijf je daar in, Hoe moet je de toon houden en wat is het tegelijkertijd confronterend.
Zit het al maanden voor me uit te schuiven, vind dat ik beginnen moet, heb een begin gemaakt, maar het is tegelijkertijd zo definitief, zo echt om er mee door te gaan.
Soms is het gevoel van kop in het zand steken gewoon een stuk fijner... Maar toch moet die brief er komen, ook al zullen de kids het aankomende jaren nog niet lezen.
Geen idee wat ik hiermee wil... Van me afschrijven ofzo, misschien iemand tips wat erin te zetten, ik weet het niet..
Maar jeetje, wat is dat moeilijk... Wat schrijf je daar in, Hoe moet je de toon houden en wat is het tegelijkertijd confronterend.
Zit het al maanden voor me uit te schuiven, vind dat ik beginnen moet, heb een begin gemaakt, maar het is tegelijkertijd zo definitief, zo echt om er mee door te gaan.
Soms is het gevoel van kop in het zand steken gewoon een stuk fijner... Maar toch moet die brief er komen, ook al zullen de kids het aankomende jaren nog niet lezen.
Geen idee wat ik hiermee wil... Van me afschrijven ofzo, misschien iemand tips wat erin te zetten, ik weet het niet..
woensdag 20 november 2013 om 12:09
Poe, dat lijkt me erg heftig. Wel erg moedig dat je dit aangaat. En de kinderen zullen het (denk ik) ook fijn vinden om iets over hun moeder te kunnen lezen later.
Heel veel succes! En als je even hoofd in het zand neigingen krijgt: dat mag soms best, als je er maar weer uit komt en het afmaakt op een ander tijdstip
Heel veel succes! En als je even hoofd in het zand neigingen krijgt: dat mag soms best, als je er maar weer uit komt en het afmaakt op een ander tijdstip
woensdag 20 november 2013 om 12:10
Haal vooral de herinneringen op aan hun moeder, hoe jij haar ervaren hebt, zeker ook toen ze zwanger was van de kinderen (ik begrijp dat ze nog klein zijn?) en hoe de eerste tijd was.
Of maak er een boekje van moet foto's er bij en schrijf je herinneringen aan hun moeder daarbij op.
Het hoeft niet in 1x af, ze lezen het voorlopig toch niet.
Sterkte, het zal moeilijk zijn maar ik denk dat ze het wel t.z.t. mooi vinden om te lezen.
Of maak er een boekje van moet foto's er bij en schrijf je herinneringen aan hun moeder daarbij op.
Het hoeft niet in 1x af, ze lezen het voorlopig toch niet.
Sterkte, het zal moeilijk zijn maar ik denk dat ze het wel t.z.t. mooi vinden om te lezen.
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
woensdag 20 november 2013 om 12:21
woensdag 20 november 2013 om 12:32
Je kan ook een notitieblokje meenemen en als je een anekdote te binnen schiet, het opschrijven. Kan je het later uitwerken.
En is een doosje niet een idee? Als ik in de situatie van die jongens zou zitten is voor "later" misschien een geurtje (sample, leeg doosje, of echte uiteraard), een label oid van een favoriet merk, of iets anders wat je typisch vindt voor haar een idee? Iets tastbaarders zeg maar. En misschien heb je een paar foto's van jullie samen of anderen? Die kan je ook inscannen en opnieuw laten drukken.
En is een doosje niet een idee? Als ik in de situatie van die jongens zou zitten is voor "later" misschien een geurtje (sample, leeg doosje, of echte uiteraard), een label oid van een favoriet merk, of iets anders wat je typisch vindt voor haar een idee? Iets tastbaarders zeg maar. En misschien heb je een paar foto's van jullie samen of anderen? Die kan je ook inscannen en opnieuw laten drukken.
woensdag 20 november 2013 om 12:33
er was een tijdje terug een programma op tv (publieke omroep, maar weet niet meer hoe het heet) waarin een aantal mensen gevolgd werden die terminaal ziek waren. zij maakten een herinneringsdoos voor hun kinderen. Bij een vrouw schreven ook vriendinnen van haar een brief aan de kinderen. volgens mij schreven ze vooral over hun herinneringen aan de moeder en bijv. dat de kinderen altijd welkom waren bij hun.
misschien dat dit programma nog ergens terug te vinden is.
sterkte met het schrijven, is niet makkelijk.
misschien dat dit programma nog ergens terug te vinden is.
sterkte met het schrijven, is niet makkelijk.
woensdag 20 november 2013 om 12:35
Wat onwijs lief van je, ik als kind van overleden moeder had dat zeker kunnen waarderen.
Wees inderdaad niet te streng voor jezelf, het is al snel goed. Denk dat ze het op een dag heel fijn vinden om over hun moeder te lezen. Vooral omdat zij waarschijnlijk zelf bijna niks meer kunnen herinneren van hun moeder. Vertel gewoon hoe ze was, jou goede herinneringen aan haar.
Wees inderdaad niet te streng voor jezelf, het is al snel goed. Denk dat ze het op een dag heel fijn vinden om over hun moeder te lezen. Vooral omdat zij waarschijnlijk zelf bijna niks meer kunnen herinneren van hun moeder. Vertel gewoon hoe ze was, jou goede herinneringen aan haar.
woensdag 20 november 2013 om 12:46
Heel mooi idee, maar ik snap dat je het heel moeilijk vindt. Misschien het idee van je afzetten dat je schrijft aan de kinderen van je overleden vriendin, zodat die emotionele lading eraf gaat, en gewoon mooie verhalen opschrijven over je vriendin? Begin anders gewoon in een Word-document of mapje met losse blaadjes losse anekdotes op te schrijven. Dan ben je de eerste drempel over en schrijf je. Als je blijft wachten tot je de goede toon raakt, blijf je misschien altijd tegen die drempel aanhikken en komt er niets op papier. Gewoon beginnen dus!
Ga in therapie!
woensdag 20 november 2013 om 13:13
Wederom dank voor de reacties en meedenken.
De 'herinnerings kist' hebben wij ook idd, was vlak voordat dat programma uit kwam, vriendin kwam daar zelf mee.
Samen met nog 2 andere vriendinnen zijn we de stad in geweest en hebben we die uiteindelijk 'in naam van mama' kunnen vullen.
Hebben ook het boek 'mam vertel eens', is gedeeltelijk in gevuld, helaas niet meer door haar zelf.
En idd een goed idee om met 'losse frutsels' te beginnen... Ik weet idd ook wel dat het niet morgen af hoeft te zijn, maar tegelijkertijd ben ik er in mijn hoofd ook al een paar maanden mee bezig en gebeurd er niks...
Dank voor de tips!
De 'herinnerings kist' hebben wij ook idd, was vlak voordat dat programma uit kwam, vriendin kwam daar zelf mee.
Samen met nog 2 andere vriendinnen zijn we de stad in geweest en hebben we die uiteindelijk 'in naam van mama' kunnen vullen.
Hebben ook het boek 'mam vertel eens', is gedeeltelijk in gevuld, helaas niet meer door haar zelf.
En idd een goed idee om met 'losse frutsels' te beginnen... Ik weet idd ook wel dat het niet morgen af hoeft te zijn, maar tegelijkertijd ben ik er in mijn hoofd ook al een paar maanden mee bezig en gebeurd er niks...
Dank voor de tips!
woensdag 20 november 2013 om 13:33
quote:indianapouch schreef op 20 november 2013 @ 13:13:
En idd een goed idee om met 'losse frutsels' te beginnen... Ik weet idd ook wel dat het niet morgen af hoeft te zijn, maar tegelijkertijd ben ik er in mijn hoofd ook al een paar maanden mee bezig en gebeurd er niks...
Dank voor de tips!Door jezelf wijs te maken dat het nu in 1x af moet zijn, zie je er als een berg tegenop. Koop een mooi notitieboekje en zet daar de komende maanden losse herinneringen in die je te binnen schieten.Dan kun je er daarna 1 geheel van maken.
En idd een goed idee om met 'losse frutsels' te beginnen... Ik weet idd ook wel dat het niet morgen af hoeft te zijn, maar tegelijkertijd ben ik er in mijn hoofd ook al een paar maanden mee bezig en gebeurd er niks...
Dank voor de tips!Door jezelf wijs te maken dat het nu in 1x af moet zijn, zie je er als een berg tegenop. Koop een mooi notitieboekje en zet daar de komende maanden losse herinneringen in die je te binnen schieten.Dan kun je er daarna 1 geheel van maken.
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
woensdag 20 november 2013 om 13:42
Heel mooi idee, maar ik snap dat het moeilijk is. Als je het op kunt brengen, zou je misschien voor alle drie de kinderen een boekje kunnen maken. Als ze later hun eigen weg gaan, kunnen ze dat bij zich houden.
Ik kan me het gevoel indenken: als je het op gaat schrijven is het ineens echt. In hiermee bezig zijn zal voor jou ook een groot deel verwerking zitten. Dat zal tegelijk mooi én zwaar zijn.
Ik kan me het gevoel indenken: als je het op gaat schrijven is het ineens echt. In hiermee bezig zijn zal voor jou ook een groot deel verwerking zitten. Dat zal tegelijk mooi én zwaar zijn.
woensdag 20 november 2013 om 15:08
Gewoon eerlijk zijn. Niet alleen maar positieve dingen maar ook iets vertellen of haar " mindere kant benoemen". Bijvoorbeeld, wanneer we uitgingen kwam ze altijd minimaal een kwartier te laat. Of ze kon er heel lang over doen om uit te kiezen welke jas aan te trekken. Ze kon slecht regen haar verlies bij het kaarten. Of ze werd altijd erg rood wanneer ze moest bellen. Etc. De kinderen zullen dit vast wel herinneren.
Je moet proberen geen heilige van haar te maken. Ze was echt een normaal mens met goede en slechte eigenschappen. De brieven zijn niet alleen voor nu maar ook voor wanneer de kinderen ouder zijn. Dus je hoeft het taalgebruik niet perse aan te passen aan de leeftijd van de kinderen,
Ooit heb ik iemand zo de "erfenis" horen verdelen. Het zorgzame werd aan de oudste dochter gegeven. Het spaarzame aan de jongste zoon. Het muzikale aan de middelste dochter, etc. Dat was heel ontroerend en soms ook confronterend, op een positieve manier.
Je moet proberen geen heilige van haar te maken. Ze was echt een normaal mens met goede en slechte eigenschappen. De brieven zijn niet alleen voor nu maar ook voor wanneer de kinderen ouder zijn. Dus je hoeft het taalgebruik niet perse aan te passen aan de leeftijd van de kinderen,
Ooit heb ik iemand zo de "erfenis" horen verdelen. Het zorgzame werd aan de oudste dochter gegeven. Het spaarzame aan de jongste zoon. Het muzikale aan de middelste dochter, etc. Dat was heel ontroerend en soms ook confronterend, op een positieve manier.
I can't control the wind but I can adjust the sail
explore, dream & discover
explore, dream & discover
woensdag 20 november 2013 om 15:12
Haar kinderen zijn niet jouw kinderen? En wanneer krijgen ze deze brief? Dat lijkt me namelijk wel uitmaken voor de toon en onderwerpen die je kunt gebruiken.
Ik stel me zo voor dat het voor hun mooi is om te lezen waarom jij zo veel van hun moeder hield: zowel specifieke uiterlijke kenmerken (en dan niet 'haar ogen die altijd lachten', maar misschien eerder iets als 'die gekke pluk haar die steeds weer voor haar ogen hing en die ze dan de hele dag wegblies') als karakterdingetjes. Mooie gewoontjes maar misschien ook juist irritante gewoontes (ze wou altijd het laatste woord hebben).
Daarnaast heb je misschien verhalen over haar kinderen, die zij aan jou verteld heeft 'mijn oudste zoon kan me gek maken met zijn gedram om nieuwe Lego, maar wat vind ik het knap en creatief wat hij er mee maken kan'. (ik noem maar wat hoor).
Lief dat je dit doet, denk dat het heel fijn kan zijn voor de kinderen.
Ik stel me zo voor dat het voor hun mooi is om te lezen waarom jij zo veel van hun moeder hield: zowel specifieke uiterlijke kenmerken (en dan niet 'haar ogen die altijd lachten', maar misschien eerder iets als 'die gekke pluk haar die steeds weer voor haar ogen hing en die ze dan de hele dag wegblies') als karakterdingetjes. Mooie gewoontjes maar misschien ook juist irritante gewoontes (ze wou altijd het laatste woord hebben).
Daarnaast heb je misschien verhalen over haar kinderen, die zij aan jou verteld heeft 'mijn oudste zoon kan me gek maken met zijn gedram om nieuwe Lego, maar wat vind ik het knap en creatief wat hij er mee maken kan'. (ik noem maar wat hoor).
Lief dat je dit doet, denk dat het heel fijn kan zijn voor de kinderen.
woensdag 20 november 2013 om 15:22
Lieve |ndianapouch, Wat een moeilijke periode wat je door gaat.. ik ben zelf weduwe, aankomde december is het 4 jaar geleden. Behalve dat je het graag voor de kinderen wil doen, is het ook wellicht heel goed voor je eigen verwerking en je eigen proces. Combineren is wellicht een idee? Mij hielp het om met zijn dochtertje of ik alleen naar plekjes te gaan waar we een fijne tijd hadden. Ze koos zelf de locatie uit en haalden mooie herinneringen op. Dat vond ik persoonlijk heel fijn. Wellicht zelf naar haar schrijven met alle mooie herinneringen die jezelf herinnert van haar en jullie samenzijn. Contact maken naar binnen met jezelf...Steeds een beetje bij beetje.. dit later bundelen voor de kinderen. Volgens mij is dit heel waardevol voor jezelf en heel mooi kadio voor de kinderen om te lezen de liefde die papa voor mama voelt en samen gedeeld hebben.
Succes en sterkte..
Succes en sterkte..
woensdag 20 november 2013 om 15:56
