even afschrijven....

Het ging echt een hele tijd goed met mij, weinig last van mijn angst! Maar heb deze week gewoon zo rare week achter de rug... Waarom weet ik niet.. Voel me gewoon down, en nérgens zin in!



Maar ga er toch wel op uit, werken, leuke dingen doen, maar als ik thuis ben komt het gevoel weer naar bóven! Ik vond iemand leuk, hij heeft mij afgewezen omdat hij in een relatie zit, en dit voelt een beetje als liefdesverdriet.. Maar ken het gevoel..



En wil gewoon zo graag mijn verhaal kwijt, aan iemand, proberen te vertellen aan mijn vriendin maar die wuift het weg, met een collega er wel over kunnen praten...



Er is vroeger veel gebeurd in mijn leven, in mijn jeugd, van misbruik, mishandeling, tot alcoholmisbruik bij mijn vader.. En beide ouders deden het...



Soms komt dat gevoel weer boven... En krijg ik een huilbui, maar ook ben ik ook wel trots op mezelf ook omdat ik mijn angsten gedeeltelijk heb overwonnen en alles wel weer durf te ondermemen..



Het ging echt een hele tijd goed, maar ik weet ook dat dit voorbij zal gaan, ben altijd wel positief, probeer te genieten, maar nu lukt dat even niet, alsof niemand mij begrijpt...



Waar het aan ligt weer ik niet, of het komt door het weer, nog nooit last van gehad, of het komt gewoon doordat in weer alles moet verwerken, en tot mezelf komen om volgende week er weer volop tegen te gaan!



Ook zou ik dolgraag meer willen werken, werk nu partime, ben keihard bezig met werk zoeken, wordt er soms hopeloos van, solliciteer overal op, maar heb het nu gehad!



Morgenavond wel een date met een goede vriend ga ik sowieso heen,



Maar soms lijkt het mij nu echt niet meer te lukken.. En weinig energie meer, maar weet ook dit gaat voorbij!



En soms zou ik echt het contact met mijn ouders willen verbreken, door wat ze mij hebben aan gedaan, weinig liefde ontvangen, en dat soort dingen! Wil gelukkig worden met de mensen die om mij geven!



Misschien een beetje een warrig verhaal maar wil mijn verhaal kwijt... Iemand nog tips?

Therapie heb ik in het verleden al gehad, vorig jaar nog, ook nog naar een psycholoog geweest voor mijn angsten, dat heeft mij goed geholpen, maar ik weet dat ik die kracht in mij heb om weer op eigen bennen te kunnen staan..



Ik heb dit vaker gehad, dat ik me dan een hele week rot voelde, en de volgende week er weer met frisse moed tegen aan kan... Maar gelukkig is dat maar heel zelden, en soms heb ik er nog wel eens een dag zitten dat ik me zo voel, en daar kom ik dan ook gauw weer uit.



Ik weet heel goed, wat ik hier zelf tegen kan doen, en blijf mezelf ook moed inspreken, gelukkig voel ik me nu al iets beter, maar het is soms dat stukje dat ik eigenlijk niet echt mijn verhaal aan iemand kwijt kan... maar zou het ook niet snel aan iemand vertellen..



morgen ga ik mijn vriendin helpen in haar huis, en daar heb ik echt zin in, gewoon mijn gedachten ergens anders, en savonds een date-:)

Zoo ik voel me vandaag best goed, heb ook in om in het nieuwe huis van mijn vriendin te slapen, afgelopen week, voelde ik me een beetje opgebrand..



Maar een psycholoog vind ik niet nodig omdat ik inderdaad weet dat ik wel kan en het nu alleen moet, nu heb ik opeens zin om weer dingen te gaan doen.



en vanavond eindelijk weer eens een date -:) En ik laat weten hoe het is gegaan.

Mijn date was erg leuk:) en vind hem eigenlijk best wel leuk, hij woont gelukkig bij mij in het dorp/stad en vlakbij mij



En ik denk dat hij er ook zo over denkt, tenminste hij appte bedankt, ik zal vanavond echt heerlijk kunnen slapen! En als het goed is zie ik hem vanmiddag, gaan we een boswandeling maken



En moet zeggen, ik voel mij nu erg góed en blij! En gelukkig nier meer zo rot! We komen er wél

Dat weet ik ook wel, maar de ene keer schrik ik niet en de andere keer juist wel.



Ook omdat ik heus nog wel een dag heb gehad dat ik me down voelde, maar de volgende dag het over was, en dat weet ik dan, en schrik ik niet van..



Maar nu heeft het een week geduurd, en dat voelde toch anders, maar gelukkig ben ik daar nu uit, en dan lukt het mij ook niet om echt trots op mezelf te zijn..



Maar nu lukt mij dat wel, en voel ik me gewoon goed.

Die boswandeling heeft mij echt goed gedaan! het was gewoon lekker niet koud! Daarna nog bij hem thuis koffie gedronken!



Ik geef toe, ik vind hem best leuk! Meestal ben ik altijd van als ik thuis, om hem gelijk te appen, maar dat doe ik niet, want wil niet te opdringerig worden! Laat het gewoon lekker op me af komen.



Hoop dat hij er ook zo over denkt, maar dat heeft die al aangegevenn