Psyche
alle pijlers
weet ff niet
zondag 24 november 2013 om 20:58
Ben nu 29 weken zwanger en twee maanden geleden is mijn moeder na ziekbed van een jaar overleden. Dit is natuurlijk een klap maar ben zo bang dat echte klap nog moet komen en dat ik nu door ga omdat ik kleuter van vier heb lopen en nu nr twee er aankomt. Alleen ben ik bang voor de bevalling. Want bij de eerste was drama met hoogtepunt mijn kindje 8 dagen op genomen na zijn geboorte. En ja dat is een angst die er nu alweer is of de geschiedenis zich gaat herhalen. En ja dan komt het grote verdriet erbij van mijn moeder missen en dat maakt je bang om in een postnatale deprisie te komen. Weet alleen niet hoe ik het moet aanpakken om dit te voorkomen. Heb wel extra uren kraamzorg al toe gewezen.. En ja verders geen idee??
zondag 24 november 2013 om 21:03
met wat ik zo lees zou ik eens een afspraak maken bij een maatschappelijk werker of psycholoog
ten eerste lijkt me dit geen fijne manier om je zwangerschap door te komen (en de stress werkt absoluut door op je baby)
ten tweede: waarom wachten tot het mis gaat (die kans is reëel geef je zelf al aan)?
ga er maar van uit dat je daar nu meer tijd voor hebt dan straks met een baby er bij
ten eerste lijkt me dit geen fijne manier om je zwangerschap door te komen (en de stress werkt absoluut door op je baby)
ten tweede: waarom wachten tot het mis gaat (die kans is reëel geef je zelf al aan)?
ga er maar van uit dat je daar nu meer tijd voor hebt dan straks met een baby er bij
zondag 24 november 2013 om 21:05
Wat vreselijk naar dat je moeder is overleden zeker nu in een tijd waarin je op een roze wolk hoort te zitten.
Blijf vooral praten! Over je verdriet, je zwangerschap en je angsten! Het kan soms heel fijn zijn om met iemand van maatschappelijk werk te praten. Deze mensen staan niet dichtbij en kunnen ook gewoon een luisterend oor bieden als je het zelfde verhaal voor de 100ste keer wil vertellen.
Sterkte!
Blijf vooral praten! Over je verdriet, je zwangerschap en je angsten! Het kan soms heel fijn zijn om met iemand van maatschappelijk werk te praten. Deze mensen staan niet dichtbij en kunnen ook gewoon een luisterend oor bieden als je het zelfde verhaal voor de 100ste keer wil vertellen.
Sterkte!
zondag 24 november 2013 om 22:22
quote:itsme1973 schreef op 24 november 2013 @ 21:03:
met wat ik zo lees zou ik eens een afspraak maken bij een maatschappelijk werker of psycholoog
ten eerste lijkt me dit geen fijne manier om je zwangerschap door te komen (en de stress werkt absoluut door op je baby)
Och lieve help, lekker bemoedigend... Valt wel mee hoor, het stresseffect op een 29 weken oude baby.
Niettemin een goed idee om hulp te zoeken.
met wat ik zo lees zou ik eens een afspraak maken bij een maatschappelijk werker of psycholoog
ten eerste lijkt me dit geen fijne manier om je zwangerschap door te komen (en de stress werkt absoluut door op je baby)
Och lieve help, lekker bemoedigend... Valt wel mee hoor, het stresseffect op een 29 weken oude baby.
Niettemin een goed idee om hulp te zoeken.
Occam's razor
maandag 25 november 2013 om 09:18
Tja de stap maken naar de HA is wel groot. Je wilt het ergens niet nu al negatief de tijd in gaan en tot nu toe is er nog geen reden te vinden dat het invloed heeft op de kleine. De bloeddruk doet nog zeer goed zeker vergeleken met nr 1. Maar ja aan de andere kant moet ik wel de feiten onder ogen zien. Het voelt heel dubbel
maandag 25 november 2013 om 09:35
Ten eerste, gecondoleerd.
Bespreek dit met je verloskundige, ook zodat ze je na de bevalling wat extra in de gaten kan houden. En gun jezelf alles wat het voor jou beter kan maken de komende tijd: rust, zwangerschapsyoga, rouwverwerking therapie, hulp vragen aan vrienden/familie etc.
En maak je niet nu al druk over een mogelijke herhaling van je eerste bevalling, dat deed je waarschijnlijk ook niet toen je voor een tweede kindje ging. De angst heeft meer te maken met deze moeilijke periode dan een reeële kans op een slechte bevalling.
Bespreek dit met je verloskundige, ook zodat ze je na de bevalling wat extra in de gaten kan houden. En gun jezelf alles wat het voor jou beter kan maken de komende tijd: rust, zwangerschapsyoga, rouwverwerking therapie, hulp vragen aan vrienden/familie etc.
En maak je niet nu al druk over een mogelijke herhaling van je eerste bevalling, dat deed je waarschijnlijk ook niet toen je voor een tweede kindje ging. De angst heeft meer te maken met deze moeilijke periode dan een reeële kans op een slechte bevalling.
maandag 25 november 2013 om 10:20
quote:azile schreef op maandag 25 november 2013 09:35 Ten eerste, gecondoleerd.
Bespreek dit met je verloskundige, ook zodat ze je na de bevalling wat extra in de gaten kan houden. En gun jezelf alles wat het voor jou beter kan maken de komende tijd: rust, zwangerschapsyoga, rouwverwerking therapie, hulp vragen aan vrienden/familie etc.
En maak je niet nu al druk over een mogelijke herhaling van je eerste bevalling, dat deed je waarschijnlijk ook niet toen je voor een tweede kindje ging. De angst heeft meer te maken met deze moeilijke periode dan een reeële kans op een slechte bevalling. "
En maak je niet nu al druk over een mogelijke herhaling van je eerste bevalling, dat deed je waarschijnlijk ook niet toen je voor een tweede kindje ging. De angst heeft meer te maken met deze moeilijke periode dan een reeële kans op een slechte bevalling."
Helaas deed ik dat wel daarom dat we pas na 3 jaar aan tweede durfte, en ja dan duurt het ook nog dik 1 jaar voordat je zwanger raakt. We waren zelfs op punt van met 1 zijn we ook heeeeel gelukkig. En de angst is al die 4 jaar er al geweest alleen wordt het nu nog meer getriggerd door de emoties. De vk en zkh zijn al op de hoogte van de situatie ivm mijn moeder.
En gelukkig veel lieve mensen om me heen waar ik het kan bespreken.
Bespreek dit met je verloskundige, ook zodat ze je na de bevalling wat extra in de gaten kan houden. En gun jezelf alles wat het voor jou beter kan maken de komende tijd: rust, zwangerschapsyoga, rouwverwerking therapie, hulp vragen aan vrienden/familie etc.
En maak je niet nu al druk over een mogelijke herhaling van je eerste bevalling, dat deed je waarschijnlijk ook niet toen je voor een tweede kindje ging. De angst heeft meer te maken met deze moeilijke periode dan een reeële kans op een slechte bevalling. "
En maak je niet nu al druk over een mogelijke herhaling van je eerste bevalling, dat deed je waarschijnlijk ook niet toen je voor een tweede kindje ging. De angst heeft meer te maken met deze moeilijke periode dan een reeële kans op een slechte bevalling."
Helaas deed ik dat wel daarom dat we pas na 3 jaar aan tweede durfte, en ja dan duurt het ook nog dik 1 jaar voordat je zwanger raakt. We waren zelfs op punt van met 1 zijn we ook heeeeel gelukkig. En de angst is al die 4 jaar er al geweest alleen wordt het nu nog meer getriggerd door de emoties. De vk en zkh zijn al op de hoogte van de situatie ivm mijn moeder.
En gelukkig veel lieve mensen om me heen waar ik het kan bespreken.
