Psyche
alle pijlers
God
dinsdag 3 december 2013 om 14:07
Ik ben ziek thuis op moment, en zit uit verveling de godganse dag discoverykanalen en historychannel te kijken, want na dr. phil s'morgens is er verder geen reet op tv.
Na de zoveelste docu vandaag over kerken, middeleeuwen en Inca's en farao's zit ik mij weer eens te bedenken wat mijn waarheid is.
Ik "geloof" dat er "iets" is.
Wat is dat iets dan? Geen idee....liefde!?
Of is dat wishfull thinking? Want als het geen liefde is, is dat helemaal niet zo leuk natuurlijk, dan kan je beter niet geloven.
Mijn vader is joods, maar voelt zich niet zo, mijn moeder was gereformeerd opgegroeid, maar sprak later met engelen, en liep de deur plat bij paragnosten.
Ik heb de bijbel, de koran, de geheime leer en isis ontsluierd allemaal gelezen, en hoe mooi en tegelijkertijd hoe gruwelijk al die boeken ook zijn, ze brengen me geen snars verder.
Wat ik wel weet is dat 98% van de mensheid gelooft in een god, en dat het behoorlijk arrogant is om te denken dat ik het beter weet en dat er niets is.
Ik heb mijn hele leven "gevoeld" dat er iets is, dat groter is dan alles en iedereen, maar mijn hoofd, zo wetenschappelijk ingesteld als ik ben, zegt altijd.....wishfull thinking.
Mijn vraag is als volgt:
Als je gelooft in god of iets, wat is dan god voor jou? een man met een baard op een wolk, of een energie, of, of, of.
Als je niet gelooft in god, waar zou een god volgens jou aan moeten voldoen om voor jou een god te zijn?
Na de zoveelste docu vandaag over kerken, middeleeuwen en Inca's en farao's zit ik mij weer eens te bedenken wat mijn waarheid is.
Ik "geloof" dat er "iets" is.
Wat is dat iets dan? Geen idee....liefde!?
Of is dat wishfull thinking? Want als het geen liefde is, is dat helemaal niet zo leuk natuurlijk, dan kan je beter niet geloven.
Mijn vader is joods, maar voelt zich niet zo, mijn moeder was gereformeerd opgegroeid, maar sprak later met engelen, en liep de deur plat bij paragnosten.
Ik heb de bijbel, de koran, de geheime leer en isis ontsluierd allemaal gelezen, en hoe mooi en tegelijkertijd hoe gruwelijk al die boeken ook zijn, ze brengen me geen snars verder.
Wat ik wel weet is dat 98% van de mensheid gelooft in een god, en dat het behoorlijk arrogant is om te denken dat ik het beter weet en dat er niets is.
Ik heb mijn hele leven "gevoeld" dat er iets is, dat groter is dan alles en iedereen, maar mijn hoofd, zo wetenschappelijk ingesteld als ik ben, zegt altijd.....wishfull thinking.
Mijn vraag is als volgt:
Als je gelooft in god of iets, wat is dan god voor jou? een man met een baard op een wolk, of een energie, of, of, of.
Als je niet gelooft in god, waar zou een god volgens jou aan moeten voldoen om voor jou een god te zijn?
dinsdag 3 december 2013 om 14:53
Voor mij is geloven in God vaak gewoon 'dom' geloven en niet teveel nadenken. Het blijft geloven en je zult hier in dit leven nooit antwoord krijgen op al je vragen. Het leven is veel en veel te groot om het te snappen met je mensenverstand.
De waarom oorlog en ellende vragen blijven wel heel lastig. Ik geloof in de God van de Bijbel maar daarmee geloof ik ook in het bestaan van God's opponent, de duivel. God zal altijd meer macht hebben dan de duivel maar helaas heeft hij op deze aarde ook heel veel invloed. God is alleen maar goed, er kunnen geen slechte dingen bij Hem vandaan komen.
Ik kan niet wachten op het leven na mijn leven, als ik op een plek kom waar geen duivel meer is en waar alles dus volmaakt zal zijn
De waarom oorlog en ellende vragen blijven wel heel lastig. Ik geloof in de God van de Bijbel maar daarmee geloof ik ook in het bestaan van God's opponent, de duivel. God zal altijd meer macht hebben dan de duivel maar helaas heeft hij op deze aarde ook heel veel invloed. God is alleen maar goed, er kunnen geen slechte dingen bij Hem vandaan komen.
Ik kan niet wachten op het leven na mijn leven, als ik op een plek kom waar geen duivel meer is en waar alles dus volmaakt zal zijn
dinsdag 3 december 2013 om 14:54
en zal ook nooit iemand proberen te 'overtuigen' of wat dan ook.
dinsdag 3 december 2013 om 14:55
Ik weet niet waarom er kinderen of andere mensen lijden of sterven en anderen leven. God is diegene met een plan, niet ik.
Dat ons kind overleefde heeft niets met ingrijpen op het juiste moment of iets dergelijks te maken. Ook niet met harder geloven of juist niet. God heeft (denk ik) voor ons kind of ons of mensen die met hem te maken hebben nog andere plannen. De maanden van drama hebben ons wel al heel veel geleerd en heel veel ervaring gegeven waar we (helaas) ook alweer anderen mee hebben kunnen helpen. Er zijn ook diverse mensen op ons pad gekomen in het ziekenhuis die we anderszins hebben kunnen helpen. Misschien was dat het plan wel. Wie zal het zeggen. De angsten en het verdriet zijn niet minder als je gelooft.
Met de post over bidden wil ik niemand iets opleggen. Juist niet! Iedereen heeft keuzevrijheid. Alleen als je zoekend bent is dit misschien wel een goede stap om te zetten. Ik weet hoe het is om niet te geloven en om zoekend te zijn. Ik kom zelf uit een openbaar nest.
Wat betreft medische kennis. Er is medische kennis in de wereld, daar studeren mensen inderdaad jaren op. Maar daar mag (moet) iedereen gebruik van maken. Een arts legt een eed af dat het anderen zal helpen, neem die hulp dan ook aan. Te suggereren dat ik mijn kinderen wel niet ingeënt zal hebben slaat nergens op. En me daarna vangen op woorden ook niet.
Dat ons kind overleefde heeft niets met ingrijpen op het juiste moment of iets dergelijks te maken. Ook niet met harder geloven of juist niet. God heeft (denk ik) voor ons kind of ons of mensen die met hem te maken hebben nog andere plannen. De maanden van drama hebben ons wel al heel veel geleerd en heel veel ervaring gegeven waar we (helaas) ook alweer anderen mee hebben kunnen helpen. Er zijn ook diverse mensen op ons pad gekomen in het ziekenhuis die we anderszins hebben kunnen helpen. Misschien was dat het plan wel. Wie zal het zeggen. De angsten en het verdriet zijn niet minder als je gelooft.
Met de post over bidden wil ik niemand iets opleggen. Juist niet! Iedereen heeft keuzevrijheid. Alleen als je zoekend bent is dit misschien wel een goede stap om te zetten. Ik weet hoe het is om niet te geloven en om zoekend te zijn. Ik kom zelf uit een openbaar nest.
Wat betreft medische kennis. Er is medische kennis in de wereld, daar studeren mensen inderdaad jaren op. Maar daar mag (moet) iedereen gebruik van maken. Een arts legt een eed af dat het anderen zal helpen, neem die hulp dan ook aan. Te suggereren dat ik mijn kinderen wel niet ingeënt zal hebben slaat nergens op. En me daarna vangen op woorden ook niet.
dinsdag 3 december 2013 om 14:58
quote:alysha00 schreef op 03 december 2013 @ 14:51:
[...]
Dit, ja. Het is veel makkelijker of troostrijker om te geloven dat er een of andere kracht zit achter dingen die jou of andere mensen overkomen, ook al begrijp je niet waarom dat gebeurt. Denken dat alles wel een of ander hoger doel zal dienen, is een geruststelling.
Willekeur daarentegen, is veel moeilijker te accepteren. Evenals het gegeven dat het leven niet eerlijk is.
Geloven vind ik eerlijk gezegd nogal kinderlijk.
Mijn denken zegt dit dus ook, maar toch gebeuren er dingen in mijn leven waardoor ik met dat denken in de knup kom.
Als ik een tijdlijn van mijn leven zou maken en dan terugkijkend(dus ja, achteraf...) kan ik met mijn wetenschappelijk ingestelde hoofd er niet bij, dan kan het eigenlijk niet een opeenstapeling van toevalligheden samengevoegd met mijn eigen wil zijn.
Dan komt dat gevoel, dat altijd wel sluimerend aanwezig is om de hoek kijken.....
Eigenlijk wil ik helemaal niet dat er iets als een god is, want dan voel ik me heeeeel klein in mijn eigen wereldje. Terwijl dat wereldje nou juist om mij hoort te gaan, maar ontkennen kan ik het ook niet...
[...]
Dit, ja. Het is veel makkelijker of troostrijker om te geloven dat er een of andere kracht zit achter dingen die jou of andere mensen overkomen, ook al begrijp je niet waarom dat gebeurt. Denken dat alles wel een of ander hoger doel zal dienen, is een geruststelling.
Willekeur daarentegen, is veel moeilijker te accepteren. Evenals het gegeven dat het leven niet eerlijk is.
Geloven vind ik eerlijk gezegd nogal kinderlijk.
Mijn denken zegt dit dus ook, maar toch gebeuren er dingen in mijn leven waardoor ik met dat denken in de knup kom.
Als ik een tijdlijn van mijn leven zou maken en dan terugkijkend(dus ja, achteraf...) kan ik met mijn wetenschappelijk ingestelde hoofd er niet bij, dan kan het eigenlijk niet een opeenstapeling van toevalligheden samengevoegd met mijn eigen wil zijn.
Dan komt dat gevoel, dat altijd wel sluimerend aanwezig is om de hoek kijken.....
Eigenlijk wil ik helemaal niet dat er iets als een god is, want dan voel ik me heeeeel klein in mijn eigen wereldje. Terwijl dat wereldje nou juist om mij hoort te gaan, maar ontkennen kan ik het ook niet...
dinsdag 3 december 2013 om 15:01
quote:masque schreef op 03 december 2013 @ 14:45:
[...]
Ok prima.. Maar degene die die boom wel had geraakt was stom? Minder waard? Had een bescherm engelen? Misschien had hij die nog niet omdat hij geen mensen kenden die gestorven zijn oid?
Laten we het gezellig houden.
Als iemand anders die boom wel raakt valt dat niet onder stom. Hoe vaak hoor je dat iemand de macht over het stuur verliest? Is dat stom? Of pech? Of een kapotte auto? Of bestaat er toch iets dat ons komen en gaan regelt? Wie bepaalt er welke kankerpatient overleeft? Zoveel vrouwen met borstkanker, een deel redt het, een ander deel niet. En niemand maakt mij wijs dat degenen die het wel redden, allemaal in dezelfde God geloven. Ze krijgen dezelfde ziekte en dezelfde behandeling en toch kan het anders aflopen.
[...]
Ok prima.. Maar degene die die boom wel had geraakt was stom? Minder waard? Had een bescherm engelen? Misschien had hij die nog niet omdat hij geen mensen kenden die gestorven zijn oid?
Laten we het gezellig houden.
Als iemand anders die boom wel raakt valt dat niet onder stom. Hoe vaak hoor je dat iemand de macht over het stuur verliest? Is dat stom? Of pech? Of een kapotte auto? Of bestaat er toch iets dat ons komen en gaan regelt? Wie bepaalt er welke kankerpatient overleeft? Zoveel vrouwen met borstkanker, een deel redt het, een ander deel niet. En niemand maakt mij wijs dat degenen die het wel redden, allemaal in dezelfde God geloven. Ze krijgen dezelfde ziekte en dezelfde behandeling en toch kan het anders aflopen.
dinsdag 3 december 2013 om 15:02
Ik geloof niet in één energie of God die de touwtjes in handen heeft. Ik geloof in natuur, een design en elementen. Of dat verder gaat na de dood... ik weet het niet.
Ik heb een hekel aan geloven die vertellen wat ik met leven moet doen omdat er een vaag verhaal in een boekje staat.
Wat allemaal wel en niet mag is wat mij betreft allemaal verzonnen om macht te hebben en mensen een troost te bieden.
Eén ding is zeker, er komt een dag en dan weet je het.
Ik heb een hekel aan geloven die vertellen wat ik met leven moet doen omdat er een vaag verhaal in een boekje staat.
Wat allemaal wel en niet mag is wat mij betreft allemaal verzonnen om macht te hebben en mensen een troost te bieden.
Eén ding is zeker, er komt een dag en dan weet je het.
dinsdag 3 december 2013 om 15:08
quote:jochebed schreef op 03 december 2013 @ 15:04:
Geloven als een kind is inderdaad het beste, zo staat het wel in Bijbel
Maar wat ik in mijn eerste post al zei, God is een levende God, ik kan met hem praten en hij praat tegen mij. En ook tegen anderen die bevestigen dat ik het juist heb gehoord/begrepen.Dit vind een beetje zorgelijk.
Geloven als een kind is inderdaad het beste, zo staat het wel in Bijbel
Maar wat ik in mijn eerste post al zei, God is een levende God, ik kan met hem praten en hij praat tegen mij. En ook tegen anderen die bevestigen dat ik het juist heb gehoord/begrepen.Dit vind een beetje zorgelijk.
dinsdag 3 december 2013 om 15:08
quote:jochebed schreef op 03 december 2013 @ 15:04:
Geloven als een kind is inderdaad het beste, zo staat het wel in Bijbel
Maar wat ik in mijn eerste post al zei, God is een levende God, ik kan met hem praten en hij praat tegen mij. En ook tegen anderen die bevestigen dat ik het juist heb gehoord/begrepen.
Hoe praat god dan tegen jou?
Ik sprak vroeger wel tegen god, of het idee wat ik had van god, en had/heb wel het gevoel dat ik gehoord word, maar er komt nooit wat terug.
Voel je dan antwoorden, hoor je ze of zie je zie?
Geloven als een kind is inderdaad het beste, zo staat het wel in Bijbel
Maar wat ik in mijn eerste post al zei, God is een levende God, ik kan met hem praten en hij praat tegen mij. En ook tegen anderen die bevestigen dat ik het juist heb gehoord/begrepen.
Hoe praat god dan tegen jou?
Ik sprak vroeger wel tegen god, of het idee wat ik had van god, en had/heb wel het gevoel dat ik gehoord word, maar er komt nooit wat terug.
Voel je dan antwoorden, hoor je ze of zie je zie?
dinsdag 3 december 2013 om 15:09
quote:jochebed schreef op 03 december 2013 @ 14:55:
Ik weet niet waarom er kinderen of andere mensen lijden of sterven en anderen leven. God is diegene met een plan, niet ik.
Dat ons kind overleefde heeft niets met ingrijpen op het juiste moment of iets dergelijks te maken. Ook niet met harder geloven of juist niet. God heeft (denk ik) voor ons kind of ons of mensen die met hem te maken hebben nog andere plannen. De maanden van drama hebben ons wel al heel veel geleerd en heel veel ervaring gegeven waar we (helaas) ook alweer anderen mee hebben kunnen helpen. Er zijn ook diverse mensen op ons pad gekomen in het ziekenhuis die we anderszins hebben kunnen helpen. Misschien was dat het plan wel. Wie zal het zeggen. De angsten en het verdriet zijn niet minder als je gelooft.
Met de post over bidden wil ik niemand iets opleggen. Juist niet! Iedereen heeft keuzevrijheid. Alleen als je zoekend bent is dit misschien wel een goede stap om te zetten. Ik weet hoe het is om niet te geloven en om zoekend te zijn. Ik kom zelf uit een openbaar nest.
Wat betreft medische kennis. Er is medische kennis in de wereld, daar studeren mensen inderdaad jaren op. Maar daar mag (moet) iedereen gebruik van maken. Een arts legt een eed af dat het anderen zal helpen, neem die hulp dan ook aan. Te suggereren dat ik mijn kinderen wel niet ingeënt zal hebben slaat nergens op. En me daarna vangen op woorden ook niet.
Jij gelooft dus in een God. Ik geloof eerder in een wereld naast deze. Maar de strekking is ongeveer gelijk denk ik.
Het probleem is dat geloven een gevoel is, dat niet uit te leggen is. Een beetje als smaak. Hoe leg je uit hoe knoflook smaakt? En dan nog, smaken verschillen. Wat de één lekker vindt, vind de ander niet te eten. Dochter lust graag pannenkoeken en ik vind er niks aan. Maar dan zeg ik ook niet; jij bent gek. Want zij ervaart die pannekoek duidelijk anders dan ik.
Daarop voortbordurend: Rood is rood en blauw is blauw. Maar wie kan bewijzen dat hetgeen voor mij blauw is, voor een ander ook blauw is?? Misschien is mijn blauw voor jou wel rood, alleen heb je geleerd dat die kleur blauw genoemd wordt.
Is er één God? Is die er niet? Bestaat er leven na de dood?
Feit is, dat niemand het echt weet. We kunnen alleen proberen om ons er een voorstelling van te maken, zoals TO graag wil. Er is geen goed of fout antwoord.
Ik weet niet waarom er kinderen of andere mensen lijden of sterven en anderen leven. God is diegene met een plan, niet ik.
Dat ons kind overleefde heeft niets met ingrijpen op het juiste moment of iets dergelijks te maken. Ook niet met harder geloven of juist niet. God heeft (denk ik) voor ons kind of ons of mensen die met hem te maken hebben nog andere plannen. De maanden van drama hebben ons wel al heel veel geleerd en heel veel ervaring gegeven waar we (helaas) ook alweer anderen mee hebben kunnen helpen. Er zijn ook diverse mensen op ons pad gekomen in het ziekenhuis die we anderszins hebben kunnen helpen. Misschien was dat het plan wel. Wie zal het zeggen. De angsten en het verdriet zijn niet minder als je gelooft.
Met de post over bidden wil ik niemand iets opleggen. Juist niet! Iedereen heeft keuzevrijheid. Alleen als je zoekend bent is dit misschien wel een goede stap om te zetten. Ik weet hoe het is om niet te geloven en om zoekend te zijn. Ik kom zelf uit een openbaar nest.
Wat betreft medische kennis. Er is medische kennis in de wereld, daar studeren mensen inderdaad jaren op. Maar daar mag (moet) iedereen gebruik van maken. Een arts legt een eed af dat het anderen zal helpen, neem die hulp dan ook aan. Te suggereren dat ik mijn kinderen wel niet ingeënt zal hebben slaat nergens op. En me daarna vangen op woorden ook niet.
Jij gelooft dus in een God. Ik geloof eerder in een wereld naast deze. Maar de strekking is ongeveer gelijk denk ik.
Het probleem is dat geloven een gevoel is, dat niet uit te leggen is. Een beetje als smaak. Hoe leg je uit hoe knoflook smaakt? En dan nog, smaken verschillen. Wat de één lekker vindt, vind de ander niet te eten. Dochter lust graag pannenkoeken en ik vind er niks aan. Maar dan zeg ik ook niet; jij bent gek. Want zij ervaart die pannekoek duidelijk anders dan ik.
Daarop voortbordurend: Rood is rood en blauw is blauw. Maar wie kan bewijzen dat hetgeen voor mij blauw is, voor een ander ook blauw is?? Misschien is mijn blauw voor jou wel rood, alleen heb je geleerd dat die kleur blauw genoemd wordt.
Is er één God? Is die er niet? Bestaat er leven na de dood?
Feit is, dat niemand het echt weet. We kunnen alleen proberen om ons er een voorstelling van te maken, zoals TO graag wil. Er is geen goed of fout antwoord.
dinsdag 3 december 2013 om 15:10
quote:cadou schreef op 03 december 2013 @ 14:58:
[...]
Mijn denken zegt dit dus ook, maar toch gebeuren er dingen in mijn leven waardoor ik met dat denken in de knup kom.
Als ik een tijdlijn van mijn leven zou maken en dan terugkijkend(dus ja, achteraf...) kan ik met mijn wetenschappelijk ingestelde hoofd er niet bij, dan kan het eigenlijk niet een opeenstapeling van toevalligheden samengevoegd met mijn eigen wil zijn.
Dan komt dat gevoel, dat altijd wel sluimerend aanwezig is om de hoek kijken.....
Eigenlijk wil ik helemaal niet dat er iets als een god is, want dan voel ik me heeeeel klein in mijn eigen wereldje. Terwijl dat wereldje nou juist om mij hoort te gaan, maar ontkennen kan ik het ook niet...Ik begrijp niet zo goed wat je bedoelt. Je bent bang voor je eigen 'macht'? Of je bent bang dat je iets niet verdiend hebt maar het toch krijgt?
[...]
Mijn denken zegt dit dus ook, maar toch gebeuren er dingen in mijn leven waardoor ik met dat denken in de knup kom.
Als ik een tijdlijn van mijn leven zou maken en dan terugkijkend(dus ja, achteraf...) kan ik met mijn wetenschappelijk ingestelde hoofd er niet bij, dan kan het eigenlijk niet een opeenstapeling van toevalligheden samengevoegd met mijn eigen wil zijn.
Dan komt dat gevoel, dat altijd wel sluimerend aanwezig is om de hoek kijken.....
Eigenlijk wil ik helemaal niet dat er iets als een god is, want dan voel ik me heeeeel klein in mijn eigen wereldje. Terwijl dat wereldje nou juist om mij hoort te gaan, maar ontkennen kan ik het ook niet...Ik begrijp niet zo goed wat je bedoelt. Je bent bang voor je eigen 'macht'? Of je bent bang dat je iets niet verdiend hebt maar het toch krijgt?
dinsdag 3 december 2013 om 15:12
Ik geloof in helemaal niks. Geen chot, engelen, duivels entiteiten, paranormalen enz. enz.
Had het misschien wel graag gewild op een gegeven moment. Wat had het me heerlijk geleken iemand de schuld te kunnen geven van alle ellende die me op een gegeven moment overkwam. Chot aanroepen en boos op hem zijn omdat hij me die shit aandeed.
Helaas, pindakaas, ik moest het weer zelf oplossen of, als dat niet mogelijk was, gelaten ondergaan wat op mijn pad kwam. Zoals het hoort.
Had het misschien wel graag gewild op een gegeven moment. Wat had het me heerlijk geleken iemand de schuld te kunnen geven van alle ellende die me op een gegeven moment overkwam. Chot aanroepen en boos op hem zijn omdat hij me die shit aandeed.
Helaas, pindakaas, ik moest het weer zelf oplossen of, als dat niet mogelijk was, gelaten ondergaan wat op mijn pad kwam. Zoals het hoort.
dinsdag 3 december 2013 om 15:13
quote:Exces schreef op 03 december 2013 @ 15:09:
[...]
Jij gelooft dus in een God. Ik geloof eerder in een wereld naast deze. Maar de strekking is ongeveer gelijk denk ik.
Het probleem is dat geloven een gevoel is, dat niet uit te leggen is. Een beetje als smaak. Hoe leg je uit hoe knoflook smaakt? En dan nog, smaken verschillen. Wat de één lekker vindt, vind de ander niet te eten. Dochter lust graag pannenkoeken en ik vind er niks aan. Maar dan zeg ik ook niet; jij bent gek. Want zij ervaart die pannekoek duidelijk anders dan ik.
Daarop voortbordurend: Rood is rood en blauw is blauw. Maar wie kan bewijzen dat hetgeen voor mij blauw is, voor een ander ook blauw is?? Misschien is mijn blauw voor jou wel rood, alleen heb je geleerd dat die kleur blauw genoemd wordt.
Is er één God? Is die er niet? Bestaat er leven na de dood?
Feit is, dat niemand het echt weet. We kunnen alleen proberen om ons er een voorstelling van te maken, zoals TO graag wil. Er is geen goed of fout antwoord.
Pffff, bingo, step it up a knotch.
Wat is dan de zin van leven, alleen maar zoeken naar een voorstelling die toereikend is voor die persoon?
Dan is geloven zinloos tijdverdrijf, toch? Of zelfs de zoektocht is dan zonde, aangezien niet iedereen 80 wordt.
[...]
Jij gelooft dus in een God. Ik geloof eerder in een wereld naast deze. Maar de strekking is ongeveer gelijk denk ik.
Het probleem is dat geloven een gevoel is, dat niet uit te leggen is. Een beetje als smaak. Hoe leg je uit hoe knoflook smaakt? En dan nog, smaken verschillen. Wat de één lekker vindt, vind de ander niet te eten. Dochter lust graag pannenkoeken en ik vind er niks aan. Maar dan zeg ik ook niet; jij bent gek. Want zij ervaart die pannekoek duidelijk anders dan ik.
Daarop voortbordurend: Rood is rood en blauw is blauw. Maar wie kan bewijzen dat hetgeen voor mij blauw is, voor een ander ook blauw is?? Misschien is mijn blauw voor jou wel rood, alleen heb je geleerd dat die kleur blauw genoemd wordt.
Is er één God? Is die er niet? Bestaat er leven na de dood?
Feit is, dat niemand het echt weet. We kunnen alleen proberen om ons er een voorstelling van te maken, zoals TO graag wil. Er is geen goed of fout antwoord.
Pffff, bingo, step it up a knotch.
Wat is dan de zin van leven, alleen maar zoeken naar een voorstelling die toereikend is voor die persoon?
Dan is geloven zinloos tijdverdrijf, toch? Of zelfs de zoektocht is dan zonde, aangezien niet iedereen 80 wordt.
dinsdag 3 december 2013 om 15:18
quote:dubbeltje4 schreef op 03 december 2013 @ 15:12:
Ik geloof in helemaal niks. Geen chot, engelen, duivels entiteiten, paranormalen enz. enz.
Had het misschien wel graag gewild op een gegeven moment. Wat had het me heerlijk geleken iemand de schuld te kunnen geven van alle ellende die me op een gegeven moment overkwam. Chot aanroepen en boos op hem zijn omdat hij me die shit aandeed.
Helaas, pindakaas, ik moest het weer zelf oplossen of, als dat niet mogelijk was, gelaten ondergaan wat op mijn pad kwam. Zoals het hoort.
Je gelooft niet maar je wordt wel boos op hem....
Hier genoeg stomme dingen in ons leven. Maar het komt ook altijd weer goed en meestal anders dan ik het gepland had. En als je alleen maar leuke dingen zou meemaken, dan zouden die leuke dingen niet meer opvallen.
Trouwens, vraag de eerste de beste puber wat nou echt stom is in het leven, en het antwoord zal zijn; school. Vraag mij hoe stom school is en het antwoord zal zijn; Relaxter dan die periode is mijn leven daarna nooit meer geweest. Zoveel vrijheid en vrije tijd heb je na je examen niet meer.
Het is allemaal zo relatief .
Ik geloof in helemaal niks. Geen chot, engelen, duivels entiteiten, paranormalen enz. enz.
Had het misschien wel graag gewild op een gegeven moment. Wat had het me heerlijk geleken iemand de schuld te kunnen geven van alle ellende die me op een gegeven moment overkwam. Chot aanroepen en boos op hem zijn omdat hij me die shit aandeed.
Helaas, pindakaas, ik moest het weer zelf oplossen of, als dat niet mogelijk was, gelaten ondergaan wat op mijn pad kwam. Zoals het hoort.
Je gelooft niet maar je wordt wel boos op hem....
Hier genoeg stomme dingen in ons leven. Maar het komt ook altijd weer goed en meestal anders dan ik het gepland had. En als je alleen maar leuke dingen zou meemaken, dan zouden die leuke dingen niet meer opvallen.
Trouwens, vraag de eerste de beste puber wat nou echt stom is in het leven, en het antwoord zal zijn; school. Vraag mij hoe stom school is en het antwoord zal zijn; Relaxter dan die periode is mijn leven daarna nooit meer geweest. Zoveel vrijheid en vrije tijd heb je na je examen niet meer.
Het is allemaal zo relatief .
dinsdag 3 december 2013 om 15:21
Voor mij is het makkelijk: Ik geloof nergens in.
Ik begrijp wel waarom mensen in een god geloven. Het biedt toch een houvast in moeilijke tijden en je kan iemand bedanken als het goed gaat.
Wat ik dan weer niet begrijp, is mensen die een bepaalde religie aanhangen, met leefregels en sociale druk. Volgens mij wordt niemand daar gelukkiger van, behalve dan de geestelijken die er prima van kunnen eten.
Ik begrijp wel waarom mensen in een god geloven. Het biedt toch een houvast in moeilijke tijden en je kan iemand bedanken als het goed gaat.
Wat ik dan weer niet begrijp, is mensen die een bepaalde religie aanhangen, met leefregels en sociale druk. Volgens mij wordt niemand daar gelukkiger van, behalve dan de geestelijken die er prima van kunnen eten.
dinsdag 3 december 2013 om 15:22
quote:Exces schreef op 03 december 2013 @ 15:18:
[...]
Je gelooft niet maar je wordt wel boos op hem....
Hier genoeg stomme dingen in ons leven. Maar het komt ook altijd weer goed en meestal anders dan ik het gepland had. En als je alleen maar leuke dingen zou meemaken, dan zouden die leuke dingen niet meer opvallen.
Trouwens, vraag de eerste de beste puber wat nou echt stom is in het leven, en het antwoord zal zijn; school. Vraag mij hoe stom school is en het antwoord zal zijn; Relaxter dan die periode is mijn leven daarna nooit meer geweest. Zoveel vrijheid en vrije tijd heb je na je examen niet meer.
Het is allemaal zo relatief .Jij leest niet goed.
[...]
Je gelooft niet maar je wordt wel boos op hem....
Hier genoeg stomme dingen in ons leven. Maar het komt ook altijd weer goed en meestal anders dan ik het gepland had. En als je alleen maar leuke dingen zou meemaken, dan zouden die leuke dingen niet meer opvallen.
Trouwens, vraag de eerste de beste puber wat nou echt stom is in het leven, en het antwoord zal zijn; school. Vraag mij hoe stom school is en het antwoord zal zijn; Relaxter dan die periode is mijn leven daarna nooit meer geweest. Zoveel vrijheid en vrije tijd heb je na je examen niet meer.
Het is allemaal zo relatief .Jij leest niet goed.
dinsdag 3 december 2013 om 15:23
dinsdag 3 december 2013 om 15:23
quote:alysha00 schreef op 03 december 2013 @ 15:10:
[...]
Ik begrijp niet zo goed wat je bedoelt. Je bent bang voor je eigen 'macht'? Of je bent bang dat je iets niet verdiend hebt maar het toch krijgt?
Als ik terugkijk, heb ik altijd net op het juiste moment de voor mij juiste baan gekregen(terwijl ik helemaal niet ambitieus ben), heb ik op de mafste manieren de juiste mensen leren kennen etc.
Begin dit jaar is mijn lieve mams onverwacht overleden, mijn vader had ik sinds mijn 14 geen contact meer mee. 1 jaar voor mijn mams overlijden is mijn vader op een heel aparte manier weer in mijn leven gekomen. Mijn moeder zei nog, gelukkig als mij nu wat overkomt heb je iig je vader nog. Ik was er werkelijk van overtuigd de man nooit, maar dan ook nooit meer toe te laten in leven, en hij had daar ook geen behoefte aan. Toen ik 19 was, nu 16 jaar terug, zei mijn moeder eens(zij was helderziend volgens haarzelf) ik word er geen 60, en als ik overlijd is je vader daarbij.
Ik kreeg telefoon van haar vriend dat de ambu er was, en dat ze ademhalingsproblemen had. Op dat moment was mijn vader bij mij op bezoek, heb zelf geen rijbewijs, en hij reed me naar haar toe, ik kwam binnen gerend(hij achter mij aan) ze was net overleden, broeders hadden haar niet kunnen redden. Longembolie.
Mijn vader en moeder hadden elkaar in 25 jaar niet gezien....
Dat soort dingen...
[...]
Ik begrijp niet zo goed wat je bedoelt. Je bent bang voor je eigen 'macht'? Of je bent bang dat je iets niet verdiend hebt maar het toch krijgt?
Als ik terugkijk, heb ik altijd net op het juiste moment de voor mij juiste baan gekregen(terwijl ik helemaal niet ambitieus ben), heb ik op de mafste manieren de juiste mensen leren kennen etc.
Begin dit jaar is mijn lieve mams onverwacht overleden, mijn vader had ik sinds mijn 14 geen contact meer mee. 1 jaar voor mijn mams overlijden is mijn vader op een heel aparte manier weer in mijn leven gekomen. Mijn moeder zei nog, gelukkig als mij nu wat overkomt heb je iig je vader nog. Ik was er werkelijk van overtuigd de man nooit, maar dan ook nooit meer toe te laten in leven, en hij had daar ook geen behoefte aan. Toen ik 19 was, nu 16 jaar terug, zei mijn moeder eens(zij was helderziend volgens haarzelf) ik word er geen 60, en als ik overlijd is je vader daarbij.
Ik kreeg telefoon van haar vriend dat de ambu er was, en dat ze ademhalingsproblemen had. Op dat moment was mijn vader bij mij op bezoek, heb zelf geen rijbewijs, en hij reed me naar haar toe, ik kwam binnen gerend(hij achter mij aan) ze was net overleden, broeders hadden haar niet kunnen redden. Longembolie.
Mijn vader en moeder hadden elkaar in 25 jaar niet gezien....
Dat soort dingen...
dinsdag 3 december 2013 om 15:24
quote:Groenoog schreef op 03 december 2013 @ 15:23:
aan een ieder de keuze om in god te geloven of niet
http://heavenvisit.com/Yong-Doo_Kim_2.php De speakers stonden een beetje hard.
aan een ieder de keuze om in god te geloven of niet
http://heavenvisit.com/Yong-Doo_Kim_2.php De speakers stonden een beetje hard.
dinsdag 3 december 2013 om 15:25
quote:jochebed schreef op 03 december 2013 @ 15:04:
Geloven als een kind is inderdaad het beste, zo staat het wel in Bijbel UIteraard De bijbel is geschreven door mannen [!] die wilden dat er vooral niet te veel moeilijke vragen werden (worden) gesteld en dat er vooral niet te kritisch werd (wordt) nagedacht.
Geloven als een kind is inderdaad het beste, zo staat het wel in Bijbel UIteraard De bijbel is geschreven door mannen [!] die wilden dat er vooral niet te veel moeilijke vragen werden (worden) gesteld en dat er vooral niet te kritisch werd (wordt) nagedacht.
