Digi
alle pijlers
Digibete vader...
zondag 15 december 2013 om 11:43
Wie herkent dit?
Mijn vader snapt er de ballen van, computers, internet.
De digitale revolutie is volledig aan hem voorbij gegaan.
Gek op radio's tv's en mechanische zaken, maar fatsoenlijk een e-mail versturen lukt hem niet.
Al jaren lang niet.
Het lampje gaat gewoon niet branden.
Ja, wel als je een handleiding voor hem schrijf, dan lukt het hem wel om een kort mailtje te sturen. Maar als je bij wijze van spreken het icoontje van explorer op z'n bureaublad een beetje naar rechts verschuift dan loopt hij weer helemaal vast. Hij snapt het gewoon niet. Het is alsof hij elke keer weer de bewondering beleeft dat het internet überhaupt mogelijk is, alsof hij zijn oude mechanische denkwijze maar niet los kan laten.
Hij wil wel. Hij wil skypen, hij wil mailen, hij wil dingen opzoeken, hij wil een digitale camera...maar hij komt maar niet door de digitale barrière. Heel frustrerend.
En hij is niet eens zo oud!
Laatst zag ik een omaatje van ver in de 90 met een iPad. Waarom kan mijn vader dat niet?
Mijn vader snapt er de ballen van, computers, internet.
De digitale revolutie is volledig aan hem voorbij gegaan.
Gek op radio's tv's en mechanische zaken, maar fatsoenlijk een e-mail versturen lukt hem niet.
Al jaren lang niet.
Het lampje gaat gewoon niet branden.
Ja, wel als je een handleiding voor hem schrijf, dan lukt het hem wel om een kort mailtje te sturen. Maar als je bij wijze van spreken het icoontje van explorer op z'n bureaublad een beetje naar rechts verschuift dan loopt hij weer helemaal vast. Hij snapt het gewoon niet. Het is alsof hij elke keer weer de bewondering beleeft dat het internet überhaupt mogelijk is, alsof hij zijn oude mechanische denkwijze maar niet los kan laten.
Hij wil wel. Hij wil skypen, hij wil mailen, hij wil dingen opzoeken, hij wil een digitale camera...maar hij komt maar niet door de digitale barrière. Heel frustrerend.
En hij is niet eens zo oud!
Laatst zag ik een omaatje van ver in de 90 met een iPad. Waarom kan mijn vader dat niet?
zondag 15 december 2013 om 12:35
Ik kan me overigens wel voorstellen dat je, als de stress en de onzekerheid hoog oplopen, het probleemoplossend vermogen minder wordt. Dat is op lichamelijk niveau zo geregeld. Zo werken je hersenen om te overleven. Fight or flight.
Als dat vaker voorkomt (want de aanleiding van stress wordt goed in je brein opgeslagen) dan overheerst alleen nog maar de paniek.
Ik heb die knop ingedrukt en wat gebeurt er nu allemaal? Hoe krijg ik het weer terug zoals het was? Paniek, paniek en het denkvermogen is uitgeschakeld.
Als dat vaker voorkomt (want de aanleiding van stress wordt goed in je brein opgeslagen) dan overheerst alleen nog maar de paniek.
Ik heb die knop ingedrukt en wat gebeurt er nu allemaal? Hoe krijg ik het weer terug zoals het was? Paniek, paniek en het denkvermogen is uitgeschakeld.
zondag 15 december 2013 om 12:37
Zelf moest ik ook best een inhaalslag maken, want ik mocht nooit aan de dure computer zitten van mijn vader (mijn broertjes vreemd genoeg wel). Als ik op de middelbare school een opdracht moest inleveren, schreef ik die met de hand en dan tikte mijn vader de tekst over op de computer. In de vierde kregen we een computercursus op school. Heb me nog nooit zo dom gevoeld. Ik wist nog niet eens dat je op het kruisje rechtsboven moest klikken om een venster te sluiten.
zondag 15 december 2013 om 12:41
Bizar zeg. Ik ben 55, en kan alles met mijn pc, laptop en smartphone. Ik heb een eigen bedrijf en doe alles met speciale programma's. Moet er niet aan denken dat ik een digibeet zou zijn!
Mijn man kon een tijd lang ook niet alles, maar ik heb hem gewoon laten modderen, met soms assistentie. En nu is hij er nog handiger in dan ik.
Mijn man kon een tijd lang ook niet alles, maar ik heb hem gewoon laten modderen, met soms assistentie. En nu is hij er nog handiger in dan ik.
zondag 15 december 2013 om 12:43
Ik ken ook iemand die de meest ingewikkelde dingen kan maken maar van computers moet hij niets hebben, zelfs zijn mobieltje stelt hem iedere keer weer voor een raadsel. Vorig jaar heb ik hem nog dolblij kunnen maken met een oud draagbaar schrijfmachientje dat in de kelder stond te verstoffen, die van hem had de geest gegeven.
verba volant, scripta manent.
zondag 15 december 2013 om 12:52
Ik dacht dat mijn vader en geval apart was, maar dat is hij dus niet. Gelukkig
De iPad suggestie is een goede. Ge genoeg heb ik niet eens aan een iPad gedacht omdat het me een brug te ver leek, maar wel bezien is een iPad een stuk simpeler dan een computer. Wie weet!
Meiroosje, hij wil echt zelf, ik dwing hem niet. Met Skype zou hij bijvoorbeeld heel makkelijk met zijn broer in het buitenland kunnen communiceren. Ik heb uren en uren 'quality time' met hem gespendeerd achter het scherm. Maar het is alsof hij verwacht dat de computer alles voor hem doet. Het stukje interactie begrijpt hij niet.
Voorbeeld. Hij heeft net een email geschreven en wil hem verzenden. Hij kijkt me dan aan en zegt 'en nu?'. Ok, nadat ik hem 100x uitgelegd hebt dat je op de send knop moet drukken snapt hij dat, min of meer. Vervolgens, na een paar jaar, probeer ik hem te leren hoe hij een bericht kan plaatsen of Facebook. Dus na enige uitleg tikt hij zijn berichtje in en kijkt me vervolgens weer met glazige ogen aan. 'En nu?'. Het komt niet in hem op om diezelfde 'send' knop in te drukken die hij ook voor het verzenden van een email gebruikt. Die logica ziet hij vooralsnog niet. En die logica zal hij denk ik ook nooit echt zien.
Dit is dus maar een voorbeeld, dit patroon herhaalt zich met alles wat met computers te maken heeft.
De iPad suggestie is een goede. Ge genoeg heb ik niet eens aan een iPad gedacht omdat het me een brug te ver leek, maar wel bezien is een iPad een stuk simpeler dan een computer. Wie weet!
Meiroosje, hij wil echt zelf, ik dwing hem niet. Met Skype zou hij bijvoorbeeld heel makkelijk met zijn broer in het buitenland kunnen communiceren. Ik heb uren en uren 'quality time' met hem gespendeerd achter het scherm. Maar het is alsof hij verwacht dat de computer alles voor hem doet. Het stukje interactie begrijpt hij niet.
Voorbeeld. Hij heeft net een email geschreven en wil hem verzenden. Hij kijkt me dan aan en zegt 'en nu?'. Ok, nadat ik hem 100x uitgelegd hebt dat je op de send knop moet drukken snapt hij dat, min of meer. Vervolgens, na een paar jaar, probeer ik hem te leren hoe hij een bericht kan plaatsen of Facebook. Dus na enige uitleg tikt hij zijn berichtje in en kijkt me vervolgens weer met glazige ogen aan. 'En nu?'. Het komt niet in hem op om diezelfde 'send' knop in te drukken die hij ook voor het verzenden van een email gebruikt. Die logica ziet hij vooralsnog niet. En die logica zal hij denk ik ook nooit echt zien.
Dit is dus maar een voorbeeld, dit patroon herhaalt zich met alles wat met computers te maken heeft.
zondag 15 december 2013 om 13:00
zondag 15 december 2013 om 13:25
Mijn moeder (90) heeft een computer maar geen internet, daar raakt ze van in paniek, ze zou, door het verkeerde vakje aan te vinken, zomaar een zeewaardig jacht kunnen bestellen of een BMW. De laatste tijd boeit het haar niet meer maar voorheen zetten we er filmpjes en foto's op, wat spelletjes, DVD's met filmpjes over bezienswaardigheden in verschillende buitenlandse steden.
verba volant, scripta manent.
zondag 15 december 2013 om 13:30
Ik denk toch dat hij op cursus "moet". Vaak bieden bibliotheken of volksuniversiteiten wel cursussen aan voor ouderen.
Mijn man is een zeer geduldige en goede leraar en heeft uren en uren gespendeerd om zijn ouders de basisvaardigheden van de computer bij te brengen. Resultaat was bedroevend. Uiteindelijk zijn ze op cursus gegaan en hadden ze binnen no-time de basis geleerd. Reactie van man: had ik 3 jaar eerder moeten doen.
Deze cursus was gericht op ouderen en de insteek is ook zo. Verder werd er veel geoefend en moesten ze thuis ook oefenen. Verder werden ze een beetje van hun angst afgeholpen, dat je niet zomaar iets duurs kunt bestellen of de computer naar zijn grootje kun helpen.
Mijn schoonmoeder zit nu zelfs op facebook en zet haar foto's in de (nadruk op de) dropbox.
Mijn man is een zeer geduldige en goede leraar en heeft uren en uren gespendeerd om zijn ouders de basisvaardigheden van de computer bij te brengen. Resultaat was bedroevend. Uiteindelijk zijn ze op cursus gegaan en hadden ze binnen no-time de basis geleerd. Reactie van man: had ik 3 jaar eerder moeten doen.
Deze cursus was gericht op ouderen en de insteek is ook zo. Verder werd er veel geoefend en moesten ze thuis ook oefenen. Verder werden ze een beetje van hun angst afgeholpen, dat je niet zomaar iets duurs kunt bestellen of de computer naar zijn grootje kun helpen.
Mijn schoonmoeder zit nu zelfs op facebook en zet haar foto's in de (nadruk op de) dropbox.
zondag 15 december 2013 om 13:35
Mijn moeder vond een computer ook heel intimiderend en eng. Durfde wist ook nooit wat. Wat bij haar werkte was, door het haar vooral laten doen.
Dus wilde zij een e-mail sturen dan moest ze dit zelf doen. En als zij vroeg "wat nu?". Dan was mijn standaard reactie, "weet ik ook nu, wat denk je zelf?" Niet elke keer voor doen, want dan leren ze het nooit. Maar door het proces heen praten. In de zin van; goh wat wil je nu gaan doen? Email is getypt. De computer is niet zo slim, die denkt niet, die moet JIJ een opdracht geven. etc etc. Uiteindelijk lukte het haar. Maar zodra er iemand in de buurt was die meer wist (man, kinderen, kleinkinderen, etc, dan wist ze opeens niets meer. Net zoals kinderen opeens niet meer weten waar ze hun spullen kunnen vinden en opbergen
Inderdaad, een iPad is veel gebruiksvriendelijker.
Dus wilde zij een e-mail sturen dan moest ze dit zelf doen. En als zij vroeg "wat nu?". Dan was mijn standaard reactie, "weet ik ook nu, wat denk je zelf?" Niet elke keer voor doen, want dan leren ze het nooit. Maar door het proces heen praten. In de zin van; goh wat wil je nu gaan doen? Email is getypt. De computer is niet zo slim, die denkt niet, die moet JIJ een opdracht geven. etc etc. Uiteindelijk lukte het haar. Maar zodra er iemand in de buurt was die meer wist (man, kinderen, kleinkinderen, etc, dan wist ze opeens niets meer. Net zoals kinderen opeens niet meer weten waar ze hun spullen kunnen vinden en opbergen
Inderdaad, een iPad is veel gebruiksvriendelijker.
I can't control the wind but I can adjust the sail
explore, dream & discover
explore, dream & discover
zondag 15 december 2013 om 13:39
zondag 15 december 2013 om 13:41
Vroeger legde ik collega's weleens iets automatiseringsachtigs uit, door voorbeelden te geven: een diskette (Ja, die hadden we nog!) was een 'kast' buiten de pc, waarin je dingen kon 'neerleggen' om veilig te bewaren.
Ook de voorstelling dat een computer dom is, en je dus echt alles zelf moet aangeven, net als bij een klein kind, waar vaak goed.
Ook de voorstelling dat een computer dom is, en je dus echt alles zelf moet aangeven, net als bij een klein kind, waar vaak goed.
zondag 15 december 2013 om 13:52
quote:lyanna schreef op 15 december 2013 @ 13:00:
Mijn vader is ook zo hoor. Universitair diploma, maar bij computers ziet hij echt de logica niet. Ik denk dat als mensen voor een bepaalde leeftijd nooit met een computer gewerkt hebben, dat gewoon ontzettend moeilijk is om op oudere leeftijd aan te leren.
mijn moeder ook.
toen ik eens met haar tv bezig was, en met de afstandsbediening door een menu aan het gaan was (pijltje links, pijltje rechts, ok-toets, ...), vroeg ze: "maar hoe weet je hoe je dat moet doen?"
tja... dat kon ik ook niet uitleggen, dat spreekt gewoon voor zichzelf...
en toen zei ze: "dat is gewoon als een taal die ik nooit geleerd heb, daarom heb ik het daar zo moeilijk mee".
en zo is het wel hé, we "communiceren" op een bepaalde manier met die apparaten, en die taal hebben we jong (of minder jong) aangeleerd.
voor haar is het te laat, alleen de allerbasisdingen lukken, aan de rest begin ik niet eens meer het uit te leggen.
Mijn vader is ook zo hoor. Universitair diploma, maar bij computers ziet hij echt de logica niet. Ik denk dat als mensen voor een bepaalde leeftijd nooit met een computer gewerkt hebben, dat gewoon ontzettend moeilijk is om op oudere leeftijd aan te leren.
mijn moeder ook.
toen ik eens met haar tv bezig was, en met de afstandsbediening door een menu aan het gaan was (pijltje links, pijltje rechts, ok-toets, ...), vroeg ze: "maar hoe weet je hoe je dat moet doen?"
tja... dat kon ik ook niet uitleggen, dat spreekt gewoon voor zichzelf...
en toen zei ze: "dat is gewoon als een taal die ik nooit geleerd heb, daarom heb ik het daar zo moeilijk mee".
en zo is het wel hé, we "communiceren" op een bepaalde manier met die apparaten, en die taal hebben we jong (of minder jong) aangeleerd.
voor haar is het te laat, alleen de allerbasisdingen lukken, aan de rest begin ik niet eens meer het uit te leggen.
zondag 15 december 2013 om 14:02
Mijn vader en moeder zijn midden zestig. Mijn vader had eind jaren zeventig al een eerste computer en is er nu nog steeds erg behendig in. (Behendiger dan zijn kinderen die er mee zijn opgegroeid.)
Mijn moeder daarentegen wil wel maar doet het niet. Of wil ze mss toch wel niet. Ze heeft een cursus gedaan (jaren terug) en wij (kinderen plus man) hebben haar al diverse keren de basics van het internet uitgelegd. Maar vervolgens doet ze er niks meer mee en is ze een paar weken later alles vergeten. "Jullie leggen me ook nooit iets uit." Is haar favo uitspraak en ik reageer daar al niet eens meer op. (Zucht)
Alles staat ook nog eens op papier maar ze wil per se dat we het haar blijven uitleggen terwijl je het toch echt een keer zelf moet doen om het ondrr de knie te krijgen.
Door mijn vader waren wij tig jaar terug early adopters van internet en hebben wij toen ook alles zelf moeten uitzoeken en dat is prima gelukt. En zij kreeg alles tig keer voorgekauwd en kan het nog niet. Tsja. I rest my case. (En de rest van de familie inmiddels ook.)
Mijn moeder daarentegen wil wel maar doet het niet. Of wil ze mss toch wel niet. Ze heeft een cursus gedaan (jaren terug) en wij (kinderen plus man) hebben haar al diverse keren de basics van het internet uitgelegd. Maar vervolgens doet ze er niks meer mee en is ze een paar weken later alles vergeten. "Jullie leggen me ook nooit iets uit." Is haar favo uitspraak en ik reageer daar al niet eens meer op. (Zucht)
Alles staat ook nog eens op papier maar ze wil per se dat we het haar blijven uitleggen terwijl je het toch echt een keer zelf moet doen om het ondrr de knie te krijgen.
Door mijn vader waren wij tig jaar terug early adopters van internet en hebben wij toen ook alles zelf moeten uitzoeken en dat is prima gelukt. En zij kreeg alles tig keer voorgekauwd en kan het nog niet. Tsja. I rest my case. (En de rest van de familie inmiddels ook.)
zondag 15 december 2013 om 14:05
O en mijn moeder is echt niet dom ofzo en op bepaalde gebieden weer behendiger dan wij. Maar ik denk dat het bij haar een soort gemakzucht is.
En uiteraard hebben ze ook een ipad en twee iphones (ieder een) in huis maar ook daar kan ze niet me omgaan. 'Jullie leggen mij ook nooit eens iets uit '. (Nog een zucht)
En uiteraard hebben ze ook een ipad en twee iphones (ieder een) in huis maar ook daar kan ze niet me omgaan. 'Jullie leggen mij ook nooit eens iets uit '. (Nog een zucht)
zondag 15 december 2013 om 14:52
Mijn vader raakt al in paniek als ik hem met mijn mobieltje bel. Zelf zal hij mij nooit bellen. Puur omdat hij niet snapt hoe het werkt met zo'n ding..
Hij is er ook zo een die wel op een draadloze telefoon moest overstappen, omdat ze met snoer niet meer te krijgen waren. Als ik hem dan eens aan de telefoon heb en ik vraag hem iets op te zoeken dan leg hij de telefoon op het kastje gaat het zoeken en komt terug. Komt niet in zijn hoofd op dat hij de draadloze telefoon mee kan nemen..
Ook kreeg hij de schrik van zijn leven toen ik hem vorig jaar via Skype belde, ik was 3 maanden in het buitenland en zou hem halverwege bellen. Omdat hij ook niet wil of kan mailen. Van Skype en via internet gaat er helemaal niet in. Uiteindelijk heb ik hem de dag erna maar terug gebeld. Bij mijn broer (38) precies hetzelfde effect...
Hij is er ook zo een die wel op een draadloze telefoon moest overstappen, omdat ze met snoer niet meer te krijgen waren. Als ik hem dan eens aan de telefoon heb en ik vraag hem iets op te zoeken dan leg hij de telefoon op het kastje gaat het zoeken en komt terug. Komt niet in zijn hoofd op dat hij de draadloze telefoon mee kan nemen..
Ook kreeg hij de schrik van zijn leven toen ik hem vorig jaar via Skype belde, ik was 3 maanden in het buitenland en zou hem halverwege bellen. Omdat hij ook niet wil of kan mailen. Van Skype en via internet gaat er helemaal niet in. Uiteindelijk heb ik hem de dag erna maar terug gebeld. Bij mijn broer (38) precies hetzelfde effect...
zondag 15 december 2013 om 14:56
mijn moeder is inde 70 en ik heb haar laatst een eareader gegeven. Heb er bewust maar 2 boeken opgezet om het zo overzichtelijk mogelijk te houden. Bij de reader zat best een uitgebreidde handleiding. Ik heb toen zelf een verkorte handleiding gemaakt door naast een tekst uitleg in een worddocument, ook print screens te maken. Te beginnen met : dit is het menu en vervolgens een print screen van het menu eronder geplaatst etc.
Dit is veel overzichtelijker en duidelijker uitgelegd dan 31 paginas hoe het ding werkt. Het zijn vaak maar een paar dingen die ze willen doen op een apparaat. In ons geval: boek openen, vorige/volgende pagina, lettertype vergroten en het lampje in/uitzetten. Misschien een tip als pa alleen wil skypen en mailen.
Dit is veel overzichtelijker en duidelijker uitgelegd dan 31 paginas hoe het ding werkt. Het zijn vaak maar een paar dingen die ze willen doen op een apparaat. In ons geval: boek openen, vorige/volgende pagina, lettertype vergroten en het lampje in/uitzetten. Misschien een tip als pa alleen wil skypen en mailen.
zondag 15 december 2013 om 15:22
quote:pringle86 schreef op 15 december 2013 @ 12:37:
Zelf moest ik ook best een inhaalslag maken, want ik mocht nooit aan de dure computer zitten van mijn vader (mijn broertjes vreemd genoeg wel). Als ik op de middelbare school een opdracht moest inleveren, schreef ik die met de hand en dan tikte mijn vader de tekst over op de computer. In de vierde kregen we een computercursus op school. Heb me nog nooit zo dom gevoeld. Ik wist nog niet eens dat je op het kruisje rechtsboven moest klikken om een venster te sluiten.Serieus? .
Zelf moest ik ook best een inhaalslag maken, want ik mocht nooit aan de dure computer zitten van mijn vader (mijn broertjes vreemd genoeg wel). Als ik op de middelbare school een opdracht moest inleveren, schreef ik die met de hand en dan tikte mijn vader de tekst over op de computer. In de vierde kregen we een computercursus op school. Heb me nog nooit zo dom gevoeld. Ik wist nog niet eens dat je op het kruisje rechtsboven moest klikken om een venster te sluiten.Serieus? .
zondag 15 december 2013 om 16:05
zondag 15 december 2013 om 16:18
Hier is het omgekeerde het geval. Mijn vader, nu diep in de tachtig, was een van de eerste programmeurs in dit land, programmeerde in machinetaal, heeft vrijwel elke (r)evolutie op automatiseringsgebied meegemaakt en was jaren- en jarenlang bètatester. Hoe vaak hij hier wel niet gezeten heeft om echtgenoot en mij uit de pc-problemen te helpen...
Een aantal jaren geleden kreeg hij een hersenbeschadiging en is nu aan het dementeren. Als mijn moeder een pc-probleem heeft, doet hij wanhopige pogingen om zich te herinneren hoe het ook alweer zat en kan in tranen uitbarsten als hij de e-mail niet meer kan opstarten.
De omgekeerde frustratie dus.
Een aantal jaren geleden kreeg hij een hersenbeschadiging en is nu aan het dementeren. Als mijn moeder een pc-probleem heeft, doet hij wanhopige pogingen om zich te herinneren hoe het ook alweer zat en kan in tranen uitbarsten als hij de e-mail niet meer kan opstarten.
De omgekeerde frustratie dus.
