Psyche
alle pijlers
Verdrietig
maandag 13 januari 2014 om 22:03
quote:calvijn1 schreef op maandag 13 januari 2014 21:56 *zucht*
Heb jij echt echt echt goede begeleiding in de vorm van een psych?
Ik vrees wat er gaat gebeuren als je kindje er is
Ik ook.
Je lichaam veranderd, je bent zwanger. Je bent niet dik, er groeit een kind in je. Als de hulp echt zo goed is, waarom slaat hij niet aan?
Heb jij echt echt echt goede begeleiding in de vorm van een psych?
Ik vrees wat er gaat gebeuren als je kindje er is
Ik ook.
Je lichaam veranderd, je bent zwanger. Je bent niet dik, er groeit een kind in je. Als de hulp echt zo goed is, waarom slaat hij niet aan?
maandag 13 januari 2014 om 22:07
Je zou kunnen proberen er mooie foto's van te maken. Van je buik. Over een paar maanden/jaren zal je dat heel mooi vinden.
Ook al vind je het nu lelijk.
Er staan hele gave ideeen op het net.
Vooral omdat je het niet bewust bent en het zo snel gaat.
En misschien moet je lekker gaan slapen. Ga dromen over later. Hoe je met je kindje over het strand huppelt, onder een strakblauwe lucht met schattige schapenwolken. Zo iets..
Ook al vind je het nu lelijk.
Er staan hele gave ideeen op het net.
Vooral omdat je het niet bewust bent en het zo snel gaat.
En misschien moet je lekker gaan slapen. Ga dromen over later. Hoe je met je kindje over het strand huppelt, onder een strakblauwe lucht met schattige schapenwolken. Zo iets..
maandag 13 januari 2014 om 23:00
Ik vind het niet vreemd. Je lichaam is nu tijdelijk even niet van jou, maar je hebt het uitgeleend aan je kind. Gelukkig weet je dat er weer een eind aan komt, en dan komt je oude lichaam (niet helemaal) vanzelf weer terug.
Ik heb trouwens al die maanden nooit naar mijn lichaam gekeken, tot een paar dagen voor de bevalling. Ik was opgenomen in het ziekenhuis en daar hadden ze een enorm bad waar ik wel in wilde. Helaas was tegenover het bad een spiegelwand (waarom???) dus dat was wel even schrikken.
Ik heb trouwens al die maanden nooit naar mijn lichaam gekeken, tot een paar dagen voor de bevalling. Ik was opgenomen in het ziekenhuis en daar hadden ze een enorm bad waar ik wel in wilde. Helaas was tegenover het bad een spiegelwand (waarom???) dus dat was wel even schrikken.
dinsdag 14 januari 2014 om 01:36
Ik heb verder geen ervaring met zwanger zijn enzo, maar het is toch logisch dat je een dikke buik hebt nu? Ik vind dat zelf altijd prachtig om te zien, jammer dat jij dat niet ziet.
Volgens mij ben je niet zo gelukkig nu, dus van mij een knuffel en ik hoop dat je wat hebt aan de hulp die je nu krijgt.
Volgens mij ben je niet zo gelukkig nu, dus van mij een knuffel en ik hoop dat je wat hebt aan de hulp die je nu krijgt.
dinsdag 14 januari 2014 om 01:46
Dikke knuffel voor jou..
Ik begrijp je heel goed. Ben zelf zo'n 25 kilo aangekomen tijdens mijn zwangerschap.
Voelde me verschrikkelijk lelijk en wist zeker dat t nooit meer goed zou komen..
Maar het is wél goed gekomen!
Ik gaf borstvoeding en viel binnen no-time af,ben nu zelfs nog een stuk slanker dan
voor mijn zwangerschap.
Echt,het komt goed! Niet bij de pakken neer gaan zitten! Geniet van je zwangerschap,want het komt nooit meer terug (deze dan he..)
En nog iets: ik snap heel goed dat je geen foto's wilt maken van jezelf nu, maar doe dat alsjeblieft wel! Ik heb zelf geen ENKELE foto van mijn hele zwangerschap ,puur omdat ik mezelf zo verschrikkelijk voelde en me schaamde.
En nu.. Nu heb ik spijt
Maak niet dezelfde fout als ik
Knuffel!
Ik begrijp je heel goed. Ben zelf zo'n 25 kilo aangekomen tijdens mijn zwangerschap.
Voelde me verschrikkelijk lelijk en wist zeker dat t nooit meer goed zou komen..
Maar het is wél goed gekomen!
Ik gaf borstvoeding en viel binnen no-time af,ben nu zelfs nog een stuk slanker dan
voor mijn zwangerschap.
Echt,het komt goed! Niet bij de pakken neer gaan zitten! Geniet van je zwangerschap,want het komt nooit meer terug (deze dan he..)
En nog iets: ik snap heel goed dat je geen foto's wilt maken van jezelf nu, maar doe dat alsjeblieft wel! Ik heb zelf geen ENKELE foto van mijn hele zwangerschap ,puur omdat ik mezelf zo verschrikkelijk voelde en me schaamde.
En nu.. Nu heb ik spijt
Maak niet dezelfde fout als ik
Knuffel!
What doesn't kill you makes you stronger
dinsdag 14 januari 2014 om 02:30
quote:soophanoniem schreef op 14 januari 2014 @ 01:06:
Ik moet nog iets meer dan 2 maanden. Het gaat snel toch? En het is echt bijna voorbij. Ik ben heel veel aangekomen en ik heb ook ineens een hele dikke buik. Het klinkt gek, maar het gaat echt langs mij heen en het liefst houd ik een winterslaap en word ik het hele jaar niet meer wakker. Ik vind het allemaal klote en ik word echt gek van mijn lichaam, van mijzelf en mensen om me heen.
De hulp slaat wel aan, maar het is onrealistisch om ineens alles positief te zien.. Al krijg ik nog zoveel hulp, voor mij is het niet makkelijk en er is geen spreuk waardoor alles plots beter gaat, maar dat begrijpen jullie niet?
Ik wil geen foto's, want ik vind mezelf niet mooi. Ik heb een vadsig hoofd gekregen, hele lelijke benen en aan alles is te zien dat ik zwanger ben. Ik kan dus niet echt ontspannen op foto's, dus liever niet.
Ik ga wekelijks heen en er wordt vooral veel gepraat. Het helpt echt wel, en ik krijg vooral meer inzicht in de situatie, want ik was eerst nog veel erger. Maar nu ben ik ineens weer verdrietig en daar kan ik echt niet zoveel aan doen. Het is een soort machteloos gevoel.
Betjebig, het is inderdaad schrikken! Ik heb mijn lichaam goed bekeken (naakt) en ik vind het echt niet mooi. Niks is mooi.
Dat schijnt een heel bekend symptoom te zijn van een zwangerschap. Ik ken meer mensen die dat hadden.
Ik begrijp dat je psychisch in de knoop zit en dat je daardoor erg last hebt van negatieve gevoelens. Misschien zou je kunnen proberen om toch te kijken naar alle positieve dingen. Je krijgt iets heel moois dat helaas niet voor iedereen weggelegd is. Dat is een zegen. Tuurlijk ben je iets dikker nu, dat hoort nu eenmaal bij een zwangerschap. Na de zwangerschap is het pafferige weg en kun je sporten om jouw eigen figuur weer terug te krijgen. Hoeveel negatieve gevoelens je ook hebt nu, ze hebben geen zin. Misschien als je dat eens tegen jezelf zegt als je in de spiegel kijkt zou je dat kunnen helpen met relativeren. Tel jouw zegeningen en focus je daarop.
Ik moet nog iets meer dan 2 maanden. Het gaat snel toch? En het is echt bijna voorbij. Ik ben heel veel aangekomen en ik heb ook ineens een hele dikke buik. Het klinkt gek, maar het gaat echt langs mij heen en het liefst houd ik een winterslaap en word ik het hele jaar niet meer wakker. Ik vind het allemaal klote en ik word echt gek van mijn lichaam, van mijzelf en mensen om me heen.
De hulp slaat wel aan, maar het is onrealistisch om ineens alles positief te zien.. Al krijg ik nog zoveel hulp, voor mij is het niet makkelijk en er is geen spreuk waardoor alles plots beter gaat, maar dat begrijpen jullie niet?
Ik wil geen foto's, want ik vind mezelf niet mooi. Ik heb een vadsig hoofd gekregen, hele lelijke benen en aan alles is te zien dat ik zwanger ben. Ik kan dus niet echt ontspannen op foto's, dus liever niet.
Ik ga wekelijks heen en er wordt vooral veel gepraat. Het helpt echt wel, en ik krijg vooral meer inzicht in de situatie, want ik was eerst nog veel erger. Maar nu ben ik ineens weer verdrietig en daar kan ik echt niet zoveel aan doen. Het is een soort machteloos gevoel.
Betjebig, het is inderdaad schrikken! Ik heb mijn lichaam goed bekeken (naakt) en ik vind het echt niet mooi. Niks is mooi.
Dat schijnt een heel bekend symptoom te zijn van een zwangerschap. Ik ken meer mensen die dat hadden.
Ik begrijp dat je psychisch in de knoop zit en dat je daardoor erg last hebt van negatieve gevoelens. Misschien zou je kunnen proberen om toch te kijken naar alle positieve dingen. Je krijgt iets heel moois dat helaas niet voor iedereen weggelegd is. Dat is een zegen. Tuurlijk ben je iets dikker nu, dat hoort nu eenmaal bij een zwangerschap. Na de zwangerschap is het pafferige weg en kun je sporten om jouw eigen figuur weer terug te krijgen. Hoeveel negatieve gevoelens je ook hebt nu, ze hebben geen zin. Misschien als je dat eens tegen jezelf zegt als je in de spiegel kijkt zou je dat kunnen helpen met relativeren. Tel jouw zegeningen en focus je daarop.
dinsdag 14 januari 2014 om 10:51
Lieve meid,
Je hoeft niet op die roze wolk te zitten, die is er simpelweg niet voor je.
Sommige vrouwen vinden zwanger zijn geweldig, andere niet en er zijn er die het ronduit vreselijk vinden.
Ik hoor ook bij de laatste categorie, zag het als noodzakelijk kwaad maar 6 maanden lang vond ik het een hell ( de eerste 3 maanden gingen nog net)
Ik heb wel eens in een zwangerschapswinkel toen ik uit de paskamer kwam en in de spiegel keek geroepen dat ik zwanger zijn niets aan vind en echt vreselijk vind tussen de andere wel blije zwangere gezichten. Ik kreeg een paar onthutste blikken toegeworpen, was vloeken in de kerk.
Zwanger zijn kan helemaal met je aan de haal gaan, je verliest grip op je lijf en emotie en niet iedereen kan dat dragen.
Misschien is het voor jou ook uitzingen van de periode?
Ik denk dat je er weinig aan kan doen dan je er doorheen bijten en accepteren dat je je zo voelt en de schaamte en schuld buiten de deur parkeren want zonder ook nog die emotie is het al moeilijk genoeg.
Wil je wel echt een kindje?
Want ondanks die doffe ellende zoals je het ervaart ga je die wel ermee krijgen. Probeer dat als het lichtpuntje te zien aan het eind van deze donkere tunnel.
En tot die tijd mag je best een beetje liever zijn voor jezelf, zoek troost in de dingen die je fijn vindt, al helpt het maar een beetje.
Je bent echt niet de enige met deze gevoelens.
Je hoeft niet op die roze wolk te zitten, die is er simpelweg niet voor je.
Sommige vrouwen vinden zwanger zijn geweldig, andere niet en er zijn er die het ronduit vreselijk vinden.
Ik hoor ook bij de laatste categorie, zag het als noodzakelijk kwaad maar 6 maanden lang vond ik het een hell ( de eerste 3 maanden gingen nog net)
Ik heb wel eens in een zwangerschapswinkel toen ik uit de paskamer kwam en in de spiegel keek geroepen dat ik zwanger zijn niets aan vind en echt vreselijk vind tussen de andere wel blije zwangere gezichten. Ik kreeg een paar onthutste blikken toegeworpen, was vloeken in de kerk.
Zwanger zijn kan helemaal met je aan de haal gaan, je verliest grip op je lijf en emotie en niet iedereen kan dat dragen.
Misschien is het voor jou ook uitzingen van de periode?
Ik denk dat je er weinig aan kan doen dan je er doorheen bijten en accepteren dat je je zo voelt en de schaamte en schuld buiten de deur parkeren want zonder ook nog die emotie is het al moeilijk genoeg.
Wil je wel echt een kindje?
Want ondanks die doffe ellende zoals je het ervaart ga je die wel ermee krijgen. Probeer dat als het lichtpuntje te zien aan het eind van deze donkere tunnel.
En tot die tijd mag je best een beetje liever zijn voor jezelf, zoek troost in de dingen die je fijn vindt, al helpt het maar een beetje.
Je bent echt niet de enige met deze gevoelens.
woensdag 15 januari 2014 om 01:07
Weetje sooph. Een vriendin van me dacht ook zo over haar lijf tijdens de zwangerschap. En die wou ook geen foto's. Maar ik had wel een foto waar zij (8mnd zwanger) op stond. En achteraf zag ze pas dat ze helemaal niet lelijk was! En jawel, nu spijt dat ze niet meer foto's heeft. En ze hoeven niet op fb he. Je kunt ze ook voor jezelf bewaren. Al is het maar voor het verwerkingsprocess later.
Een andere vriendin van me was wel echt ontzettend aangekomen en ik schrok wel een beetje toen ik op kraambezoek ging. Maar 6 weken later zag ik haar weer en was ze alweer bijna de oude.
En vriendin nummer 3 was na een paar maanden ook alle extra kilo's kwijt en is nu door veel wandelen en actief doen met haar zoontje beter in shape dan voor de zwangerschap.
Echt. Het komt goed. Het zijn de hormonen. Het zijn de hormonen. Het zijn de hormonen.
Een andere vriendin van me was wel echt ontzettend aangekomen en ik schrok wel een beetje toen ik op kraambezoek ging. Maar 6 weken later zag ik haar weer en was ze alweer bijna de oude.
En vriendin nummer 3 was na een paar maanden ook alle extra kilo's kwijt en is nu door veel wandelen en actief doen met haar zoontje beter in shape dan voor de zwangerschap.
Echt. Het komt goed. Het zijn de hormonen. Het zijn de hormonen. Het zijn de hormonen.
woensdag 15 januari 2014 om 23:51
Ik heb maar een foto waar ik (7 maanden) zwanger op sta. Die ligt ergens onder in een la en ik heb er geen behoefte aan om daarnaar te kijken. Ik heb ook geen spijt dat ik geen andere foto's heb.
Het hielp mij om de hele zwangerschap rationeel te benaderen. Het is nodig om een kind te krijgen dus daarom moet je goed voor jezelf zorgen. Ik heb de bevalling ook echt als verlossing ervaren. Na de eerste bevalling liep ik in de kraamweek alweer in mijn oude kleding, dus het kan best snel gaan (al gingen de bloesjes niet meer dicht ).
TO, ik hoop dat je je zwangerschap verder 'redelijk goed' doorkomt. Vraag je omgeving je goed in de gaten te houden, want het klinkt of je tegen een depressie aan zit (of in). Ik ken iemand die een prenatale depressie heeft gehad, medicijnen heeft gekregen, bij wie de klachten direct na de bevalling over waren. Je gaat de komende maanden nog veel dikker worden (je kind verdubbelt in gewicht). Dat moet je maar gewoon laten gebeuren want het komt daarna écht weer goed.
Het hielp mij om de hele zwangerschap rationeel te benaderen. Het is nodig om een kind te krijgen dus daarom moet je goed voor jezelf zorgen. Ik heb de bevalling ook echt als verlossing ervaren. Na de eerste bevalling liep ik in de kraamweek alweer in mijn oude kleding, dus het kan best snel gaan (al gingen de bloesjes niet meer dicht ).
TO, ik hoop dat je je zwangerschap verder 'redelijk goed' doorkomt. Vraag je omgeving je goed in de gaten te houden, want het klinkt of je tegen een depressie aan zit (of in). Ik ken iemand die een prenatale depressie heeft gehad, medicijnen heeft gekregen, bij wie de klachten direct na de bevalling over waren. Je gaat de komende maanden nog veel dikker worden (je kind verdubbelt in gewicht). Dat moet je maar gewoon laten gebeuren want het komt daarna écht weer goed.
