Overig
alle pijlers
Schoonvader
woensdag 15 januari 2014 om 08:54
Hallo,
Mijn schoonvader is ernstig ziek en heeft niet lang meer te leven. Mijn man is de oudste (44), hij heeft nog een vier jaar jongere zus.
Mijn schoonvader is een geval apart evenals zijn tweede vrouw met wie hij al ruim 25 jaar samen is. Ze hebben, vooral mijn schoonvader, een flinke gebruiksaanwijzing.
Er is totaal geen warme band, tussen hem en zijn kinderen. Wat zijn nu de standaard protocollen omtrent een overlijden? Mijn man wacht af en gaat ervan uit dat zijn stiefmoeder alles regelt, hij hoopt dat hij geen praatje hoeft te houden, want hij zou niet weten wat hij moet zeggen.
Ik ben bang dat hij er straks op aan gekeken wordt, dat hij als oudste zoon zijnde, geen enkele bijdrage heeft geleverd.
En nog een andere vraag: we hebben een zoontje van 4, is het gebruikelijk dat hij mee gaat?
Mijn schoonvader is ernstig ziek en heeft niet lang meer te leven. Mijn man is de oudste (44), hij heeft nog een vier jaar jongere zus.
Mijn schoonvader is een geval apart evenals zijn tweede vrouw met wie hij al ruim 25 jaar samen is. Ze hebben, vooral mijn schoonvader, een flinke gebruiksaanwijzing.
Er is totaal geen warme band, tussen hem en zijn kinderen. Wat zijn nu de standaard protocollen omtrent een overlijden? Mijn man wacht af en gaat ervan uit dat zijn stiefmoeder alles regelt, hij hoopt dat hij geen praatje hoeft te houden, want hij zou niet weten wat hij moet zeggen.
Ik ben bang dat hij er straks op aan gekeken wordt, dat hij als oudste zoon zijnde, geen enkele bijdrage heeft geleverd.
En nog een andere vraag: we hebben een zoontje van 4, is het gebruikelijk dat hij mee gaat?
woensdag 15 januari 2014 om 08:58
Waarom zou hij een praatje moeten houden als hij dat niet wil? Jammer dan hoe 'men' er over denkt, ik zou me daar niet druk om maken. Weet 'men' van de slechte band?
En is er met vader/zijn partner over te praten wat de wensen rondom de uitvaart zijn?
En is er met vader/zijn partner over te praten wat de wensen rondom de uitvaart zijn?
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
woensdag 15 januari 2014 om 08:58
Als je kind een band met zijn opa heeft laat hem dan nog een langs gaan natuurlijk, en ik zou hem meenemen naar de begrafenis.
Als hij zijn opa helemaal niet kent dan niet natuurlijk,
Als ik jouw man was dan had ik contact opgenomen met stiefmoeder met de concrete vraag of je wat kan betekenen voor ze en zoja wat dan.
Als hij zijn opa helemaal niet kent dan niet natuurlijk,
Als ik jouw man was dan had ik contact opgenomen met stiefmoeder met de concrete vraag of je wat kan betekenen voor ze en zoja wat dan.
woensdag 15 januari 2014 om 09:03
Er is geen warme band schrijf je, maar om je dan van alles te distantieren vind ik wel het andere uiterste. Vraag schoonvader of hij wensen heeft of ideeen over de uitvaart. En biedt zelf aan zijn vriendin aan om te helpen. Je hoeft geen praatje te houden, maar zijn vriendin steunen in de keuzes die zij moet maken lijkt me niet meer dan normaal.
Heeft zoontje opa recent nog gezien? Hebben zij iets van een band? Dan meenemen.
Heeft zoontje opa recent nog gezien? Hebben zij iets van een band? Dan meenemen.
woensdag 15 januari 2014 om 09:06
quote:himalaya schreef op 15 januari 2014 @ 08:58:
Waarom zou hij een praatje moeten houden als hij dat niet wil? Jammer dan hoe 'men' er over denkt, ik zou me daar niet druk om maken. Weet 'men' van de slechte band?
En is er met vader/zijn partner over te praten wat de wensen rondom de uitvaart zijn?Een praatje vind ik hypocriet, maar een bedankje van 1 regel voor de gasten oid?
Waarom zou hij een praatje moeten houden als hij dat niet wil? Jammer dan hoe 'men' er over denkt, ik zou me daar niet druk om maken. Weet 'men' van de slechte band?
En is er met vader/zijn partner over te praten wat de wensen rondom de uitvaart zijn?Een praatje vind ik hypocriet, maar een bedankje van 1 regel voor de gasten oid?
woensdag 15 januari 2014 om 09:14
woensdag 15 januari 2014 om 09:46
quote:elninjoo schreef op 15 januari 2014 @ 09:31:
Een praatje houden zou ik ook niet kunnen, zou op zo'n moment alleen maar kunnen janken. Vind het altijd verbazingwekkend als kinderen of partner zo'n emotionele toespraak uit hun strot kunnen krijgen.
Moest hij er maar om janken, mijn man heeft niets met zijn vader, wat ik overigens heel begrijpelijk vind. Ik vind het triest en pijnlijk om te zien, hoe slecht zo'n relatie kan zijn, helaas komt het veel te vaak voor.
Dat maakt voor mij deze aankomende begrafenis zo beladen.
Een praatje houden zou ik ook niet kunnen, zou op zo'n moment alleen maar kunnen janken. Vind het altijd verbazingwekkend als kinderen of partner zo'n emotionele toespraak uit hun strot kunnen krijgen.
Moest hij er maar om janken, mijn man heeft niets met zijn vader, wat ik overigens heel begrijpelijk vind. Ik vind het triest en pijnlijk om te zien, hoe slecht zo'n relatie kan zijn, helaas komt het veel te vaak voor.
Dat maakt voor mij deze aankomende begrafenis zo beladen.
woensdag 15 januari 2014 om 09:47
Ik zou toch als ik jouw man was vragen of hij nog iets kan betekenen of wat kan doen. Willen ze het niet dan is het ook best maar heb e het aangeboden.
En een uitvaartverzorger kan namens de familie spreken,
En je zoontje heeft die verder nog een band met opa?
Ik ben toen vroeger nog wel bij mijn opa geweest toen die ziek was maar niet meegeweest naar de begrafenis.
En een uitvaartverzorger kan namens de familie spreken,
En je zoontje heeft die verder nog een band met opa?
Ik ben toen vroeger nog wel bij mijn opa geweest toen die ziek was maar niet meegeweest naar de begrafenis.
woensdag 15 januari 2014 om 10:30
Ik ben het niet eens met de mensen die vinden dat het 'niet meer dan normaal is' dat een kind assisteert bij de begrafenis van een ouder. Helaas zijn er ouders die niet het beste met hun kind voorhebben of ze (ernstig) beschadigd hebben om andere redenen. In dat geval kun je beter voor jezelf kiezen.
Als je man denkt behoefte te hebben om deze periode af te sluiten door een bijdrage te leveren aan de begrafenis, moet hij dat zeker doen. Misschien kan hij het zien als rouwen om een band die er nooit heeft mogen zijn.
Als hij er zich zoveel mogelijk van afzijdig wil houden, dan is dat ook zijn goed recht. Uiteindelijk heeft jouw man (hopelijk) nog heel wat jaren voor de boeg en is hij degene die gelukkig moet zijn met deze beslissing, niet schoonmoeder, begrafenisbezoeker, of vivaforummer.
Als je man denkt behoefte te hebben om deze periode af te sluiten door een bijdrage te leveren aan de begrafenis, moet hij dat zeker doen. Misschien kan hij het zien als rouwen om een band die er nooit heeft mogen zijn.
Als hij er zich zoveel mogelijk van afzijdig wil houden, dan is dat ook zijn goed recht. Uiteindelijk heeft jouw man (hopelijk) nog heel wat jaren voor de boeg en is hij degene die gelukkig moet zijn met deze beslissing, niet schoonmoeder, begrafenisbezoeker, of vivaforummer.
Occam's razor
woensdag 15 januari 2014 om 10:38
Een afscheid is voor de nabestaanden. Als je man niets (aardigs) weet te zeggen over zijn vader, lijkt het me voor de overige aanwezigen ook niet prettig als hij zijn praatje gaat doen. Of ze vinden hem hypocriet, als hij een aardig verhaaltje ophangt, omdat ze allemaal weten hoe zijn band met zijn vader was.
Daarnaast vind ik dat jullie je erg bezig houden met wat er eventueel van je verwacht wordt. Het is ook een afscheid voor je man en dat mag hij op zijn manier doen. Ik zou nooit aanbieden te helpen bij een afscheid, als dit niet uit je hart komt.
Daarnaast vind ik dat jullie je erg bezig houden met wat er eventueel van je verwacht wordt. Het is ook een afscheid voor je man en dat mag hij op zijn manier doen. Ik zou nooit aanbieden te helpen bij een afscheid, als dit niet uit je hart komt.
woensdag 15 januari 2014 om 11:05
quote:ohbehave schreef op 15 januari 2014 @ 10:38:
Een afscheid is voor de nabestaanden. Als je man niets (aardigs) weet te zeggen over zijn vader, lijkt het me voor de overige aanwezigen ook niet prettig als hij zijn praatje gaat doen. Of ze vinden hem hypocriet, als hij een aardig verhaaltje ophangt, omdat ze allemaal weten hoe zijn band met zijn vader was.
Daarnaast vind ik dat jullie je erg bezig houden met wat er eventueel van je verwacht wordt. Het is ook een afscheid voor je man en dat mag hij op zijn manier doen. Ik zou nooit aanbieden te helpen bij een afscheid, als dit niet uit je hart komt.Daar heb je helemaal gelijk in
Een afscheid is voor de nabestaanden. Als je man niets (aardigs) weet te zeggen over zijn vader, lijkt het me voor de overige aanwezigen ook niet prettig als hij zijn praatje gaat doen. Of ze vinden hem hypocriet, als hij een aardig verhaaltje ophangt, omdat ze allemaal weten hoe zijn band met zijn vader was.
Daarnaast vind ik dat jullie je erg bezig houden met wat er eventueel van je verwacht wordt. Het is ook een afscheid voor je man en dat mag hij op zijn manier doen. Ik zou nooit aanbieden te helpen bij een afscheid, als dit niet uit je hart komt.Daar heb je helemaal gelijk in
woensdag 15 januari 2014 om 11:06
quote:Debora schreef op 15 januari 2014 @ 10:30:
Ik ben het niet eens met de mensen die vinden dat het 'niet meer dan normaal is' dat een kind assisteert bij de begrafenis van een ouder. Helaas zijn er ouders die niet het beste met hun kind voorhebben of ze (ernstig) beschadigd hebben om andere redenen. In dat geval kun je beter voor jezelf kiezen.
Als je man denkt behoefte te hebben om deze periode af te sluiten door een bijdrage te leveren aan de begrafenis, moet hij dat zeker doen. Misschien kan hij het zien als rouwen om een band die er nooit heeft mogen zijn.
Als hij er zich zoveel mogelijk van afzijdig wil houden, dan is dat ook zijn goed recht. Uiteindelijk heeft jouw man (hopelijk) nog heel wat jaren voor de boeg en is hij degene die gelukkig moet zijn met deze beslissing, niet schoonmoeder, begrafenisbezoeker, of vivaforummer.Mooi gezegd!
Ik ben het niet eens met de mensen die vinden dat het 'niet meer dan normaal is' dat een kind assisteert bij de begrafenis van een ouder. Helaas zijn er ouders die niet het beste met hun kind voorhebben of ze (ernstig) beschadigd hebben om andere redenen. In dat geval kun je beter voor jezelf kiezen.
Als je man denkt behoefte te hebben om deze periode af te sluiten door een bijdrage te leveren aan de begrafenis, moet hij dat zeker doen. Misschien kan hij het zien als rouwen om een band die er nooit heeft mogen zijn.
Als hij er zich zoveel mogelijk van afzijdig wil houden, dan is dat ook zijn goed recht. Uiteindelijk heeft jouw man (hopelijk) nog heel wat jaren voor de boeg en is hij degene die gelukkig moet zijn met deze beslissing, niet schoonmoeder, begrafenisbezoeker, of vivaforummer.Mooi gezegd!
woensdag 15 januari 2014 om 14:05
Onze zoon weet wie opa is, maar hij vindt hem 'niet zo aardig en een beetje eng', opa heeft geen idee hoe hij met kleine kinderen moet omgaan.
Hij is opa's enige kleinkind en op zijn manier is hij wel trots op zijn kleinzoon.
Mijn zoon stelt me al veel vragen over dood gaan, zonder dat hij het van opa weet. Daarom twijfel jk ook heel sterk of ik hem wel mee neem. Hij is er al zo mee bezig.
Hij is opa's enige kleinkind en op zijn manier is hij wel trots op zijn kleinzoon.
Mijn zoon stelt me al veel vragen over dood gaan, zonder dat hij het van opa weet. Daarom twijfel jk ook heel sterk of ik hem wel mee neem. Hij is er al zo mee bezig.
woensdag 15 januari 2014 om 14:53
Als je zoon zijn opa wel kent en er toch met regelmaat op bezoek komt, zou ik hem wel meenemen naar de begrafenis. Om ook afscheid te nemen, ik zou hem verder geen rol geven als een tekening laten brengen of zoiets.
En als je man niets wil zeggen en ook niet iedereen wil bedanken voor hun aanwezigheid dan hoeft dat niet.
En als je man niets wil zeggen en ook niet iedereen wil bedanken voor hun aanwezigheid dan hoeft dat niet.
woensdag 15 januari 2014 om 14:54
quote:elninjoo schreef op 15 januari 2014 @ 09:31:
Een praatje houden zou ik ook niet kunnen, zou op zo'n moment alleen maar kunnen janken. Vind het altijd verbazingwekkend als kinderen of partner zo'n emotionele toespraak uit hun strot kunnen krijgen.Voor mijzelf gesproken, de uitvaart was het enige dat ik op dat moment nog voor mijn moeder kon doen (zo voelde dat). En janken had ik de hele week al gedaan.
Een praatje houden zou ik ook niet kunnen, zou op zo'n moment alleen maar kunnen janken. Vind het altijd verbazingwekkend als kinderen of partner zo'n emotionele toespraak uit hun strot kunnen krijgen.Voor mijzelf gesproken, de uitvaart was het enige dat ik op dat moment nog voor mijn moeder kon doen (zo voelde dat). En janken had ik de hele week al gedaan.
zondag 19 januari 2014 om 16:39
Toen mijn oma overleed was ik bijna 11 en mijn zusje bijna 8. Daarnaast had ik nog n jonger nichtje en neefje. Tijdens de avond wake was heel de familie erbij incl. zusje, nichtje en neeftje. Bij de befraaf kerk dienst zelf (weet niet hoe dat heet) was ik als enigste van ons 4 (jongste kinderen) erbij. Mn zusje, nichtje en neefje waren bij n soort van oppas adres in de buurt van de kerk gebracht.
Als je kind niet zo'n goede band heeft met zijn opa, kun je evt zoeken naar zo'n adresje of een vriendin die evt wil oppassen tijdens de dienst.
Succes verder met alles.
Als je kind niet zo'n goede band heeft met zijn opa, kun je evt zoeken naar zo'n adresje of een vriendin die evt wil oppassen tijdens de dienst.
Succes verder met alles.