Psyche
alle pijlers
Heimwee
donderdag 23 januari 2014 om 11:34
Psychisch niet goed voelen door heimwee. Herkenbaar?
Vorig jaar juni verhuisd naar het buitenland. Een droom kwam uit. In het begin de hemel op aarde. Druk met dingen regelen. In oktober kwam ineens de ommekeer. Alles was geregeld, toen op zoek naar een baan. Ook dat is inmiddels gelukt maar ik voel me verre van top. Mis mijn sociale contacten, mis zelfs de kou in Nederland. Teruggaan is een optie maar word ik in Nederland wel happy. Niemand kan me hier antwoord op geven maar voel me inmiddels zo lusteloos dat ik even van me af wil schrijven. Zijn er mensen die ook door een moeilijke tijd heen zijn gegaan vanwege verhuizing naar een andere plaats binnen of buiten Nederland en hoe gingen jullie daar mee om? Het lijkt wel een soort van depressie wat ik heb. Hoor graag van jullie.
Vorig jaar juni verhuisd naar het buitenland. Een droom kwam uit. In het begin de hemel op aarde. Druk met dingen regelen. In oktober kwam ineens de ommekeer. Alles was geregeld, toen op zoek naar een baan. Ook dat is inmiddels gelukt maar ik voel me verre van top. Mis mijn sociale contacten, mis zelfs de kou in Nederland. Teruggaan is een optie maar word ik in Nederland wel happy. Niemand kan me hier antwoord op geven maar voel me inmiddels zo lusteloos dat ik even van me af wil schrijven. Zijn er mensen die ook door een moeilijke tijd heen zijn gegaan vanwege verhuizing naar een andere plaats binnen of buiten Nederland en hoe gingen jullie daar mee om? Het lijkt wel een soort van depressie wat ik heb. Hoor graag van jullie.
donderdag 23 januari 2014 om 11:41
Ik ken het van een kennis. Die was van de ene plaats in nederland naar de andere gegaan. Hooguit 10 km verderop. Doodongelukkig was ze. Uit haar werk ging ze huilend naar huis. Na 1 jaar is ze terug verhuisd en weer helemaal happy.
Dus tja. Of het nou 10km is of 1000km, heimwee is heimwee. Verder geen tips. Heel veel succes!
Dus tja. Of het nou 10km is of 1000km, heimwee is heimwee. Verder geen tips. Heel veel succes!
donderdag 23 januari 2014 om 11:44
donderdag 23 januari 2014 om 12:59
Ik herken eht van een paar jaar geleden.
Het eerste half jaar is alles spannend en leuk en dan na een half jaar besef je je dat je toch wel erg alleen bent en dat je echt vrienden nog allemaal samen thuis zitten.
Er zijn 2 dingen die mij geholpen hebben:
1) mensen leren kennen, een hobby of een clubje zoeken. Je collegas en kennissen hebben hun hele netwerk al opgebouwd, dus denken misschien neit zo snel aan een nieuw iemand (want ze hebben in principe geen vrienden meer nodig). Dat moet je dus echt zelf doen. Dat kan ebst opdringerig voelen, maar zo zien de anderen dat helemaal niet, weet ik uit ervaring, ze denken gewoon niet aan je omdat ze in een andere situatie zitten.
2) Besef je dat thuis ook niet alles bij het oude blijft, mensen verhuizen, contacten verwateren. Bij jou gaat dat nou eenmal sneller, maar bij de anderen gebeurt dat ook.
Het eerste half jaar is alles spannend en leuk en dan na een half jaar besef je je dat je toch wel erg alleen bent en dat je echt vrienden nog allemaal samen thuis zitten.
Er zijn 2 dingen die mij geholpen hebben:
1) mensen leren kennen, een hobby of een clubje zoeken. Je collegas en kennissen hebben hun hele netwerk al opgebouwd, dus denken misschien neit zo snel aan een nieuw iemand (want ze hebben in principe geen vrienden meer nodig). Dat moet je dus echt zelf doen. Dat kan ebst opdringerig voelen, maar zo zien de anderen dat helemaal niet, weet ik uit ervaring, ze denken gewoon niet aan je omdat ze in een andere situatie zitten.
2) Besef je dat thuis ook niet alles bij het oude blijft, mensen verhuizen, contacten verwateren. Bij jou gaat dat nou eenmal sneller, maar bij de anderen gebeurt dat ook.
donderdag 23 januari 2014 om 15:41
Dank voor jullie reacties. Heb voor mezelf de limiet nu op eind maart gezet. Twee maanden moet nog wel te overleven zijn. Schrik bijna elke nacht wakker met het gevoel vrienden te missen, de bioscoop met Nederlandse ondertiteling en zelfs mijn werk wat toch wel wat stress met zich meebracht.. Als het tegen die tijd psychisch niet beter met me gaat, keer ik terug. Met of zonder vriend. Hij wilt hier dolgraag blijven maar ziet ook wel dat ik eraan onderdoor ga. Heb al met wat mensen gesproken die hier al jaaaaaren wonen. Ook zij hebben in het begin hun problemen gekend. Maar omdat ik een aantal jaar geleden een best diepe depressie heb doorgestaan, ben ik diep in mijn binnenste bang dat het weer die kant opgaat. Dus zit in een cirkel. Wil wel genieten van de zee en de mooie bergen hier, het klimaat maar het lukt me ff niet. Normaal maak ik snel contact maar mensen hebben inderdaad al een handvol vrienden/kennissen en merk dat je hier niet zo snel uitgenodigd wordt dan wat wij in Nederland doen. Afijn, het doet me al goed te lezen dat ik niet de enige ben die dit heeft. Bedankt alvast en tips of schop onder mijn k... Zijn welkom.
donderdag 23 januari 2014 om 15:49
Echt niet te snel opgeven hoor! Overal gaat het wel eens K*U*T, thuis ook.
En anders zelf vaak mensen uitnodigen. Een nieuw leven opbouwen kost nou eenmaal veel tijd en energie.
Spreek je de taal van het land waar je woont? Want dat is toch wel de sleutel tot succes. Mijn collegas kun je in 2 groepen in delen. Die met alleen collegas als vrienden en die met ook vrienden buiten werk. En dit is 1 op 1 hetzelfde als de groep die geen duits spreekt en de groep die dat wel doet.
En anders zelf vaak mensen uitnodigen. Een nieuw leven opbouwen kost nou eenmaal veel tijd en energie.
Spreek je de taal van het land waar je woont? Want dat is toch wel de sleutel tot succes. Mijn collegas kun je in 2 groepen in delen. Die met alleen collegas als vrienden en die met ook vrienden buiten werk. En dit is 1 op 1 hetzelfde als de groep die geen duits spreekt en de groep die dat wel doet.
donderdag 23 januari 2014 om 16:02
Toen ik naar het buitenland vertrok had ik in het begin erge heimwee. Naar familie, vrienden en inderdaad zelfs naar dat ***weer in Nederland. Heb in het begin wel dagen verspild met me vooral heel down voelen en binnen blijven.
Wat mij erg hielp (iemand anders zei het ook): vrienden maken, veel leuke dingen doen en als het kan een paar keer per jaar een korte "vakantie" in Nederland. Uiteindelijk went het. Sterker nog, ik ben nu 1,5 jaar verder en wij gaan binnenkort weer permanent terug naar Nederland (Project is voorbij). En wat baal ik joh! Nu ga ik heimwee krijgen naar dit land.
Ik begrijp dat jij er echt permanent zit? Af en toe terug en naar die punten toe leven zou kunnen helpen. Wennen aan een nieuw land en andere omgeving kan een tijd duren! Ik wil je veel sterkte wensen. Wie weet komt het goed en anders; terug gaan.
Wat mij erg hielp (iemand anders zei het ook): vrienden maken, veel leuke dingen doen en als het kan een paar keer per jaar een korte "vakantie" in Nederland. Uiteindelijk went het. Sterker nog, ik ben nu 1,5 jaar verder en wij gaan binnenkort weer permanent terug naar Nederland (Project is voorbij). En wat baal ik joh! Nu ga ik heimwee krijgen naar dit land.
Ik begrijp dat jij er echt permanent zit? Af en toe terug en naar die punten toe leven zou kunnen helpen. Wennen aan een nieuw land en andere omgeving kan een tijd duren! Ik wil je veel sterkte wensen. Wie weet komt het goed en anders; terug gaan.
