Psyche
alle pijlers
stress?
zondag 2 februari 2014 om 01:35
ik heb denk ik best veel stress, alleen (raar maar waar) ik weet het niet zeker omdat ik al jaren zo leef en niet meer weet wat nou normaal is.
ik heb voorstadium baarmoederhalskanker gehad pap 4, daar ben 2 jaar terug aan geopereerd.
voordat ik dat had werd ik al hartstikke panisch van bepaalde dingen, er werd ook heel vaak om mij heen verteld die is overleden aan kanker, die heeft een hartstilstand gehad enz,
ik kan daar niet zo goed tegen denk ik, de laatste jaren wil ik daar ook niks over horen of zien.
een paar jaar terug voor dat hele gebeuren had ik een opgezette lymfeklier die maar niet meer normaal wou worden, ik keek natuurlijk op google en jah hoor ik hartstikke bang en maar denken ik heb hodgkin, naar de dokter en hij kijken voelen en bloedafname, niks loos zegt die meneer niet zo bang maken soms wil die gewoon niet meer normaal worden dat komt wel vaker voor dat blijft dan zo.
elk bobbeltje, hobbeltje, plekje of wat dan ook, wat ik ook maar zag of voelde dan werd ik helemaal panisch.
ik durfde soms niet eens meer mijn huisarts te bellen, omdat ik mezelf een gigantische zeur vond.
ik ben toen na een tijdje overgestapt naar een andere huisarts een vrouwelijke dokter, dat leek me beter omdat ik soms naar die andere niet durfde voor mijn borsten of vaginale klachten.
ik heb toen aangegeven dat ik depressief was, en angsten had, ze hielp me niet echt ze schreef me alleen oxazepam voor, en dat moest het maar doen, nou nee dus!
ik had even daarna een vriendje toen draaide ik even niet door, ik had iemand om mee te praten dat hielp.
we hadden een x sex en toen ik naar de wc ging bleek ik te bloeden, ik bang en weer googelen pffff schrikken natuurlijk!
dus de dokter gebeld en verteld dat ik contactbloeding had gehad, eerst was er een vervanger aanwezig want de vrouwelijke arts was ziek, maar toch maar an die man verteld en hij zei ohw dat is een vaginale infectie! geen zorgen hier heb je er wat voor en dan moet het wel over gaan.
na 2 weken mezelf weer gek maken toch een nieuwe afspraak gemaakt, en toen was mijn eigen huisarts er weer, ik gaf aan wat de klachten waren, ze keek een keer goed naar mijn onderste en ik kon mijn broek weer aan doen, ze zei ohw dat komt door je knip dat is het! uhuh een knip van 3 jaar terug (bevalling) dat is raar dacht ik, maar ok jah ik ben geen dokter?? dus ze zal wel gelijk hebben!
na 3 weken was ik van plan om te stoppen met roken, ik koos een zaterdag uit, ik was er ook helemaal klaar voor!
het ging ook mega goed de hele dag geen trek gehad in een sigaret en ik was apetrots op mezelf!
tot een uur of 17:00 toen begon ik ineens weer door te draven en dat gevoel vergeet ik nooit meer, ik hoorde gewoon iemand zeggen nou moet je echt terug gaan naar die dokter want er is iets goed mis!
ik ben gelijk sigaretten gaan zoeken uit angst, en ik heb gelijk maandag een afspraak gemaakt bij de HA en ik heb door moeten drammen om een uitstrijkje.
na anderhalve week een brief in de bus of ik wel even zsm wou bellen ze hadden afwijkende cellen gezien, SLIK!
het bleek voorstadium baarmoederhalskanker, ik was zo enorm bang! dat vergeet je nooit meer!
en ik ben zo blij dat ik naar mezelf heb geluisterd!
maaaaaaaaaar nu heb ik helemaal geen vertrouwen meer in huisartsen, ik denk steeds ze hebben het fout! het klopt niet! en ik draai helemaal door.
nu wil ik juist zo graag stoppen met roken maar het gekke is, als ik stop draai ik door (heel erg zelfs) en als ik rook ook, maar dan niet zo extreem.
laatst was ik ook ziek (griep) echt ik voelde me zo belabberd, op een ochtend werd ik wakker had ik keelpijn, ik schraap mijn keel (weet niet of ik moest hoesten kan ik me niet herinneren) daar kwam ineens bloed uit mijn keel met slijm mee.
ik gelijk weer stadium panisch! (ik weet het erg irritant)
dit ging 2 dagen zo door, de 2de dag de huisarts gebeld ik vroeg of dat normaal was aan de assistente ze zegt ohw jahwel dat komt vaker voor met keelpijn dat kan gebeuren, ik vroeg of de dokter toch eventjes kon kijken, geen probleem!
ik daarheen ik dat vertellen hij kijkt mijn keel na, voelt de lymfeklieren, en die dag ervoor had ik bloed geprikt ivm bloedarmoede enz, dat bleek allemaal ok! wel iets laag maar niet zorgwekkend.
hij zag ik mijn keel niet zo heel veel beetje rood en hij vroeg of mijn amandelen al geknipt waren geweest, uhm nee.
de HA zegt dat ik een (chronische... geloof ik dat hij zei) luchtweginfectie had, hij zei dat kon geen kwaad en ik moest me er geen zorgen over maken, ik vroeg nog moet ik niet even een longfoto laten maken?
nee waarom?? ik zeg nou ik rook ook he? jah dan stop je daar maar even mee, je hebt dit niet opgehoest meid je schraapt je keel! je hoest niet en je ontstekingswaardes zijn normaal, maak je niet zo druk.
maar dat doe ik dus wel, de keelpijn is nu wel weg en die dag nadat doktersbezoek had ik ineens een bloedpropje in mijn neus dat kwam dus weer naar buiten met mijn neus ophalen zeg maar.
verder geen bloed meer in mijn slijm gehad maar wel steeds steken in mijn rechterborst wat volgens de huisarts kwam door mijn maag (ook maagpijn namelijk)
ik vertrouw huisartsen gewoon niet meer, ik hoest niet nee dat klopt, maar ik heb zoveel angst en ik draai gewoon zo erg door ik denk dat die steken in mijn rechterborst ook meer komen door stress ik heb er gisteren en vandaag een beetje op gelet en als ik huil, rook, schreeuw of te veel denk dan krijg ik daar pijn, en als ik juist net alsof doe dat ik hartstikke blij en vrolijk ben heb ik helemaal geen last.
hoofdpijn heb ik ook heel vaak, moe ben ik ook steeds, ik zorg ook voor 2 kleine kids helemaal alleen, bang om dood te gaan want dan hebben ze niemand die voor ze zorgt, en als ik ga douchen heb ik haaruitval en niet een beetje dat is best wel veel, ik heb een spierwit gezicht, trillen, steken in mijn armen, koude voeten en handen, steken in mijn rechterborst, steken van rechterborst wat naar de oksel uitstraalt(dit heb ik al heel wat jaren) ook weleens steken in mijn linkerborst, zijn dit nou klachten ivm stress?
ik weet het soms echt ff niet met die klachten. en sorry voor de o zo lange tekst ik probeerde het zo duidelijk mogelijk te maken zodat ik niks vergeet.
Liefs
ik heb voorstadium baarmoederhalskanker gehad pap 4, daar ben 2 jaar terug aan geopereerd.
voordat ik dat had werd ik al hartstikke panisch van bepaalde dingen, er werd ook heel vaak om mij heen verteld die is overleden aan kanker, die heeft een hartstilstand gehad enz,
ik kan daar niet zo goed tegen denk ik, de laatste jaren wil ik daar ook niks over horen of zien.
een paar jaar terug voor dat hele gebeuren had ik een opgezette lymfeklier die maar niet meer normaal wou worden, ik keek natuurlijk op google en jah hoor ik hartstikke bang en maar denken ik heb hodgkin, naar de dokter en hij kijken voelen en bloedafname, niks loos zegt die meneer niet zo bang maken soms wil die gewoon niet meer normaal worden dat komt wel vaker voor dat blijft dan zo.
elk bobbeltje, hobbeltje, plekje of wat dan ook, wat ik ook maar zag of voelde dan werd ik helemaal panisch.
ik durfde soms niet eens meer mijn huisarts te bellen, omdat ik mezelf een gigantische zeur vond.
ik ben toen na een tijdje overgestapt naar een andere huisarts een vrouwelijke dokter, dat leek me beter omdat ik soms naar die andere niet durfde voor mijn borsten of vaginale klachten.
ik heb toen aangegeven dat ik depressief was, en angsten had, ze hielp me niet echt ze schreef me alleen oxazepam voor, en dat moest het maar doen, nou nee dus!
ik had even daarna een vriendje toen draaide ik even niet door, ik had iemand om mee te praten dat hielp.
we hadden een x sex en toen ik naar de wc ging bleek ik te bloeden, ik bang en weer googelen pffff schrikken natuurlijk!
dus de dokter gebeld en verteld dat ik contactbloeding had gehad, eerst was er een vervanger aanwezig want de vrouwelijke arts was ziek, maar toch maar an die man verteld en hij zei ohw dat is een vaginale infectie! geen zorgen hier heb je er wat voor en dan moet het wel over gaan.
na 2 weken mezelf weer gek maken toch een nieuwe afspraak gemaakt, en toen was mijn eigen huisarts er weer, ik gaf aan wat de klachten waren, ze keek een keer goed naar mijn onderste en ik kon mijn broek weer aan doen, ze zei ohw dat komt door je knip dat is het! uhuh een knip van 3 jaar terug (bevalling) dat is raar dacht ik, maar ok jah ik ben geen dokter?? dus ze zal wel gelijk hebben!
na 3 weken was ik van plan om te stoppen met roken, ik koos een zaterdag uit, ik was er ook helemaal klaar voor!
het ging ook mega goed de hele dag geen trek gehad in een sigaret en ik was apetrots op mezelf!
tot een uur of 17:00 toen begon ik ineens weer door te draven en dat gevoel vergeet ik nooit meer, ik hoorde gewoon iemand zeggen nou moet je echt terug gaan naar die dokter want er is iets goed mis!
ik ben gelijk sigaretten gaan zoeken uit angst, en ik heb gelijk maandag een afspraak gemaakt bij de HA en ik heb door moeten drammen om een uitstrijkje.
na anderhalve week een brief in de bus of ik wel even zsm wou bellen ze hadden afwijkende cellen gezien, SLIK!
het bleek voorstadium baarmoederhalskanker, ik was zo enorm bang! dat vergeet je nooit meer!
en ik ben zo blij dat ik naar mezelf heb geluisterd!
maaaaaaaaaar nu heb ik helemaal geen vertrouwen meer in huisartsen, ik denk steeds ze hebben het fout! het klopt niet! en ik draai helemaal door.
nu wil ik juist zo graag stoppen met roken maar het gekke is, als ik stop draai ik door (heel erg zelfs) en als ik rook ook, maar dan niet zo extreem.
laatst was ik ook ziek (griep) echt ik voelde me zo belabberd, op een ochtend werd ik wakker had ik keelpijn, ik schraap mijn keel (weet niet of ik moest hoesten kan ik me niet herinneren) daar kwam ineens bloed uit mijn keel met slijm mee.
ik gelijk weer stadium panisch! (ik weet het erg irritant)
dit ging 2 dagen zo door, de 2de dag de huisarts gebeld ik vroeg of dat normaal was aan de assistente ze zegt ohw jahwel dat komt vaker voor met keelpijn dat kan gebeuren, ik vroeg of de dokter toch eventjes kon kijken, geen probleem!
ik daarheen ik dat vertellen hij kijkt mijn keel na, voelt de lymfeklieren, en die dag ervoor had ik bloed geprikt ivm bloedarmoede enz, dat bleek allemaal ok! wel iets laag maar niet zorgwekkend.
hij zag ik mijn keel niet zo heel veel beetje rood en hij vroeg of mijn amandelen al geknipt waren geweest, uhm nee.
de HA zegt dat ik een (chronische... geloof ik dat hij zei) luchtweginfectie had, hij zei dat kon geen kwaad en ik moest me er geen zorgen over maken, ik vroeg nog moet ik niet even een longfoto laten maken?
nee waarom?? ik zeg nou ik rook ook he? jah dan stop je daar maar even mee, je hebt dit niet opgehoest meid je schraapt je keel! je hoest niet en je ontstekingswaardes zijn normaal, maak je niet zo druk.
maar dat doe ik dus wel, de keelpijn is nu wel weg en die dag nadat doktersbezoek had ik ineens een bloedpropje in mijn neus dat kwam dus weer naar buiten met mijn neus ophalen zeg maar.
verder geen bloed meer in mijn slijm gehad maar wel steeds steken in mijn rechterborst wat volgens de huisarts kwam door mijn maag (ook maagpijn namelijk)
ik vertrouw huisartsen gewoon niet meer, ik hoest niet nee dat klopt, maar ik heb zoveel angst en ik draai gewoon zo erg door ik denk dat die steken in mijn rechterborst ook meer komen door stress ik heb er gisteren en vandaag een beetje op gelet en als ik huil, rook, schreeuw of te veel denk dan krijg ik daar pijn, en als ik juist net alsof doe dat ik hartstikke blij en vrolijk ben heb ik helemaal geen last.
hoofdpijn heb ik ook heel vaak, moe ben ik ook steeds, ik zorg ook voor 2 kleine kids helemaal alleen, bang om dood te gaan want dan hebben ze niemand die voor ze zorgt, en als ik ga douchen heb ik haaruitval en niet een beetje dat is best wel veel, ik heb een spierwit gezicht, trillen, steken in mijn armen, koude voeten en handen, steken in mijn rechterborst, steken van rechterborst wat naar de oksel uitstraalt(dit heb ik al heel wat jaren) ook weleens steken in mijn linkerborst, zijn dit nou klachten ivm stress?
ik weet het soms echt ff niet met die klachten. en sorry voor de o zo lange tekst ik probeerde het zo duidelijk mogelijk te maken zodat ik niks vergeet.
Liefs
zondag 2 februari 2014 om 01:44
ohw ja vergeetachtigheid heb ik ook last van (korte termijn geheugen is zo weer weg) dan ben ik aan het koken en dan loop ik bijvoorbeeld even naar de kamer om iets te pakken en dan loop ik weer terug naar de keuken en dan ben ik alweer vergeten wat ik nou ook nog maar aan het maken was.
zijn vast wel meer klachten maar dat ben ik misschien ook wel vergeten (geen grapje, maar je mag erom lachen)
zijn vast wel meer klachten maar dat ben ik misschien ook wel vergeten (geen grapje, maar je mag erom lachen)
zondag 2 februari 2014 om 01:50
Ik denk dat je er goed aan doet om je openingspost uit te printen en mee te nemen naar je huisarts. Want ja, je hebt stress en niet zo'n beetje ook. Dat je je zorgen maakt om dingen die je in je lijf voelt is al veel stress. Maar hoe die zorgen vervolgens met jou op de loop gaan is al vermoeiend om te lezen, laat staan om mee te leven.
Jij plaatst jezelf continu onder hoogspanning, en het is beter voor je om dat af te leren. Niet alleen beter, maar het leven wordt er ook zoveel plezieriger van.
Jij plaatst jezelf continu onder hoogspanning, en het is beter voor je om dat af te leren. Niet alleen beter, maar het leven wordt er ook zoveel plezieriger van.
zondag 2 februari 2014 om 02:00
quote:Chartreuse schreef op 02 februari 2014 @ 01:50:
Ik denk dat je er goed aan doet om je openingspost uit te printen en mee te nemen naar je huisarts. Want ja, je hebt stress en niet zo'n beetje ook. Dat je je zorgen maakt om dingen die je in je lijf voelt is al veel stress. Maar hoe die zorgen vervolgens met jou op de loop gaan is al vermoeiend om te lezen, laat staan om mee te leven.
Jij plaatst jezelf continu onder hoogspanning, en het is beter voor je om dat af te leren. Niet alleen beter, maar het leven wordt er ook zoveel plezieriger van.
dank je voor je reactie...
ik heb dit al heel vaak aan de huisartsen verteld maar die lachen het weg, mijn familie kan ik er ook niet mee lastig vallen want die willen er niks over horen.
ik weet eigenlijk helemaal niet hoe het is om zonder zorgen te leven, zo lang is dit allemaal al aan de gang.
ik print het uit en neem het mee! dank je wel voor je advies!
Ik denk dat je er goed aan doet om je openingspost uit te printen en mee te nemen naar je huisarts. Want ja, je hebt stress en niet zo'n beetje ook. Dat je je zorgen maakt om dingen die je in je lijf voelt is al veel stress. Maar hoe die zorgen vervolgens met jou op de loop gaan is al vermoeiend om te lezen, laat staan om mee te leven.
Jij plaatst jezelf continu onder hoogspanning, en het is beter voor je om dat af te leren. Niet alleen beter, maar het leven wordt er ook zoveel plezieriger van.
dank je voor je reactie...
ik heb dit al heel vaak aan de huisartsen verteld maar die lachen het weg, mijn familie kan ik er ook niet mee lastig vallen want die willen er niks over horen.
ik weet eigenlijk helemaal niet hoe het is om zonder zorgen te leven, zo lang is dit allemaal al aan de gang.
ik print het uit en neem het mee! dank je wel voor je advies!
zondag 2 februari 2014 om 07:57
quote:bezorgdemoeder12 schreef op 02 februari 2014 @ 02:00:
[...]
dank je voor je reactie...
ik heb dit al heel vaak aan de huisartsen verteld maar die lachen het weg, mijn familie kan ik er ook niet mee lastig vallen want die willen er niks over horen.
:DEn als je nu eens heel direct tegen de huisarts zegt dat je een doorverwijzing wil naar iemand die je kan helpen om van die stress en angst voor ziekten af te komen. Ik denk niet dat ze dat weigeren. Eventueel is dit ook het moment om met de huisarts het gesprek aan te gaan over hoe jij je voelt dat je steeds langskomt met klachten die je onzeker maken. Misschien kan de huisarts je dan geruststellen dat ze je wel serieus nemen.
[...]
dank je voor je reactie...
ik heb dit al heel vaak aan de huisartsen verteld maar die lachen het weg, mijn familie kan ik er ook niet mee lastig vallen want die willen er niks over horen.
:DEn als je nu eens heel direct tegen de huisarts zegt dat je een doorverwijzing wil naar iemand die je kan helpen om van die stress en angst voor ziekten af te komen. Ik denk niet dat ze dat weigeren. Eventueel is dit ook het moment om met de huisarts het gesprek aan te gaan over hoe jij je voelt dat je steeds langskomt met klachten die je onzeker maken. Misschien kan de huisarts je dan geruststellen dat ze je wel serieus nemen.
Geen....
zondag 2 februari 2014 om 08:46
Je hebt inderdaad een doorverwijzing nodig naar iemand waar je rustig mee kunt praten. Jouw verhaal is erg onrustig en onstuimig om te lezen. Er is zoveel onrust in je hoofd. En al die stress en angsten zijn echt een aanslag op je lichaam. Je moet er echt voor proberen te gaan zorgen, met hulp, om te lezen me minder stress. Je geeft zelf al aan dat je je een leven zonder zonder niet kunt herinneren, zolang speelt het al. Het moet wel leefbaar zijn, boor jou en je kinderen. Heel een sterkte en succes!
zondag 2 februari 2014 om 09:51
Als het nou niet lukt met de huisarts, bel dan eens naar maatschappelijk werk bij jou in de buurt.
Daar kun je in ieder geval je verhaal kwijt en kunnen ze je waarschijnlijk ook met andere dingen helpen zodat je weer wat beter in je vel komt te zitten.
Veel sterkte.
Daar kun je in ieder geval je verhaal kwijt en kunnen ze je waarschijnlijk ook met andere dingen helpen zodat je weer wat beter in je vel komt te zitten.
Veel sterkte.
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
zondag 2 februari 2014 om 11:53
zondag 2 februari 2014 om 15:51
Roken is zo verslavend dat stoppen ook heel erg moeilijk is. Ik vind het knap van je dat je het probeert en ik hoop van harte dat je het je gaat lukken. Aan je nick te zien ben je moeder en ik hoop dat jouw kinderen nog heel lang van jou mogen genieten. Hopelijk kun je snel terecht bij je huisarts.
Freedom is just another word for nothing left to lose - Janis Joplin
