Psyche
alle pijlers
The Blues
woensdag 5 februari 2014 om 15:38
Hallo!
Al een paar maanden voel ik me down en niet mezelf. Sinds oktober ben ik van Utrecht naar Friesland verhuist om te gaan samenwonen met mijn vriend. Hiervoor hadden we beide een eigen koophuis, had ik een leuke full-time baan met leuke collega's en waren mijn vriend en ik 3 jaar aan het latten. Omdat we toch graag een stap verder wilden in onze relatie, hebben we besloten dat ik bij hem in zou trekken. (was financieel en qua werk de beste keuze. Daarbij ben ik eerder van twente naar Utrecht verhuist, dus ik was ervan overtuigd dat ik flexibel en sterk genoeg was om weer van omgeving/werk te switchen)
Zelf denk ik down te zijn door mijn nieuwe baan. Ik haal er gewoon geen voldoening uit en voel me er diep ongelukkig. Aangezien ik in mijn handen mag knijpen dat ik uberhaupt nog een baan heb kunnen vinden in deze tijd, voel ik me schuldig dat ik niet gewoon die happy knop om kan zetten. Misschien vind ik het toch moeilijk om hier mijn draai te vinden, wat ik niet had verwacht van mezelf.
Ik vreet me inmiddels tonnetje rond (10 kg aangekomen sinds oktober) en ga letterlijk met kramp in mijn schouders richting mijn werk.
Ik heb gewoon het gevoel dat ik rondjes draai en er niet uit kom.
Misschien dat jullie tips hebben om het negatieve te doorbreken? Of misschien heb ik toch een dikke trap onder mn re*t nodig?
Ik ben al op zoek naar ander werk, maar wil ondertussen niet als een chagrijnige zombie rond blijven lopen.
Wat ik inmiddels heb gedaan om mezelf op te peppen?
- solliciteren
- veel lekker eten (wat natuuuuurlijk niet werkt)
- aanmelden sportschool
- daadwerkelijk sporten
- leuke plannen maken met vrienden..
Sorry voor het lange verhaal en alvast bedankt voor degenen die halverwege het verhaal het nog niet hebben opgegeven
Al een paar maanden voel ik me down en niet mezelf. Sinds oktober ben ik van Utrecht naar Friesland verhuist om te gaan samenwonen met mijn vriend. Hiervoor hadden we beide een eigen koophuis, had ik een leuke full-time baan met leuke collega's en waren mijn vriend en ik 3 jaar aan het latten. Omdat we toch graag een stap verder wilden in onze relatie, hebben we besloten dat ik bij hem in zou trekken. (was financieel en qua werk de beste keuze. Daarbij ben ik eerder van twente naar Utrecht verhuist, dus ik was ervan overtuigd dat ik flexibel en sterk genoeg was om weer van omgeving/werk te switchen)
Zelf denk ik down te zijn door mijn nieuwe baan. Ik haal er gewoon geen voldoening uit en voel me er diep ongelukkig. Aangezien ik in mijn handen mag knijpen dat ik uberhaupt nog een baan heb kunnen vinden in deze tijd, voel ik me schuldig dat ik niet gewoon die happy knop om kan zetten. Misschien vind ik het toch moeilijk om hier mijn draai te vinden, wat ik niet had verwacht van mezelf.
Ik vreet me inmiddels tonnetje rond (10 kg aangekomen sinds oktober) en ga letterlijk met kramp in mijn schouders richting mijn werk.
Ik heb gewoon het gevoel dat ik rondjes draai en er niet uit kom.
Misschien dat jullie tips hebben om het negatieve te doorbreken? Of misschien heb ik toch een dikke trap onder mn re*t nodig?
Ik ben al op zoek naar ander werk, maar wil ondertussen niet als een chagrijnige zombie rond blijven lopen.
Wat ik inmiddels heb gedaan om mezelf op te peppen?
- solliciteren
- veel lekker eten (wat natuuuuurlijk niet werkt)
- aanmelden sportschool
- daadwerkelijk sporten
- leuke plannen maken met vrienden..
Sorry voor het lange verhaal en alvast bedankt voor degenen die halverwege het verhaal het nog niet hebben opgegeven
woensdag 5 februari 2014 om 16:13
Mijn vriend reageert verschillend, soms kan hij zich in leven en voelt hij zich schuldig omdat hij dan het gevoel heeft dat ik alles heb moeten op geven en hij niet. (wat natuurlijk mijn/ons keus is geweest). En op andere momenten heeft hij er geen geduld voor. Hij is naast zijn full-time baan druk met het opzetten van een eigen bedrijf waarin veel tijd gaat zitten. Soms letterlijk 16u pd.
Dus veel tijd voor elkaar is er op dit moment niet. We hopen dat het over een aantal maand allemaal beter loopt en tot die tijd moet ik mezelf bezig/happy houden. (wat me normaal eigenlijk altijd wel lukte, maar krijg er nu geen grip op )
Dus veel tijd voor elkaar is er op dit moment niet. We hopen dat het over een aantal maand allemaal beter loopt en tot die tijd moet ik mezelf bezig/happy houden. (wat me normaal eigenlijk altijd wel lukte, maar krijg er nu geen grip op )
woensdag 5 februari 2014 om 16:22
Ik vind het niet zo gek dat je het moeilijk hebt eigenlijk. Verhuizen van een drukke stad (of drukke provincie) naar een afgelegen gebied wat je nog niet kent, een nieuwe baan die niet zo best bevalt, wennen aan het samenwonen met iemand die het momenteel ook heel druk heeft... Mensen raken van minder van slag. Dus je schuldig voelen is niet nodig.
Je bent al stappen aan het zetten naar een nieuwe baan en klinkt als iemand die wel dingen wil ondernemen om de situatie beter te maken, dus waarschijnlijk zal het op den duur wel goed komen. Tot die tijd is het een kwestie van het zo leuk maken als je kan, door goed voor jezelf te zorgen (sporten, goed eten) en afleiding te zoeken (bijvoorbeeld door een hobby). Het zal geen instant verbetering opleveren maar op de lange duur waarschijnlijk wel.
Overigens, ik vind dat als iemand naar de andere kant van het land verhuist om bij jou te zijn je dan ook best wat tijd in die persoon mag investeren. Natuurlijk ben jij uiteindelijk verantwoordelijk voor je eigen geluk en komt het rot uit dat je vriend het juist nu zo druk heeft maar ik vind dat hij best wat rekening mag houden met het feit dat jij nog moet wennen.
Je bent al stappen aan het zetten naar een nieuwe baan en klinkt als iemand die wel dingen wil ondernemen om de situatie beter te maken, dus waarschijnlijk zal het op den duur wel goed komen. Tot die tijd is het een kwestie van het zo leuk maken als je kan, door goed voor jezelf te zorgen (sporten, goed eten) en afleiding te zoeken (bijvoorbeeld door een hobby). Het zal geen instant verbetering opleveren maar op de lange duur waarschijnlijk wel.
Overigens, ik vind dat als iemand naar de andere kant van het land verhuist om bij jou te zijn je dan ook best wat tijd in die persoon mag investeren. Natuurlijk ben jij uiteindelijk verantwoordelijk voor je eigen geluk en komt het rot uit dat je vriend het juist nu zo druk heeft maar ik vind dat hij best wat rekening mag houden met het feit dat jij nog moet wennen.
De maatschappij maakt jou echt niet gek, dat doe je zelf veel beter (bootje_op_de_golven)
woensdag 5 februari 2014 om 16:34
Bedankt voor jullie reactie's trouwens .. Dit laat me wel nadenken!
Op zich vind ik het ook niet raar hoor. En kan mijn down gevoelens op zich wel linken aan al die veranderingen. Alleen ben ik misschien te ongeduldig? Ben idd niet van het stil zitten en mokken en daarom baal ik miss juist van het gevoel dat ik nu heb.
Heb wel wat stappen ondernomen, maar doordat ik me zo rot voel, kan ik gewoon niet met mn tengels van het eten afblijven en laat de weegbrug direct weten wat hij daarvan vindt. Dan komt opnieuw weer een rotgevoel ect.
Dus ik zou idd echt strenger moeten zijn (of te wel beter voor mezelf zorgen) dor goed voor mezelf te zorgen en afleiding te zoeken.
Wat betreft heb je helemaal gelijk over mijn vent. Ik vind stiekem ook dat hij wel wat meer rekening mag houden. Ook daar hebben we wat discussies over gehad wat doorgaat in irritatie. En dat laatste kan ik er dan moeilijk bij hebben en kies ik blijkbaar liever eieren voor mn geld (ofzoiets )
Moet er nog aan werken.
Op zich vind ik het ook niet raar hoor. En kan mijn down gevoelens op zich wel linken aan al die veranderingen. Alleen ben ik misschien te ongeduldig? Ben idd niet van het stil zitten en mokken en daarom baal ik miss juist van het gevoel dat ik nu heb.
Heb wel wat stappen ondernomen, maar doordat ik me zo rot voel, kan ik gewoon niet met mn tengels van het eten afblijven en laat de weegbrug direct weten wat hij daarvan vindt. Dan komt opnieuw weer een rotgevoel ect.
Dus ik zou idd echt strenger moeten zijn (of te wel beter voor mezelf zorgen) dor goed voor mezelf te zorgen en afleiding te zoeken.
Wat betreft heb je helemaal gelijk over mijn vent. Ik vind stiekem ook dat hij wel wat meer rekening mag houden. Ook daar hebben we wat discussies over gehad wat doorgaat in irritatie. En dat laatste kan ik er dan moeilijk bij hebben en kies ik blijkbaar liever eieren voor mn geld (ofzoiets )
Moet er nog aan werken.
