Psyche
alle pijlers
dipje door verveling?
maandag 10 februari 2014 om 20:57
Toch even mijn verhaal kwijt. Een tijd geleden heb ik een angststoornis gehad, dat uitte zich in niet meer buiten komen of heel snel en kort naar buiten.
Daarvoor heb ik therapie gehad en psychologische hulp. En ik moet zeggen dat dat mij heeft geholpen, en ik niet echt bang ben. Inmiddels doe ik alles weer en kom ik elke dag buiten.
En het gaat nu een hele tijd goed met mij. Ik voel me wel gelukkig. Maar heel soms heb ik nog wel eens een dip te maken, en dat uit zich in angst, veel piekeren en stress.
Zoals nu ook, waar het vandaan komt weet ik niet. En ik weet ook wel dat ik hier weer uit kom. Ik heb een lange tijd zonder werk gezeten. En ben dolblij dat ik nu bijna een jaar weer werk heb. Het betreft wel een schoonmaak baantje en is pas aan de eind van de middag. Daarbij heb ik sinds januari een 2e schoonmaakbaantje er bij gekregen en dit is maar 3 avonden in de week, dat andere baantje 5 dagen.
En daar ben ik ontzettend blij mee. Overdag heb ik niks te doen. En eerst vond ik dat niet erg, maar nu merk ik wel dat ik me meer begin te vervelen.
Ik heb vorige week een dipje gehad, het weekend ook, maar voel me vandaag wel iets beter. Dat dipje uitte zich in een waardeloos gevoel, en het waarom vragen, zoals waarom lukt het mij niet om meer werk te vinden? en dan ga ik heel veel piekeren zoals ze vinden me niet aardig, waarom heb ik dit weer en daarbij komt mijn angst voor flauwvallen ook weer een beetje terug, maar niet dat ik dat extreem bang voor ben.
Afgelopen weken heb ik het best druk gehad, en toen voelde ik me goed. Maar nu zit ik weer wat meer thuis. En dan denk ik voorname, ik wil graag werken. Doe mijn uiterste best om werk te vinden. maar dat gaat moeizaam.
Hoe meer ik daar over pieker, hoe meer ik merk dat ik me ongelukkiger voel. EN ik weet dat ook ik hier weer uit kom.
Ik ben ook wel iemand die af en toe echt tot rust moet komen, als het druk is geweest.
Maar sinds vandaag heb ik gereageerd op een baantje als postbezorger voor 2 dag delen in de week, zodat ik toch wat te doen heb. Ze bellen mij daar nog over terug.
Maar toch probeer ik elke keer uit die dip te komen en meestal lukt het mij ook wel. Maar ik vraag me steeds af waarom moet mij dit overkomen? Waarom lukt het mij nooit? IK heb wel vaker dit soort dipjes gehad, en als ik dit heb gehad, gaat het meestal voor een langere tijd goed, dus ik weet ook dat ik hier weer uit kom.
Alhoewel ik me nu wel een stuk beter voel dan afgelopen week.'
Maar als ik me dan zo voel, ben ik iets minder tevreden over mezelf. En dan doe ik weer eens de zoveelste poging om af te vallen en gezond eten. Op sommige momenten kan ik echte strenge eisen aan mijzelf stellen
Maar ik ben eigenlijks meer op zoek naar ervaringen van mensen die dit herkennen en hoe jullie dit oplossen. Eventuele tips?
Daarvoor heb ik therapie gehad en psychologische hulp. En ik moet zeggen dat dat mij heeft geholpen, en ik niet echt bang ben. Inmiddels doe ik alles weer en kom ik elke dag buiten.
En het gaat nu een hele tijd goed met mij. Ik voel me wel gelukkig. Maar heel soms heb ik nog wel eens een dip te maken, en dat uit zich in angst, veel piekeren en stress.
Zoals nu ook, waar het vandaan komt weet ik niet. En ik weet ook wel dat ik hier weer uit kom. Ik heb een lange tijd zonder werk gezeten. En ben dolblij dat ik nu bijna een jaar weer werk heb. Het betreft wel een schoonmaak baantje en is pas aan de eind van de middag. Daarbij heb ik sinds januari een 2e schoonmaakbaantje er bij gekregen en dit is maar 3 avonden in de week, dat andere baantje 5 dagen.
En daar ben ik ontzettend blij mee. Overdag heb ik niks te doen. En eerst vond ik dat niet erg, maar nu merk ik wel dat ik me meer begin te vervelen.
Ik heb vorige week een dipje gehad, het weekend ook, maar voel me vandaag wel iets beter. Dat dipje uitte zich in een waardeloos gevoel, en het waarom vragen, zoals waarom lukt het mij niet om meer werk te vinden? en dan ga ik heel veel piekeren zoals ze vinden me niet aardig, waarom heb ik dit weer en daarbij komt mijn angst voor flauwvallen ook weer een beetje terug, maar niet dat ik dat extreem bang voor ben.
Afgelopen weken heb ik het best druk gehad, en toen voelde ik me goed. Maar nu zit ik weer wat meer thuis. En dan denk ik voorname, ik wil graag werken. Doe mijn uiterste best om werk te vinden. maar dat gaat moeizaam.
Hoe meer ik daar over pieker, hoe meer ik merk dat ik me ongelukkiger voel. EN ik weet dat ook ik hier weer uit kom.
Ik ben ook wel iemand die af en toe echt tot rust moet komen, als het druk is geweest.
Maar sinds vandaag heb ik gereageerd op een baantje als postbezorger voor 2 dag delen in de week, zodat ik toch wat te doen heb. Ze bellen mij daar nog over terug.
Maar toch probeer ik elke keer uit die dip te komen en meestal lukt het mij ook wel. Maar ik vraag me steeds af waarom moet mij dit overkomen? Waarom lukt het mij nooit? IK heb wel vaker dit soort dipjes gehad, en als ik dit heb gehad, gaat het meestal voor een langere tijd goed, dus ik weet ook dat ik hier weer uit kom.
Alhoewel ik me nu wel een stuk beter voel dan afgelopen week.'
Maar als ik me dan zo voel, ben ik iets minder tevreden over mezelf. En dan doe ik weer eens de zoveelste poging om af te vallen en gezond eten. Op sommige momenten kan ik echte strenge eisen aan mijzelf stellen
Maar ik ben eigenlijks meer op zoek naar ervaringen van mensen die dit herkennen en hoe jullie dit oplossen. Eventuele tips?
maandag 10 februari 2014 om 21:58
maandag 10 februari 2014 om 22:29
quote:vwpolo schreef op 10 februari 2014 @ 20:57:
Ik heb vorige week een dipje gehad, het weekend ook, maar voel me vandaag wel iets beter. Dat dipje uitte zich in een waardeloos gevoel, en het waarom vragen.
Maar toch probeer ik elke keer uit die dip te komen en meestal lukt het mij ook wel. Maar ik vraag me steeds af waarom moet mij dit overkomen? Waarom lukt het mij nooit?
Ik herken dit gevoel. Niet zozeer de angst, maar met name het nutteloos voelen. Bij mij speelt dit ook op als ik weinig te doen heb. Doordat ik me nutteloos voel heb ik steeds minder zin in dingen waardoor ik minder doe. Een negatieve spiraal dus.
Aan de andere kant doe ik veel, daar ligt het dus niet aan, een fulltime studie, stages, een baan, een extra studieprogramma, een vereniging etc. Eigenlijk doe ik altijd een hoop maar er blijven rustige momenten.
Ik merk dat ik zelfs bij dingen waar ik van geniet doelen kan stellen, zoals min 1 hoofstuk van mijn boek lezen. Lukt dit niet dan voel ik me weer nutteloos. Maar het gaat om iets wat ik leuk vind, moet daar dan een doel bij? Kortom gevoel vs verstand.
Ik ben momenteel bezig met het zoeken naar een balans. Hoe weet ik nog niet. Doelen loslaten en nuttig zijn kwalificeren lijkt een stap. Hiervoor probeer ik achter de achterliggende gevoelens en aannames te komen. Dit wil nog niet helemaal lukken maar ik houd je op de hoogte.
(Tips zijn altijd welkom)
Ik heb vorige week een dipje gehad, het weekend ook, maar voel me vandaag wel iets beter. Dat dipje uitte zich in een waardeloos gevoel, en het waarom vragen.
Maar toch probeer ik elke keer uit die dip te komen en meestal lukt het mij ook wel. Maar ik vraag me steeds af waarom moet mij dit overkomen? Waarom lukt het mij nooit?
Ik herken dit gevoel. Niet zozeer de angst, maar met name het nutteloos voelen. Bij mij speelt dit ook op als ik weinig te doen heb. Doordat ik me nutteloos voel heb ik steeds minder zin in dingen waardoor ik minder doe. Een negatieve spiraal dus.
Aan de andere kant doe ik veel, daar ligt het dus niet aan, een fulltime studie, stages, een baan, een extra studieprogramma, een vereniging etc. Eigenlijk doe ik altijd een hoop maar er blijven rustige momenten.
Ik merk dat ik zelfs bij dingen waar ik van geniet doelen kan stellen, zoals min 1 hoofstuk van mijn boek lezen. Lukt dit niet dan voel ik me weer nutteloos. Maar het gaat om iets wat ik leuk vind, moet daar dan een doel bij? Kortom gevoel vs verstand.
Ik ben momenteel bezig met het zoeken naar een balans. Hoe weet ik nog niet. Doelen loslaten en nuttig zijn kwalificeren lijkt een stap. Hiervoor probeer ik achter de achterliggende gevoelens en aannames te komen. Dit wil nog niet helemaal lukken maar ik houd je op de hoogte.
(Tips zijn altijd welkom)
Als je bang bent dat alles in de soep loopt, neem dan een pannetje mee.
