Overig
alle pijlers
Is dit vreemd gedrag?
woensdag 26 februari 2014 om 18:09
Hoi allemaal,
Ik kom net thuis en ik weet even niet zo goed waar ik de ervaring van net moet plaatsen in mijn hoofd. Ik hoop dat jullie mij een beetje inzicht kunnen geven. Alvast excuses als ik het in het verkeerde forum heb geplaatst, ook hiervoor wist ik niet het goede onderwerp haha.
Oke. Ik woon voor mijn studie een half jaar in Parijs en ik was na mijn les door naar het park gegaan. De zon scheen, het was niet echt koud, en ik moest even wat dingen van mij af schrijven. Perfecte plaats, perfecte tijd. Na een uur kwam er een oud opaatje bij me staan en vroeg of het een iPad was (ik schreef op m'n tablet), waarop ik antwoordde van niet. Hij bleef maar staan en dingen vragen en doorpraten, maar ik zag er geen kwaad in. Het is immers een opaatje van 70-80 jaar, dus wat kan het kwaad? Hij had een fotocamera bij zich en hij wilde heel graag een foto van mij maken omdat hij zelf zo graag portretten schildert. Normaal gesproken zeg ik nee, maar again, ik zag er niet echt veel kwaad in omdat mijn oma's broer zelf ook zo is en heel goed kan schilderen. Hij ging naast mij zitten en bleef maar praten, soms een MISPLAATSTE schuine grap. Hij zei dat hij maar voor een paar minuten kon blijven zitten want hij moest naar zijn zoon. Maar daarna vroeg hij of ik aan de andere kant van het meer wat kon gaan drinken met hem, om verder te praten. Daar had ik absoluut geen zin in, dus ik had gezegd dat ik naar huis moest omdat mijn hospita voor het eten zou zorgen. Hij liep nog even mee -vervelend- en toen stopte die gelukkig.
Op weg naar de tram komt er een andere jongen de hele tijd naast me lopen, dus op een gegeven moment deed ik mijn oortje uit en vroeg ik "pardon?" in de zin van, wat is je probleem? En toen bleef die maar door praten en ik vertelde hem dat ik hem niet begreep. Op een gegeven moment vroeg die om mijn nummer en toen zei ik nee en dat ik een vriend heb en toen ben ik weggelopen. Ik bleef niet lang bij hem staan hoor, ik zei alleen dat ik hem niet begreep en dat ik een vriend had.
Nu waar mijn verwarring vandaan komt: Toen ik op de bank zat te schrijven had ik die jongen al langs zien lopen en was er een oude man die hem iets van een creditcard gaf, waarna ze nog wat zeiden (op een vriendelijke manier) en hij weg liep. Maar ik zit nu te denken dat dat misschien wel diezelfde oude man geweest had kunnen zijn? En die jongen die daarna maar naast mij bleef lopen keek ook de hele tijd over mijn schouder naar iets/iemand achter mij. Daarentegen heb ik geen waardevolle dingen in mijn zakken en alles zat dichtgeritst in mijn tas (die ik overigens nooit uit het oog verlies).
Ik kan deze situatie even niet in mijn hoofd plaatsen. Misschien dat jullie frisse kijk mij wat rust kan geven, want het was ook het park waar ik bijna elke dag heen ga om hard te lopen maar daar nu geen zin meer in heb. Ik snap dat het voor sommige overdreven over komt, en daarom juist wil ik wat meningen horen, want het is nu heel vaag voor mij.
Heel erg bedankt
Ik kom net thuis en ik weet even niet zo goed waar ik de ervaring van net moet plaatsen in mijn hoofd. Ik hoop dat jullie mij een beetje inzicht kunnen geven. Alvast excuses als ik het in het verkeerde forum heb geplaatst, ook hiervoor wist ik niet het goede onderwerp haha.
Oke. Ik woon voor mijn studie een half jaar in Parijs en ik was na mijn les door naar het park gegaan. De zon scheen, het was niet echt koud, en ik moest even wat dingen van mij af schrijven. Perfecte plaats, perfecte tijd. Na een uur kwam er een oud opaatje bij me staan en vroeg of het een iPad was (ik schreef op m'n tablet), waarop ik antwoordde van niet. Hij bleef maar staan en dingen vragen en doorpraten, maar ik zag er geen kwaad in. Het is immers een opaatje van 70-80 jaar, dus wat kan het kwaad? Hij had een fotocamera bij zich en hij wilde heel graag een foto van mij maken omdat hij zelf zo graag portretten schildert. Normaal gesproken zeg ik nee, maar again, ik zag er niet echt veel kwaad in omdat mijn oma's broer zelf ook zo is en heel goed kan schilderen. Hij ging naast mij zitten en bleef maar praten, soms een MISPLAATSTE schuine grap. Hij zei dat hij maar voor een paar minuten kon blijven zitten want hij moest naar zijn zoon. Maar daarna vroeg hij of ik aan de andere kant van het meer wat kon gaan drinken met hem, om verder te praten. Daar had ik absoluut geen zin in, dus ik had gezegd dat ik naar huis moest omdat mijn hospita voor het eten zou zorgen. Hij liep nog even mee -vervelend- en toen stopte die gelukkig.
Op weg naar de tram komt er een andere jongen de hele tijd naast me lopen, dus op een gegeven moment deed ik mijn oortje uit en vroeg ik "pardon?" in de zin van, wat is je probleem? En toen bleef die maar door praten en ik vertelde hem dat ik hem niet begreep. Op een gegeven moment vroeg die om mijn nummer en toen zei ik nee en dat ik een vriend heb en toen ben ik weggelopen. Ik bleef niet lang bij hem staan hoor, ik zei alleen dat ik hem niet begreep en dat ik een vriend had.
Nu waar mijn verwarring vandaan komt: Toen ik op de bank zat te schrijven had ik die jongen al langs zien lopen en was er een oude man die hem iets van een creditcard gaf, waarna ze nog wat zeiden (op een vriendelijke manier) en hij weg liep. Maar ik zit nu te denken dat dat misschien wel diezelfde oude man geweest had kunnen zijn? En die jongen die daarna maar naast mij bleef lopen keek ook de hele tijd over mijn schouder naar iets/iemand achter mij. Daarentegen heb ik geen waardevolle dingen in mijn zakken en alles zat dichtgeritst in mijn tas (die ik overigens nooit uit het oog verlies).
Ik kan deze situatie even niet in mijn hoofd plaatsen. Misschien dat jullie frisse kijk mij wat rust kan geven, want het was ook het park waar ik bijna elke dag heen ga om hard te lopen maar daar nu geen zin meer in heb. Ik snap dat het voor sommige overdreven over komt, en daarom juist wil ik wat meningen horen, want het is nu heel vaag voor mij.
Heel erg bedankt
woensdag 26 februari 2014 om 18:23
quote:yoshe schreef op 26 februari 2014 @ 18:12:
Misschien wilden ze je rollen, heb je echt alles nog?
Ja voor zover ik weet wel. Ik had mijn mobiel de hele tijd in mijn hand en mijn tas gesloten tegen mij aan, ook toen die man met mij aan het praten was op het bankje. Ik weet niet precies wat er allemaal in mijn tas zat, maar mijn tablet, mobiel, sleutels, geld, portemonnee heb ik allemaal nog!
Dat is dus precies waar ik bang voor was, maar het ligt dus niet aan mijn imagination.. haha.
Misschien wilden ze je rollen, heb je echt alles nog?
Ja voor zover ik weet wel. Ik had mijn mobiel de hele tijd in mijn hand en mijn tas gesloten tegen mij aan, ook toen die man met mij aan het praten was op het bankje. Ik weet niet precies wat er allemaal in mijn tas zat, maar mijn tablet, mobiel, sleutels, geld, portemonnee heb ik allemaal nog!
Dat is dus precies waar ik bang voor was, maar het ligt dus niet aan mijn imagination.. haha.
woensdag 26 februari 2014 om 18:35
quote:babyhayley schreef op 26 februari 2014 @ 18:30:
Wat zou die man kunnen doen met de foto's die hij van mij heeft gemaakt? Daar maak ik mij misschien nog het meeste druk om.
In zijn locker hangen en er zich op afrukken.
Er een profiel mee aanmaken op een datingsite.
Ik denk dat het allemaal afleidingsmanouvres waren.
Wat zou die man kunnen doen met de foto's die hij van mij heeft gemaakt? Daar maak ik mij misschien nog het meeste druk om.
In zijn locker hangen en er zich op afrukken.
Er een profiel mee aanmaken op een datingsite.
Ik denk dat het allemaal afleidingsmanouvres waren.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
woensdag 26 februari 2014 om 19:01
vrijdag 28 februari 2014 om 14:32
quote:j22 schreef op 26 februari 2014 @ 19:46:
Zit ook alles nog in je portemonnee? (Portemonnee jatten -> pasje(s) er uithalen -> portemonnee weer terugstoppen)
Dat is ook nog een optie ja. Er is helemaal niets uit! ik heb natuurlijk veel teveel pasjes in mijn portemonnee, dus als ze er een uit hebben gestolen wens ik ze er veel plezier mee. Mijn pinpas, geld, ID, noem het maar op, zitten er allemaal nog in. Gelukkig!
Voel me nu al stukke beter trouwens. Had echt even een avondje nodig om van het nare gevoel af te komen.
Zit ook alles nog in je portemonnee? (Portemonnee jatten -> pasje(s) er uithalen -> portemonnee weer terugstoppen)
Dat is ook nog een optie ja. Er is helemaal niets uit! ik heb natuurlijk veel teveel pasjes in mijn portemonnee, dus als ze er een uit hebben gestolen wens ik ze er veel plezier mee. Mijn pinpas, geld, ID, noem het maar op, zitten er allemaal nog in. Gelukkig!
Voel me nu al stukke beter trouwens. Had echt even een avondje nodig om van het nare gevoel af te komen.
vrijdag 28 februari 2014 om 15:55
quote:isa__88 schreef op 26 februari 2014 @ 18:27:
Ik denk ook aan zakkenrollers als ik dit zo lees
Ik weet niet. De jongen keek wat te opvallend over haar schouder naar achteren.
Deze gedragingen noem ik nog net niet stalken maar ik denk dat ze wel door Babyhayley als hinderlijk of ongewenst wordt gezien. Ik heb daarom gestemd op Lastigvallen.
Ik denk ook aan zakkenrollers als ik dit zo lees
Ik weet niet. De jongen keek wat te opvallend over haar schouder naar achteren.
Deze gedragingen noem ik nog net niet stalken maar ik denk dat ze wel door Babyhayley als hinderlijk of ongewenst wordt gezien. Ik heb daarom gestemd op Lastigvallen.
World of Warcraft: Legion
vrijdag 28 februari 2014 om 17:16
Wat naar voor je zeg! Niet aan jezelf twijfelen hoor. Ik denk dat je juist heel goed inzag wat er aan de hand was. En ik vind het ook niet vreemd dat je die 'opa' eerst gewoon aardig te woord stond. Jammer dat er zulke mensen zijn maar ZIJ zouden eigenlijk een rot gevoel moeten hebben en niet jij! Geniet van je tijd daar en laat dit ver achter je!