soms ten einde raad..

soms lijk ik echt ten einde raad.. Ik heb angsten en ben daarvoor onder behandeling geweest bij een psycholoog en het ging best wel goed met mij, maar de laatste tijd, lijkt het soms erger te worden, en vaak denk ik ach, gaat vanzelf wel weer over, en misschien is dat ook wel zo, maar ik probeer er altijd maar tegen te vechten, het lijkt alsof ik nu een beetje controle begin kwijt te raken en helemaal niet rustig kan blijven, maar ben gewoon zo ongeduldig en stressig, omdat ik gewoon overal controle op wil houden



Ik heb nog heel af en toe contact met mijn psycholoog en kan haar ook altijd wel mailen, maar soms denk ik echt, van nu moet ik het zelf oplossen of het gaat vanzelf wel over mijn negatieve gedachten, Want dan krijg ik weer het gevoel dat ik te zeur of dat ze denken, daar heb je haar weer. want probeer het liefst altijd alles alleen op te lossen en dan wil ik mijn psycholoog mailen maar dan denk ik, is dat wel verstandig? Kan ik niet beter wachten dat mijn angsten en negatief denken vanzelf weer over gaat?



Soms ben ik echt ten einde raad.. Meestal ben ik niet iemand, die snel hulp zoekt en soms wil ik ook gewoon met iemand praten,



weet zelf ook niet wat ik moet, zit te twijfelen weer contact opnemen met mijn psycholoog of gewoon wachten? Het is gewoon echt 5 maanden goed gegaan met mij, en daar ben ik wel trots op

Dat weet ik, want toen ik voor de laatste keer naar mijn psycholoog ging, ging het toen ook een tijd goed, 3 maanden, en toen heb ik weer een afspraak gemaakt en toen ging het nog langer goed, maar nu is het weer 5 maand geleden en ik weet dat ik net dat ene steuntje in de rug nodig heb door een gesprek met mijn psych... Maar ik had ook als doel voor ogen, dat ik minstens een jaar niet naar mijn psych gaat en dat het goed gaat, maar dan stel ik nu alweer teveel eisen aan mezlf

Mijn psycholoog heeft aangegeven dat ik haar altijd mocht mailen als ik er niet uit kwam, en dat heb ik 2 keer gedaan, maar nu heb ik zoiets van nu moet ik het zelf oplossen of het gaat wel over maar ik weet ook na een gesprek dat het oplucht en ik er weer even tegen aan kan gaan, en dan opeens alles weer door de roze bril ziet. Omdat ik toch soms net dat ene steuntje in de rug nodig heb..



Maar ik denk dan al vaak, dat mensen denken, daar heb je haar weer, terwijl ik ook weet dat iedereen op z'n tijd wel eens hulp nodig heeft

Dan moet ik maar niet aarzelen en haar gewoon nu mailen, dan lucht dat in ieder geval op

Ik ga mijn psycholoog sowieso eerst mailen, waar ik mee zit e.d. heb ik vaker gedaan, en dan krijg ik altijd wel een bericht terug met tips en e.d. en vaak geeft ze ook aan dat we een afspraak kunnen maken:) Want dan heb ik het in ieder geval het in een mail gezet zodat het uit mijn hoofd is en ik het niet snel vergeet.

Ja dat is waar, en als ik nu bijvoorbeeld nu weer een afspraak maak met mijn psych, weet ik zeker dat dit de laatste zal zijn, of in ieder geval het langer weet uit te houden..



Maar ben erg gegroeid, toen ik angsten kreeg kwam ik niet eens meer buiten, en nu doe ik alles weer, en vermijd ik niksmeer

Ja dat klopt inderdaad, en sowieso als ik met iemand een gesprek hebt, dringt het beter tot mij door, dan wanneer iemand via de mail tips of iets dergelijks geeft

psycholoog gemaild, maar nog steeds geen reactie terug..

Gelijk denk ik weer, ze wil me niet helpen of ik ben weer een zeur, dat heb ik ook overigens met andere dingen... Ik heb 2 schoonmaakbaantjes en bij dat ene baantje, moet ik zelf doorgeven wanneer de vuilniszakken e.d op zijn. Maar dat heb ik gedaan, ze levert ze binnen een week.. vuilniszakken waren op, doorgegeven, reactie: Komt goed. Na een week nog een vuilniszakken, afgelopen vrijdag weer geappt, er liggen nog geen vuilniszakken, reactie: Chips, sorry sorry helemaal vergeten ik zorg dat je ze maandag heb... Afgelopen maandag: Nog geen vuilniszakken.. En ik weer zwaar geirriteerd, vuilniszakken waren op, maar ik heb ze van mijn eigen huis maar mee genomen, haar dat weer geappt, maar daar geen reactie op, net weer geappt of ze mijn loonstrookje zou willen.. en krijg ik als reactie vuilniszakken zijn gebracht eindelijk..



IK wordt daar soms moe van om maar steeds achter iedereen aan te moeten rennen om er voor te zorgen dat het op tijd komt en daar raak ik gestresst van.





Maar ik ben ook een HSP'er, hooggevoelig..



En vooral savonds als ik op bed lig spoken er allemaal weer gedachten in mijn hoofd... IK lees vaak wel op internet en in de krant over inbraken.. daar wordt ik ook weer bang van, en dat krijg ik niet uit mijn hoofd.. Ik speel dan weer een hele scene af in mijn hoofd... Ik kan er niet mee stoppen, vervolgens ben ik te gefocust op wat ik allemaal wel hoor en schrik snel.. Ik heb ook 2 katten die snachts nog wel eens lawaai maken en spelen, dat weet ik, en toch schrik ik af en toe nog, waardoor ik vervolgens weer van mijn bed af kom.. Om te kijken wat ze doen en weer controleren of ik de deur wel goed op slot heb.. Om vervolgens pas heel laat weer in slaap te vallen...



Eerst had ik dat mar flauwvallen, wou ik steeds mijn bloeddruk controleren, gelukkig doe ik dat niet meer, maar ook daar ben ik soms nog bang voor..



En dat is voor mij gewoon echt vermoeiend, kost mij soms veel energie... Het lijkt net alsof de ene angst verdwijnt en er weer een andere weer voor in plaats komt... Zie er daarom ook tijd tegen op om weer te gaan slapen..