Psyche
alle pijlers
Op kamers en heimwee
dinsdag 18 maart 2014 om 21:49
Ik moet even van me afschrijven. Sinds het begin van dit schooljaar zit ik op kamers. Ik ga elk weekend naar huis, mede omdat ik daar ook nog een baantje heb en graag mijn ouders zie. Aan het eind van elk weekend begint het weer; ik moet weer terug naar m'n kamer. Het ligt niet aan de kamer of de huisgenoten, maar gewoon aan mij. Ik word dan best wel down en heb het zondag best moeilijk. De reden dat ik op kamers ging was dat ik dan niet elke dag hoefde te reizen en meer buiten school kon doen hier zonder gelijk de trein terug te moeten pakken. Maar ik merk gewoon dat ik sociaal contact op school voldoende vind en er buiten school niet zo veel behoefte aan heb. Dit vind ik ook wel weer tegenstrijdig, want ik voel me soms juist eenzaam. Maar dat heeft meer te maken met het feit dat ik verlang naar mijn oude woonplaats. Ik zit er nu zelfs aan te denken om mijn kamer op te zeggen en dan komend schooljaar te kijken hoe het gaat. Aan de andere kant heb ik zoiets van, misschien moet ik wel gewoon even doorzetten. Maar ja om nou iets te blijven doen waar je ongelukkig van wordt is ook zoiets. Hebben jullie nog tips of adviezen? Ik weet trouwens niet of dit goedgeplaatst is hier, dit is een van m'n eerste berichten.
dinsdag 18 maart 2014 om 21:56
dinsdag 18 maart 2014 om 22:01
quote:lavender95 schreef op 18 maart 2014 @ 21:49:
Maar ik merk gewoon dat ik sociaal contact op school voldoende vind en er buiten school niet zo veel behoefte aan heb. Dit vind ik ook wel weer tegenstrijdig, want ik voel me soms juist eenzaam. Maar dat heeft meer te maken met het feit dat ik verlang naar mijn oude woonplaats.
Hoe bedoel je dit nu precies? Bedoel je misschien dat je verlangt naar je vrienden in je oude woonplaats?
Maar dan doe je dus ook niet echt moeite om contact te leggen met je studiegenoten?
Maar ik merk gewoon dat ik sociaal contact op school voldoende vind en er buiten school niet zo veel behoefte aan heb. Dit vind ik ook wel weer tegenstrijdig, want ik voel me soms juist eenzaam. Maar dat heeft meer te maken met het feit dat ik verlang naar mijn oude woonplaats.
Hoe bedoel je dit nu precies? Bedoel je misschien dat je verlangt naar je vrienden in je oude woonplaats?
Maar dan doe je dus ook niet echt moeite om contact te leggen met je studiegenoten?
dinsdag 18 maart 2014 om 22:02
Nou met oude woonplaats bedoeld ik ook gewoon alles wat daar is en iedereen die er woont, zeg maar. Ik woon nu in een grote stad en dat is veel anoniemer. Mijn huisgenoten zijn vrij individueel en ik dus ook wel. Ik vind het lastig om nu na 3/4 jaar nog voor te stellen om samen te eten. 2 huisgenoten hebben een vriend, de ander is heel verlegen en de andere is best vaak weg. Dus om echt wat samen te doen is lastig. Mijn beste vriendinnen van mijn oude school studeren wel hier maar wonen nog in mijn oude woonplaats. Die mis ik dus ook best wel. Op de opleiding vind ik de meeste mensen wel aardig, maar echt vriendschap is het nog niet echt, want ze verschillen allemaal best wel. Is niks mis mee maar je voelt dan toch minder de connectie. Ik ben iemand die best wel lastig contact legt, voel best wel een drempel daarin.
Waar ik ook wel van baal is dat ik nu in het weekend veel minder onderneem, omdat ik dan zoiets heb van: eindelijk thuis. Ik heb het gevoel dat als ik doordeweeks ook thuis ben, ik in het weekend aan meer toekom.
Waar ik ook wel van baal is dat ik nu in het weekend veel minder onderneem, omdat ik dan zoiets heb van: eindelijk thuis. Ik heb het gevoel dat als ik doordeweeks ook thuis ben, ik in het weekend aan meer toekom.
dinsdag 18 maart 2014 om 22:09
Na je uitleg vind ik de tip van Bootje nog steeds een goede. 
En daarnaast is het misschien een goed idee om iets leuks te gaan doen in je nieuwe woonplaats. Sluit je aan bij een eetgroepje, om 1 keer per week samen te eten, of ga een leuke hobby uitoefenen waarvoor je eens per week de deur uit moet met gelijkgezinden, bijvoorbeeld een toneelcursus, iets creatiefs, een teamsport, of wat je maar leuk vindt. Dan leer je in elk geval mensen kennen die dezelfde interesse hebben.
En daarnaast is het misschien een goed idee om iets leuks te gaan doen in je nieuwe woonplaats. Sluit je aan bij een eetgroepje, om 1 keer per week samen te eten, of ga een leuke hobby uitoefenen waarvoor je eens per week de deur uit moet met gelijkgezinden, bijvoorbeeld een toneelcursus, iets creatiefs, een teamsport, of wat je maar leuk vindt. Dan leer je in elk geval mensen kennen die dezelfde interesse hebben.
Sometimes, I hear my voice, and it's been here, silent all these years (Tori Amos)
dinsdag 18 maart 2014 om 22:12
En misschien vinden je beste vriendinnen van je oude school het ook wel leuk om regelmatig bij jou te komen eten in plaats van altijd maar naar hun eigen woonplaats te gaan? Als ze toch al in dezelfde stad studeren, dan is het dus niet noodzakelijk om terug naar je oude woonplaats te gaan als je met hun wilt afspreken.
Sometimes, I hear my voice, and it's been here, silent all these years (Tori Amos)
dinsdag 18 maart 2014 om 22:12
Misschien moet je uit je comfort zone stappen? Je vindt het lastig om contact te leggen, zeg je. Dus ja, dan zou je daaraan kunnen werken. Dat is best eng, maar kan heel goed voor je zijn.
Als ik jou was, zou ik de komende maanden proberen meer contact te leggen. Je hoeft niet met iedereen vriendjes te worden, maar misschien 's een gesprek aanknopen met iemand die je aardig lijkt.
Als het je dan toch echt niet bevalt, kan je altijd je kamer nog opzeggen. Je woont er natuurlijk ook nog best kort om echt een vriendschap op te bouwen.
Als ik jou was, zou ik de komende maanden proberen meer contact te leggen. Je hoeft niet met iedereen vriendjes te worden, maar misschien 's een gesprek aanknopen met iemand die je aardig lijkt.
Als het je dan toch echt niet bevalt, kan je altijd je kamer nog opzeggen. Je woont er natuurlijk ook nog best kort om echt een vriendschap op te bouwen.
dinsdag 18 maart 2014 om 22:14
Niet teruggaan naar mijn oude woonplaats in het weekend is niet echt een optie, ik heb daar namelijk nog een baantje. Ik geef scholieren bijles dus dat kan ik niet zoals bij een 'gewoon' baantje opzeggen (vind ik zelf).
Vind het moeilijk om contacten te leggen, en heb zelf soms ook niet het idee dat dat de oplossing is voor het 'probleem'.
Misschien dat ik mijn kamer opzeg en het dan komend schooljaar zonder kamer probeer. Mijn ouders zijn meer van 'doorzetten' dus bij hen kan ik niet echt lekker m'n gevoel kwijt.
Vind het moeilijk om contacten te leggen, en heb zelf soms ook niet het idee dat dat de oplossing is voor het 'probleem'.
Misschien dat ik mijn kamer opzeg en het dan komend schooljaar zonder kamer probeer. Mijn ouders zijn meer van 'doorzetten' dus bij hen kan ik niet echt lekker m'n gevoel kwijt.
dinsdag 18 maart 2014 om 22:20
In het begin van het schooljaar heb ik ook nog best vaak met die vriendinnen gegeten, maar ze geven toch aan dat ze 's avonds als er college is tot half 6 liever gelijk met de trein teruggaan omdat ze anders nog later thuis zijn. Dit snap ik ook zeker wel en neem het ze absoluut niet kwalijk.
Ik praat op school ook zeker wel met mensen maar bij de studie die ik doe zitten veel mensen die best wel heel erg verschillen. Daar veroordeel ik ze niet op maar het staat wel een beetje een vriendschap in de weg. We hebben toch echt hele verschillende interesses.
Dat van die comfort zone klopt inderdaad, heb ik heel erg. Ben best wel terughoudend en heb een kleine vriendenkring met wie ik zeer vertrouwd ben.
Dankjulliewel voor de tips
Ik praat op school ook zeker wel met mensen maar bij de studie die ik doe zitten veel mensen die best wel heel erg verschillen. Daar veroordeel ik ze niet op maar het staat wel een beetje een vriendschap in de weg. We hebben toch echt hele verschillende interesses.
Dat van die comfort zone klopt inderdaad, heb ik heel erg. Ben best wel terughoudend en heb een kleine vriendenkring met wie ik zeer vertrouwd ben.
Dankjulliewel voor de tips
dinsdag 18 maart 2014 om 22:22
quote:lavender95 schreef op 18 maart 2014 @ 22:14:
Niet teruggaan naar mijn oude woonplaats in het weekend is niet echt een optie, ik heb daar namelijk nog een baantje. Ik geef scholieren bijles dus dat kan ik niet zoals bij een 'gewoon' baantje opzeggen (vind ik zelf).
Vind het moeilijk om contacten te leggen, en heb zelf soms ook niet het idee dat dat de oplossing is voor het 'probleem'.
Misschien dat ik mijn kamer opzeg en het dan komend schooljaar zonder kamer probeer. Mijn ouders zijn meer van 'doorzetten' dus bij hen kan ik niet echt lekker m'n gevoel kwijt.
Nou, dan zullen je ouders niet staan te juichen als je je kamer opzegt, lijkt me?
Waarom moet je je kamer trouwens opzeggen om een tijdje weer bij je ouders te gaan wonen? Opzeggen lijkt me nogal drastisch, als je nog niet eens weet of je echt gelukkiger zou worden van op en neer pendelen. Waarom probeer je het pendelen niet een poosje, voor je meteen je kamer opzegt?
En even de andere kant op redenerend: waarom zou je meteen een heel weekend in je oude woonplaats moeten blijven als je bijles geeft? Dat lesgeven zal toch niet langer dan een dag of dagdeel duren, neem ik aan? Dus je kunt ook zeggen: ik geef les en daarna ga ik bij pa en ma eten en bijkletsen, maar dan ga ik weer naar mijn kamer.
Of draai de rollen eens om. Waarom moeten kinderen altijd naar hun ouders komen? Je kunt ook zeggen: ik geef bijles, daarna ga ik samen met mijn ouders gezellig naar mijn nieuwe stad en dan komen ze bij mij eten, of we gaan gezellig de stad in en wat eten of drinken, en daarna gaan ze weer naar huis. Dat hoeft niet meteen elke week, maar zou je bijvoorbeeld ook af en toe kunnen doen. Dan koppel je het gevoel dat je ouders (of je vrienden, want dit kan natuurlijk ook met je vrienden) per se bij je oude woonplaats horen een beetje los van de locatie.
Niet teruggaan naar mijn oude woonplaats in het weekend is niet echt een optie, ik heb daar namelijk nog een baantje. Ik geef scholieren bijles dus dat kan ik niet zoals bij een 'gewoon' baantje opzeggen (vind ik zelf).
Vind het moeilijk om contacten te leggen, en heb zelf soms ook niet het idee dat dat de oplossing is voor het 'probleem'.
Misschien dat ik mijn kamer opzeg en het dan komend schooljaar zonder kamer probeer. Mijn ouders zijn meer van 'doorzetten' dus bij hen kan ik niet echt lekker m'n gevoel kwijt.
Nou, dan zullen je ouders niet staan te juichen als je je kamer opzegt, lijkt me?
Waarom moet je je kamer trouwens opzeggen om een tijdje weer bij je ouders te gaan wonen? Opzeggen lijkt me nogal drastisch, als je nog niet eens weet of je echt gelukkiger zou worden van op en neer pendelen. Waarom probeer je het pendelen niet een poosje, voor je meteen je kamer opzegt?
En even de andere kant op redenerend: waarom zou je meteen een heel weekend in je oude woonplaats moeten blijven als je bijles geeft? Dat lesgeven zal toch niet langer dan een dag of dagdeel duren, neem ik aan? Dus je kunt ook zeggen: ik geef les en daarna ga ik bij pa en ma eten en bijkletsen, maar dan ga ik weer naar mijn kamer.
Of draai de rollen eens om. Waarom moeten kinderen altijd naar hun ouders komen? Je kunt ook zeggen: ik geef bijles, daarna ga ik samen met mijn ouders gezellig naar mijn nieuwe stad en dan komen ze bij mij eten, of we gaan gezellig de stad in en wat eten of drinken, en daarna gaan ze weer naar huis. Dat hoeft niet meteen elke week, maar zou je bijvoorbeeld ook af en toe kunnen doen. Dan koppel je het gevoel dat je ouders (of je vrienden, want dit kan natuurlijk ook met je vrienden) per se bij je oude woonplaats horen een beetje los van de locatie.
Sometimes, I hear my voice, and it's been here, silent all these years (Tori Amos)
dinsdag 18 maart 2014 om 22:25
quote:lavender95 schreef op 18 maart 2014 @ 22:20:
In het begin van het schooljaar heb ik ook nog best vaak met die vriendinnen gegeten, maar ze geven toch aan dat ze 's avonds als er college is tot half 6 liever gelijk met de trein teruggaan omdat ze anders nog later thuis zijn. (...)Nóg later...? Echt? Hoe ver is je oude woonplaats dan wel niet van je nieuwe vandaan?
In het begin van het schooljaar heb ik ook nog best vaak met die vriendinnen gegeten, maar ze geven toch aan dat ze 's avonds als er college is tot half 6 liever gelijk met de trein teruggaan omdat ze anders nog later thuis zijn. (...)Nóg later...? Echt? Hoe ver is je oude woonplaats dan wel niet van je nieuwe vandaan?
Sometimes, I hear my voice, and it's been here, silent all these years (Tori Amos)
dinsdag 18 maart 2014 om 22:29
Dankjewel voor je tips Dana!
Ik denk inderdaad dat mijn ouders er niet heel blij mee zijn. Ik ga er echt goed overna denken en ook met hen erover praten en dan een weloverwogen beslissing nemen.
De bijles is op vrijdag en zondag, en dan vind ik het echt teveel gedoe om heen en weer te gaan. Dat geeft ook niet echt 'rust' en door al dat gereis kom ik dan denk ik niet voldoende aan mijn huiswerk toe (wat ik vooral doe in het weekend). Ik denk dat ik het inderdaad eens ga proberen om heen en weer te reizen, mijn kamerhuur gaat per jaar en dan ongeveer vanaf juli, dus ik heb nog even.
Dat mijn ouders hier een keertje kunnen komen is wel een leuk idee! dat ga ik een keer voorstellen.
Ik denk inderdaad dat mijn ouders er niet heel blij mee zijn. Ik ga er echt goed overna denken en ook met hen erover praten en dan een weloverwogen beslissing nemen.
De bijles is op vrijdag en zondag, en dan vind ik het echt teveel gedoe om heen en weer te gaan. Dat geeft ook niet echt 'rust' en door al dat gereis kom ik dan denk ik niet voldoende aan mijn huiswerk toe (wat ik vooral doe in het weekend). Ik denk dat ik het inderdaad eens ga proberen om heen en weer te reizen, mijn kamerhuur gaat per jaar en dan ongeveer vanaf juli, dus ik heb nog even.
Dat mijn ouders hier een keertje kunnen komen is wel een leuk idee! dat ga ik een keer voorstellen.
dinsdag 18 maart 2014 om 22:33
Ik ben meer van het gevoel... als het niet goed voelt, niet doen. Wellicht ben je er nog niet aan toe om uit huis te gaan. Zelf ook op m'n 18e een tijdje op kamers gewoond, en dat ging niet... paar jaar later had ik het gevoel dat ik echt eraan toe was om op mezelf te gaan, en het ging prima, ik had er zin in, etc! Dan zoek je ook eerder contact en nieuwe dingen op, als je er meer voor open staat.
dinsdag 18 maart 2014 om 22:37
quote:lavender95 schreef op 18 maart 2014 @ 22:31:
[...]
Echt van school tot aan huis ben je wel 2 uur kwijt, met bus naar station, 1,5 uur trein en dan naar huis nog.
Dan lijkt me op en neer reizen geen pretje. Ben benieuwd hoe het bevalt, als je dat een poosje gaat proberen.
Veel succes in elk geval, en sterkte. Het lijkt me heel rot om heimwee te hebben, dus ik hoop dat je een manier vindt om je toch weer meer thuis te voelen. Waar dat ook wordt.
En wie weet komen er nog veel meer en betere tips, hopelijk reageren er nog wat ervaringsdeskundigen op dit topic. Ben wel benieuwd hoe anderen zoiets opgelost hebben.
[...]
Echt van school tot aan huis ben je wel 2 uur kwijt, met bus naar station, 1,5 uur trein en dan naar huis nog.
Dan lijkt me op en neer reizen geen pretje. Ben benieuwd hoe het bevalt, als je dat een poosje gaat proberen.
Veel succes in elk geval, en sterkte. Het lijkt me heel rot om heimwee te hebben, dus ik hoop dat je een manier vindt om je toch weer meer thuis te voelen. Waar dat ook wordt.
En wie weet komen er nog veel meer en betere tips, hopelijk reageren er nog wat ervaringsdeskundigen op dit topic. Ben wel benieuwd hoe anderen zoiets opgelost hebben.
Sometimes, I hear my voice, and it's been here, silent all these years (Tori Amos)
dinsdag 18 maart 2014 om 22:39
Ik zou proberen je inderdaad meer te hechten aan je nieuwe woonplek. Nodig je ouders en vriendinnen daar uit. Als het niet bevalt waar je nu woont zoek een leuke kamer in een gezellig huis. Of wordt lid van een studenten (sport)vereniging om meer contacten op te doen. Ik weet niet wat voor opleiding je volgt, maar op een hbo opleiding zie je vaak dat studenten nog vaker naar huis gaan/thuis wonen. Zij maken die stap vaak later pas. Ik denk dat het juist een goede stap is om op jezelf te gaan wonen. Je leert er een hoop van en op den duur zal je die stap toch moeten maken om het huis uit te gaan. Wanneer beter dan aan de start van je bruisende studentenleven. Dat bruisende moet je er wel zelf van maken. En dat kan in het begin heel spannend zijn. Op den duur zou ik een baantje zoals je nu hebt in je nieuwe woonplaats zoeken.
dinsdag 18 maart 2014 om 22:40
Eens met Evangeline. Ik heb ook op kamers gezeten maar in het weekend naar m'n ouders was thuis. Dit ondanks genoeg vrienden en sport in studie-stad. Wat een verademing toen ik weer thuis ging wonen! Daar heb ik 2 jaar heen en weer reizen voor over gehad.
Inmiddels klaar met m'n studie en al lang aan het werk woon ik op mezelf in, tadaaa, nog steeds dezelfde woonplaats als die van m'n ouders. Heerlijk!
Inmiddels klaar met m'n studie en al lang aan het werk woon ik op mezelf in, tadaaa, nog steeds dezelfde woonplaats als die van m'n ouders. Heerlijk!
I would rather shit in my hands and clap
dinsdag 18 maart 2014 om 22:43
quote:tialtngo schreef op 18 maart 2014 @ 22:40:
Eens met Evangeline. Ik heb ook op kamers gezeten maar in het weekend naar m'n ouders was thuis. Dit ondanks genoeg vrienden en sport in studie-stad. Wat een verademing toen ik weer thuis ging wonen! Daar heb ik 2 jaar heen en weer reizen voor over gehad.
Inmiddels klaar met m'n studie en al lang aan het werk woon ik op mezelf in, tadaaa, nog steeds dezelfde woonplaats als die van m'n ouders. Heerlijk!Oh wat jij beschrijft, is echt mijn ideaal. Klinkt stom maar ben best huiselijk, lekker veilig enzo en vooral niet te avontuurlijk. Het liefst zou ik na m'n studie werk vinden in m'n oude woonplaats (en het allerliefst nog bij mijn ouders in de straat haha, maar dat klinkt wel heel erg).
Eens met Evangeline. Ik heb ook op kamers gezeten maar in het weekend naar m'n ouders was thuis. Dit ondanks genoeg vrienden en sport in studie-stad. Wat een verademing toen ik weer thuis ging wonen! Daar heb ik 2 jaar heen en weer reizen voor over gehad.
Inmiddels klaar met m'n studie en al lang aan het werk woon ik op mezelf in, tadaaa, nog steeds dezelfde woonplaats als die van m'n ouders. Heerlijk!Oh wat jij beschrijft, is echt mijn ideaal. Klinkt stom maar ben best huiselijk, lekker veilig enzo en vooral niet te avontuurlijk. Het liefst zou ik na m'n studie werk vinden in m'n oude woonplaats (en het allerliefst nog bij mijn ouders in de straat haha, maar dat klinkt wel heel erg).
dinsdag 18 maart 2014 om 22:44
quote:lavender95 schreef op 18 maart 2014 @ 22:43:
[...]
Oh wat jij beschrijft, is echt mijn ideaal. Klinkt stom maar ben best huiselijk, lekker veilig enzo en vooral niet te avontuurlijk. Het liefst zou ik na m'n studie werk vinden in m'n oude woonplaats (en het allerliefst nog bij mijn ouders in de straat haha, maar dat klinkt wel heel erg).Wonen dus bij mijn ouders in de straat haha, niet werken.
[...]
Oh wat jij beschrijft, is echt mijn ideaal. Klinkt stom maar ben best huiselijk, lekker veilig enzo en vooral niet te avontuurlijk. Het liefst zou ik na m'n studie werk vinden in m'n oude woonplaats (en het allerliefst nog bij mijn ouders in de straat haha, maar dat klinkt wel heel erg).Wonen dus bij mijn ouders in de straat haha, niet werken.
dinsdag 18 maart 2014 om 22:47
Nou, daar is toch helemaal niks mis mee? We kunnen niet allemaal stadse types zijn?
Je moet nu alleen voor jezelf bedenken: ga je je tijd uitzitten en jezelf veel reistijd besparen, of weer thuis wonen en moet je goed nadenken over hoe je allerlei zaken gaat combineren?
Ik heb nog lang geprobeerd 'vol te houden'. Teruggaan zou voelen als falen. Totdat voor mij het genoeg was. Toen maakte het niet meer uit en was weer naar huis gaan het aller belangrijkste. Binnen 3 dagen was het geregeld
Je moet nu alleen voor jezelf bedenken: ga je je tijd uitzitten en jezelf veel reistijd besparen, of weer thuis wonen en moet je goed nadenken over hoe je allerlei zaken gaat combineren?
Ik heb nog lang geprobeerd 'vol te houden'. Teruggaan zou voelen als falen. Totdat voor mij het genoeg was. Toen maakte het niet meer uit en was weer naar huis gaan het aller belangrijkste. Binnen 3 dagen was het geregeld
I would rather shit in my hands and clap
dinsdag 18 maart 2014 om 22:47
Tja, denk ook dat je een leven moet opbouwen in je nieuwe woonplaats. Als je daar woont maar eigenlijk van weekend naar weekend leeft en alleen maar bezig bent met je leven 'thuis' wordt het daar ook niet leuker. Dus mensen leren kennen die ook wonen in de studentenstad, zoek een (sociale) hobby, een baantje daar, een vereniging (bestaan in alle soorten en maten): maak er iets van! Ik herken je verhaal trouwens heel sterk, heb het zelf ook gehad: eerste jaar op en neer gependeld naar huis en echt mijn draai niet gevonden in nieuwe stad. Maar.... Tweede jaar ging de knop om.... Baantjes, vrienden, vereniging - en he, ik ging ineens niet meer zo vaak naar huis ! Spannende stap? Zeker. Maar het kan je heel veel opleveren! Sterkte, maak er wat van!
dinsdag 18 maart 2014 om 22:48
Hoi TO! Herkenning hier. Ik woon nu sinds 3.5 jaar to xxop kamers, en pas sinds een jaar ongeveer echt zonder heimwee. Dit komt doordat ik twee maanden op reis ben geweest waardoor ik er aan wende niet bij mn ouders te zijn, maar zeker ook omdat ik een baantje kreeg in mijn studentenstad en meer vrienden kreeg. Nu ga ik ongeveer een keer per maand nog naar huis en heb ik er eigenlijk nog nauwelijks behoefte aan, vind het heerlijk in de stad. Maar even doorbijten was het wel! Op en neer reizen zou ik niet doen, ik doe het nu voor m'n stage in een andere stad wel (1.45 uur enkele reis) en vind het doodvermoeiend (voor 7 uur van huis, 19.00 thuis, koken eten afwassen en praktisch weer naar bed want vroeg op volgende dag). Wellicht als je kortere tijden les hebt dat het wel gaat, maar ik zou nog even doorzetten. Sterkte!
