Psyche
alle pijlers
Quarterlife crisis
zondag 13 april 2014 om 15:53
Hoi allemaal,
helaas kan ik zeggen dat ik er middenin zit: de quarterlife crisis. Ik ben 27 en het lukt me maar niet om mijn leven goed op de rails te krijgen; ik ben universitair opgeleid maar werk al drie jaar in een baan onder mijn niveau, woon nog steeds in mijn studentenhuis en ben single. Ik heb vanalles geprobeerd om mijn carrière op de rit te krijgen, maar telkens als ik het idee heb dat ik er bijna ben moet ik toch weer een tegenslag verwerken. Ik begin me inmiddels aardig 'mislukt' te voelen
Mijn vriendinnen zijn allemaal druk met carrière, relatie, verhuizen etc. en hebben daardoor nog maar weinig tijd voor me. Dit vind ik erg confronterend en het voelt voor mij alsof ik 'achter blijf'.
Ik merk dat ik erg de behoefte heb om hier met lotgenoten over te praten en ben benieuwd of er meiden zijn die in hetzelfde schuitje zitten en die bvb een keer willen afspreken (Nijmegen of omgeving) om gewoon eens wat verhalen uit te wisselen.
helaas kan ik zeggen dat ik er middenin zit: de quarterlife crisis. Ik ben 27 en het lukt me maar niet om mijn leven goed op de rails te krijgen; ik ben universitair opgeleid maar werk al drie jaar in een baan onder mijn niveau, woon nog steeds in mijn studentenhuis en ben single. Ik heb vanalles geprobeerd om mijn carrière op de rit te krijgen, maar telkens als ik het idee heb dat ik er bijna ben moet ik toch weer een tegenslag verwerken. Ik begin me inmiddels aardig 'mislukt' te voelen
Mijn vriendinnen zijn allemaal druk met carrière, relatie, verhuizen etc. en hebben daardoor nog maar weinig tijd voor me. Dit vind ik erg confronterend en het voelt voor mij alsof ik 'achter blijf'.
Ik merk dat ik erg de behoefte heb om hier met lotgenoten over te praten en ben benieuwd of er meiden zijn die in hetzelfde schuitje zitten en die bvb een keer willen afspreken (Nijmegen of omgeving) om gewoon eens wat verhalen uit te wisselen.
zondag 13 april 2014 om 16:19
Hoi Piccolo,
De term 'quaterlifecrisis', is wat ik steeds meer om me heen lijk te horen. Vooral het stukje vergelijken met je omgeving: anderen lijken het beter te doen. Anderen gaan op reis, hebben betere banen, leukere relaties, intensievere levens en lijken gelukkiger te zijn. Althans, dat is waar ik tot voor kort 'last' van had. Ik heb besloten om de knop om te zetten, me niet meer te vergelijken met anderen (door bijvoorbeeld facebook te verwijderen, hielp mij in ieder geval!) en om stap voor stap mijn leven zo in te delen, zoals ik zelf wil. Ik ben hbo opgeleid, maar werk ook 'onder mijn niveau'. Echter doe ik wel werk waar ik gelukkig van word en wat bij me past. Ik besef ook dat ik in deze tijd blij mag zijn dat ik werk.
Misschien zou het je al kunnen helpen om te stoppen met vergelijken en om te kijken naar de positieve dingen in je leven? Zijn er dingen die je doet/heb en waar je blij van wordt?
De term 'quaterlifecrisis', is wat ik steeds meer om me heen lijk te horen. Vooral het stukje vergelijken met je omgeving: anderen lijken het beter te doen. Anderen gaan op reis, hebben betere banen, leukere relaties, intensievere levens en lijken gelukkiger te zijn. Althans, dat is waar ik tot voor kort 'last' van had. Ik heb besloten om de knop om te zetten, me niet meer te vergelijken met anderen (door bijvoorbeeld facebook te verwijderen, hielp mij in ieder geval!) en om stap voor stap mijn leven zo in te delen, zoals ik zelf wil. Ik ben hbo opgeleid, maar werk ook 'onder mijn niveau'. Echter doe ik wel werk waar ik gelukkig van word en wat bij me past. Ik besef ook dat ik in deze tijd blij mag zijn dat ik werk.
Misschien zou het je al kunnen helpen om te stoppen met vergelijken en om te kijken naar de positieve dingen in je leven? Zijn er dingen die je doet/heb en waar je blij van wordt?
zondag 13 april 2014 om 16:43
Hoi veer1990,
bedankt voor je reactie. Je hebt natuurlijk helemaal gelijk, ik zou me minder moeten vergelijken met anderen en me moeten focussen op de positieve dingen in mijn leven. Ik vind dit soms echter heel erg lastig als alle dingen die voor mij negatief aanvoelen samenkomen. Natuurlijk zijn er positieve dingen in mijn leven (hobby's, fijne collega's en een aantal leuke vriendinnen -hoewel deze dus wel steeds minder tijd voor me hebben :s -) en hier ben ik ook heel blij mee, maar soms schiet de balans wat teveel in het negatieve...en dan is het moeilijk om me daar niet rot over te voelen.
Wel knap dat jij de knop hebt weten om te zetten! Heeft je dat veel moeite gekost of viel het mee? Ik ga je advies iig ter harte nemen
bedankt voor je reactie. Je hebt natuurlijk helemaal gelijk, ik zou me minder moeten vergelijken met anderen en me moeten focussen op de positieve dingen in mijn leven. Ik vind dit soms echter heel erg lastig als alle dingen die voor mij negatief aanvoelen samenkomen. Natuurlijk zijn er positieve dingen in mijn leven (hobby's, fijne collega's en een aantal leuke vriendinnen -hoewel deze dus wel steeds minder tijd voor me hebben :s -) en hier ben ik ook heel blij mee, maar soms schiet de balans wat teveel in het negatieve...en dan is het moeilijk om me daar niet rot over te voelen.
Wel knap dat jij de knop hebt weten om te zetten! Heeft je dat veel moeite gekost of viel het mee? Ik ga je advies iig ter harte nemen
zondag 13 april 2014 om 16:46
Die knop omzetten vereiste ook wel wat inzicht hoor! Ik merk nu hoe meer ik vanuit liefde leef, niet zozeer meer op anderen let, des te beter ik me voel. Ik leer steeds beter loslaten en me minder te richten op het streven naar perfectie. Ik probeer ook iedere dag de dingen waar ik dankbaar voor ben en die ik al bereikt heb, te benoemen.
Wat je vrienden betreft, kan ik me goed voorstellen dat het vervelend is dat zij niet zoveel tijd voor je hebben. Hoe ga je daar nu mee om?
Wat je vrienden betreft, kan ik me goed voorstellen dat het vervelend is dat zij niet zoveel tijd voor je hebben. Hoe ga je daar nu mee om?
zondag 13 april 2014 om 16:50
zondag 13 april 2014 om 17:00
Ik zit ook midden in die crisis en ben 28. Ook het gevoel hebben dat anderen het beter voor elkaar hebben dan ik. Jij hebt universiteit gehaald dus je bent wel ergens goed in! Ik heb het in elk geval niet. Maar ik snap dat je een baan op jouw niveau wilt. Een baan met weinig uitdaging gaat op den duur vaak vervelen. Ik werk ook best onder mijn niveau door mijn autisme. Mijn theorie heb ik op MBO 4 niveau gehaald, maar qua praktijk zit ik maar op niveau 2. Ik kan het niet uitvoeren, omdat ik meer begeleiding nodig heb en slecht tegen werkdruk kan. Dat is op stages al vaker fout gegaan. Door deze problemen werk ik bij de sociale werkplaats. Dat is niet wat ik voor ogen had. Vooral omdat ik toch gemiddeld kan leren. En dan voel ik me ook mislukt. Ik blink ook nergens in uit, heb geen echt talent. Maar aan de andere kant is het nu veel rustiger in mijn hoofd nu ik bij de SW zit. Het is wel simpel werk, maar het is goed vol te houden. Ik snap ook dat het beter is dan helemaal geen werk.
Veel vriendinnen heb ik ook weinig, vroeger veel meer. De meesten hebben inderdaad ook een relatie, gezin of drukke baan. Ik heb dat allemaal niet. Afspreken doe ik meestal met een single vriendin. Met een bezette vriendin komt er vaak iets tussen.
Veel vriendinnen heb ik ook weinig, vroeger veel meer. De meesten hebben inderdaad ook een relatie, gezin of drukke baan. Ik heb dat allemaal niet. Afspreken doe ik meestal met een single vriendin. Met een bezette vriendin komt er vaak iets tussen.
zondag 13 april 2014 om 17:26
Voor mij ook wel herkenbaar, die quarter-life crisis, alleen kreeg ik 'm gelijk kado bij mijn 25 verjaardag.
Ik had heel erg het gevoel dat ik al 25 op deze aardkloot rondloop en nog geen fluit heb bereikt, en erger nog, ik had ook geen idee waar het met me naartoe moest.
Het is wel weer over gegaan (voor nu). Toen m'n vader overleed vorig jaar kreeg ik wel relativerende inzichten, en ook inspiratie om dingen zelf op te pakken, en niet te kijken naar wat mensen in mijn omgeving doen. Wees trots op wie je bent, en wat je bereikt hebt, of geprobeerd hebt te bereiken.
Ik had heel erg het gevoel dat ik al 25 op deze aardkloot rondloop en nog geen fluit heb bereikt, en erger nog, ik had ook geen idee waar het met me naartoe moest.
Het is wel weer over gegaan (voor nu). Toen m'n vader overleed vorig jaar kreeg ik wel relativerende inzichten, en ook inspiratie om dingen zelf op te pakken, en niet te kijken naar wat mensen in mijn omgeving doen. Wees trots op wie je bent, en wat je bereikt hebt, of geprobeerd hebt te bereiken.
zondag 13 april 2014 om 17:37
Zo herkenbaar, al is het voor mij omgekeerde wereld..
Wellicht ben ik ook iets te vroeg, 24 jaar, maar volgens mij zit ik er vol in. Ik heb het gevoel en het idee dat ik te vroeg ben gaan settelen. Ik woon ondertussen al 4 jaar samen, heb 4 jaar een baan en ik ga over 2 maanden weer wisselen van baan omdat bij mijn huidige werkgever door economische redenen het contract niet werd verlengd. Ik werk nu pas een halfjaar voor deze werkgever en ga dus weer beginnen bij een andere baan, ik vind het zo spannend allemaal. Verder is de relatie met mijn vriend volgens mij heel erg goed, geen ruzies, houden heel veel van elkaar, maar ik heb de laatste tijd het gevoel dat ik vrij wil zijn. Lekker de kroeg in en andere mannen versieren. Bedpartners heb ik niet veel gehad en het idee dat ik met deze lieve vriend mijn hele leven samen blijf en dat dit mijn laatste bedpartner is maakt me bang. Ik heb het gevoel dat ik moet leven en meer moet genieten..
Twijfels heb ik uitgesproken, maar ik weet zelf niet waar het vandaan komt en wat ik er verder mee moet..
Succes allemaal!
Wellicht ben ik ook iets te vroeg, 24 jaar, maar volgens mij zit ik er vol in. Ik heb het gevoel en het idee dat ik te vroeg ben gaan settelen. Ik woon ondertussen al 4 jaar samen, heb 4 jaar een baan en ik ga over 2 maanden weer wisselen van baan omdat bij mijn huidige werkgever door economische redenen het contract niet werd verlengd. Ik werk nu pas een halfjaar voor deze werkgever en ga dus weer beginnen bij een andere baan, ik vind het zo spannend allemaal. Verder is de relatie met mijn vriend volgens mij heel erg goed, geen ruzies, houden heel veel van elkaar, maar ik heb de laatste tijd het gevoel dat ik vrij wil zijn. Lekker de kroeg in en andere mannen versieren. Bedpartners heb ik niet veel gehad en het idee dat ik met deze lieve vriend mijn hele leven samen blijf en dat dit mijn laatste bedpartner is maakt me bang. Ik heb het gevoel dat ik moet leven en meer moet genieten..
Twijfels heb ik uitgesproken, maar ik weet zelf niet waar het vandaan komt en wat ik er verder mee moet..
Succes allemaal!
zondag 13 april 2014 om 18:24
Hier ook een soort van quarterlife crisis, maar dan op een andere manier: ik woon samen, heb een leuke baan...prima dus. Maar iedereen om me heen is met trouwen en kinderen bezig en dat voelt een beetje benauwend, alsof dat de enige weg is. Ik wil me nog vrij voelen, hoewel ik wel heel blij met m'n relatie ben en daar zeker niet mee wil stoppen.
zondag 13 april 2014 om 18:29
quote:piccolo schreef op 13 april 2014 @ 15:53:
Hoi allemaal,
helaas kan ik zeggen dat ik er middenin zit: de quarterlife crisis. Ik ben 27 en het lukt me maar niet om mijn leven goed op de rails te krijgen; ik ben universitair opgeleid maar werk al drie jaar in een baan onder mijn niveau,
Je bent echt bij lange na niet de enige. Wees blij dat je werk hebt, en tijd om je cariere verder te ontwikkelen!
woon nog steeds in mijn studentenhuis
Heerlijk toch?? Je bent het huis uit, hebt je eigen ruimte en tijd om te sparen voor wat leuks voor jezelf!!!
en ben single. Ik heb vanalles geprobeerd om mijn carrière op de rit te krijgen, maar telkens als ik het idee heb dat ik er bijna ben moet ik toch weer een tegenslag verwerken. Ik begin me inmiddels aardig 'mislukt' te voelen
Op je 27e?? Echt?? Toen was ik nog niet eens klaar met studeren, laat staan dat ik de 'juiste' baan had gevonden!
Mijn vriendinnen zijn allemaal druk met carrière, relatie, verhuizen etc. en hebben daardoor nog maar weinig tijd voor me. Dit vind ik erg confronterend en het voelt voor mij alsof ik 'achter blijf'.
In die vriendengroep wel. Dat is een uitzondering, geen regel!!
Ik merk dat ik erg de behoefte heb om hier met lotgenoten over te praten en ben benieuwd of er meiden zijn die in hetzelfde schuitje zitten en die bvb een keer willen afspreken (Nijmegen of omgeving) om gewoon eens wat verhalen uit te wisselen.
Hoi allemaal,
helaas kan ik zeggen dat ik er middenin zit: de quarterlife crisis. Ik ben 27 en het lukt me maar niet om mijn leven goed op de rails te krijgen; ik ben universitair opgeleid maar werk al drie jaar in een baan onder mijn niveau,
Je bent echt bij lange na niet de enige. Wees blij dat je werk hebt, en tijd om je cariere verder te ontwikkelen!
woon nog steeds in mijn studentenhuis
Heerlijk toch?? Je bent het huis uit, hebt je eigen ruimte en tijd om te sparen voor wat leuks voor jezelf!!!
en ben single. Ik heb vanalles geprobeerd om mijn carrière op de rit te krijgen, maar telkens als ik het idee heb dat ik er bijna ben moet ik toch weer een tegenslag verwerken. Ik begin me inmiddels aardig 'mislukt' te voelen
Op je 27e?? Echt?? Toen was ik nog niet eens klaar met studeren, laat staan dat ik de 'juiste' baan had gevonden!
Mijn vriendinnen zijn allemaal druk met carrière, relatie, verhuizen etc. en hebben daardoor nog maar weinig tijd voor me. Dit vind ik erg confronterend en het voelt voor mij alsof ik 'achter blijf'.
In die vriendengroep wel. Dat is een uitzondering, geen regel!!
Ik merk dat ik erg de behoefte heb om hier met lotgenoten over te praten en ben benieuwd of er meiden zijn die in hetzelfde schuitje zitten en die bvb een keer willen afspreken (Nijmegen of omgeving) om gewoon eens wat verhalen uit te wisselen.
zondag 13 april 2014 om 18:32
quote:gatenkaas schreef op 13 april 2014 @ 18:24:
Hier ook een soort van quarterlife crisis, maar dan op een andere manier: ik woon samen, heb een leuke baan...prima dus. Maar iedereen om me heen is met trouwen en kinderen bezig en dat voelt een beetje benauwend, alsof dat de enige weg is. Ik wil me nog vrij voelen, hoewel ik wel heel blij met m'n relatie ben en daar zeker niet mee wil stoppen.Stop met vergelijken! Iedereen volgt zijn eigen weg. Dus als jij nog helemaal niet met trouwen en kinderen krijgen bezig bent, dan zou ik me daar ook niet te druk over maken
Hier ook een soort van quarterlife crisis, maar dan op een andere manier: ik woon samen, heb een leuke baan...prima dus. Maar iedereen om me heen is met trouwen en kinderen bezig en dat voelt een beetje benauwend, alsof dat de enige weg is. Ik wil me nog vrij voelen, hoewel ik wel heel blij met m'n relatie ben en daar zeker niet mee wil stoppen.Stop met vergelijken! Iedereen volgt zijn eigen weg. Dus als jij nog helemaal niet met trouwen en kinderen krijgen bezig bent, dan zou ik me daar ook niet te druk over maken
zondag 13 april 2014 om 19:47
Ja het is zeker een luxeprobleem, soms zou ik willen dat ik 1 of 2 generaties terug geboren was, dan was er waarschijnlijk minder ruimte om te twijfelen aan vanalles en nog wat. Maar ik besef me ook wel dat het feit dat je nu zoveel te kiezen hebt z'n positieve kanten heeft.
@ slwhisper: tja soms vergeet ik een beetje om de dingen te relativeren. Dus fijn dat jij het weer even doet
@ slwhisper: tja soms vergeet ik een beetje om de dingen te relativeren. Dus fijn dat jij het weer even doet