het wordt me teveel

15-04-2014 00:17 82 berichten
Alle reacties Link kopieren
Ik heb een zorgenkindje, instanties over de vloer vanwege me autisme en gezeur op dochter haar school

Daarnaast is het vooral de laatste tijd ziekenhuis in ziekenhuis uit

Wil nu een x wat rust hebben me kop stroomt over

Hoe kan ik dit aanpakken
Alle reacties Link kopieren
Krijg je ook hulp via die instanties? Kan je daar niet aan de bel trekken? Of naar je huisarts gaan?

Doe je het helemaal in je eentje of samen met je man?



Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
Alle reacties Link kopieren
Heb je ook een man of vriend , die in de picture is? Ik denk af en toe wat me-time en wat tijd voor jezelf creëeren tussen de hectiek door. Dan kom je een beetje tot rust.
.
Alle reacties Link kopieren
Mijn vriend werkt snachts dus overdag slapen

Zelf bemoeid hij zich niet veel met de kinderen en ik ben dat gewent

Ik geniet van onze kinderen

De instanties ben ik liever kwijt dan rijk gaat nergens over als ze hier zijn en ik zeg ook niet teveel tegen mensen

Het nu gewoon alles wat er bij komt

Zh school en jammeren thuis van de oudste

En het huis is niet 'mijn' huis waar ik me thuis kan voelen
Alle reacties Link kopieren
Hoe kunnen de betrokken instanties jou ondersteunen als je niks met ze bespreekt? Hier zijn ze nou juist voor! Hop, morgen aan de bel trekken en aangeven waar je tegenaan loopt.
Alle reacties Link kopieren
Die instanties zijn verbonden met jz

Ben toen al me kind een x kwijt geraakt omdat ik teveel gezegt had dus vandaar dat ik niks bespreek
Alle reacties Link kopieren
quote:mamasilly2009 schreef op 15 april 2014 @ 00:36:

Die instanties zijn verbonden met jz

Ben toen al me kind een x kwijt geraakt omdat ik teveel gezegt had dus vandaar dat ik niks bespreek



Is je kind nu wel weer terug?



Heb je geen familie of vriendinnen die je om hulp kan vragen?



En tegen je man zeggen dat je niet alles alleen kan doen.
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
Alle reacties Link kopieren
Meestal worden kinderen niet uit huis geplaatst omdat moeders teveel zeggen, maar omdat een kind niet veilig kan opgroeien thuis.



Voorwaarde om een kind thuis te laten (blijven) wonen is vast dat je meewerkt met de ingezette hulpverlening. Doe dat dan ook en snij jezelf niet in de vingers.
Alle reacties Link kopieren
quote:Frizz schreef op 15 april 2014 @ 00:46:

Meestal worden kinderen niet uit huis geplaatst omdat moeders teveel zeggen, maar omdat een kind niet veilig kan opgroeien thuis.



Voorwaarde om een kind thuis te laten (blijven) wonen is vast dat je meewerkt met de ingezette hulpverlening. Doe dat dan ook en snij jezelf niet in de vingers.



Met je eens. Ik kan mij ook niet voorstellen dat ze een kind zomaar weghalen, dan zal er toch iets zijn voorgevallen.



Maar goed, dat is geweest, je zit er nu doorheen en trek dan eerder aan de bel zodat je niet weer in zo`n situatie terecht komt. Hier durf je ook te zeggen dat het niet meer gaat, wij zijn ook vreemden voor je, kan je dan niet een afspraak maken met je huisarts om te kijken wat er moet gebeuren qua hulp.
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
Alle reacties Link kopieren
[...]
moderatorviva wijzigde dit bericht op 15-04-2014 09:10
Reden: Ongepaste opmerking
% gewijzigd
Je kan met de huisarts of psycholoog praten of om hulp vragen. Ze hebben zwijgplicht. Niet alleen ermee rond gaan lopen. En in overleg met hun dan samen op jz afstappen.
Oogappeltje
Alle reacties Link kopieren
Oogappeltje, doe even normaal zeg, wat een kutreactie!

Ik heb je gestaft. Ver beneden de gordel!



Mammasilly, heb je ook mensen in je omgeving die je kunnen ontlasten? Die soms even de zorg van je overnemen?

Wat is er bij je dochter op school aan de hand dan?

En ben je net bij je vriend gaan samenwonen, zijn er geen manieren waarop je thuis een soort eigen stilteplekje voor jezelf kunt creeren?
Tja oogappeltje brengt het misschien niet zo lief...maar ze heeft wel gelijk.
Alle reacties Link kopieren
Oogappeltje brengt het inderdaad niet bepaald subtiel maar ik ben het ook met haar eens. In zoverre: Als je kind al eens uit huis geplaatst is lijkt het me verstandig om hulp aan te nemen. 'Niet teveel zeggen' maakt het moeilijk om jou goede hulp te bieden.



Ligt je vriend elke dag de hele dag te slapen?

Mijn man werkt ook nachtdiensten, gelukkig nu hoogstens nog maar 1 per week. Maar hij mag dan van mij tot een bepaald tijdstip (14:00) slapen en daarna zijn wij (kind en ik) er ook nog.

Niet erg als er wat meer op jouw schouders komt overdag als hij snachts werkt maar zoals jij het schrijft is dat ook het enige dat hij doet..
Alle reacties Link kopieren
Misschien wel gelijk?!? Nou ik vind het erg respectloos hoe ze dit beschrijft.
To, zijn er dingen die je af kan stoten voorlopig? Bijvoorbeeld vrijwilligerswerk?



Verder hielp het mij heel erg om overdag echt tijd voor mezelf te pakken. 'S middags zodra de kinderen naar school zijn ga ik een uurtje zitten met een pot thee, boek/tijdschrift/handwerkje/tablet. Dat rondslingerende speelgoed, die was, de vaatwasser die leeg moet, het kan allemaal ook een uurtje later...
Oogappeltje jouw post slaat nergens op. Iemand die zo weinig subtiel communiceert als jij classificeer ik doorgaans juist als een tokkie.
Alle reacties Link kopieren
Aannames maken is prioriteit hier in de vroege ochtend? Niet normaal hoe sommigen reageren op iemand door haar schrijfstijl, want verder weten we niets over TO, haar partner of haar kinderen.

Iemand die al ergens bang voor is help je niet op deze manier; dieper de grond inboren.
Alle reacties Link kopieren
quote:oogappeltje schreef op 15 april 2014 @ 02:20:



........t.Ik heb je gestaft.
Alle reacties Link kopieren
quote:oogappeltje schreef op 15 april 2014 @ 02:20:

quote verwijderd .jij spoort niet.
juniormoderatorviva wijzigde dit bericht op 15-04-2014 09:34
Reden: ongepaste quote verwijderd
% gewijzigd
Wat Frizz al zegt,als het je allemaal teveel wordt dan zou ik dat aangeven bij de instanties die al bij jullie gezin betrokken zijn.
Alle reacties Link kopieren
mamasilly, Probeer SAMEN te werken met de instanties, ze zijn echt niet allemaal slecht. Juist als je niets zegt, wordt er een gevoel van onveiligheid gecreerd omdat ze dan niet weten wat er nu daadwerkelijk aan de hand is. Een kind met autisme opvoeden is een opvoeding plus. Bedenk voor jezelf hoe jij het meest kunt profiteren van hun aanwezigheid, zodat je over een tijdje ook hun hulp kunt afsluiten en weer met je gezin verder kunt.

Misschien kan er een CIZindicatie aangevraagd worden (zorg in natura)zodat je kindje bijvoorbeeld een dag ofzo naar een opvang kan. Organiseren ze op de school van je kindje naschoolse opvang? Dan zou ie daar ook aan mee kunnen doen. Kijk ook in je omgeving wie zo nu en dan een keer bij kan springen, zoals je man. Dat je gewend bent dat ie weinig voor de kinderen doet, wil niet zeggen dat het zo hoeft te blijven.



Naast de kinderen is het belangrijk dat je ook voor JEZELF zorgt, je kinderen hebben maar 1 moeder.
Alle reacties Link kopieren
oh en trouwens, misschien is het een idee om met school en de instanties om de tafel te gaan. Wellicht dat er dan tot een goede constructieve oplossing gekomen kan worden. Als je samenwerkt met de instanties, gaan ze vaak ook echt naast je staan en kunnen ze je ondersteunen in die lastige gesprekken met school. Je kunt je dan concentreren op wat je dochter nodig heeft ipv op de moeilijkheid van zon gesprek.
Mammasilly2009,



probeer school en de instanties niet te zien als vijanden. Jullie hebben één ding gemeen, zowel jij als de instanties willen het beste voor de kinderen. Ga samen bekijken hoe je dat kunt bereiken.



Waaruit bestaat het gezeur op school? Maakt school of de juf zich zorgen om jouw dochter of is het van heel andere aard?

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven