Overig
alle pijlers
Luxe irritaties
dinsdag 15 april 2014 om 13:57
In de lunchpauze snel ik naar de plaatselijke supermarkt voor enkele laatste maar voor het avondeten noodzakelijke producten. Als ik bij de kassa aankom schrik ik van de onverwacht lange rij. Ik sluit aan in de kortste, achter een vrouw met de lengte van een halve volwassen man, maar het gewicht van minimaal drie. Ze heeft haar mandje op de grond gezet, kijkt om zich heen en loopt dan ineens weg. Haar mandje laat ze in de rij staan. Als de rij doorschuift overweeg ik het eenzame mandje maar opzij te schuiven en een plaatsje door te schuiven, maar dan komt ze net weer aangeschommeld. Ik besluit dat ik haar niet mag.
Als ze bij de band is, haalt ze haar producten uit de mand. De lege mand zet ze op de stapel die het dichtst bij staat. Daar past hij niet op, want dat zijn rechthoekige mandjes, terwijl zij een ovalen mandje heeft. De stapel met ovalen mandjes staat ernaast, maar dat is net buiten bereik van haar vette armpjes en dan zou ze zomaar een meter ver moeten hobbelen. Ze kiest voor een andere aanpak; ze maalt er niet om dat haar mandje nu schots en scheef bovenop de verkeerde stapel staat en lijkt ook niet te malen om hoe andere klanten, met een rechthoekig mandje, zoals ik, nu hun mandje kwijt moeten raken. Dat is tenslotte niet haar probleem, nietwaar? Ik voel dat ik een hekel aan haar krijg.
Het beurtbalkje is kennelijk ook net iets te moeilijk om te pakken, dus ook dat probleem besteedt ze met een onverschillige blik uit aan de mensen voor en achter haar. Inmiddels wordt de hekel aan haar hartgrondig.
Als ze eindelijk aan de beurt is, rekent ze af met echt ouderwets geld. Muntjes en biljetten en zo. Ze past het precies uit en doet er tergend lang over, maar na een halve lunchpauze wachten is ze eindelijk klaar. Opgelucht, maar met een lichte doch voelbare haat voor haar, wil ik plaats nemen aan de kassa. Dan zie ik dat er nog boodschappen van haar op de band liggen.
"Is dit ook van u?" vraagt de cassiere. Ze knikt. Die wil ze graag apart afrekenen. En weer met precies gepast echt geld. Met muntjes en biljetten en zo. Het kost de andere helft van de lunchpauze en ik haat haar inmiddels intens.
Als ik eindelijk de winkel uitloop en buiten de frisse uitlaatgassen diep inadem, kan ik nog maar één ding denken:
Mijn God, wat ben ik blij dat we in een land wonen waar ik me druk kan maken over dit soort dingen!
Welke luxe irritaties hebben jullie onlangs nog ervaren?
Als ze bij de band is, haalt ze haar producten uit de mand. De lege mand zet ze op de stapel die het dichtst bij staat. Daar past hij niet op, want dat zijn rechthoekige mandjes, terwijl zij een ovalen mandje heeft. De stapel met ovalen mandjes staat ernaast, maar dat is net buiten bereik van haar vette armpjes en dan zou ze zomaar een meter ver moeten hobbelen. Ze kiest voor een andere aanpak; ze maalt er niet om dat haar mandje nu schots en scheef bovenop de verkeerde stapel staat en lijkt ook niet te malen om hoe andere klanten, met een rechthoekig mandje, zoals ik, nu hun mandje kwijt moeten raken. Dat is tenslotte niet haar probleem, nietwaar? Ik voel dat ik een hekel aan haar krijg.
Het beurtbalkje is kennelijk ook net iets te moeilijk om te pakken, dus ook dat probleem besteedt ze met een onverschillige blik uit aan de mensen voor en achter haar. Inmiddels wordt de hekel aan haar hartgrondig.
Als ze eindelijk aan de beurt is, rekent ze af met echt ouderwets geld. Muntjes en biljetten en zo. Ze past het precies uit en doet er tergend lang over, maar na een halve lunchpauze wachten is ze eindelijk klaar. Opgelucht, maar met een lichte doch voelbare haat voor haar, wil ik plaats nemen aan de kassa. Dan zie ik dat er nog boodschappen van haar op de band liggen.
"Is dit ook van u?" vraagt de cassiere. Ze knikt. Die wil ze graag apart afrekenen. En weer met precies gepast echt geld. Met muntjes en biljetten en zo. Het kost de andere helft van de lunchpauze en ik haat haar inmiddels intens.
Als ik eindelijk de winkel uitloop en buiten de frisse uitlaatgassen diep inadem, kan ik nog maar één ding denken:
Mijn God, wat ben ik blij dat we in een land wonen waar ik me druk kan maken over dit soort dingen!
Welke luxe irritaties hebben jullie onlangs nog ervaren?
Spreuken 18:2
dinsdag 15 april 2014 om 14:05
Iedere ochtend als ik mijn kinderen naar school heb gebracht en ik fiets weer naar huis dan haal ik voor mijn eigen ontbijtje zo'n heerlijk vers knapperig meergranenbroodje, ik ga dan lekker in mijn eentje ontbijten en de dag beginnen. Ze weten het bij de bakker al precies, ze pakken het broodje al als ze me aan zien komen.
Gisteren moest ik een ander broodje nemen, en dat vond ik helemaal niet leuk Er werd me verteld dat er net 5 minuten daarvoor iemand heel veel broodjes had gekocht en diegene had niks besteld. Ik weet het, ik ben een verwend mormel en ik moet me schamen.
Gisteren moest ik een ander broodje nemen, en dat vond ik helemaal niet leuk Er werd me verteld dat er net 5 minuten daarvoor iemand heel veel broodjes had gekocht en diegene had niks besteld. Ik weet het, ik ben een verwend mormel en ik moet me schamen.
dinsdag 15 april 2014 om 14:07
Nou, lekker opgelucht nu? Wat een zeiktopic/-OP
En hoezo 'ouderwets geld'? Doe even normaal over een wettig betaalmiddel en haal je boodschappen na werktijd. Hoef je je niet te ergeren aan 3tonners van halve lengte, hooguit aan mede-arbeiders die dan hun boodschappen doen.
En als je topic als grappig is bedoeld, wat mij betreft missie mislukt.
En hoezo 'ouderwets geld'? Doe even normaal over een wettig betaalmiddel en haal je boodschappen na werktijd. Hoef je je niet te ergeren aan 3tonners van halve lengte, hooguit aan mede-arbeiders die dan hun boodschappen doen.
En als je topic als grappig is bedoeld, wat mij betreft missie mislukt.
dinsdag 15 april 2014 om 14:15
Ik liep vanmorgen een winkel in en daar stond een keurige mevrouw met haar keurige zoontje de koopwaar te bekijken. Ze zag eruit alsof ze rechtstreeks uit de jaren 50 kwam. Waarschijnlijk gewoon uit de Hoeksche Waard ofzo...
Ik kwam dus binnen met mijn kinderwagen en wilde er langs. Ze keek me aan en ik dacht dat ze opzij ging. Niet dus... Ze negeerde me en ging verder waar ze mee bezig was. Ik dacht "rot ff een end op mens" maar ik vroeg heel netjes of ik er misschien langs mocht. Ze keek me aan alsof ik haar een oneerbaar voorstel deed maar ging uiteindelijk een stap opzij.
Dit herhaalde zich nog 3 keer pfff irritant mens. Misschien dacht zij wel hetzelfde over mij hoor en lezen we straks hier een verhaal over die irritante vrouw met haar brede kinderwagen.
Ik kwam dus binnen met mijn kinderwagen en wilde er langs. Ze keek me aan en ik dacht dat ze opzij ging. Niet dus... Ze negeerde me en ging verder waar ze mee bezig was. Ik dacht "rot ff een end op mens" maar ik vroeg heel netjes of ik er misschien langs mocht. Ze keek me aan alsof ik haar een oneerbaar voorstel deed maar ging uiteindelijk een stap opzij.
Dit herhaalde zich nog 3 keer pfff irritant mens. Misschien dacht zij wel hetzelfde over mij hoor en lezen we straks hier een verhaal over die irritante vrouw met haar brede kinderwagen.
dinsdag 15 april 2014 om 14:32
quote:ninika schreef op 15 april 2014 @ 14:11:
Er is trouwens ook niks irritanter dan mensen die gaan lopen zuchten in de rij omdat het ze niet snel genoeg gaat. Misschien dat die vrouw daarom wel expres langzaam deed Zo'n irritant mens ben ik Vreselijk als mensen tergend langzaam alles op de band doen, dan bedenken dat ze nog iets vergeten zijn en weer terug de winkel inlopen, vervolgens niet meer weten hoe het pinapparaat ook alweer werkt en dan nog eens 10 minuten een gesprek aangaan met de kassiere! ZUCHT....
Er is trouwens ook niks irritanter dan mensen die gaan lopen zuchten in de rij omdat het ze niet snel genoeg gaat. Misschien dat die vrouw daarom wel expres langzaam deed Zo'n irritant mens ben ik Vreselijk als mensen tergend langzaam alles op de band doen, dan bedenken dat ze nog iets vergeten zijn en weer terug de winkel inlopen, vervolgens niet meer weten hoe het pinapparaat ook alweer werkt en dan nog eens 10 minuten een gesprek aangaan met de kassiere! ZUCHT....
dinsdag 15 april 2014 om 14:44
Tip, hoe goedkoper de supermarkt, hoe sneller mensen aan de kassa zijn.
Bij de Albert Heijn lijkt iedereen vergeten te zijn dat je ook je tas kunt inpakken, terwijl de kassiere de spullen inscant. Dat het handig is om alvast je portemonaye bij de hand te hebben en andere mensen na je, óók bij hun boodschappen moeten kunnen na het afrekenen.
Bij de ALDI flikkert iedereen zo snel mogelijk z'n spullen in de kar, rekent af en gaat weg. Veel prettiger.
Bij de Albert Heijn lijkt iedereen vergeten te zijn dat je ook je tas kunt inpakken, terwijl de kassiere de spullen inscant. Dat het handig is om alvast je portemonaye bij de hand te hebben en andere mensen na je, óók bij hun boodschappen moeten kunnen na het afrekenen.
Bij de ALDI flikkert iedereen zo snel mogelijk z'n spullen in de kar, rekent af en gaat weg. Veel prettiger.