Dagdromen met angst
dinsdag 6 mei 2014 om 13:35
Ik heb jarenlang in een traumatische situatie geleefd, inmiddels een aantal jaren geleden en het gaat heel goed nu, ben ook drie jaar in therapie geweest en heb vorig jaar in overleg met de therapeut besloten dat we konden stoppen met de therapie en ik het zelf verder af kan.
In de situatie in het verleden werd ik voortdurend geïntimideerd en vernederd, met name wanneer ik juist lekker in mijn vel zat kon de persoon in kwestie mij urenlang tiranniseren tot ik weer was gereduceerd tot een dood vogeltje.
Het gaat erg goed nu, kruip steeds een beetje meer uit mijn schulp, ga op een steeds natuurlijke manier om met mensen, met gezagsverhoudingen en begin waar nodig zelfs gezag uit te stralen (dit gaat vanzelf!), maar hoe beter het gaat, hoe harder ik plotseling kan worden weggezogen in dagdromen waarin ik angstige momenten meemaak en een ondergeschikte rol heb.
Het lijkt wel alsof ik niet angstvrij kan leven, terwijl ik er tegelijkertijd niet bepaald gelukkig van word. Het vraagt enorm veel discipline mezelf los te rukken uit die dromen, ergens vind ik het 'lekker' maar het is verschrikkelijk.
Ik vraag me af of iemand dit herkent!
In de situatie in het verleden werd ik voortdurend geïntimideerd en vernederd, met name wanneer ik juist lekker in mijn vel zat kon de persoon in kwestie mij urenlang tiranniseren tot ik weer was gereduceerd tot een dood vogeltje.
Het gaat erg goed nu, kruip steeds een beetje meer uit mijn schulp, ga op een steeds natuurlijke manier om met mensen, met gezagsverhoudingen en begin waar nodig zelfs gezag uit te stralen (dit gaat vanzelf!), maar hoe beter het gaat, hoe harder ik plotseling kan worden weggezogen in dagdromen waarin ik angstige momenten meemaak en een ondergeschikte rol heb.
Het lijkt wel alsof ik niet angstvrij kan leven, terwijl ik er tegelijkertijd niet bepaald gelukkig van word. Het vraagt enorm veel discipline mezelf los te rukken uit die dromen, ergens vind ik het 'lekker' maar het is verschrikkelijk.
Ik vraag me af of iemand dit herkent!
dinsdag 6 mei 2014 om 14:04
Je bent nog steeds herstellende en aan het verwerken, één en ander kan komen omdat die persoon nog steeds ergens rondloopt en dat in jouw innerlijk een onveilig gevoel kan geven. Lastig, dit soort zaken.
Misschien is het een goed plan om jezelf te versterken, door aan judo te gaan doen of zo, zodat je op een punt komt waar je je niet meer bedreigd hoeft te voelen en dus zelf sterk genoeg bent om je zaakjes op te knappen.
Misschien is het een goed plan om jezelf te versterken, door aan judo te gaan doen of zo, zodat je op een punt komt waar je je niet meer bedreigd hoeft te voelen en dus zelf sterk genoeg bent om je zaakjes op te knappen.
dinsdag 6 mei 2014 om 14:58
quote:retrostar schreef op 06 mei 2014 @ 14:03:
Misschien vind je passiviteit verleidelijk?
Ja, ik ben bang van wel, maar ik vind het tegelijkertijd genant en vervelend, bij mezelf én bij anderen. Ik voel juist lekker als ik niet passief ben, maar dan lijkt het dus alsof ik daar een tegenreactie op krijg.
quote:Cateautje schreef op 06 mei 2014 @ 14:04:
Je bent nog steeds herstellende en aan het verwerken, één en ander kan komen omdat die persoon nog steeds ergens rondloopt en dat in jouw innerlijk een onveilig gevoel kan geven. Lastig, dit soort zaken.
Misschien is het een goed plan om jezelf te versterken, door aan judo te gaan doen of zo, zodat je op een punt komt waar je je niet meer bedreigd hoeft te voelen en dus zelf sterk genoeg bent om je zaakjes op te knappen.Gelukkig heb ik de banden aardig weten te verbreken, maar om leren gaan met boosheid is ook wel goed denk ik.. karate?
Misschien vind je passiviteit verleidelijk?
Ja, ik ben bang van wel, maar ik vind het tegelijkertijd genant en vervelend, bij mezelf én bij anderen. Ik voel juist lekker als ik niet passief ben, maar dan lijkt het dus alsof ik daar een tegenreactie op krijg.
quote:Cateautje schreef op 06 mei 2014 @ 14:04:
Je bent nog steeds herstellende en aan het verwerken, één en ander kan komen omdat die persoon nog steeds ergens rondloopt en dat in jouw innerlijk een onveilig gevoel kan geven. Lastig, dit soort zaken.
Misschien is het een goed plan om jezelf te versterken, door aan judo te gaan doen of zo, zodat je op een punt komt waar je je niet meer bedreigd hoeft te voelen en dus zelf sterk genoeg bent om je zaakjes op te knappen.Gelukkig heb ik de banden aardig weten te verbreken, maar om leren gaan met boosheid is ook wel goed denk ik.. karate?
dinsdag 6 mei 2014 om 15:09
Ik herken het in de zin van als het goed gaat plotseling vreemde en angstige gedachten krijgen.
Die van mij zijn niet zo ernstig en na veel afleiding kan ik me er ook wel weer over heen zetten.
Ik heb wel het idee dat de frequentie minder wordt (hoe langer het geleden is, hoe minder vaak het voor komt).
Ik hoop voor je dat het bij jou ook zo gaat lopen en dat we uiteindelijk (bijna) geen angstgedachten meer krijgen.
Die van mij zijn niet zo ernstig en na veel afleiding kan ik me er ook wel weer over heen zetten.
Ik heb wel het idee dat de frequentie minder wordt (hoe langer het geleden is, hoe minder vaak het voor komt).
Ik hoop voor je dat het bij jou ook zo gaat lopen en dat we uiteindelijk (bijna) geen angstgedachten meer krijgen.
Smile like you've never cried, Fight like you've never lost, Love like you've never been hurt and Life like there's no tomorrow!
dinsdag 6 mei 2014 om 16:11
quote:bloemke8 schreef op 06 mei 2014 @ 15:09:
Ik herken het in de zin van als het goed gaat plotseling vreemde en angstige gedachten krijgen.
Die van mij zijn niet zo ernstig en na veel afleiding kan ik me er ook wel weer over heen zetten.
Ik heb wel het idee dat de frequentie minder wordt (hoe langer het geleden is, hoe minder vaak het voor komt).
Ik hoop voor je dat het bij jou ook zo gaat lopen en dat we uiteindelijk (bijna) geen angstgedachten meer krijgen.Ja, ik hoop dat je gelijk hebt. En goed om te lezen dat het bij jou minder wordt!
Ik herken het in de zin van als het goed gaat plotseling vreemde en angstige gedachten krijgen.
Die van mij zijn niet zo ernstig en na veel afleiding kan ik me er ook wel weer over heen zetten.
Ik heb wel het idee dat de frequentie minder wordt (hoe langer het geleden is, hoe minder vaak het voor komt).
Ik hoop voor je dat het bij jou ook zo gaat lopen en dat we uiteindelijk (bijna) geen angstgedachten meer krijgen.Ja, ik hoop dat je gelijk hebt. En goed om te lezen dat het bij jou minder wordt!