Psyche
alle pijlers
ADHD en OCD
dinsdag 3 juni 2014 om 23:53
Ik zag dat er al een topic was over ADHD maar toch wilde ik mijn eigen verhaal schrijven.
Ik heb sinds 1,5jaar de diagnose. Ik had veel problemen op mijn werk en daardoor ben ik het traject ingegaan. De problemen werden zo groot... ik ga nu niet in detail want dat heeft geen nut. Ik heb sinds 2 maanden een nieuwe baan. Het ging goed tot vandaag heb ik het gevoel. Ik kreeg de opmerking... jij bent wel chaotisch zeg!!! Ja ADHD dus. Ik belandde in een enorme rebound! Voelde alsof iemand met een hamer op mijn hoofd geslagen had en er 50 mensen om me heen stonden en begonnen te schreeuwen. Ik heb het bij mijn sollicitatie niet verteld ivm vooroordelen. Heb dat wel gedaan maar dan keken ze gelijk anders en werd het niks. Terwijl ik echt niet dom ben of zo.
Ik ben gestart met nieuwe therapie en medicijnen. Ik dacht komt goed!!! Ik heb 9,5jaar geknokt op mijn vorige werk en na de diagnose werd ik gewoon buiten gegooid. Na de diagnose was ik zwanger geworden vandaar dat ik nog niet eerder medicijnen heb geprobeerd.
Ik voel dat ik weer diezelfde put inglijd. Waren mensen maar niet zo streng voor mij... want dat ben ik zelf al genoeg!
Ik weet niet waarom ik dit allemaal typ. Het is zo klote gewoon. De diagnose op zich. Die drukte in mijn hoofd. Dat gepieker. Altijd zo moe als een hond. OCD... dwanggedachten als tellen, alles checken en angsten.
En dan de bijwerkingen van de medicijnen. De voordelen wegen zwaarder dan die. Nu nog wel tenminste.
Ik weet gewoon even niet meer wat te doen. Ik kan niet tegen die drukte op. Dus zonder medicijnen wordt het ook niks. (op dit moment) met medicijnen... ook niet altijd even comfortabel
Naar de buitenwereld doen alsof het goed gaat. Terwijl het elke dag een zwaar gevecht is. Behalve thuis.. dan laat ik het merken maar manlief is ook niet altijd even begripvol. Bah!
Ik heb sinds 1,5jaar de diagnose. Ik had veel problemen op mijn werk en daardoor ben ik het traject ingegaan. De problemen werden zo groot... ik ga nu niet in detail want dat heeft geen nut. Ik heb sinds 2 maanden een nieuwe baan. Het ging goed tot vandaag heb ik het gevoel. Ik kreeg de opmerking... jij bent wel chaotisch zeg!!! Ja ADHD dus. Ik belandde in een enorme rebound! Voelde alsof iemand met een hamer op mijn hoofd geslagen had en er 50 mensen om me heen stonden en begonnen te schreeuwen. Ik heb het bij mijn sollicitatie niet verteld ivm vooroordelen. Heb dat wel gedaan maar dan keken ze gelijk anders en werd het niks. Terwijl ik echt niet dom ben of zo.
Ik ben gestart met nieuwe therapie en medicijnen. Ik dacht komt goed!!! Ik heb 9,5jaar geknokt op mijn vorige werk en na de diagnose werd ik gewoon buiten gegooid. Na de diagnose was ik zwanger geworden vandaar dat ik nog niet eerder medicijnen heb geprobeerd.
Ik voel dat ik weer diezelfde put inglijd. Waren mensen maar niet zo streng voor mij... want dat ben ik zelf al genoeg!
Ik weet niet waarom ik dit allemaal typ. Het is zo klote gewoon. De diagnose op zich. Die drukte in mijn hoofd. Dat gepieker. Altijd zo moe als een hond. OCD... dwanggedachten als tellen, alles checken en angsten.
En dan de bijwerkingen van de medicijnen. De voordelen wegen zwaarder dan die. Nu nog wel tenminste.
Ik weet gewoon even niet meer wat te doen. Ik kan niet tegen die drukte op. Dus zonder medicijnen wordt het ook niks. (op dit moment) met medicijnen... ook niet altijd even comfortabel
Naar de buitenwereld doen alsof het goed gaat. Terwijl het elke dag een zwaar gevecht is. Behalve thuis.. dan laat ik het merken maar manlief is ook niet altijd even begripvol. Bah!
woensdag 4 juni 2014 om 07:24
quote:Mies85 schreef op 04 juni 2014 @ 00:33:
Je bent ook in therapie?Jazeker. Basistherapie heb ik afgerond. Nu ben ik bezig met 10 extra sessies omdat het tijdens de zwangerschap niet optimaal ging natuurlijk. Mijn kop staat alweer op ontploffen en het is nog zo vroeg. Pffff wordt een fijn dagje. Kan ik hem niet doorspoelen?
Je bent ook in therapie?Jazeker. Basistherapie heb ik afgerond. Nu ben ik bezig met 10 extra sessies omdat het tijdens de zwangerschap niet optimaal ging natuurlijk. Mijn kop staat alweer op ontploffen en het is nog zo vroeg. Pffff wordt een fijn dagje. Kan ik hem niet doorspoelen?
woensdag 4 juni 2014 om 08:35
Nee Levine, helaas kan je de dag niet doorspoelen
Wat je eventueel wel kunt doen is alles wat je vandaag moet doen opschrijven en kijken wat reëel is. Leg de lat niet te hoog en las rustmomenten voor jezelf in.
Je hebt een klein kindje dus ga wandelen en probeer op andere gedachten te komen door hem/haar van alles aan te wijzen en er iets over te vertellen. Klinkt simpel voor sommigen maar voor jou zal het moeilijk zijn. Toch weet ik, uit ervaring, dat dit door sommigen als rustgevend wordt gezien, beter dan al die dwanggedachten.
Sterkte
Wat je eventueel wel kunt doen is alles wat je vandaag moet doen opschrijven en kijken wat reëel is. Leg de lat niet te hoog en las rustmomenten voor jezelf in.
Je hebt een klein kindje dus ga wandelen en probeer op andere gedachten te komen door hem/haar van alles aan te wijzen en er iets over te vertellen. Klinkt simpel voor sommigen maar voor jou zal het moeilijk zijn. Toch weet ik, uit ervaring, dat dit door sommigen als rustgevend wordt gezien, beter dan al die dwanggedachten.
Sterkte
woensdag 4 juni 2014 om 11:10
Veel mensen met ADHD hebben faalangst en een minderwaardigheidscomplex. Dit ontstaat door jaren lang aangevallen en bekritiseerd te worden. Dus zo een opmerking, kan voelen als een klap in je gezicht.
Misschien toch maar op je werk aangeven dat je ADHD hebt. Dan begrijpen collega's beter waarom je zo chaotisch bent.
Voor je man is het lastig te volgen. Logisch dat jij thuis jezelf bent. Maar alles op hem af reageren gaat zich wreken. Echt belangrijk om daar voor te waken. Praat daarover met hem. Maal daar afspraken over.
Misschien toch maar op je werk aangeven dat je ADHD hebt. Dan begrijpen collega's beter waarom je zo chaotisch bent.
Voor je man is het lastig te volgen. Logisch dat jij thuis jezelf bent. Maar alles op hem af reageren gaat zich wreken. Echt belangrijk om daar voor te waken. Praat daarover met hem. Maal daar afspraken over.
woensdag 4 juni 2014 om 14:25
Vertel het niet. Tenzij het echt heeeel erg is. Mensen houden er niet echt rekening mee is mijn ervaring helaas. Maar natuurlijk moet je het zelf weten. In deze maatschappij moeten we iedereen accepteren zoals die is. Je hebt wel 9 jaar een baan gehad zeg je, dus dan kan je het toch wel. Ik kan me niet voorstellen dat je 9 jaar problemen had toch? En de afgelopen 2 maand ging ook goed... Dat iemand tegen jou zegt dat je chaotisch bent hoeft niets te betekenen. Diegene weet niets van jouw diagnose en omdat je je niet lekker voelt trek je je dat persoonlijk aan. Als je je goed had gevoeld deed je dat niet. Rationeel proberen te blijven denken. En ja dan ben je wat chaotisch, so what. Je kan ook dingen goed.
Ik denk altijd bij mijzelf, niemand weet hoe ik echt ben en waarom ik de dingen doe zoals ik ze doe. Je kent jezelf het beste. Houd dat in gedachten. Laat ongenuanceerde opmerkingen niet binnen, kaats ze in gedachten terug. Wees altijd je allerbeste vriendin. En als dingen mis gaan. Zoals mindfulness zegt, je kan altijd opnieuw beginnen. Je faalt niet zolang je volhoud.
Je hebt het nu gewoon zwaar. En zoals je zei je dacht komt goed! Houd daaraan vast, werk jezelf niet tegen en luister niet naar je angst.
Welke goede eigenschappen heb je door je ADHD?
Mijn vriend heeft adhd en daardoor denkt hij snel. Daardoor is hij heel snel in discussies en dat heeft hem al ver gebracht. Ook is hij erg spontaan en de gangmaker op feestjes. Hij zou de drukte wel weg willen hebben en dat hij niet alles vergeet. Maar geen adhd dan ook niet de leuke kanten...
Ik denk altijd bij mijzelf, niemand weet hoe ik echt ben en waarom ik de dingen doe zoals ik ze doe. Je kent jezelf het beste. Houd dat in gedachten. Laat ongenuanceerde opmerkingen niet binnen, kaats ze in gedachten terug. Wees altijd je allerbeste vriendin. En als dingen mis gaan. Zoals mindfulness zegt, je kan altijd opnieuw beginnen. Je faalt niet zolang je volhoud.
Je hebt het nu gewoon zwaar. En zoals je zei je dacht komt goed! Houd daaraan vast, werk jezelf niet tegen en luister niet naar je angst.
Welke goede eigenschappen heb je door je ADHD?
Mijn vriend heeft adhd en daardoor denkt hij snel. Daardoor is hij heel snel in discussies en dat heeft hem al ver gebracht. Ook is hij erg spontaan en de gangmaker op feestjes. Hij zou de drukte wel weg willen hebben en dat hij niet alles vergeet. Maar geen adhd dan ook niet de leuke kanten...
woensdag 4 juni 2014 om 20:36
Ik ben net sinds 1april weer aan het werk bij mijn nieuwe baan. Heb 8maanden thuis gezeten. Buiten gegooid. En was zwaar depri daardoor. Ik zie weer een beetje licht komen maarja ook vandaag weer erg zwaar gehad. Gewerkt van 8:00 tot 17:45. Veel te druk... veel te veel nieuwe dingen en op een nieuwe locatie. (Werk bij de implantoloog en we zetten op meerdere locaties implantaten)
Dan duizelt het zo. Vergeet van alles want in nieuwe situaties ben ik geen ster. De baas zei.. levine denk eens na. Ja je moest ee s weten hoeveel ik denk... maar aan het verkeerde natuurlijk; )
Ik moet ervoor waken dat ik niet elke opmerking onthoud en ze ga tellen.. want dan gaat het steeds slechter want ja.... erg laag zelfbeeld en 0,0vertrouwen in mezelf
Probeer mezelf echt aan te praten dat ik niet dom ben... ik snap alles te goed maar het komt er niet uit. Zo frustrerend!
En over het vertellen. .. durf ik echt niet.
Eigenlijk stom... het is gewoon een bepaald ziektebeeld of stoornis en ik wil gewoon doen alsof ik niks mankeer (want volgens velen is adhd ook nep) nou ik lijd zwaar. Erg zwaar! En zeker zitten er ook voordelen aan hoor! Intens genieten van dingen die je mooi/leuk vind bv.
Dan duizelt het zo. Vergeet van alles want in nieuwe situaties ben ik geen ster. De baas zei.. levine denk eens na. Ja je moest ee s weten hoeveel ik denk... maar aan het verkeerde natuurlijk; )
Ik moet ervoor waken dat ik niet elke opmerking onthoud en ze ga tellen.. want dan gaat het steeds slechter want ja.... erg laag zelfbeeld en 0,0vertrouwen in mezelf
Probeer mezelf echt aan te praten dat ik niet dom ben... ik snap alles te goed maar het komt er niet uit. Zo frustrerend!
En over het vertellen. .. durf ik echt niet.
Eigenlijk stom... het is gewoon een bepaald ziektebeeld of stoornis en ik wil gewoon doen alsof ik niks mankeer (want volgens velen is adhd ook nep) nou ik lijd zwaar. Erg zwaar! En zeker zitten er ook voordelen aan hoor! Intens genieten van dingen die je mooi/leuk vind bv.
