Psyche
alle pijlers
advies
donderdag 5 juni 2014 om 16:18
Mijn verhaal gaat ver terug, zeg maar gerust het is the story of my life.
Ik zal beginnen met de zin : er zijn twee soorten mensen , inhalige en afwachtende. ik weet wat op ons gezin van toepassing is en ben daar wel blij mee. De tweede eigenschap bezit ik gelukkig.
Ik ben opgegroeid in een dorpje met een vader moeder en zus . Het was nooit makkelijk thuis en ik heb vanaf ongeveer mijn 8 ste zitten aftellen tot ik 16 was en dus wettelijk gezien op mezelf mocht. ik heb dan ook geen dag langer gewacht.
Mijn moeder heeft borderline,althans dat denken we. Ze heeft dat nooit gezegd maar de kenmerken zijn enorm.
Je kan niet op haar rekenen. Vroeger niet en nog steeds niet.Ze verwond zichzelf. Heeft meerdere malen zonder succes terapieen doorlopen.
Er zijn zoveel voorbeelden uit mijn jeugd die beschrijven dat het niet altijd gezellig was bij ons. Zo was ze sadistisch. gaf ze ons speelgoed weg aan andere kindjes om aandacht en aardig gevonden te worden. ze heeft ons geestelijk mishandeld door open baarlijk ons te vernederen om aandacht.( ik heb 1 dochter en een lelijke tjaa je kan niet alles hebben...en mijn jongste kan ermee door maar stom dat ze is!! negeren en aan ons lot overlaten hoorde daar ook bij. Nooit samen spelen,huiswerk maken en thee drinken. Ons vergeten mee naar huis te nemen op verjaardagsfeestjes als we boven aan het spelen waren. Geen kinderopvang en ons dus uren in een pashokje '' bewaren'' als ze aan het werk was. Ga zo maar door.
Mijn zus en ik hebben hier beide last van gehad ( en nog ) alleen zijn er ons op een eigen manier tegen gaan wapenen. Zij is heel slim en kan door spelletjes en z.g.n. het mind fucken voor elkaar krijgen wat ze hebben wil. Nu heel goed, maar vroeger ook al. Ik ben meer: what you see is what you get en rechtdoorzee. Als me iets niet bevalt dan weet je dat! Nu wat tactischer verpakt dan vroeger en zo gebeurde het vaak dat ik vooruit gestuurd werd om de kolen uit het vuur te halen waarna mijn zus mijn moeder opving en vervolgens poeslief haar ding voor elkaar kreeg. Mijn zus liet mij haar kamer opruimen om vervolgens tegen mama te zeggen kijk eens hoe netjes mijn kamer is. Dingen die stuk waren liet ze door mij aan mama zien. Haar ponystal uitmesten terwijl zij een boekje aan het lezen was in de zon. Ik trapte er in! zo vaak!
Mede daardoor is mijn zus het meisje wat nooit een vlieg kwaad doet en ik ben de relschopper. Zo ziet mijn moeder dat en nog steeds. In sommige periodes had ze ook wel gelijk ik was in de pubertijd ook, nou ja zacht gezegd off line !! ze is trots op mijn zus en minder op mij. Alles wat mijn zus doet is fantastisch en wat ik doe ja normaal. Mijn zus kreeg een fantastische trouwjurk , want dat is traditie. Mijn moeder ging mee passen en het kon niet op. Tegen mij werd verteld: misschien kan ik aan een vriendin van mij vragen of je er een kan lenen? Dan moet je zelf maar even bellen. En zo zijn er zoveel voorbeelden. Af en toe heb ik gedacht : ben ik van een ander ofzo? Dat heeft het rellen bij mij ook zeker wel versterkt! Mijn zus kreeg altijd geld , studie , kleding zelfs een stuk land om een huis op te bouwen. Ik ben op mijn 16de het leger in gegaan om zelf een inkomen te creëren en zelfstandig te kunnen zijn. De beste keus ooit.! Ik heb daar geleerd een zelfstandig sociaal leven op te bouwen en je kan zeggen defensie heeft mij opgevoed! Ik heb altijd gewerkt voor mijn geld met klusjes in de buurt. grasmaaien, kranten lopen fruit plukken alles! mijn zus heeft nooit gewerkt. Inmiddels zijn we allebei verhuisd. Ik naar de andere kant van het land, mijn zus naar het buitenland. We zijn getrouwd en hebben kinderen. Ik heb met mijn gezin de schaapjes behoorlijk goed op het droge. Mijn man verdiend heel veel ik heb een normale baan. En we hebben alles wat we willen. zelfs een zwembad in de tuin. Mijn zus heeft schulden zit in een klein flatje en heeft aanvaringen met jeugdzorg omdat ze ook haar kinderen niet altijd netjes behandeld. Heel triest maar alle hulp die we aanbieden word zo verdraaid dat er duidelijk voordeel voor mijn zus mee gemoeid is. en Dus niet voor mijn neefjes.
Maar ik zou hier geen advies vragen als nu alles zo zijn gangetje zou gaan. Het is nog steeds zo dat oma de ene kant veel liever ziet dan de andere. En mijn zus trekt nog steeds profijt uit alles. Familiebanden zijn echt niet belangrijk voor haar, het gaat alleen om voordeel voor haar. Toen mijn opa overleed, had ze geen geld om naar de begrafenis te komen en is ook niet geweest. We zouden een week later opa zijn huis gaan leeghalen en toen was ze er ineens wel! ze miste nederland zo! Ze heeft het meest waardevolle in overleg met moeders meegenomen en is zonder de handen uit de mouwen te steken weer op het vliegtuig gestapt. Ze is zelfs doelbewust met een lege koffer hierheen gereisd. Hoezo voorbedacht?? Samen maken ze ook misbruik van mijn niet erg gezonde vader. Die haar schuur, land, dieren die ze hier heeft achtergelaten te verzorgen en onderhouden en haar geld betaald om dat te mogen doen. Hij heeft een nieuwe schuur gebouwd zelf betaald en betaald haar daarvoor om het te mogen doen. Als mijn ouders bij haar op bezoek gaan moeten ze betalen om bij haar te mogen verblijven. Ze verhuurt kamers namelijk ( B&B ) en vraagt mijn ouders dus ook het volle pond. Ze komen daar 3 keer per jaar en bij mij al geen 2 jaar niet meer. Elke sint/kerst en zomer zijn ze er, en tussendoor ook nog wel eens. Al 8 jaar doen ze dat. Nu heb ik afgelopen jaar verteld dat mijn kinderen het wel eens leuk zouden vinden om sinterklaas met opa en oma te vieren en tot mijn verbazing zei mijn moeder dat dat prima was. ze konden immers ook wel eens naar ons toe komen. Mijn kinderen stonden te springen !! eindelijk fantastisch! Na al meerdere beloftes van oma die ze niet nagekomen is . Nu is mijn zus vorige week langs geweest en toevallig vervolgens meld mijn moeder : we gaan het weekend van sinterklaas weg met zijn allen want je vader is dan jarig! een verassing weekendje weg! Met mijn zus en zwager en kleinkinderen. Jullie zijn ook welkom. Alleen is het feit dat mijn man voor onze gemoedstoestand weigert met mijn familie in een huisje te gaan zitten, vakantie mag gezellig zijn niet stressvol is zijn mening. Bovendien word het dan een 1-2 tje met moeders en zus en zitten wij waarschijnlijk met hun kinderen op gescheept. Ik vroeg dus vervolgens hoe het dan met sinterklaas zat en dat werd weg gewuift. Kijk dat er geen verjaardagen sint kerst en uitjes voor mijn kinderen zijn ok.. wij hebben de financiële ruimte om dat op te vangen om voor hun een kadootje te halen uit naam van opa en oma. Maar ik merk dat nu de manier van hoe mijn moeder met mij omging nu langzaam toegepast gaat worden om mijn kinderen en eigenlijk twijfel ik nu om het contact te verbreken. Dat is heel definitief maar ik wil niet dat mijn kinderen hetzelfde overkomt als mij. Wat is jullie mening? En ook denk ik eraan hulp te gaan zoeken om beter met mijn verleden om te gaan. Ik merk dat nu ik zelf kinderen heb dit lastiger is.
Ik zal beginnen met de zin : er zijn twee soorten mensen , inhalige en afwachtende. ik weet wat op ons gezin van toepassing is en ben daar wel blij mee. De tweede eigenschap bezit ik gelukkig.
Ik ben opgegroeid in een dorpje met een vader moeder en zus . Het was nooit makkelijk thuis en ik heb vanaf ongeveer mijn 8 ste zitten aftellen tot ik 16 was en dus wettelijk gezien op mezelf mocht. ik heb dan ook geen dag langer gewacht.
Mijn moeder heeft borderline,althans dat denken we. Ze heeft dat nooit gezegd maar de kenmerken zijn enorm.
Je kan niet op haar rekenen. Vroeger niet en nog steeds niet.Ze verwond zichzelf. Heeft meerdere malen zonder succes terapieen doorlopen.
Er zijn zoveel voorbeelden uit mijn jeugd die beschrijven dat het niet altijd gezellig was bij ons. Zo was ze sadistisch. gaf ze ons speelgoed weg aan andere kindjes om aandacht en aardig gevonden te worden. ze heeft ons geestelijk mishandeld door open baarlijk ons te vernederen om aandacht.( ik heb 1 dochter en een lelijke tjaa je kan niet alles hebben...en mijn jongste kan ermee door maar stom dat ze is!! negeren en aan ons lot overlaten hoorde daar ook bij. Nooit samen spelen,huiswerk maken en thee drinken. Ons vergeten mee naar huis te nemen op verjaardagsfeestjes als we boven aan het spelen waren. Geen kinderopvang en ons dus uren in een pashokje '' bewaren'' als ze aan het werk was. Ga zo maar door.
Mijn zus en ik hebben hier beide last van gehad ( en nog ) alleen zijn er ons op een eigen manier tegen gaan wapenen. Zij is heel slim en kan door spelletjes en z.g.n. het mind fucken voor elkaar krijgen wat ze hebben wil. Nu heel goed, maar vroeger ook al. Ik ben meer: what you see is what you get en rechtdoorzee. Als me iets niet bevalt dan weet je dat! Nu wat tactischer verpakt dan vroeger en zo gebeurde het vaak dat ik vooruit gestuurd werd om de kolen uit het vuur te halen waarna mijn zus mijn moeder opving en vervolgens poeslief haar ding voor elkaar kreeg. Mijn zus liet mij haar kamer opruimen om vervolgens tegen mama te zeggen kijk eens hoe netjes mijn kamer is. Dingen die stuk waren liet ze door mij aan mama zien. Haar ponystal uitmesten terwijl zij een boekje aan het lezen was in de zon. Ik trapte er in! zo vaak!
Mede daardoor is mijn zus het meisje wat nooit een vlieg kwaad doet en ik ben de relschopper. Zo ziet mijn moeder dat en nog steeds. In sommige periodes had ze ook wel gelijk ik was in de pubertijd ook, nou ja zacht gezegd off line !! ze is trots op mijn zus en minder op mij. Alles wat mijn zus doet is fantastisch en wat ik doe ja normaal. Mijn zus kreeg een fantastische trouwjurk , want dat is traditie. Mijn moeder ging mee passen en het kon niet op. Tegen mij werd verteld: misschien kan ik aan een vriendin van mij vragen of je er een kan lenen? Dan moet je zelf maar even bellen. En zo zijn er zoveel voorbeelden. Af en toe heb ik gedacht : ben ik van een ander ofzo? Dat heeft het rellen bij mij ook zeker wel versterkt! Mijn zus kreeg altijd geld , studie , kleding zelfs een stuk land om een huis op te bouwen. Ik ben op mijn 16de het leger in gegaan om zelf een inkomen te creëren en zelfstandig te kunnen zijn. De beste keus ooit.! Ik heb daar geleerd een zelfstandig sociaal leven op te bouwen en je kan zeggen defensie heeft mij opgevoed! Ik heb altijd gewerkt voor mijn geld met klusjes in de buurt. grasmaaien, kranten lopen fruit plukken alles! mijn zus heeft nooit gewerkt. Inmiddels zijn we allebei verhuisd. Ik naar de andere kant van het land, mijn zus naar het buitenland. We zijn getrouwd en hebben kinderen. Ik heb met mijn gezin de schaapjes behoorlijk goed op het droge. Mijn man verdiend heel veel ik heb een normale baan. En we hebben alles wat we willen. zelfs een zwembad in de tuin. Mijn zus heeft schulden zit in een klein flatje en heeft aanvaringen met jeugdzorg omdat ze ook haar kinderen niet altijd netjes behandeld. Heel triest maar alle hulp die we aanbieden word zo verdraaid dat er duidelijk voordeel voor mijn zus mee gemoeid is. en Dus niet voor mijn neefjes.
Maar ik zou hier geen advies vragen als nu alles zo zijn gangetje zou gaan. Het is nog steeds zo dat oma de ene kant veel liever ziet dan de andere. En mijn zus trekt nog steeds profijt uit alles. Familiebanden zijn echt niet belangrijk voor haar, het gaat alleen om voordeel voor haar. Toen mijn opa overleed, had ze geen geld om naar de begrafenis te komen en is ook niet geweest. We zouden een week later opa zijn huis gaan leeghalen en toen was ze er ineens wel! ze miste nederland zo! Ze heeft het meest waardevolle in overleg met moeders meegenomen en is zonder de handen uit de mouwen te steken weer op het vliegtuig gestapt. Ze is zelfs doelbewust met een lege koffer hierheen gereisd. Hoezo voorbedacht?? Samen maken ze ook misbruik van mijn niet erg gezonde vader. Die haar schuur, land, dieren die ze hier heeft achtergelaten te verzorgen en onderhouden en haar geld betaald om dat te mogen doen. Hij heeft een nieuwe schuur gebouwd zelf betaald en betaald haar daarvoor om het te mogen doen. Als mijn ouders bij haar op bezoek gaan moeten ze betalen om bij haar te mogen verblijven. Ze verhuurt kamers namelijk ( B&B ) en vraagt mijn ouders dus ook het volle pond. Ze komen daar 3 keer per jaar en bij mij al geen 2 jaar niet meer. Elke sint/kerst en zomer zijn ze er, en tussendoor ook nog wel eens. Al 8 jaar doen ze dat. Nu heb ik afgelopen jaar verteld dat mijn kinderen het wel eens leuk zouden vinden om sinterklaas met opa en oma te vieren en tot mijn verbazing zei mijn moeder dat dat prima was. ze konden immers ook wel eens naar ons toe komen. Mijn kinderen stonden te springen !! eindelijk fantastisch! Na al meerdere beloftes van oma die ze niet nagekomen is . Nu is mijn zus vorige week langs geweest en toevallig vervolgens meld mijn moeder : we gaan het weekend van sinterklaas weg met zijn allen want je vader is dan jarig! een verassing weekendje weg! Met mijn zus en zwager en kleinkinderen. Jullie zijn ook welkom. Alleen is het feit dat mijn man voor onze gemoedstoestand weigert met mijn familie in een huisje te gaan zitten, vakantie mag gezellig zijn niet stressvol is zijn mening. Bovendien word het dan een 1-2 tje met moeders en zus en zitten wij waarschijnlijk met hun kinderen op gescheept. Ik vroeg dus vervolgens hoe het dan met sinterklaas zat en dat werd weg gewuift. Kijk dat er geen verjaardagen sint kerst en uitjes voor mijn kinderen zijn ok.. wij hebben de financiële ruimte om dat op te vangen om voor hun een kadootje te halen uit naam van opa en oma. Maar ik merk dat nu de manier van hoe mijn moeder met mij omging nu langzaam toegepast gaat worden om mijn kinderen en eigenlijk twijfel ik nu om het contact te verbreken. Dat is heel definitief maar ik wil niet dat mijn kinderen hetzelfde overkomt als mij. Wat is jullie mening? En ook denk ik eraan hulp te gaan zoeken om beter met mijn verleden om te gaan. Ik merk dat nu ik zelf kinderen heb dit lastiger is.
donderdag 5 juni 2014 om 16:35
Ik vind het een heel triest verhaal en verwacht niet dat je zus en moeder nog bij zullen draaien. Om verdere pijn te voorkomen zou ik het contact (voorlopig) verbreken. Ik denk ook dat het raadzaam is om in therapie te gaan, om het verleden een plek te geven en om te voorkomen dat de negatieve relaties en gebeurtenissen een grote rol in je leven spelen.
Ik vind je trouwens nuchter, helder en daadkrachtig overkomen. Knap hoe je je aan je de thuissituatie hebt ontworsteld en zelf een mooi, stabiel bestaan hebt opgebouwd.
Ik vind je trouwens nuchter, helder en daadkrachtig overkomen. Knap hoe je je aan je de thuissituatie hebt ontworsteld en zelf een mooi, stabiel bestaan hebt opgebouwd.
donderdag 5 juni 2014 om 16:47
Het fijne van volwassen zijn is dat je alles zelf mag beslissen onafhankelijk van de goedkeuring van familie. Macht en zelf iets willen zijn geen negatieve woorden en wanneer jij iets niet wilt met je familie dan is dat prima.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
donderdag 5 juni 2014 om 17:54
vrijdag 6 juni 2014 om 19:33
Ga de rest van je leven aan jezelf en je gezin denken. Dit gedoe word echt niet anders. Jij wringt je maar in bochten. Hebben ze helemaal niet door. Geniet van wat je wel hebt en probeer hun los te laten. Juist ala je loslaat heb je kans dat t op je afkomt. Maar dat moet niet je doel zijn. Ga leven voor jezelf. Heb je verdient.
