Psyche
alle pijlers
Bewustwording
vrijdag 6 juni 2014 om 01:56
Hoi,
Dit is de eerste keer dat ik iets op een forum plaats.
Misschien had ik ervoor nooit de behoefte om mijn boodschap/vraag de wereld in te sturen.
Maar we lopen hier met zoveel op deze wereld, waarom zouden we er dan ook geen gebruik van maken om onze kennis te delen, en te verrijken, door onze meningen met elkaar te delen.
Mezelf even voorstellen
Ik ben een jonge vrouw van 32.
Ik ben gezegend met een ongelofelijk intelligente dochter, en heb ondertussen ook een (al 2jr durende) relatie met een bewonderenswaardig man.
Ik heb een job die ik graag en goed doe, en waarin ik me kan bewijzen.
Wij zijn niet arm, we zijn niet rijk. Voorzien van alle basisbehoeften, en in staat om ons wat bescheiden luxe te permitteren.
Lijkt allemaal vrij rooskleurig wanneer je het zo leest,...
Misschien is het dan ook wel eerder het 'Wat vooraf ging' die tot op vandaag nog wel eens wat roet in het eten gooit.
Mijn bedoeling hier, is om jullie en mezelf ervan bewust te maken, wat voor een impact sommige daden en/of uitspraken kunnen hebben op de toekomst,Jouw toekomst!
Wees bewust van je actie's, overweeg je woorden EN wees trouw in wat je zegt en doet!
Ooit hoorde ik een man op tv zeggen:"A man is only worth as much as his word"
"Een mens is slechts evenveel waard als zijn woord"
Maak nu voor jezelf uit hoeveel je waard bent. Hoe vaak al hield jij je niet aan je woord? hoe vaak al kwam jij een afspraak niet na of moest je afzeggen of verplaatsen? Hoe makkelijk vertel jij een leugen(tje) al dan niet om bestwil? Hoe vaak verbloem jij de waarheid? Hoe vaak gebruik jij een excuus? Hoe vaak moet jij 'Het spijt me' zeggen? En hoe veel keer heb je ook daadwerkelijk spijt?
Dit is de eerste keer dat ik iets op een forum plaats.
Misschien had ik ervoor nooit de behoefte om mijn boodschap/vraag de wereld in te sturen.
Maar we lopen hier met zoveel op deze wereld, waarom zouden we er dan ook geen gebruik van maken om onze kennis te delen, en te verrijken, door onze meningen met elkaar te delen.
Mezelf even voorstellen
Ik ben een jonge vrouw van 32.
Ik ben gezegend met een ongelofelijk intelligente dochter, en heb ondertussen ook een (al 2jr durende) relatie met een bewonderenswaardig man.
Ik heb een job die ik graag en goed doe, en waarin ik me kan bewijzen.
Wij zijn niet arm, we zijn niet rijk. Voorzien van alle basisbehoeften, en in staat om ons wat bescheiden luxe te permitteren.
Lijkt allemaal vrij rooskleurig wanneer je het zo leest,...
Misschien is het dan ook wel eerder het 'Wat vooraf ging' die tot op vandaag nog wel eens wat roet in het eten gooit.
Mijn bedoeling hier, is om jullie en mezelf ervan bewust te maken, wat voor een impact sommige daden en/of uitspraken kunnen hebben op de toekomst,Jouw toekomst!
Wees bewust van je actie's, overweeg je woorden EN wees trouw in wat je zegt en doet!
Ooit hoorde ik een man op tv zeggen:"A man is only worth as much as his word"
"Een mens is slechts evenveel waard als zijn woord"
Maak nu voor jezelf uit hoeveel je waard bent. Hoe vaak al hield jij je niet aan je woord? hoe vaak al kwam jij een afspraak niet na of moest je afzeggen of verplaatsen? Hoe makkelijk vertel jij een leugen(tje) al dan niet om bestwil? Hoe vaak verbloem jij de waarheid? Hoe vaak gebruik jij een excuus? Hoe vaak moet jij 'Het spijt me' zeggen? En hoe veel keer heb je ook daadwerkelijk spijt?
do your best until you know better than when you know better do better
vrijdag 6 juni 2014 om 03:57
Zo waar...ik kan me helemaal vinden in jouw post en dacht, hoe toevallig, gister zelf over ongeveer het zelfde na! Je woorden zijn hetgeen je de wereld in stuurt. En daarom bepalen ze niet alleen wie je bent, maar ook hoe je gezien wordt, wat er van je wordt verwacht, wat je zelf van jezelf verwacht.
Het uitspreken van bijvoorbeeld een vreselijk moeilijke waarheid kan soms ook enorm bevrijdend zijn!! Je zag er tegenop de waarheid uit te spreken, en daar aan voorafgaand om deze aan jezelf toe te geven in woorden (in je hoofd). Maar wanneer je dan de sprong waagt, de woorden langzaam in je eigen hoofd laat ontrafelen, en het eens aan een ander vertelt ("ik ben verliefd op een andere man. Ik ben zo niet meer gelukkig") : hoe en wat een opluchting!!!
Het is ook eerlijk, moreel gezien kun je respect voor jezelf blijven houden of weer krijgen. Daardoor sta je dichter bij jezelf.
En daar gaat het om; dichter bij onszelf komen, of blijven.
Wat is de aanleiding van jouw post voor jou?? Ben erg benieuwd
Het uitspreken van bijvoorbeeld een vreselijk moeilijke waarheid kan soms ook enorm bevrijdend zijn!! Je zag er tegenop de waarheid uit te spreken, en daar aan voorafgaand om deze aan jezelf toe te geven in woorden (in je hoofd). Maar wanneer je dan de sprong waagt, de woorden langzaam in je eigen hoofd laat ontrafelen, en het eens aan een ander vertelt ("ik ben verliefd op een andere man. Ik ben zo niet meer gelukkig") : hoe en wat een opluchting!!!
Het is ook eerlijk, moreel gezien kun je respect voor jezelf blijven houden of weer krijgen. Daardoor sta je dichter bij jezelf.
En daar gaat het om; dichter bij onszelf komen, of blijven.
Wat is de aanleiding van jouw post voor jou?? Ben erg benieuwd
vrijdag 6 juni 2014 om 05:52
quote:contemplatingfaraway schreef op 06 juni 2014 @ 03:57:
Zo waar...ik kan me helemaal vinden in jouw post en dacht, hoe toevallig, gister zelf over ongeveer het zelfde na! Je woorden zijn hetgeen je de wereld in stuurt. En daarom bepalen ze niet alleen wie je bent, maar ook hoe je gezien wordt, wat er van je wordt verwacht, wat je zelf van jezelf verwacht.
Het uitspreken van bijvoorbeeld een vreselijk moeilijke waarheid kan soms ook enorm bevrijdend zijn!! Je zag er tegenop de waarheid uit te spreken, en daar aan voorafgaand om deze aan jezelf toe te geven in woorden (in je hoofd). Maar wanneer je dan de sprong waagt, de woorden langzaam in je eigen hoofd laat ontrafelen, en het eens aan een ander vertelt ("ik ben verliefd op een andere man. Ik ben zo niet meer gelukkig") : hoe en wat een opluchting!!!
Het is ook eerlijk, moreel gezien kun je respect voor jezelf blijven houden of weer krijgen. Daardoor sta je dichter bij jezelf.
En daar gaat het om; dichter bij onszelf komen, of blijven.
Wat is de aanleiding van jouw post voor jou?? Ben erg benieuwdHello,
In de eerste plaats wil ik je bedanken voor je reactie, die toch wel waardevolle inhoud bevat.
Wat de aanleiding van mijn post is?
Wat moeilijk om hierop een beknopt antwoord te geven...
Ik ben daarom ook bezig aan een 'Mijn verhaal' maar dat zal vandaag nog niet af zijn. Wanneer dit wel het geval is stuur ik een link door
Maar, ik wil je niet op je honger laten zitten,...
Laat zeggen dat ik misschien wel op een belangrijk keerpunt sta in m'n leven,doordat er iemand ergens een lichtje deed branden, wat me andere perspectieven en een ruimere visie gaf.
Ik kwam nog niet zo lang geleden tot het inzicht dat ik me al jaren weg steek achter een,... Akkoord, niet zo'n prettige verleden.
Dat daardoor de jas van de slachtofferrol me na al die jaren echt als gegoten zit, als een comfortabel huispak die je een veilig gevoel van thuiskomen geeft, is dan misschien wel begrijpelijk, het maakt het daarom niet aanvaardbaar...
Zodra zich een moeilijkheid voordoet ga ik me dus al gauw weer gaan verschalken in mijn 'ver voorbij kringloopwinkel waardige' jas.
Excuses komen er als watervallen uit, excuses waar ik soms zelf niet achter sta...om begrip of medelijden op te wekken, wat me uiteindelijk geen stap verder helpt in mijn eigen evolutie.
De problemen in mijn verleden, had ik dan wel niet 'allemaal' zelf in de hand. De dag dat je moet toegeven dat bepaalde problemen in een weerkerende loop zitten, ondanks het feit dat je op een heel ander punt in je leven staat, moet je ook inzien dat de oorzaak hiervan misschien toch wel in je eigen houding/keuzes/daden te vinden is.
Ik ben me ervan bewust geworden dat ik mezelf moet bijsturen, ik zocht ook de nodige professionele steun. Anders zal ik het pad naar geluk nooit vinden, aangezien ik in cirkeltjes blijf rijden.
En het erge is dat ik mijn medemensen al dan niet bewust meetrek in de weemoedigheid. Ik stel me vanaf nu dus open voor constructieve kritiek, heb de deuren en ramen van m'n in-mezelf-gekeerde gedachtegang opengezet, ik ben bereid mijn meningen te herzien, want er werd al meermaals bewezen dat die niet altijd terecht zijn.
hoe zei Einstein het ook weer? ... "Insanity: doing the same thing over and over again and expecting different results."
En ik denk dat er wel meer mensen te maken hebben met het doorbreken van vicieuze cirkels, welke die ook mag zijn.
Zo waar...ik kan me helemaal vinden in jouw post en dacht, hoe toevallig, gister zelf over ongeveer het zelfde na! Je woorden zijn hetgeen je de wereld in stuurt. En daarom bepalen ze niet alleen wie je bent, maar ook hoe je gezien wordt, wat er van je wordt verwacht, wat je zelf van jezelf verwacht.
Het uitspreken van bijvoorbeeld een vreselijk moeilijke waarheid kan soms ook enorm bevrijdend zijn!! Je zag er tegenop de waarheid uit te spreken, en daar aan voorafgaand om deze aan jezelf toe te geven in woorden (in je hoofd). Maar wanneer je dan de sprong waagt, de woorden langzaam in je eigen hoofd laat ontrafelen, en het eens aan een ander vertelt ("ik ben verliefd op een andere man. Ik ben zo niet meer gelukkig") : hoe en wat een opluchting!!!
Het is ook eerlijk, moreel gezien kun je respect voor jezelf blijven houden of weer krijgen. Daardoor sta je dichter bij jezelf.
En daar gaat het om; dichter bij onszelf komen, of blijven.
Wat is de aanleiding van jouw post voor jou?? Ben erg benieuwdHello,
In de eerste plaats wil ik je bedanken voor je reactie, die toch wel waardevolle inhoud bevat.
Wat de aanleiding van mijn post is?
Wat moeilijk om hierop een beknopt antwoord te geven...
Ik ben daarom ook bezig aan een 'Mijn verhaal' maar dat zal vandaag nog niet af zijn. Wanneer dit wel het geval is stuur ik een link door
Maar, ik wil je niet op je honger laten zitten,...
Laat zeggen dat ik misschien wel op een belangrijk keerpunt sta in m'n leven,doordat er iemand ergens een lichtje deed branden, wat me andere perspectieven en een ruimere visie gaf.
Ik kwam nog niet zo lang geleden tot het inzicht dat ik me al jaren weg steek achter een,... Akkoord, niet zo'n prettige verleden.
Dat daardoor de jas van de slachtofferrol me na al die jaren echt als gegoten zit, als een comfortabel huispak die je een veilig gevoel van thuiskomen geeft, is dan misschien wel begrijpelijk, het maakt het daarom niet aanvaardbaar...
Zodra zich een moeilijkheid voordoet ga ik me dus al gauw weer gaan verschalken in mijn 'ver voorbij kringloopwinkel waardige' jas.
Excuses komen er als watervallen uit, excuses waar ik soms zelf niet achter sta...om begrip of medelijden op te wekken, wat me uiteindelijk geen stap verder helpt in mijn eigen evolutie.
De problemen in mijn verleden, had ik dan wel niet 'allemaal' zelf in de hand. De dag dat je moet toegeven dat bepaalde problemen in een weerkerende loop zitten, ondanks het feit dat je op een heel ander punt in je leven staat, moet je ook inzien dat de oorzaak hiervan misschien toch wel in je eigen houding/keuzes/daden te vinden is.
Ik ben me ervan bewust geworden dat ik mezelf moet bijsturen, ik zocht ook de nodige professionele steun. Anders zal ik het pad naar geluk nooit vinden, aangezien ik in cirkeltjes blijf rijden.
En het erge is dat ik mijn medemensen al dan niet bewust meetrek in de weemoedigheid. Ik stel me vanaf nu dus open voor constructieve kritiek, heb de deuren en ramen van m'n in-mezelf-gekeerde gedachtegang opengezet, ik ben bereid mijn meningen te herzien, want er werd al meermaals bewezen dat die niet altijd terecht zijn.
hoe zei Einstein het ook weer? ... "Insanity: doing the same thing over and over again and expecting different results."
En ik denk dat er wel meer mensen te maken hebben met het doorbreken van vicieuze cirkels, welke die ook mag zijn.
do your best until you know better than when you know better do better
vrijdag 6 juni 2014 om 07:47
Ik heb een beetje het gevoel in een Poezie album op de lagere school te zitten
Ik mis een beetje de glitterplaatjes, het schrijven in allemaal kleurtjes is in ieder geval prominent aanwezig.
En ik zeg altijd maar zo, doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg
Prettige dag
Ik mis een beetje de glitterplaatjes, het schrijven in allemaal kleurtjes is in ieder geval prominent aanwezig.
En ik zeg altijd maar zo, doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg
Prettige dag
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
vrijdag 6 juni 2014 om 08:01
Je hebt ergens een inzicht opgedaan dat je heel erg verbaast en verheugt. Super. Blij voor je.
Maar laat dat nou eens gewoon gebeuren, gun het jezelf om terug te vallen en nog eens en nog eens. Je berichten komen bijna dwangmatig over, net als je zendingsdrang.
Zo lang je zoveel ruis en herrie creëert zelf, zul je niet genoeg tot rust kunnen komen om die nieuwe inzichten te laten "plakken", een gewoonte te laten worden.
Neem vanavond een borrel, geniet van het mooie weer en laat het gebeuren. Chill out.
Maar laat dat nou eens gewoon gebeuren, gun het jezelf om terug te vallen en nog eens en nog eens. Je berichten komen bijna dwangmatig over, net als je zendingsdrang.
Zo lang je zoveel ruis en herrie creëert zelf, zul je niet genoeg tot rust kunnen komen om die nieuwe inzichten te laten "plakken", een gewoonte te laten worden.
Neem vanavond een borrel, geniet van het mooie weer en laat het gebeuren. Chill out.
vrijdag 6 juni 2014 om 08:25
vrijdag 6 juni 2014 om 09:02
Jouw manier van schrijven roept een onprettig gevoel bij me op.
Wat ik inmiddels wel door heb is dat de mensen die het het minst verkondigen,het meest bewust en zichzelf zijn van allemaal.
Ik vind je veel jonger klinken dan 32 trouwens, en je spreekt nogal in superlatieven wat mij het idee geeft dat je voornamelijk jezelf probeert te overtuigen.
Wat ik inmiddels wel door heb is dat de mensen die het het minst verkondigen,het meest bewust en zichzelf zijn van allemaal.
Ik vind je veel jonger klinken dan 32 trouwens, en je spreekt nogal in superlatieven wat mij het idee geeft dat je voornamelijk jezelf probeert te overtuigen.
vrijdag 6 juni 2014 om 11:38
Ik begrijp je TO.
Hoop dat je inzicht beklijft.
Zelf heb ik namelijk altijd last van die vicueuze cirkel die mij na een tijdje dat inzicht weer in de wind laat slaan
Misschien inderdaad is opschrijven een heel goed idee. Zo kan je altijd terug lezen.
Maar het beste is nog wel je leven steeds meer en meer vorm gaan geven op een geleidelijke manier, die past bij dat nieuwe inzicht. Zodat je je dromen gaat leven. Ik zelf probeer dat steeds meer te doen en elk klein stapje geeft daar in al heel veel voldoending. Nooit meer dingen doen die ik niet leuk vind zal niet lukken. Maar voornamelijk nog dingen doen die ik leuk vind brengt me al steeds meer naar de voor mij juiste weg.
Hoop dat je inzicht beklijft.
Zelf heb ik namelijk altijd last van die vicueuze cirkel die mij na een tijdje dat inzicht weer in de wind laat slaan
Misschien inderdaad is opschrijven een heel goed idee. Zo kan je altijd terug lezen.
Maar het beste is nog wel je leven steeds meer en meer vorm gaan geven op een geleidelijke manier, die past bij dat nieuwe inzicht. Zodat je je dromen gaat leven. Ik zelf probeer dat steeds meer te doen en elk klein stapje geeft daar in al heel veel voldoending. Nooit meer dingen doen die ik niet leuk vind zal niet lukken. Maar voornamelijk nog dingen doen die ik leuk vind brengt me al steeds meer naar de voor mij juiste weg.
vrijdag 6 juni 2014 om 20:46
quote:contemplatingfaraway schreef op 06 juni 2014 @ 11:38:
Ik begrijp je TO.
Hoop dat je inzicht beklijft.
Zelf heb ik namelijk altijd last van die vicueuze cirkel die mij na een tijdje dat inzicht weer in de wind laat slaan
Misschien inderdaad is opschrijven een heel goed idee. Zo kan je altijd terug lezen.
Maar het beste is nog wel je leven steeds meer en meer vorm gaan geven op een geleidelijke manier, die past bij dat nieuwe inzicht. Zodat je je dromen gaat leven. Ik zelf probeer dat steeds meer te doen en elk klein stapje geeft daar in al heel veel voldoending. Nooit meer dingen doen die ik niet leuk vind zal niet lukken. Maar voornamelijk nog dingen doen die ik leuk vind brengt me al steeds meer naar de voor mij juiste weg.
Weet je dat dat misschien ook wel m'n grootste angst is,... het hervallen in oude gewoontes.
Want ik ondervind nu pas hoe moeilijk het is om jezelf te 'heropvoeden' om het een naam te geven.
Als ik heel eerlijk mag zijn, ik vind het een erg ondankbare opgave,... al blijf ik ervan overtuigd dat tijd hierin een erg belangrijk gegeven is, vaak heb je behoefte om er de brui aan te geven.
Ik ben bijvoorbeeld ook een krak in cynische opmerkingen geven, of de sarcast in me naar boven te halen. Dit is al één van mijn foute trekjes waaraan ik wil werken. tijdens een ruzie is het helemaal niet constructief om die weg op te gaan.
Nu is het zo dat ik echt op m'n tong moet bijten, en ik slaag er vrij goed in volgens mij,... volgens m'n vriend niet, want hij weet niet wanneer ik iets 'niet' doe... of hoeveel keer ik het al 'niet' heb gedaan vooraleer ik dan toch nog eens controle verlies. voor hem lijkt het nog steeds alsof ik van de eerste keer losbarst, terwijl ik echt mijn uiterste best doe, mezelf in de juiste richting te krijgen, maar soms lijkt het zo tevergeefs. Hoe hou je het geloof in jezelf in stand, als iedereen de hoop al heeft opgegeven?
Ik begrijp je TO.
Hoop dat je inzicht beklijft.
Zelf heb ik namelijk altijd last van die vicueuze cirkel die mij na een tijdje dat inzicht weer in de wind laat slaan
Misschien inderdaad is opschrijven een heel goed idee. Zo kan je altijd terug lezen.
Maar het beste is nog wel je leven steeds meer en meer vorm gaan geven op een geleidelijke manier, die past bij dat nieuwe inzicht. Zodat je je dromen gaat leven. Ik zelf probeer dat steeds meer te doen en elk klein stapje geeft daar in al heel veel voldoending. Nooit meer dingen doen die ik niet leuk vind zal niet lukken. Maar voornamelijk nog dingen doen die ik leuk vind brengt me al steeds meer naar de voor mij juiste weg.
Weet je dat dat misschien ook wel m'n grootste angst is,... het hervallen in oude gewoontes.
Want ik ondervind nu pas hoe moeilijk het is om jezelf te 'heropvoeden' om het een naam te geven.
Als ik heel eerlijk mag zijn, ik vind het een erg ondankbare opgave,... al blijf ik ervan overtuigd dat tijd hierin een erg belangrijk gegeven is, vaak heb je behoefte om er de brui aan te geven.
Ik ben bijvoorbeeld ook een krak in cynische opmerkingen geven, of de sarcast in me naar boven te halen. Dit is al één van mijn foute trekjes waaraan ik wil werken. tijdens een ruzie is het helemaal niet constructief om die weg op te gaan.
Nu is het zo dat ik echt op m'n tong moet bijten, en ik slaag er vrij goed in volgens mij,... volgens m'n vriend niet, want hij weet niet wanneer ik iets 'niet' doe... of hoeveel keer ik het al 'niet' heb gedaan vooraleer ik dan toch nog eens controle verlies. voor hem lijkt het nog steeds alsof ik van de eerste keer losbarst, terwijl ik echt mijn uiterste best doe, mezelf in de juiste richting te krijgen, maar soms lijkt het zo tevergeefs. Hoe hou je het geloof in jezelf in stand, als iedereen de hoop al heeft opgegeven?
do your best until you know better than when you know better do better
vrijdag 6 juni 2014 om 21:42
Uhm, je trok negatieve aandacht door in de slachtofferrol te kruipen en nu trek je weer de aandacht door aan iedereen te verkondigen dat je het licht hebt gezien? Ik geloof dat de meeste mensen hier, of in elk geval iedereen die hier langer dan zeg een dag of 3 heeft meegelezen, al wel hebben begrepen dat een slachtofferrol echt helemaal nergens goed voor is. Dat is voor ons echt heel oud nieuws!
zaterdag 7 juni 2014 om 14:54
quote:Hoe hou je het geloof in jezelf in stand, als iedereen de hoop al heeft opgegeven?
Geloven in jezelf doe je zelf, vóór jezelf. Niet voor je omgeving, niet omdat je omgeving dat geloven "voedt", niet omdat je omgeving het wil of nodig vindt.
Afgaand op wat je hier allemaal schrijft komt het op mij over alsof jij behoorlijk wat lof en complimenten van je omgeving vraagt, bevestiging nodig hebt dat je goed bezig bent maar vooral dat je omgeving in de gaten moet hebben dat jij zo hard zo goed aan het werk bent. En alhoewel complimenten en bevestiging wel fijn zijn, moet dat allemaal geen doel zijn. Ook geen middel (complimenten maken het wel makkelijker, zijn blijken van steun), maar bijkomende voordelen.
Die veranderingen die jij wil zijn voor jezelf. De steun en bevestiging die je daarbij goed kunt gebruiken zal, voor het beste effect, ook uit jezelf moeten komen. Maak jezelf daarin niet afhankelijk van anderen.
"Don't let your happiness depend on things that can be taken away from you."
Geloven in jezelf doe je zelf, vóór jezelf. Niet voor je omgeving, niet omdat je omgeving dat geloven "voedt", niet omdat je omgeving het wil of nodig vindt.
Afgaand op wat je hier allemaal schrijft komt het op mij over alsof jij behoorlijk wat lof en complimenten van je omgeving vraagt, bevestiging nodig hebt dat je goed bezig bent maar vooral dat je omgeving in de gaten moet hebben dat jij zo hard zo goed aan het werk bent. En alhoewel complimenten en bevestiging wel fijn zijn, moet dat allemaal geen doel zijn. Ook geen middel (complimenten maken het wel makkelijker, zijn blijken van steun), maar bijkomende voordelen.
Die veranderingen die jij wil zijn voor jezelf. De steun en bevestiging die je daarbij goed kunt gebruiken zal, voor het beste effect, ook uit jezelf moeten komen. Maak jezelf daarin niet afhankelijk van anderen.
"Don't let your happiness depend on things that can be taken away from you."
