Psyche
alle pijlers
Boosheid
dinsdag 17 juni 2014 om 04:07
Hallo allemaal. Ik vroeg mij af wat jullie vinden van het uiten van boosheid. Vinden jullie dat je boosheid sowieso altijd moet uiten? omdat je er anders nooit overheen komt. Denken jullie dat er altijd wat blijft knagen als het nooit wordt geuit? En wat vinden jullie een goede manier? Is het gebruiken van een boksbal al goed genoeg, of vind je dat je echt met die persoon in gesprek moet gaan?
En als het al heel lang geleden is, is het dan alsnog een goed idee om alsnog in gesprek te gaan met die persoon over dingen die lang geleden zijn gebeurd? of is dat gewoon raar..
En als het al heel lang geleden is, is het dan alsnog een goed idee om alsnog in gesprek te gaan met die persoon over dingen die lang geleden zijn gebeurd? of is dat gewoon raar..
dinsdag 17 juni 2014 om 08:57
Het ligt er helemaal aan waar je boos over bent. Over het algemeen ben ik van: tot tien tellen en dingen uitpraten. Relativeren en geen oude koeien uit de sloot halen. Maar soms kun je beter meteen zeggen waar het op staat, dan is het er maar uit. Dan wel zeggen wat jou stoort, en de ander in zijn of haar waarde laten en niet kleineren of afkraken.
Maar soms zijn er grote dingen die niet zomaar voorbij gaan. Het ligt er helemaal aan wat er gebeurt is, of hoe je relatie met die ander is, of je daar iets mee moet doen.
Stel er is iets voorgevallen met iemand die je erg na staat, en de relatie is bekoeld doordat het nooit is uitgesproken. Als dit aan je blijft knagen, dan is het zeker de moeite waard om alsnog het gesprek aan te gaan. Maar je zult zelf moeten uitmaken of het voorval hier belangrijk genoeg voor is. Ben je er werkelijk door gekwetst? Of kun je beter denken; zand erover, ik laat mijn leven er niet langer door beïnvloeden?
Als het bijvoorbeeld gaat om een vroegere vriend die je toch nooit meer ziet, dan zou ik het laten rusten. Oud zeer oprakelen heeft dan niet zoveel zin.
Maar soms zijn er grote dingen die niet zomaar voorbij gaan. Het ligt er helemaal aan wat er gebeurt is, of hoe je relatie met die ander is, of je daar iets mee moet doen.
Stel er is iets voorgevallen met iemand die je erg na staat, en de relatie is bekoeld doordat het nooit is uitgesproken. Als dit aan je blijft knagen, dan is het zeker de moeite waard om alsnog het gesprek aan te gaan. Maar je zult zelf moeten uitmaken of het voorval hier belangrijk genoeg voor is. Ben je er werkelijk door gekwetst? Of kun je beter denken; zand erover, ik laat mijn leven er niet langer door beïnvloeden?
Als het bijvoorbeeld gaat om een vroegere vriend die je toch nooit meer ziet, dan zou ik het laten rusten. Oud zeer oprakelen heeft dan niet zoveel zin.
dinsdag 17 juni 2014 om 09:28
Ik denk dat het voor jezelf heel goed is je boosheid te uiten. Op wat voor manier je dat doet, ligt aan de situatie.
Ik probeer altijd na te gaan waarom ik boos ben (is het terecht, trappen ze op mijn hart, enz. enz) en dan bepaal ik hoe ik reageer. Meestal koel ik eerst af en ga ik dan het gesprek aan.
Laatst werd ik gedwongen direct uit te praten omdat iemand mijn verzoek voor rust negeerde. Toen ben ik voor het eerst sinds 20 jaar zo boos geworden. Die persoon gaf later aan dat hij niet dacht dat ik boos kon worden. Pfff... Die heeft het geweten!
Ik ben dus erg van het rustig erover nadenken, en dan praten. Of laten. Heb je daar wat aan?
Ik heb overigens geleerd met mijn boosheid om te gaan door gestalt therapie.
Ik probeer altijd na te gaan waarom ik boos ben (is het terecht, trappen ze op mijn hart, enz. enz) en dan bepaal ik hoe ik reageer. Meestal koel ik eerst af en ga ik dan het gesprek aan.
Laatst werd ik gedwongen direct uit te praten omdat iemand mijn verzoek voor rust negeerde. Toen ben ik voor het eerst sinds 20 jaar zo boos geworden. Die persoon gaf later aan dat hij niet dacht dat ik boos kon worden. Pfff... Die heeft het geweten!
Ik ben dus erg van het rustig erover nadenken, en dan praten. Of laten. Heb je daar wat aan?
Ik heb overigens geleerd met mijn boosheid om te gaan door gestalt therapie.
Volg je hart. Dat klopt.
dinsdag 17 juni 2014 om 23:44
Het zijn inderdaad oude koeien, het zijn dingen die meer dan een jaar geleden zijn gebeurd. Maar ik voel mij zo onrustig omdat het nooit is uitgesproken. Het is ook iemand die ik niet meer zie, maar ik heb het idee dat wanneer ik het nu nog niet uitspreek, dat ik er over een jaar nog mee zit. Of de boosheid wel of niet terecht is, vind ik niet zoveel uitmaken. Ik ben gekwetst en dat wil ik aan die persoon kwijt. Maar aan jullie reacties te horen, vinden jullie het beter om het te laten rusten?
woensdag 18 juni 2014 om 16:26
Behalve als het echt iets groots is (en dan bedoel ik iets wat je een misdrijf zou kunnen noemen), zou ik het laten rusten. Je ziet die persoon nooit meer. Je weet niet wat de uitkomst is van een confrontatie. Bedenk, dat jij zelf degene bent die bepaalt hoeveel invloed dit op je leven heeft. Jij geeft die persoon macht over jou door er zo mee te blijven rondlopen. Laat het los. Als je in het algemeen moeite hebt om dit soort dingen los te laten, zou ik je aanraden er hulp bij te zoeken. Het leven is te mooi om te blijven hangen in woede en wrok.
woensdag 18 juni 2014 om 16:33
quote:20122013 schreef op 17 juni 2014 @ 04:07:
Hallo allemaal. Ik vroeg mij af wat jullie vinden van het uiten van boosheid. Vinden jullie dat je boosheid sowieso altijd moet uiten? omdat je er anders nooit overheen komt. Denken jullie dat er altijd wat blijft knagen als het nooit wordt geuit? En wat vinden jullie een goede manier? Is het gebruiken van een boksbal al goed genoeg, of vind je dat je echt met die persoon in gesprek moet gaan?
En als het al heel lang geleden is, is het dan alsnog een goed idee om alsnog in gesprek te gaan met die persoon over dingen die lang geleden zijn gebeurd? of is dat gewoon raar..Vertel nou maar wat er écht aan de hand is.
Hallo allemaal. Ik vroeg mij af wat jullie vinden van het uiten van boosheid. Vinden jullie dat je boosheid sowieso altijd moet uiten? omdat je er anders nooit overheen komt. Denken jullie dat er altijd wat blijft knagen als het nooit wordt geuit? En wat vinden jullie een goede manier? Is het gebruiken van een boksbal al goed genoeg, of vind je dat je echt met die persoon in gesprek moet gaan?
En als het al heel lang geleden is, is het dan alsnog een goed idee om alsnog in gesprek te gaan met die persoon over dingen die lang geleden zijn gebeurd? of is dat gewoon raar..Vertel nou maar wat er écht aan de hand is.
