Psyche
alle pijlers
Wanneer opname?
vrijdag 20 juni 2014 om 15:10
Ik ben een vrouw van 35 met twee kleine kinderen en zit op het moment in een zware depressie. Ik heb het gevoel niet meer voor mezelf in te kunnen staan en overweeg opname. Nu liet mijn psychiater mij vandaag weten dat er grote wachtlijsten zijn voor opname en dat het dus wel een tijdje kan duren. Alleen spoedgevallen komen in aanmerking voor opname volgens haar. Nu gaat mijn man aanstaande maandag weer werken en ben ik alleen thuis en daar zie ik erg tegenop, bang voor mezelf. Wat moet ik doen? Liefst zou ik mezelf maandag willen laten opnemen maar dat kan dus niet behalve als het een spoedgeval is maar wat is spoed.... Heeft iemand advies? Ik woon in de regio Zuid-Holland.
vrijdag 20 juni 2014 om 15:55
Allereerst een
Toen ik er zo aan toe was, heeft mijn man samen met mijn familie en zijn ouders een schema gemaakt om voor mij en Mason te zorgen. Verder is ie elke keer meegegaan naar het ziekenhuis en heeft daar vertelt hoe het thuis met me ging. Ik kan me ook heel mooi voordoen, dat is nu eenmaal mijn masker, mijn overlevingsstrategie en die zat me behoorlijk in de weg, maar ik kon het gewoon niet afzetten.
Gebruik je medicatie momenteel?
Toen ik er zo aan toe was, heeft mijn man samen met mijn familie en zijn ouders een schema gemaakt om voor mij en Mason te zorgen. Verder is ie elke keer meegegaan naar het ziekenhuis en heeft daar vertelt hoe het thuis met me ging. Ik kan me ook heel mooi voordoen, dat is nu eenmaal mijn masker, mijn overlevingsstrategie en die zat me behoorlijk in de weg, maar ik kon het gewoon niet afzetten.
Gebruik je medicatie momenteel?
You know how I know? Because I reeaally think so!
vrijdag 20 juni 2014 om 16:02
Ja dat masker he, dat kan je ver brengen maar nu staat het enorm in de weg. Aan de buitenkant zou niemand vermoeden dat ik zo zwaar depressief ben, alleen mijn man ziet dat. Ik vind het gewoon jammer dat hulpverleners bij mij niet door dat masker heen prikken. Heb jij wel geleerd om het af te zetten MrsStanleyWalker? En hoe dan?
De familie van mijn man woont in het buitenland en ik heb behalve mijn ouders geen familie hier en mijn ouders zijn op vakantie. Ik kan wel aan vriendinnen vragen of ze er voor me kunnen zijn. Maar ik had gehoopt dat ik met een opname constructief aan mezelf zou kunnen gaan werken, ik maak er namelijk een zootje van.
Ik ben net begonnen met nieuwe AD, efexor, daarom gaat het nu ook zo slecht met me.
De familie van mijn man woont in het buitenland en ik heb behalve mijn ouders geen familie hier en mijn ouders zijn op vakantie. Ik kan wel aan vriendinnen vragen of ze er voor me kunnen zijn. Maar ik had gehoopt dat ik met een opname constructief aan mezelf zou kunnen gaan werken, ik maak er namelijk een zootje van.
Ik ben net begonnen met nieuwe AD, efexor, daarom gaat het nu ook zo slecht met me.
vrijdag 20 juni 2014 om 16:05
Hou vol lieve Kanarie. Het gaat echt beter worden echt.
Je komt er bovenop. Maar een opname is zeker niet in alle gevallen een goede oplossing.
thuis in je eigen vertrouwde omgeving is het beste.
Bel die vriendin.
En geef jezelf de tijd, want voordat de ad aanslaat ben je een week of 4 verder. En vaak worden de klachten eerst erger idd.
Bel je vriendin.
Knuffel
Je komt er bovenop. Maar een opname is zeker niet in alle gevallen een goede oplossing.
thuis in je eigen vertrouwde omgeving is het beste.
Bel die vriendin.
En geef jezelf de tijd, want voordat de ad aanslaat ben je een week of 4 verder. En vaak worden de klachten eerst erger idd.
Bel je vriendin.
Knuffel
vrijdag 20 juni 2014 om 16:08
Bij een crisisopname krijg je geen behandeling, er wordt alleen extra goed op je gelet (dat je geen 'rare dingen doet').
Als je huidige behandelaar(s) niet door je masker heen prikt, probeer dan een andere te krijgen. Ga geen tijd verdoen met iemand waar je niet verder mee komt. Via het loepje zag ik dat je het in 2010 al moeilijk had.
Vraag je vriendinnen of ze er maandag voor je zijn. Zorg er intussen voor dat je zo snel mogelijk ergens terecht kan waar je hulp krijgt. Bel gewoon vanmiddag nog naar de huisarts, je psych en/of naar 113 online. Dan rolt dat balletje vast.
Als je huidige behandelaar(s) niet door je masker heen prikt, probeer dan een andere te krijgen. Ga geen tijd verdoen met iemand waar je niet verder mee komt. Via het loepje zag ik dat je het in 2010 al moeilijk had.
Vraag je vriendinnen of ze er maandag voor je zijn. Zorg er intussen voor dat je zo snel mogelijk ergens terecht kan waar je hulp krijgt. Bel gewoon vanmiddag nog naar de huisarts, je psych en/of naar 113 online. Dan rolt dat balletje vast.
vrijdag 20 juni 2014 om 16:10
Ja, Efexor staat wel bekend om de heftige bijwerkingen in de opstartfase. Ik heb het ook gehad en bij mij was het zo erg dat mijn broer totaal in paniek was omdat het zo slecht met me ging. Maar als het aanslaat, wordt het beter. Heus.
Ik heb na mijn bevalling meer dan een half jaar bezig geweest met de juiste medicatie vinden die hielp. Steeds weer op- en af bouwen, was de hel op aarde. Wat mij er door gesleept heeft was dit forum, vooral 's nachts.
Ik ben nog steed in therapie, maar het gaat steeds beter. Ik heb eerst een tijd een PIT gehad die bij mij thuis kwam en me hielp met weer een structuur te krijgen in mijn dagen, dat was totaal naar de knoppen na die periode. Nu heb ik een ontzettend goede therapeute, ik maak hele grote sprongen vooruit, nooit gedacht dat dit kon, maar ik ben warempel gelukkig. Dat kan jij ook, maar eerst moet je medicatie aanslaan zodat je ruimte krijgt om je beschermer af en toe vrij te geven. Die is nu gewoon heel hard aan het werk om je te beschermen.
Hoe is je slaap? Slaap je überhaupt?
Ik heb na mijn bevalling meer dan een half jaar bezig geweest met de juiste medicatie vinden die hielp. Steeds weer op- en af bouwen, was de hel op aarde. Wat mij er door gesleept heeft was dit forum, vooral 's nachts.
Ik ben nog steed in therapie, maar het gaat steeds beter. Ik heb eerst een tijd een PIT gehad die bij mij thuis kwam en me hielp met weer een structuur te krijgen in mijn dagen, dat was totaal naar de knoppen na die periode. Nu heb ik een ontzettend goede therapeute, ik maak hele grote sprongen vooruit, nooit gedacht dat dit kon, maar ik ben warempel gelukkig. Dat kan jij ook, maar eerst moet je medicatie aanslaan zodat je ruimte krijgt om je beschermer af en toe vrij te geven. Die is nu gewoon heel hard aan het werk om je te beschermen.
Hoe is je slaap? Slaap je überhaupt?
You know how I know? Because I reeaally think so!
vrijdag 20 juni 2014 om 16:12
Als je je zo voelt is het niet goed om alleen te zijn. Bel je psychiater vanmiddag nog en zeg dat je niet meer voor jezelf instaat en je jezelf niet vertrouwt met de kinderen. Zeg ook dat je man je liever niet alleen laat. Geef aan dat er snel een oplossing moet komen omdat je anders na het weekend niet weet hoe je het nog gaat redden.
Bel ook zeker een vriendin zodat je niet alleen bent. En blijf hier schrijven als dat je helpt.
Voor crisisopnames is geen wachtlijst, maar of dat het beste voor jou is kan alleen je psychiater beoordelen.
Bel ook zeker een vriendin zodat je niet alleen bent. En blijf hier schrijven als dat je helpt.
Voor crisisopnames is geen wachtlijst, maar of dat het beste voor jou is kan alleen je psychiater beoordelen.
vrijdag 20 juni 2014 om 16:13
quote:ikeaverslaafde, 86 seconden geleden
Als je huidige behandelaar(s) niet door je masker heen prikt, probeer dan een andere te krijgen. Ga geen tijd verdoen met iemand waar je niet verder mee komt. Via het loepje zag ik dat je het in 2010 al moeilijk had.
Dit is zó waar!
Mijn psychiater zei dat het met behandelaars net zo is als met medicatie, er zijn er heel veel, maar er zijn er maar een paar waar jij verder mee komt.
Ik heb nu eindelijk iemand die echt aan de poort blijft rammelen als mijn beschermer zijn werk doet. Ze laat me niet achter die poort zitten. Ik ben eindelijk bevrijdt.
Als je huidige behandelaar(s) niet door je masker heen prikt, probeer dan een andere te krijgen. Ga geen tijd verdoen met iemand waar je niet verder mee komt. Via het loepje zag ik dat je het in 2010 al moeilijk had.
Dit is zó waar!
Mijn psychiater zei dat het met behandelaars net zo is als met medicatie, er zijn er heel veel, maar er zijn er maar een paar waar jij verder mee komt.
Ik heb nu eindelijk iemand die echt aan de poort blijft rammelen als mijn beschermer zijn werk doet. Ze laat me niet achter die poort zitten. Ik ben eindelijk bevrijdt.
You know how I know? Because I reeaally think so!
vrijdag 20 juni 2014 om 16:16
Een goede behandelaar is het halve werk.
Die van mij vroeg ook door, toen ik zei; het gaat wel goed hoor. Nee, het gaat niet goed met je dat zie ik aan je. Waarom ben je niet eerlijk zei hij dan. En vervolgens kreeg hij het er wel uit.
Een goede behandelaar is sterk in het afpellen. En pelt net zolang tot hij bij het ware pijnpunt komt.
Die van mij vroeg ook door, toen ik zei; het gaat wel goed hoor. Nee, het gaat niet goed met je dat zie ik aan je. Waarom ben je niet eerlijk zei hij dan. En vervolgens kreeg hij het er wel uit.
Een goede behandelaar is sterk in het afpellen. En pelt net zolang tot hij bij het ware pijnpunt komt.
vrijdag 20 juni 2014 om 16:20
@Ikeaverslaafde, ik had het in 2010 inderdaad ook moeilijk en heb toen veel gehad aan dit forum.
Ik raak gewoon zo gefrustreerd dat er geen verbetering lijkt op te treden!
Sta nu wel op de wachtlijst voor specialistische behandeling (borderline), maar moet nog wachten tot eind juli.
MrsStanleyWalker: dat op- en afbouwen is echt hel he. Goed om te horen dat het beter met je gaat! Wat is een PIT eigenlijk? En wat fijn dat je een goede therapeute hebt, hoe vaak ga je naar haar toe?
Intussen maak ik er dus op mijn werk een zooitje van: heb net een nieuwe baan maar moet me telkens ziekmelden met telkens weer een ander excuus. Ik durf de werkelijke reden van mijn ziekmelden niet te geven... Nu moet ik me voor as. maandag weer ziekmelden en dat geeft me veel stress.
Ik raak gewoon zo gefrustreerd dat er geen verbetering lijkt op te treden!
Sta nu wel op de wachtlijst voor specialistische behandeling (borderline), maar moet nog wachten tot eind juli.
MrsStanleyWalker: dat op- en afbouwen is echt hel he. Goed om te horen dat het beter met je gaat! Wat is een PIT eigenlijk? En wat fijn dat je een goede therapeute hebt, hoe vaak ga je naar haar toe?
Intussen maak ik er dus op mijn werk een zooitje van: heb net een nieuwe baan maar moet me telkens ziekmelden met telkens weer een ander excuus. Ik durf de werkelijke reden van mijn ziekmelden niet te geven... Nu moet ik me voor as. maandag weer ziekmelden en dat geeft me veel stress.
vrijdag 20 juni 2014 om 16:27
Een PIT is Psychiatrische Intensieve Thuiszorg, dan komt er een psychiatrisch verpleegkundige bij je thuis. Bij mij kwam ie een uur per week en hielp ie met schema's maken en bij problemen waar ik in het dagelijks leven tegenaan liep. Dan bedacht ie met mij oplossingen. Voor mij was aankleden al een onmogelijke opgave. Ik liep vaak tot in de middag in mijn slaapkleding rond, durfde de deur niet uit, kon geeneens was in de machine stoppen. Al die dingen moesten me eigenlijk opnieuw aangeleerd worden en nu doe ik die simpele taken er weer tussendoor, als een normaal mens zou ik bijna zeggen. Het is echt een nare, onbegrijpelijke ziekte.
Krijg je straks schematherapie? Dat heeft me de laatste maanden weer helemaal overeind gekregen. Ik ben in december begonnen met de intake, twee keer per week, daarna een aantal maanden om de week en nu ben ik zover dat ik nog maar één keer per week hoef. Gaat dus echt in een rap tempo.
Krijg je straks schematherapie? Dat heeft me de laatste maanden weer helemaal overeind gekregen. Ik ben in december begonnen met de intake, twee keer per week, daarna een aantal maanden om de week en nu ben ik zover dat ik nog maar één keer per week hoef. Gaat dus echt in een rap tempo.
You know how I know? Because I reeaally think so!
vrijdag 20 juni 2014 om 16:27
@ramiaatje: een goede behandelaar is inderdaad heel belangrijk. En het is zo'n automatisme om te doen alsof het goed gaat, om jezelf te beschermen. Ik heb het gevoel dat als ik die beschermlaag laat vallen in een heel heel diep gat ga vallen. Wel fijn dat jou therapeut echt doorvraagt. Ik heb het gevoel dat die van mij niet goed meer weet wat hij met me aan moet (ben al 3 jaar in behandeling bij hem).
vrijdag 20 juni 2014 om 16:30
Ik heb er ook jaren over gedaan om uit de depressies te komen. Maar het is echt mogelijk!
Goed dat je op die wachtlijst staat. Eind juli is nog maar een maand te gaan. Dat gaat jou best lukken met je kracht.
Probeer je niet druk te maken over je werk. Je hoeft helemaal geen excuus of reden te geven als je je ziekmeldt, alleen bij de arbo-arts of misschien je leidinggevende. Een nieuwe baan is leuk, maar daar ben je nu gewoon nog niet aan toe. Wat vindt je man? Misschien kun je samen overleggen (eventueel ook met UWV als je anders met sollicitatieplicht te maken krijgt) of je tot je behandeling loopt, niet hoeft te werken?
Goed dat je op die wachtlijst staat. Eind juli is nog maar een maand te gaan. Dat gaat jou best lukken met je kracht.
Probeer je niet druk te maken over je werk. Je hoeft helemaal geen excuus of reden te geven als je je ziekmeldt, alleen bij de arbo-arts of misschien je leidinggevende. Een nieuwe baan is leuk, maar daar ben je nu gewoon nog niet aan toe. Wat vindt je man? Misschien kun je samen overleggen (eventueel ook met UWV als je anders met sollicitatieplicht te maken krijgt) of je tot je behandeling loopt, niet hoeft te werken?
vrijdag 20 juni 2014 om 16:33
Misschien moet je open kaart spelen en zeggen dat je een zware depressie hebt en dat je heel ziek bent en alles doet om beter te worden. Ik hoop dat je een begripvolle arbo-arts treft, soms hebben bedrijven ook contracten met psychotherapeutische praktijken en kan je daar naar doorverwezen worden.
In het ergste geval wordt je contract niet verlengd en wordt je ziek uit dienst gemeld. Je krijgt dan van het UWV een ziektewetuitkering, maximaal twee jaar. In die twee jaar heb je wel de tijd om hard te werken aan je herstel en je daarop te richten. Dat kan echt een geluk bij een ongeluk zijn. De wereld vergaat niet als je deze baan niet kan houden. Als er één deur dicht gaat, gaat er vaak een andere deur open.
In het ergste geval wordt je contract niet verlengd en wordt je ziek uit dienst gemeld. Je krijgt dan van het UWV een ziektewetuitkering, maximaal twee jaar. In die twee jaar heb je wel de tijd om hard te werken aan je herstel en je daarop te richten. Dat kan echt een geluk bij een ongeluk zijn. De wereld vergaat niet als je deze baan niet kan houden. Als er één deur dicht gaat, gaat er vaak een andere deur open.
You know how I know? Because I reeaally think so!
vrijdag 20 juni 2014 om 16:33
@MrsStanleyWalker, dat klinkt heftig wat je beschrijft dat zelfs het aankleden je al zo moeilijk af ging. Jij kon dus ook niet meer werken? Ook borderline?
Ik denk dat ik straks inderdaad schematherapie zal krijgen, ik zal het eind juli horen bij de intake. Ik weet alleen niet hoe ik dat met werk en kinderen moet doen. ik werk nu nog fulltime met twee kleine kinderen maar dat lukt me dus eigenlijk helemaal niet meer. Vraag me af of ik mijn baan nu helemaal moet opzeggen of dat ik het kan combineren met intensieve behandeling. Hoe lang duurde die schematherapie is dat een hele dag?
Ik denk dat ik straks inderdaad schematherapie zal krijgen, ik zal het eind juli horen bij de intake. Ik weet alleen niet hoe ik dat met werk en kinderen moet doen. ik werk nu nog fulltime met twee kleine kinderen maar dat lukt me dus eigenlijk helemaal niet meer. Vraag me af of ik mijn baan nu helemaal moet opzeggen of dat ik het kan combineren met intensieve behandeling. Hoe lang duurde die schematherapie is dat een hele dag?
vrijdag 20 juni 2014 om 16:36
Als je al drie jaar bij die beste man in behandeling bent, is het echt tijd voor iets nieuws. Jammer dat hij je niet verder kan helpen, maar er zijn zoveel therapeuten, er is er vast één die jou weer een stap verder kan helpen, of tien stappen.
Mag ik vragen of je een idee hebt waar het vandaan komt, waarom je zo hard een beschermer nodig hebt?
Mag ik vragen of je een idee hebt waar het vandaan komt, waarom je zo hard een beschermer nodig hebt?
You know how I know? Because I reeaally think so!
vrijdag 20 juni 2014 om 16:40
Hoe intensief de schematherapie straks is scheelt per persoon en instelling.
Ik heb het meer dan een jaar 3 dagen per week gevolgd, een kennis van me zit echter "maar" een halve dag per week en alles er tussen in.
Mij heeft het heel goed gedaan, je kan naar je eigen gedrag met een afstandje bekijken.
Ik heb ook efexor geslikt en het is idd. superspul als het aanslaat maar opbouwen en afbouwen is een ramp. Bij mij werd dit ook aangeraden tijdens een opname te doen maar dat wilde ik niet.
Ik ben meerdere keren opgenomen in mijn leven maar allen was acuut, ik heb ooit eens 2 dagen moeten wachten en toen ben ik bij mijn oom en tante gebleven omdat het niet verantwoord was alleen te zijn.
Ik heb het meer dan een jaar 3 dagen per week gevolgd, een kennis van me zit echter "maar" een halve dag per week en alles er tussen in.
Mij heeft het heel goed gedaan, je kan naar je eigen gedrag met een afstandje bekijken.
Ik heb ook efexor geslikt en het is idd. superspul als het aanslaat maar opbouwen en afbouwen is een ramp. Bij mij werd dit ook aangeraden tijdens een opname te doen maar dat wilde ik niet.
Ik ben meerdere keren opgenomen in mijn leven maar allen was acuut, ik heb ooit eens 2 dagen moeten wachten en toen ben ik bij mijn oom en tante gebleven omdat het niet verantwoord was alleen te zijn.
vrijdag 20 juni 2014 om 16:42
Ik heb complexe of chronische PTSS met depressieve kenmerken, nu dus in remissie, veroorzaakt door seksueel misbruik als kind.
Die schematherapie was ongeveer een uur tot anderhalf uur per keer. Maar ik krijg wel veel opdrachten, dus ik moet thuis ook hard werken.
Je moet niet je baan opzeggen, maar je ziekmelden. Een zware depressie is een ernstige ziekte en een verdomd goede reden om je ziek te melden.
Ik heb een eigen bedrijf en ook nog één samen met mijn broers en had gelukkig een goede verzekering èn een business manager waardoor ik aan mijn herstel kon werken. Ik heb wel op een laag pitje nog gewerkt, de grote lijnen uitgezet, zeg maar.
Die schematherapie was ongeveer een uur tot anderhalf uur per keer. Maar ik krijg wel veel opdrachten, dus ik moet thuis ook hard werken.
Je moet niet je baan opzeggen, maar je ziekmelden. Een zware depressie is een ernstige ziekte en een verdomd goede reden om je ziek te melden.
Ik heb een eigen bedrijf en ook nog één samen met mijn broers en had gelukkig een goede verzekering èn een business manager waardoor ik aan mijn herstel kon werken. Ik heb wel op een laag pitje nog gewerkt, de grote lijnen uitgezet, zeg maar.
You know how I know? Because I reeaally think so!
vrijdag 20 juni 2014 om 16:46
@MrsStanleyWalker: ja natuurlijk mag je dat vragen. Ik moest vroeger als kind voor mijn ouders zorgen in plaats van andersom. Ouders waren heel onvoorspelbaar, soms lief en soms heel agressief. Heb daarom veel moeite met vertrouwen van mensen. Onder die beschermlaag zit een kind dat zich niet heeft kunnen ontwikkelen en dat erom schreeuwt nu ook eens de aandacht te krijgen. Ik moet dat kind de ruimte geven maar weet niet waar ik die ruimte moet vinden, heb ook nog eens twee kleine kinderen om voor te zorgen.
En hoe is dat voor jou MrsStanleyWalker?
@Ikeaverslaafde: wat heeft er bij jou voor gezorgd dat je uit de depressies bent gekomen? Mijn ervaring is dat ze komen en weer gaan en helaas nooit helemaal verdwijnen ;-(
En hoe is dat voor jou MrsStanleyWalker?
@Ikeaverslaafde: wat heeft er bij jou voor gezorgd dat je uit de depressies bent gekomen? Mijn ervaring is dat ze komen en weer gaan en helaas nooit helemaal verdwijnen ;-(
