Psyche
alle pijlers
Antidepressiva twijfels
vrijdag 27 juni 2014 om 16:02
Na enige twijfel toch nog een topic over antidepressiva.
Deze week stel ik mezelf elke keer de vraag of mijn antidepressiva wel werkt en wat het nu precies doet?
Ik weet dat ik hiervoor bij de huisarts moet zijn, heb hem vanochtend gesproken. Maar als ik voorstel verhogen/verlagen dan vind hij eigenlijk mijn idee altijd wel goed... Ik krijg dus een beetje het gevoel dat ik maar wat doe met die medicijnen. Psychiater is nog geen optie, sta op een wachtlijst maar GGZ belt maar niet terug en huisarts gaat tegenwoordig eerder over medicatie.
De situatie in het kort:
- ik slik vanaf maart fluoxetine i.v.m. depressie/angst
- eind april ben ik gaan verhogen (2x p.d.), het medicijn leek wel wat te doen maar ik voelde nog heel veel spanning in mijn lichaam. Daarom in overleg met huisarts verhoogd
- een tijdje meer rust in mijn hoofd maar nog wel spanning in mijn lichaam
- spanning neemt wel af, maar heeeeel langzaam en nu na 4 maanden met medicijnen blijft het soms lastig. Op sterke dagen kan ik 's ochtends de knop omzetten en door de spanning heen bijten, dan gaat het in de loop v.d. dag beter. Op mindere dagen kan ik weer zo onzeker worden van alle spanning & emoties. Klopt dat wel ook met antidepressiva?
- nu 8 weken na verhoging twijfel of dit wel het juiste medicijn is. Ik heb hele goede dagen, maar er zijn ook dagen waarbij de spanning nog steeds zo irritant aanwezig kan zijn waardoor ik weer paniek voel.
- komt die spanning in mijn lichaam & kaken niet juist door de antidepressiva of door de verhoging?
- ben nu ongesteld, dus al die twijfels kunnen ook door PMS komen, maar dit zou met fluoxetine toch ook minder moeten zijn?
- advies v.d. huisarts was aanvullend nog fysiotherapie voor spanningsklachten en medicijnen verlagen (idee wat ik zelf opperde, maar weet eigenlijk niet of dat wel handig is nu ik me opeens weer zo naar voel).
Ik ga overigens ook naar een psycholoog, a.s. dinsdag weer, dus zal dit dan ook bespreken. Eerdere weken ging het beter, dus misschien echt even accepteren dat het deze dagen niks is. Maar wellicht hebben jullie in de tussentijd ervaringen of een beetje geruststelling.
Kortom, een en al onzekerheid en kan vandaag niet echt stoppen met piekeren/huilen. Ik ben zo bang voor een terugval, terwijl het juist weer iets beter ging en ik zelfs weer een beetje kon werken. Op naar betere dagen.
Deze week stel ik mezelf elke keer de vraag of mijn antidepressiva wel werkt en wat het nu precies doet?
Ik weet dat ik hiervoor bij de huisarts moet zijn, heb hem vanochtend gesproken. Maar als ik voorstel verhogen/verlagen dan vind hij eigenlijk mijn idee altijd wel goed... Ik krijg dus een beetje het gevoel dat ik maar wat doe met die medicijnen. Psychiater is nog geen optie, sta op een wachtlijst maar GGZ belt maar niet terug en huisarts gaat tegenwoordig eerder over medicatie.
De situatie in het kort:
- ik slik vanaf maart fluoxetine i.v.m. depressie/angst
- eind april ben ik gaan verhogen (2x p.d.), het medicijn leek wel wat te doen maar ik voelde nog heel veel spanning in mijn lichaam. Daarom in overleg met huisarts verhoogd
- een tijdje meer rust in mijn hoofd maar nog wel spanning in mijn lichaam
- spanning neemt wel af, maar heeeeel langzaam en nu na 4 maanden met medicijnen blijft het soms lastig. Op sterke dagen kan ik 's ochtends de knop omzetten en door de spanning heen bijten, dan gaat het in de loop v.d. dag beter. Op mindere dagen kan ik weer zo onzeker worden van alle spanning & emoties. Klopt dat wel ook met antidepressiva?
- nu 8 weken na verhoging twijfel of dit wel het juiste medicijn is. Ik heb hele goede dagen, maar er zijn ook dagen waarbij de spanning nog steeds zo irritant aanwezig kan zijn waardoor ik weer paniek voel.
- komt die spanning in mijn lichaam & kaken niet juist door de antidepressiva of door de verhoging?
- ben nu ongesteld, dus al die twijfels kunnen ook door PMS komen, maar dit zou met fluoxetine toch ook minder moeten zijn?
- advies v.d. huisarts was aanvullend nog fysiotherapie voor spanningsklachten en medicijnen verlagen (idee wat ik zelf opperde, maar weet eigenlijk niet of dat wel handig is nu ik me opeens weer zo naar voel).
Ik ga overigens ook naar een psycholoog, a.s. dinsdag weer, dus zal dit dan ook bespreken. Eerdere weken ging het beter, dus misschien echt even accepteren dat het deze dagen niks is. Maar wellicht hebben jullie in de tussentijd ervaringen of een beetje geruststelling.
Kortom, een en al onzekerheid en kan vandaag niet echt stoppen met piekeren/huilen. Ik ben zo bang voor een terugval, terwijl het juist weer iets beter ging en ik zelfs weer een beetje kon werken. Op naar betere dagen.
vrijdag 27 juni 2014 om 16:11
Meestal worden die medicijnen net zo lang verhoogd tot jij aangeeft dat er een duidelijk merkbaar effect is. Er is wel een maximale dosering. Als je gezond bent kun je daar wel overheen maar dat moet een arts bekijken. Je kunt ook een bloedspiegel laten meten en kijken of de gevonden concentratie binnen de therapeutische grens ligt. Soms bereik je die range niet ondanks een hoge dosering. Ben je ondertussen eventuele andere medicijnen zoals diazepinen (ceresta, xanax, oxazepam etc.) aan het afbouwen?
vrijdag 27 juni 2014 om 16:11
Antidepressiva is geen wondermiddel he?
Het vermindert angst of depressie, maar je moet zelf ook er door heen bijten.
ik weet dat meeste psychiaters denken dat het anders is, maar anti-depressiva is bijna altijd gewoon maar proberen.Je zult zelf moeten uitvinden wat het bet voor jou werkt, eventueel in overleg met je dokter.
En als je ongesteld bent of in de dagen ervoor ben je vaak wat gespannender en wat kwetbaarder voor paniek.
Mocht je toch nog willen switchen van middel zou je eens aan paroxetine kunnen denken
Het vermindert angst of depressie, maar je moet zelf ook er door heen bijten.
ik weet dat meeste psychiaters denken dat het anders is, maar anti-depressiva is bijna altijd gewoon maar proberen.Je zult zelf moeten uitvinden wat het bet voor jou werkt, eventueel in overleg met je dokter.
En als je ongesteld bent of in de dagen ervoor ben je vaak wat gespannender en wat kwetbaarder voor paniek.
Mocht je toch nog willen switchen van middel zou je eens aan paroxetine kunnen denken
vrijdag 27 juni 2014 om 17:06
Dank voor jullie snelle reacties!
Ik slik geen andere medicijnen meer, sinds 7 weken alleen AD.
Er is wel een effect (denk ik?) want het gaat beter dan enkele maanden geleden. Maar ik blijf last houden van spanning in mijn lichaam waardoor soms toch weer lichte paniek ontstaat. Afleiding helpt soms wel/soms niet.
Ik weet dat AD geen wondermiddel is. Maar ik vind het zo lastig om te bepalen wat medicijnen doen en wat met de tijd beter gaat. Voel ik me de afgelopen weken beter omdat ik een paar maanden verder ben of hebben de medicijnen me echt geholpen? Of zorgen de medicijnen juist voor alle spanning in mijn lichaam? Zeker op een dipdag komen die twijfels weer. Ik probeer er niet teveel aan te denken maar dat lukt dus vandaag even niet. Terwijl ik juist ook trots mag zijn dat ik alweer een eind gekomen ben.
Veranderen van AD is eigenlijk geen optie i.v.m. kinderwens. Fluoxetine is het enige medicijn wat eventueel gecombineerd zou kunnen worden met zwangerschap. Liever zou ik natuurlijk helemaal geen medicijnen nemen, vandaar ook die twijfels. Ter info i.v.m. eventueel commentaar op medicatie + kinderwens: medicatie is (even) nodig i.v.m. reactieve depressie & angst na doodgeboren kindje. Ik ben nu niet direct bezig met onze kinderwens, maar mijn man en ik willen het ook niet bewust tegenhouden en zien wel hoe het loopt.
Voor zover ik weet kun je niet zelf een psychiater bellen? Medicjinen gaan tegenwoordig via de huisarts tenzij je een doorverwijzing hebt voor gespecialiseerde hulp, maar daar is dus een wachtlijst. Ik weet niet of je ook op een andere manier bij een psychiater terecht kan komen?
Deze twijfels komen nu voor het eerst sinds weken weer op, dus ik zal dinsdag even overleggen met mijn psycholoog. Dank in ieder geval voor jullie meningen, lief dat er mensen zijn die even reageren.
Ik slik geen andere medicijnen meer, sinds 7 weken alleen AD.
Er is wel een effect (denk ik?) want het gaat beter dan enkele maanden geleden. Maar ik blijf last houden van spanning in mijn lichaam waardoor soms toch weer lichte paniek ontstaat. Afleiding helpt soms wel/soms niet.
Ik weet dat AD geen wondermiddel is. Maar ik vind het zo lastig om te bepalen wat medicijnen doen en wat met de tijd beter gaat. Voel ik me de afgelopen weken beter omdat ik een paar maanden verder ben of hebben de medicijnen me echt geholpen? Of zorgen de medicijnen juist voor alle spanning in mijn lichaam? Zeker op een dipdag komen die twijfels weer. Ik probeer er niet teveel aan te denken maar dat lukt dus vandaag even niet. Terwijl ik juist ook trots mag zijn dat ik alweer een eind gekomen ben.
Veranderen van AD is eigenlijk geen optie i.v.m. kinderwens. Fluoxetine is het enige medicijn wat eventueel gecombineerd zou kunnen worden met zwangerschap. Liever zou ik natuurlijk helemaal geen medicijnen nemen, vandaar ook die twijfels. Ter info i.v.m. eventueel commentaar op medicatie + kinderwens: medicatie is (even) nodig i.v.m. reactieve depressie & angst na doodgeboren kindje. Ik ben nu niet direct bezig met onze kinderwens, maar mijn man en ik willen het ook niet bewust tegenhouden en zien wel hoe het loopt.
Voor zover ik weet kun je niet zelf een psychiater bellen? Medicjinen gaan tegenwoordig via de huisarts tenzij je een doorverwijzing hebt voor gespecialiseerde hulp, maar daar is dus een wachtlijst. Ik weet niet of je ook op een andere manier bij een psychiater terecht kan komen?
Deze twijfels komen nu voor het eerst sinds weken weer op, dus ik zal dinsdag even overleggen met mijn psycholoog. Dank in ieder geval voor jullie meningen, lief dat er mensen zijn die even reageren.
vrijdag 27 juni 2014 om 17:10
Ik ben drie keer opgehoogd, had steeds wel het gevoel dat het íets deed maar niet genoeg. Nu functioneer ik redelijk, kan werken enzo. Maar het is geen wondermiddel, ik ben soms nog steeds enorm lusteloos of heel intens verdrietig. Ik mag ophogen weer van de psychiater maar wil dat niet. Zou kijken of je nog omhoog kan.
vrijdag 27 juni 2014 om 17:53
Ik gebruik citalopram en mag deze ook gewoon gebruiken tijdens de zwangerschap (ben inmiddels 37 weken zwanger). Ook last van depressie + angst en paniek. Angst en spanning stond bij mij ook op de voorgrond. Helemaal in het begin (was toen nog niet zwanger) kreeg ik alprazolam erbij, cognitieve gedragstherapie, afspraken met psychiater en huisarts. Het heeft meer dan een jaar geduurd voordat ik mezelf weer wat beter ging voelen. Ook een paar keer opgehoogd met de medicatie. Zal deze wel moeten blijven slikken want de laatste keer was voor mij alweer de 2e keer. Zet vaart achter de afspraak met de psychiater, want de huisarts wist bij mij erg weinig af van de antidepressiva. Ik ben ook op de pop-poli van het ziekenhuis geweest vanwege de medicatie en zwanger worden. Dat zijn psychiaters die zich weer gespecialiseerd hebben in zwanger worden en medicatie + alles daaromheen. 4 maanden is nog niet zo lang. Geef jezelf de tijd om beter te worden, dat is vooral mijn tip. Dacht dat ik er nooit vanaf zou komen, maar zit hier nu te wachten op de bevalling zonder depressie en angst.
vrijdag 27 juni 2014 om 18:22
@ Blommit, ik zou eerst eens wachten op een goed gesprek met een psychiater van ggz of ziekenhuis. Naar een andere ad kan vaak niet zomaar (je moet dan vaak eerst helemaal afbouwen met de een, voordat je met een andere kan beginnen). Gezien het een reactieve depressie en angst is, zou ik dit niet zomaar doen (zelfs niet bij de huisarts, want die weten te weinig van antidepressiva af)
vrijdag 27 juni 2014 om 18:28
Ja uiteraard in overleg. http://www.zwangerschapsp ... tijdens-zwangerschap.html
vrijdag 27 juni 2014 om 18:40
Dit is gewoonweg onzin. het heeft geen up werking, als je iets post, weet dan in elk geval waar je het over hebtquote:blommit schreef op 27 juni 2014 @ 18:30:
Fluoxetine maakt juist zenuwachtig en angstig. Het heeft een up-werking. Er zijn ook AD die je kalmeren.To: inderdaad, ik zou het even aankijken. Wacht even je ongesteldheid af en probeer je te concentreren op de dagen die wel goed gaan. Veel sterkte
Fluoxetine maakt juist zenuwachtig en angstig. Het heeft een up-werking. Er zijn ook AD die je kalmeren.To: inderdaad, ik zou het even aankijken. Wacht even je ongesteldheid af en probeer je te concentreren op de dagen die wel goed gaan. Veel sterkte
vrijdag 27 juni 2014 om 19:16
Dank voor alle reacties!
Ik ga inderdaad proberen het even los te laten. De pil is geen optie i.v.m. zwangerschapswens, dus ongesteld worden hoort er even bij.
Merk dat ik na een redelijke periode nu heel bang ben voor een terugval waardoor ook twijfels over medicatie komen. Iets om dinsdag met de psych te bespreken.
Fijn dat het bij jou goed gaat Olle, sterkte met de laatste loodjes!
Ik ga inderdaad proberen het even los te laten. De pil is geen optie i.v.m. zwangerschapswens, dus ongesteld worden hoort er even bij.
Merk dat ik na een redelijke periode nu heel bang ben voor een terugval waardoor ook twijfels over medicatie komen. Iets om dinsdag met de psych te bespreken.
Fijn dat het bij jou goed gaat Olle, sterkte met de laatste loodjes!
vrijdag 27 juni 2014 om 20:46
Tja
Volgens de officiele richtlijnen zouden er geen AD's moeten worden voorgeschreven zonder therapie.
Het is altijd een ondersteuning van een psychotherapie, geen vervanging, ook niet als die therapie nog op zich laat wachten
Daar kun jij nu niets aan doen, dat begrijp ik.
Ik hoop dat je snel verdere hulp krijgt, dat lijkt me wel nodig. Weet je hoelang de wachttijd is? Misschien weet de ha dat.
Zomaar ophogen heeft geen zin, zeker nu niet, zonder therapie
Het is soms zoeken naar een passend middel en elk middel werkt pas na 4-8 weken. Met pech ben je dus 3x8 weken verder. Het is zo dan
Als iets na 8 weken niet werkt, werkt het niet. Ophogen heeft dan geen zin. Ophogen heeft zin als het nog niet goed genoeg werkt. Náást therapie natuurlijk.
Ik stel.voor dat je contact opneemt met de ha en vraagt of hij/zij zicht heeft over de wachttijd, evt wil bemiddelen. Bel zelf ook naar de GGZ, Dat is wellicht beter dan bellen
Volgens de officiele richtlijnen zouden er geen AD's moeten worden voorgeschreven zonder therapie.
Het is altijd een ondersteuning van een psychotherapie, geen vervanging, ook niet als die therapie nog op zich laat wachten
Daar kun jij nu niets aan doen, dat begrijp ik.
Ik hoop dat je snel verdere hulp krijgt, dat lijkt me wel nodig. Weet je hoelang de wachttijd is? Misschien weet de ha dat.
Zomaar ophogen heeft geen zin, zeker nu niet, zonder therapie
Het is soms zoeken naar een passend middel en elk middel werkt pas na 4-8 weken. Met pech ben je dus 3x8 weken verder. Het is zo dan
Als iets na 8 weken niet werkt, werkt het niet. Ophogen heeft dan geen zin. Ophogen heeft zin als het nog niet goed genoeg werkt. Náást therapie natuurlijk.
Ik stel.voor dat je contact opneemt met de ha en vraagt of hij/zij zicht heeft over de wachttijd, evt wil bemiddelen. Bel zelf ook naar de GGZ, Dat is wellicht beter dan bellen
Je bent zelf een theepot
vrijdag 27 juni 2014 om 20:52
quote:starshine31 schreef op 27 juni 2014 @ 19:16:
Dank voor alle reacties!
Ik ga inderdaad proberen het even los te laten. De pil is geen optie i.v.m. zwangerschapswens, dus ongesteld worden hoort er even bij.
Realiseer je dat AD's en een zwangerschap geen eerste keus is. Daar is veel onderzoek naar gedaan. Als het niet anders kan, ok, maar liever geen AD tijdens een zwangerschap.
Het is zeker iets om te bespreken ( je medicatie en je zwangerschapswens), er zijn speciale poli's voor.
Het feit dat je nog geen psychotherapie hebt lijkt me ruimte te geven.
Dank voor alle reacties!
Ik ga inderdaad proberen het even los te laten. De pil is geen optie i.v.m. zwangerschapswens, dus ongesteld worden hoort er even bij.
Realiseer je dat AD's en een zwangerschap geen eerste keus is. Daar is veel onderzoek naar gedaan. Als het niet anders kan, ok, maar liever geen AD tijdens een zwangerschap.
Het is zeker iets om te bespreken ( je medicatie en je zwangerschapswens), er zijn speciale poli's voor.
Het feit dat je nog geen psychotherapie hebt lijkt me ruimte te geven.
Je bent zelf een theepot
zaterdag 28 juni 2014 om 02:41
Starshine, wat het ook nog is, en dit is misschien een beetje controversieel, maar deze medicijnen lijken vaak beter te werken bij mensen met meer aangeboren depressieve gevoelens. Voor mensen die dat niet hebben maar wel last hebben van een trauma is het soms wat lastiger om resultaat met AD te boeken. Dat wil niet zeggen dat ze niet werken in dat geval maar mogelijk verklaart dit de moeizame start die je ervaart. Als je groot of zwaar bent heb je vaak ook wat meer nodig om de therapeutische concentratie te krijgen. Als je blijft tobben kun je een meting laten doen van de concentratie. Het heeft niet veel zin deze medicijnen te gebruiken als je steeds te laag blijkt te zitten. Alleen als je er voldoende van gebruikt heeft het zin. Hoeveel dat is is nogal persoonsafhankelijk.
Fluoxetine en sertraline (zoloft) zijn gebleken relatief veilig te zijn bij zwangerschap en borstvoeding. Er zijn veel zwangere vrouwen die AD gebruiken.
Fluoxetine en sertraline (zoloft) zijn gebleken relatief veilig te zijn bij zwangerschap en borstvoeding. Er zijn veel zwangere vrouwen die AD gebruiken.
zaterdag 28 juni 2014 om 07:34
Ik vond het erg fijn om op de pop-poli een gesprek te hebben. Daar hebben ze de nieuwste onderzoeken en kennis op het gebied van zwangerschap en antidepressiva. Ik weet niet of dat bij jullie in de buurt ook mogelijk is? Je kunt daar ook begeleiding krijgen gedurende de zwangerschap en daarna.
Het is een heftige periode die je meegemaakt hebt. Geef het de tijd om weer een beetje in balans te komen. Ik herken heel veel van je spanning, pijn in de kaken, smorgens voelde ik me zooooo rot en gespannen. Schouders deden pijn etc. Dat heeft bij mij echt enige tijd geduurd voordat dit weer een beetje normaal was.
Ps, ik ken de gedachten wel een beetje van "dit komt nooit meer goed" "dit trek ik niet meer" "hoe moet ik me ooit weer normaal gaan voelen" "ik draai door"
Het enige wat ik kan zeggen: het komt goed ik wilde ook veeeeel te snel gaan.
Het is een heftige periode die je meegemaakt hebt. Geef het de tijd om weer een beetje in balans te komen. Ik herken heel veel van je spanning, pijn in de kaken, smorgens voelde ik me zooooo rot en gespannen. Schouders deden pijn etc. Dat heeft bij mij echt enige tijd geduurd voordat dit weer een beetje normaal was.
Ps, ik ken de gedachten wel een beetje van "dit komt nooit meer goed" "dit trek ik niet meer" "hoe moet ik me ooit weer normaal gaan voelen" "ik draai door"
Het enige wat ik kan zeggen: het komt goed ik wilde ook veeeeel te snel gaan.
anoniem_200994 wijzigde dit bericht op 28-06-2014 07:38
Reden: toevoeging
Reden: toevoeging
% gewijzigd
zaterdag 28 juni 2014 om 18:34
Nogmaals dank voor jullie reacties!
Het valt me eigenlijk enorm tegen dat ik me na 4 maanden fluoxetine nu net zo kan voelen als voor de medicijnen. Ik was niet echt voorbereid op zo'n terugval en zal het hier zeker met mijn psycholoog en huisarts over hebben. Omdat ik me in de afgelopen maanden wel steeds beter ben gaan voelen valt dit nu extra hard op mijn dak.
Ik heb een nieuwe psycholoog sinds mei maar omdat het beter ging afgelopen maanden zijn we nog niet echt ingegaan op handvaten voor een terugval. Dit blijkt zeker nodig, gelukkig heb ik al een afspraak staan voor dinsdag.
Vandaag veel huilend op bed, ik vind even niet de kracht om door te zetten. Wanhoop, verdriet & angst dat het nooit meer beter wordt. Kan dat ook met AD en is zo'n diepe terugval wel normaal?
De pop-poli heb ik inderdaad van gehoord en is misschien zeker een idee. Ik was al iets positiever met deze AD en had gehoopt dat het al beter ging. Maar nu voel ik me weer terug bij af. Ik weet dat ik geduld moet hebben, maar de wens op een zwangerschap is ook enorm hevig i.v.m. de leegte die we nu voelen.
Ik wil natuurlijk eerst zelf beter worden. Maar 8 maanden na het verlies is de wens op een nieuwe zwangerschap ook aanwezig. De angst dat ik niet zwanger kan & mag worden i.v.m. depressie, angst & medicijnen maakt het eigenlijk alleen maar zwaarder. Ik weet dat ik wel stabieler moet zijn om een zwangerschap te kunnen dragen dus het is allemaal zo dubbel.
Het zal uiteindelijk goed komen, maar ik heb blijkbaar nog meer geduld nodig.
Het valt me eigenlijk enorm tegen dat ik me na 4 maanden fluoxetine nu net zo kan voelen als voor de medicijnen. Ik was niet echt voorbereid op zo'n terugval en zal het hier zeker met mijn psycholoog en huisarts over hebben. Omdat ik me in de afgelopen maanden wel steeds beter ben gaan voelen valt dit nu extra hard op mijn dak.
Ik heb een nieuwe psycholoog sinds mei maar omdat het beter ging afgelopen maanden zijn we nog niet echt ingegaan op handvaten voor een terugval. Dit blijkt zeker nodig, gelukkig heb ik al een afspraak staan voor dinsdag.
Vandaag veel huilend op bed, ik vind even niet de kracht om door te zetten. Wanhoop, verdriet & angst dat het nooit meer beter wordt. Kan dat ook met AD en is zo'n diepe terugval wel normaal?
De pop-poli heb ik inderdaad van gehoord en is misschien zeker een idee. Ik was al iets positiever met deze AD en had gehoopt dat het al beter ging. Maar nu voel ik me weer terug bij af. Ik weet dat ik geduld moet hebben, maar de wens op een zwangerschap is ook enorm hevig i.v.m. de leegte die we nu voelen.
Ik wil natuurlijk eerst zelf beter worden. Maar 8 maanden na het verlies is de wens op een nieuwe zwangerschap ook aanwezig. De angst dat ik niet zwanger kan & mag worden i.v.m. depressie, angst & medicijnen maakt het eigenlijk alleen maar zwaarder. Ik weet dat ik wel stabieler moet zijn om een zwangerschap te kunnen dragen dus het is allemaal zo dubbel.
Het zal uiteindelijk goed komen, maar ik heb blijkbaar nog meer geduld nodig.
