Psyche
alle pijlers
Is dit misbruik
woensdag 9 juli 2014 om 14:20
Ik weet niet zo goed wat ik van het volgende verhaal moet denken en ben benieuwd naar jullie mening en gedachten.
Een goede vriendin vertelde me laatst dat ze een nachtje met haar broer in bed had geslapen, toen zij 10 jaar was en hij 15 jaar. Hij zou aangestuurd hebben op seksuele handelingen (gevraagd hebben of hij haar geslachtsdeel mocht zien en aanraken. Ook zijn eigen geslachtsdeel laten zien en laten aanraken). Ze zegt dat ze zich hier erg voor schaamt, omdat ze er toen ook erg nieuwsgierig naar was en het leek te willen.
Wat vinden jullie: valt haar iets kwalijk te nemen, omdat ze het wilde?
Valt dit onder misbruik?
Een goede vriendin vertelde me laatst dat ze een nachtje met haar broer in bed had geslapen, toen zij 10 jaar was en hij 15 jaar. Hij zou aangestuurd hebben op seksuele handelingen (gevraagd hebben of hij haar geslachtsdeel mocht zien en aanraken. Ook zijn eigen geslachtsdeel laten zien en laten aanraken). Ze zegt dat ze zich hier erg voor schaamt, omdat ze er toen ook erg nieuwsgierig naar was en het leek te willen.
Wat vinden jullie: valt haar iets kwalijk te nemen, omdat ze het wilde?
Valt dit onder misbruik?
vrijdag 11 juli 2014 om 08:54
quote:mona88 schreef op 10 juli 2014 @ 16:41:
De reacties maken het niet makkelijker
Er lijkt een tweedeling te zijn, maar ik denk dat ik het volgende er uit kan halen: welke naam je het ook geeft of hoe je het ook uitlegt, als ik er last van heb kan ik er beter met iemand over praten.
Nou zit ik wel weer met het volgende. Maak ik het in mijn hoofd groter of is het voor mij daadwerkelijk een issue. Ik vind dat altijd erg lastig.
Lieve Mona, wanneer het alleen om gefriemel zou zijn dan snap ik je twijfel. Misschien is het beter om het te laten rusten.
Maar je schrijft in een andere post ook dat je een laag zelfbeeld hebt, dat je nog issues zijn uit je jeugd door het gedrag van je ouders. Alles bij elkaar genomen lijkt het mij verstandig om hulp te gaan zoeken.
Een goede therapeut gaat het allemaal echt niet groter maker dan dat het is. Misschien is het voorval met je broer de bron van alles. Misschien is het alleen maar een experiment geweest waar je nu alles op experimenteert maar ligt de oorzaak ergens anders. Bijvoorbeeld in het gedrag van je ouders.
Ik wil het voorval absoluut niet bagatelliseren, maar zo lezen speelt er veel meer mee. Ga niet zelf therapeut spelen, en zoek hulp. Zodat jij zo snel mogelijk die mooie zelfverzekerde jonge vrouw kan zijn die je in potentie echt bent!
De reacties maken het niet makkelijker
Er lijkt een tweedeling te zijn, maar ik denk dat ik het volgende er uit kan halen: welke naam je het ook geeft of hoe je het ook uitlegt, als ik er last van heb kan ik er beter met iemand over praten.
Nou zit ik wel weer met het volgende. Maak ik het in mijn hoofd groter of is het voor mij daadwerkelijk een issue. Ik vind dat altijd erg lastig.
Lieve Mona, wanneer het alleen om gefriemel zou zijn dan snap ik je twijfel. Misschien is het beter om het te laten rusten.
Maar je schrijft in een andere post ook dat je een laag zelfbeeld hebt, dat je nog issues zijn uit je jeugd door het gedrag van je ouders. Alles bij elkaar genomen lijkt het mij verstandig om hulp te gaan zoeken.
Een goede therapeut gaat het allemaal echt niet groter maker dan dat het is. Misschien is het voorval met je broer de bron van alles. Misschien is het alleen maar een experiment geweest waar je nu alles op experimenteert maar ligt de oorzaak ergens anders. Bijvoorbeeld in het gedrag van je ouders.
Ik wil het voorval absoluut niet bagatelliseren, maar zo lezen speelt er veel meer mee. Ga niet zelf therapeut spelen, en zoek hulp. Zodat jij zo snel mogelijk die mooie zelfverzekerde jonge vrouw kan zijn die je in potentie echt bent!
I can't control the wind but I can adjust the sail
explore, dream & discover
explore, dream & discover
vrijdag 11 juli 2014 om 09:06
Niets ten nadele van hulpverleners in de psychiatrie, maar sommige dingen kunnen door hen groter worden gemaakt dan dat ze zijn. Mijn man was vorig jaar overspannen en ging via zijn werkgever en arbodienst naar een psycholoog. Deze heeft net zo lang lopen zeuren en trekken totdat mijn man uiteindelijk iets verteld had wat in zijn jeugd gebeurd was. Volgens de psycholoog lag hier de basis. Dát was de oorzaak! Mijn man vond het gelul. En ik ook. Hij had er nog nooit problemen mee gehad en heeft dat nog steeds niet. Hij was gewoon overwerkt! Lange dagen, hoge werkdruk. Heeft nu een andere functie en zit weer prima in zijn vel.
Ik zeg niet dat dit altijd gebeurd, maar denk wel dat als je in zo'n traject terecht komt, dat er altijd wel iets is waarop men de vinger weet te leggen. Ik heb meer zoiets van; sommige dingen gebeuren gewoon. Leg het naast je neer, het is klaar. Ik ben bang dat als je dit gaat uitkristalliseren, je er nog wel eens écht last van kunt gaan krijgen.
Ik zeg niet dat dit altijd gebeurd, maar denk wel dat als je in zo'n traject terecht komt, dat er altijd wel iets is waarop men de vinger weet te leggen. Ik heb meer zoiets van; sommige dingen gebeuren gewoon. Leg het naast je neer, het is klaar. Ik ben bang dat als je dit gaat uitkristalliseren, je er nog wel eens écht last van kunt gaan krijgen.
vrijdag 11 juli 2014 om 09:13
Mensen zijn erg geneigd ergens een verklaring voor te zoeken. Liefst een eenvoudige verklaring. Liefst een 'splinter' die alle pijn verklaart. Splinter weg - pijn weg.
(een psycholoog die dat doet, is een hele slechte).
In de praktijk is vrijwel nooit 1 gebeurtenis aan te wijzen voor alle problemen die je daarna ondervindt. zelfs bij hele erge gebeurtenissen (om maar in het extreme te trekken: de ene overlevende van een kamp gaat er anders mee om dan de ander).
Een mens is een mix van eigenschappen en emoties.
Hulp zoeken voor je huidige problemen en hoe daar mee om te gaan, vind ik een heel goed idee.
Peuren en zoeken naar Iets van vroeger, gaat je problemen van nu echt niet oplossen.
(een psycholoog die dat doet, is een hele slechte).
In de praktijk is vrijwel nooit 1 gebeurtenis aan te wijzen voor alle problemen die je daarna ondervindt. zelfs bij hele erge gebeurtenissen (om maar in het extreme te trekken: de ene overlevende van een kamp gaat er anders mee om dan de ander).
Een mens is een mix van eigenschappen en emoties.
Hulp zoeken voor je huidige problemen en hoe daar mee om te gaan, vind ik een heel goed idee.
Peuren en zoeken naar Iets van vroeger, gaat je problemen van nu echt niet oplossen.
vrijdag 11 juli 2014 om 14:13
quote:lilalinda schreef op 11 juli 2014 @ 09:13:
Mensen zijn erg geneigd ergens een verklaring voor te zoeken. Liefst een eenvoudige verklaring. Liefst een 'splinter' die alle pijn verklaart. Splinter weg - pijn weg.
(een psycholoog die dat doet, is een hele slechte).
In de praktijk is vrijwel nooit 1 gebeurtenis aan te wijzen voor alle problemen die je daarna ondervindt. zelfs bij hele erge gebeurtenissen (om maar in het extreme te trekken: de ene overlevende van een kamp gaat er anders mee om dan de ander).
Een mens is een mix van eigenschappen en emoties.
Hulp zoeken voor je huidige problemen en hoe daar mee om te gaan, vind ik een heel goed idee.
Peuren en zoeken naar Iets van vroeger, gaat je problemen van nu echt niet oplossen.
Wijze woorden!
Mensen zijn tegenwoordig met van alles druk, agenda's zitten bomvol, en als je een probleem hebt dan moet je eraan werken. En dus ontstaat er een behoefte om één duidelijke oorzaak aan te wijzen, want dan heb je iets concreets om mee aan de slag te gaan. Maar wie ik ben op de dag van vandaag is echt het gevolg van een heel complex aan factoren en gebeurtenissen in de afgelopen veertig jaar.
Het lijkt me overigens hartstikke goed om te gaan praten met iemand over deze materie, inclusief het verhaal van je ouders en inclusief het verhaal met je broer. Maar ga niet op zoek naar een enkele zondebok die jij tot de oorzaak van al jouw problemen kan verheffen, dat is niet eerlijk en het zal jouw problemen niet bij toverslag oplossen.
Mensen zijn erg geneigd ergens een verklaring voor te zoeken. Liefst een eenvoudige verklaring. Liefst een 'splinter' die alle pijn verklaart. Splinter weg - pijn weg.
(een psycholoog die dat doet, is een hele slechte).
In de praktijk is vrijwel nooit 1 gebeurtenis aan te wijzen voor alle problemen die je daarna ondervindt. zelfs bij hele erge gebeurtenissen (om maar in het extreme te trekken: de ene overlevende van een kamp gaat er anders mee om dan de ander).
Een mens is een mix van eigenschappen en emoties.
Hulp zoeken voor je huidige problemen en hoe daar mee om te gaan, vind ik een heel goed idee.
Peuren en zoeken naar Iets van vroeger, gaat je problemen van nu echt niet oplossen.
Wijze woorden!
Mensen zijn tegenwoordig met van alles druk, agenda's zitten bomvol, en als je een probleem hebt dan moet je eraan werken. En dus ontstaat er een behoefte om één duidelijke oorzaak aan te wijzen, want dan heb je iets concreets om mee aan de slag te gaan. Maar wie ik ben op de dag van vandaag is echt het gevolg van een heel complex aan factoren en gebeurtenissen in de afgelopen veertig jaar.
Het lijkt me overigens hartstikke goed om te gaan praten met iemand over deze materie, inclusief het verhaal van je ouders en inclusief het verhaal met je broer. Maar ga niet op zoek naar een enkele zondebok die jij tot de oorzaak van al jouw problemen kan verheffen, dat is niet eerlijk en het zal jouw problemen niet bij toverslag oplossen.
vrijdag 11 juli 2014 om 14:21
Het is allebei een risico als je hulp zoekt, denk ik: dat het groter of kleiner gemaakt wordt dan het is. Het gaat er niet om dat iemand een objectief stempel op de gebeurtenis drukt. TO, het gaat erom dat jouw gevoelens hierover erkend worden... vooral door jezelf! Je hebt daar niet per se een hulpverlener voor nodig, maar stel vooral de mening van die hulpverlener niet boven jouw gevoel. De rol van de hulpverlener is om jou te helpen omgaan met een gevoel en erkenning daarvan is de eerste stap.
Het lijkt me inderdaad niet onwaarschijnlijk dat je hele achtergrond en alle problemen in het gezin hier niet los van kunnen worden gezien. Je voelde je waarschijnlijk vaak onveilig. Dat is misschien wel iets waar je hulp bij kan gebruiken. Het valt niet mee om na zo'n jeugd een gezond zelfvertrouwen en zelfbeeld op te bouwen.
Het lijkt me inderdaad niet onwaarschijnlijk dat je hele achtergrond en alle problemen in het gezin hier niet los van kunnen worden gezien. Je voelde je waarschijnlijk vaak onveilig. Dat is misschien wel iets waar je hulp bij kan gebruiken. Het valt niet mee om na zo'n jeugd een gezond zelfvertrouwen en zelfbeeld op te bouwen.
Ga in therapie!
vrijdag 11 juli 2014 om 14:38
quote:mona88 schreef op 09 juli 2014 @ 16:33:
Ik was er ook nieuwsgierig naar. Al heeft hij er wel bewust naar toe gepraat. De volgende dag voelde ik me erg smerig en rot. Hij denk ik ook. Hij sliep de nacht daarna namelijk bij mijn andere broer.
.
.
Ik denk dat de nieuwsgierigheid bij jullie beiden het gewonnen heeft en daarna bij beiden schaamte en enorm rot.
Als eerste: praat jezelf geen schuldgevoel aan!
Het was een eenmalige actie, gelukkig maar. Helaas daarom niet minder vervelend. Maar wel zou je het daardoor een beetje kunnen relativeren. Doordat het eenmalig was, doordat ook je broer zich er vervelend over ging voelen. Waarschijnlijk heeft hij enorm veel spijt gehad.
Is je broer soms laat in de puberteit gekomen? Het scheelt nogal of je als 11 jarige of als 15 jarige gaat puberen.
Wil niet zeggen dat het geen "misbruik" is. (misbruik is wel een heel zwaar woord hier overigens) Het is enorm stom geweest van je broer, zeker op deze leeftijd. Hij had beter moeten weten!!
Ik zou er zeker met een hulpverlener (die ervaring met misbruik heeft) over gaan praten. Zodat jij je niet zo akelig hoeft te voelen over wat er gebeurd is.
Ik was er ook nieuwsgierig naar. Al heeft hij er wel bewust naar toe gepraat. De volgende dag voelde ik me erg smerig en rot. Hij denk ik ook. Hij sliep de nacht daarna namelijk bij mijn andere broer.
.
.
Ik denk dat de nieuwsgierigheid bij jullie beiden het gewonnen heeft en daarna bij beiden schaamte en enorm rot.
Als eerste: praat jezelf geen schuldgevoel aan!
Het was een eenmalige actie, gelukkig maar. Helaas daarom niet minder vervelend. Maar wel zou je het daardoor een beetje kunnen relativeren. Doordat het eenmalig was, doordat ook je broer zich er vervelend over ging voelen. Waarschijnlijk heeft hij enorm veel spijt gehad.
Is je broer soms laat in de puberteit gekomen? Het scheelt nogal of je als 11 jarige of als 15 jarige gaat puberen.
Wil niet zeggen dat het geen "misbruik" is. (misbruik is wel een heel zwaar woord hier overigens) Het is enorm stom geweest van je broer, zeker op deze leeftijd. Hij had beter moeten weten!!
Ik zou er zeker met een hulpverlener (die ervaring met misbruik heeft) over gaan praten. Zodat jij je niet zo akelig hoeft te voelen over wat er gebeurd is.
vrijdag 11 juli 2014 om 15:17
quote:lilalinda schreef op 11 juli 2014 @ 09:13:
Mensen zijn erg geneigd ergens een verklaring voor te zoeken. Liefst een eenvoudige verklaring. Liefst een 'splinter' die alle pijn verklaart. Splinter weg - pijn weg.
(een psycholoog die dat doet, is een hele slechte).
je hebt ook goede psychiaters die er compleet naast zitten.
maar kijk er inderdaad mee uit!
het is dat ik niet voor iets open stond, achter stond of hoe je het ook wil noemen.
had ik dat wel dan leefde ik nu met een levensgroot trauma.
en dat alleen omdat ze mijn gedrag wilden verklaren. en het was niet een persoon die het dacht, maar minstens vier.
dank je de koekkoek.
Mensen zijn erg geneigd ergens een verklaring voor te zoeken. Liefst een eenvoudige verklaring. Liefst een 'splinter' die alle pijn verklaart. Splinter weg - pijn weg.
(een psycholoog die dat doet, is een hele slechte).
je hebt ook goede psychiaters die er compleet naast zitten.
maar kijk er inderdaad mee uit!
het is dat ik niet voor iets open stond, achter stond of hoe je het ook wil noemen.
had ik dat wel dan leefde ik nu met een levensgroot trauma.
en dat alleen omdat ze mijn gedrag wilden verklaren. en het was niet een persoon die het dacht, maar minstens vier.
dank je de koekkoek.
vrijdag 11 juli 2014 om 16:50
Ik ben al een tijdje in therapie vanwege de emotionele verwaarlozing, omdat de consequenties daarvan nog al groot zijn. Vandaag heb ik het mijn therapeut verteld. Gedeeltelijk, omdat ik het veel te moeilijk vond om alles te zeggen. Mijn therapeut kon niet goed bepalen of het misbruik is of niet, aangezien ik haar niet alles heb verteld. Ze vindt dat ook niet per se belangrijk. Het is duidelijk dat het behoorlijk zijn sporen bij me heeft achtergelaten, voornamelijk door de thuissituatie in zijn geheel. Dus zoiets kan voorvallen in een gezin, maar bij mij heeft het grotere consequenties vanwege de thuissituatie en mijn gevoeligheid.
zaterdag 12 juli 2014 om 19:21
Wacht even. Ik verbaas mij over de reacties hier. Seksuele ontdekking? Hou toch op! Dit is een vrij ernstige zaak en ik voel zelfs op deze afstand enorm veel medelijden met iemand met zo'n broer. Als dit gebeurt in een speeltuin met een vreemd meisje roept iedereen moord en brand, maar wanneer het in een gezin blijft is het ineens ontdekking?
zondag 13 juli 2014 om 11:11
quote:mona88 schreef op 12 juli 2014 @ 20:46:
@lolmutsen, misschien zeggen ze dit omdat ik nieuwsgierig was en er in meeging?Iedereen is wel een beetje nieuwsgierig, maar het is de taak van iemand van 15 om daar boven te staan. Waarschijnlijk keek je ook nog tegen je broer op. Mijn zusje en ik hebben ongeveer hetzelfde leeftijdsverschil als jij en er is nooit ook maar iets in die richting bij mij opgekomen. Daar heb je namelijk echt gewoon een zieke geest voor nodig. Iemand die tegen je opkijkt is zo enorm makkelijk mee te krijgen. Dat maakt het allemaal alleen maar erger.
@lolmutsen, misschien zeggen ze dit omdat ik nieuwsgierig was en er in meeging?Iedereen is wel een beetje nieuwsgierig, maar het is de taak van iemand van 15 om daar boven te staan. Waarschijnlijk keek je ook nog tegen je broer op. Mijn zusje en ik hebben ongeveer hetzelfde leeftijdsverschil als jij en er is nooit ook maar iets in die richting bij mij opgekomen. Daar heb je namelijk echt gewoon een zieke geest voor nodig. Iemand die tegen je opkijkt is zo enorm makkelijk mee te krijgen. Dat maakt het allemaal alleen maar erger.
donderdag 17 juli 2014 om 11:47
al denkt TO er na 20 jaar nog aan, zoiets kan een impact hebben op iemands leven, ik kan het weten, ik ben in 2001 verkracht het is nu 2014 en k heb er nog last van. Heb dan ook PTSS. en loop bij psycholoog en psychiater en zit aan de medicatie. en heb zo nog wel meer klachten. misbruik moet je niet licht opvatten zoals sommige doen, en daar kan ik me giga kwaad om maken. leeftijd speelt geen rol om nog ergens last van te hebben. ze kan het hebben onderdrukt en is het door middel van een bepaalde trigger weer naar boven gekomen.
TO: ik hoop dat je hulp hierbij hebt. sterkte in ieder geval.
TO: ik hoop dat je hulp hierbij hebt. sterkte in ieder geval.
