Psyche
alle pijlers
Wie ben ik ?
woensdag 10 september 2014 om 14:41
Hoi iedereen,
Ik wil even wat kwijt, en misschien herkennen een aantal mensen zich hierin, misschien ook niet?
De laatste weken heb ik het gevoel steeds verder weg te zakken.
Ik voel me down, moe, saai, een geest.
Heb het gevoel niet interessant te zijn...
Op het werk durf ik niets meer te zeggen, voel me raar, dom en het wordt alleen maar erger. Heb het gevoel nergens bij te horen en dit maakt me zo diep ongelukkig....
Ook duik ik op straat weg voor alles en iedereen en lig ik het liefste in bed. Ik heb dit jaren weten te verbergen, mijn onzekerheid, mijn angsten voor stiltes... Ik krijg het al benauwd als het pauze is op het werk, als ik in een lift moet met collega's, of met kennissen, als ik alleen achter blijf met een persoon en er vallen stiltes, voel ik een soort van paniek opkomen.
Ik heb aan de bel getrokken bij mijn huisarts... En ben doorgestuurd naar de psycholoog. Maar kan niet meteen terecht. Vandaar dat ik het even hier kwijt wil.... Ik voel me zo diep ongelukkig, dat ik het even allemaal niet meer zie zitten... dagelijks de strijd met mezelf..
Ik wil even wat kwijt, en misschien herkennen een aantal mensen zich hierin, misschien ook niet?
De laatste weken heb ik het gevoel steeds verder weg te zakken.
Ik voel me down, moe, saai, een geest.
Heb het gevoel niet interessant te zijn...
Op het werk durf ik niets meer te zeggen, voel me raar, dom en het wordt alleen maar erger. Heb het gevoel nergens bij te horen en dit maakt me zo diep ongelukkig....
Ook duik ik op straat weg voor alles en iedereen en lig ik het liefste in bed. Ik heb dit jaren weten te verbergen, mijn onzekerheid, mijn angsten voor stiltes... Ik krijg het al benauwd als het pauze is op het werk, als ik in een lift moet met collega's, of met kennissen, als ik alleen achter blijf met een persoon en er vallen stiltes, voel ik een soort van paniek opkomen.
Ik heb aan de bel getrokken bij mijn huisarts... En ben doorgestuurd naar de psycholoog. Maar kan niet meteen terecht. Vandaar dat ik het even hier kwijt wil.... Ik voel me zo diep ongelukkig, dat ik het even allemaal niet meer zie zitten... dagelijks de strijd met mezelf..
woensdag 10 september 2014 om 14:56
@Denise20 Wat vervelend voor je dat je je zo rot en alleen voelt. Wel heel goed dat je aan de bel hebt getrokken en naar een psycholoog gaat!
Heb je enig idee waar die angsten/onzekerheid vandaan komt? Waar ben je dan onzeker over? En waar ben je bang voor en waarom? Heb je wel familie/vrienden/moeder/vriend waar je mee zou kunnen praten? En zo niet, op wat voor manier uit je je nu? Nu schrijf je van je af maar doe je dat vaker?
Misschien moet je jezelf afvragen wat je precies mist of wat je graag zou willen bereiken in je leven en bedenken op wat voor manier je dit kan bereiken.
Wanneer kan je bij de psycholoog terecht?
Kop op en sterkte!
Heb je enig idee waar die angsten/onzekerheid vandaan komt? Waar ben je dan onzeker over? En waar ben je bang voor en waarom? Heb je wel familie/vrienden/moeder/vriend waar je mee zou kunnen praten? En zo niet, op wat voor manier uit je je nu? Nu schrijf je van je af maar doe je dat vaker?
Misschien moet je jezelf afvragen wat je precies mist of wat je graag zou willen bereiken in je leven en bedenken op wat voor manier je dit kan bereiken.
Wanneer kan je bij de psycholoog terecht?
Kop op en sterkte!
I'm a goal digger.
woensdag 10 september 2014 om 15:06
Inderdaad, ik heb het gevoel dat ik NU METEEN hulp nodig heb... Maar begrijp ook dat dit niet 1 2 3 zomaar kan.
Ik heb daarom morgenmiddag een online afspraak met een psycholoog zodat ik toch even kan praten. Ik voel me met de minuut ongelukkiger worden... dit is niet goed.
Waar mijn onzekerheid vandaan komt, ik weet het niet. Het zit er in en het beïnvloed mijn dagelijkse leven. Continu de angst om niet leuk gevonden te worden. Niks meer durven te vertellen (is toch niet boeiend, denk ik dan). Mezelf afzonderen... zodat ik me veilig voel.
Ook heb ik een bel fobie en weet nu waarom ik die heb, door dit probleem waar ik nu tegenaan loop, mezelf. Als mijn vriend belt, durf ik niet op te nemen, of vriendinnen.... Naar instanties durf ik wel te bellen, geen probleem. Dan kan ik zakelijk blijven. Maar zodra ik een gesprek op gang moet houden, komt de paniek weer opzetten.
Ik heb een aantal hele lieve vriendinnen, gelukkig. Die luisteren naar me, maar kunnen me niet helpen, en veel dingen ook niet begrijpen.
Wat ik wil bereiken in het leven? Dat ik niet dagelijks bezig ben met mijn angsten, het jaloers zijn op mensen die gezellig een praatje maken met elkaar, die hun woordje altijd klaar hebben, dat is het enige waar ik dagelijks mee bezig ben, mezelf.... Als dit goed zou gaan, zou dit mijn leven al zoveel beter maken.... Weet niet of ik het nu duidelijk heb uitgelegd.
Ik weet niet wanneer ik terecht kan, ik hoop heel snel... Heb de laatste dagen veel last van paniekaanvallen en hyperventilatie
Bedankt voor de lieve reacties tot nu toe!
Ik heb daarom morgenmiddag een online afspraak met een psycholoog zodat ik toch even kan praten. Ik voel me met de minuut ongelukkiger worden... dit is niet goed.
Waar mijn onzekerheid vandaan komt, ik weet het niet. Het zit er in en het beïnvloed mijn dagelijkse leven. Continu de angst om niet leuk gevonden te worden. Niks meer durven te vertellen (is toch niet boeiend, denk ik dan). Mezelf afzonderen... zodat ik me veilig voel.
Ook heb ik een bel fobie en weet nu waarom ik die heb, door dit probleem waar ik nu tegenaan loop, mezelf. Als mijn vriend belt, durf ik niet op te nemen, of vriendinnen.... Naar instanties durf ik wel te bellen, geen probleem. Dan kan ik zakelijk blijven. Maar zodra ik een gesprek op gang moet houden, komt de paniek weer opzetten.
Ik heb een aantal hele lieve vriendinnen, gelukkig. Die luisteren naar me, maar kunnen me niet helpen, en veel dingen ook niet begrijpen.
Wat ik wil bereiken in het leven? Dat ik niet dagelijks bezig ben met mijn angsten, het jaloers zijn op mensen die gezellig een praatje maken met elkaar, die hun woordje altijd klaar hebben, dat is het enige waar ik dagelijks mee bezig ben, mezelf.... Als dit goed zou gaan, zou dit mijn leven al zoveel beter maken.... Weet niet of ik het nu duidelijk heb uitgelegd.
Ik weet niet wanneer ik terecht kan, ik hoop heel snel... Heb de laatste dagen veel last van paniekaanvallen en hyperventilatie
Bedankt voor de lieve reacties tot nu toe!
woensdag 10 september 2014 om 15:36
Ik hoop voor je dat je heel snel terecht kan. Je bent niet de enige.
Voor mij heeft het volgende gewerkt: ik schreef mijn negatieve gedachtes allemaal op in een boekje. Stuk voor stuk. Hoe dom ook. Na een paar weken zal je hieruit een hoop kunnen halen en degene die je gaat helpen ook.
Voor mij heeft het volgende gewerkt: ik schreef mijn negatieve gedachtes allemaal op in een boekje. Stuk voor stuk. Hoe dom ook. Na een paar weken zal je hieruit een hoop kunnen halen en degene die je gaat helpen ook.
anoniem_207044 wijzigde dit bericht op 10-09-2014 15:42
Reden: lange quote weggehaald
Reden: lange quote weggehaald
% gewijzigd
woensdag 10 september 2014 om 15:48
Maar kennelijk is wat jij te vertellen hebt wel interessant en belangrijk. Anders zouden mensen niet op je topic reageren.
Probeer in te zien dat het gevoel niet interessant, leuk, belangrijk te worden gevonden een niet reële angst is. Anders zou je tenslotte geen vriend en geen vriendinnen hebben. Je bent dus wél van betekenis voor andere mensen.
Je angst is echt. Maar hetgeen je angstig voor bent is iets wat waarschijnlijk alleen in jouw hoofd bestaat.
Dalijk met de psycholoog ga je uitvinden wat er nu werkelijk ten grondslag ligt aan hetgeen jij je inbeeld. Wanneer je aan dat probleem kunt werken zullen je angsten afnemen.
Nog even geduld helaas voor je naar de psycholoog kunt. Maar gelukkig kan je morgen alvast je verhaal doen.
En probeer je gesprekken bij de psycholoog dalijk als een uitdaging te zien. Het zal best eng zijn geconfronteerd te worden met wat er voor jou speelt en het zal de nodige energie kosten. Maar het is ook een grote ontdekkingsreis naar jezelf en zo leerzaam.
Over een jaar kijk je terug naar jezelf en zal je zien dat je al een hele ontwikkeling door hebt gemaakt.
En blijf hier fijn van je afschrijven als je daar de behoefte toe voelt.
Probeer in te zien dat het gevoel niet interessant, leuk, belangrijk te worden gevonden een niet reële angst is. Anders zou je tenslotte geen vriend en geen vriendinnen hebben. Je bent dus wél van betekenis voor andere mensen.
Je angst is echt. Maar hetgeen je angstig voor bent is iets wat waarschijnlijk alleen in jouw hoofd bestaat.
Dalijk met de psycholoog ga je uitvinden wat er nu werkelijk ten grondslag ligt aan hetgeen jij je inbeeld. Wanneer je aan dat probleem kunt werken zullen je angsten afnemen.
Nog even geduld helaas voor je naar de psycholoog kunt. Maar gelukkig kan je morgen alvast je verhaal doen.
En probeer je gesprekken bij de psycholoog dalijk als een uitdaging te zien. Het zal best eng zijn geconfronteerd te worden met wat er voor jou speelt en het zal de nodige energie kosten. Maar het is ook een grote ontdekkingsreis naar jezelf en zo leerzaam.
Over een jaar kijk je terug naar jezelf en zal je zien dat je al een hele ontwikkeling door hebt gemaakt.
En blijf hier fijn van je afschrijven als je daar de behoefte toe voelt.
Dit is mijn uitspraak en daarmee zult u het moeten doen.
woensdag 10 september 2014 om 16:02
En zo te lezen pieker je veel waardoor je angsten de overhand nemen en je een paniekaanval krijgt. Als je piekert wordt het allemaal zo ontzettend veel en zo ontzettend groot en dan zie je geen weg er meer uit en en en...en..en het houdt niet op.
Stel anders piekertijd in. Dit wordt soms ook in therapieën gebruikt. Bijvoorbeeld maximaal 10 minuten per dag mag je piekeren. Buiten die tijd zeg je hardop STOP tegen jezelf wanneer je merkt dat je begint met piekeren en ga je per direct iets anders doen voor de afleiding. Piekeren leidt namelijk niet tot een oplossing en vergroot het probleem alleen maar.
Stel anders piekertijd in. Dit wordt soms ook in therapieën gebruikt. Bijvoorbeeld maximaal 10 minuten per dag mag je piekeren. Buiten die tijd zeg je hardop STOP tegen jezelf wanneer je merkt dat je begint met piekeren en ga je per direct iets anders doen voor de afleiding. Piekeren leidt namelijk niet tot een oplossing en vergroot het probleem alleen maar.
Dit is mijn uitspraak en daarmee zult u het moeten doen.
woensdag 10 september 2014 om 16:03
quote:ongenoemd schreef op 10 september 2014 @ 15:36:
Voor mij heeft het volgende gewerkt: ik schreef mijn negatieve gedachtes allemaal op in een boekje. Stuk voor stuk. Hoe dom ook. Na een paar weken zal je hieruit een hoop kunnen halen en degene die je gaat helpen ook.Bedankt voor je tip, ik ga hier gelijk mee aan de slag.
Voor mij heeft het volgende gewerkt: ik schreef mijn negatieve gedachtes allemaal op in een boekje. Stuk voor stuk. Hoe dom ook. Na een paar weken zal je hieruit een hoop kunnen halen en degene die je gaat helpen ook.Bedankt voor je tip, ik ga hier gelijk mee aan de slag.
woensdag 10 september 2014 om 16:09
quote:stala schreef op 10 september 2014 @ 15:48:
Maar kennelijk is wat jij te vertellen hebt wel interessant en belangrijk. Anders zouden mensen niet op je topic reageren.
Probeer in te zien dat het gevoel niet interessant, leuk, belangrijk te worden gevonden een niet reële angst is. Anders zou je tenslotte geen vriend en geen vriendinnen hebben. Je bent dus wél van betekenis voor andere mensen.
Je angst is echt. Maar hetgeen je angstig voor bent is iets wat waarschijnlijk alleen in jouw hoofd bestaat.
Dalijk met de psycholoog ga je uitvinden wat er nu werkelijk ten grondslag ligt aan hetgeen jij je inbeeld. Wanneer je aan dat probleem kunt werken zullen je angsten afnemen.
Nog even geduld helaas voor je naar de psycholoog kunt. Maar gelukkig kan je morgen alvast je verhaal doen.
En probeer je gesprekken bij de psycholoog dalijk als een uitdaging te zien. Het zal best eng zijn geconfronteerd te worden met wat er voor jou speelt en het zal de nodige energie kosten. Maar het is ook een grote ontdekkingsreis naar jezelf en zo leerzaam.
Over een jaar kijk je terug naar jezelf en zal je zien dat je al een hele ontwikkeling door hebt gemaakt.
En blijf hier fijn van je afschrijven als je daar de behoefte toe voelt.
Dank je Stala
Ik pieker inderdaad veel. Ik ben ziek van het piekeren. Ik pieker voor elke handeling. Dus 10 min. per dag is voor mij nu nog niet haalbaar.
Ik pieker als ik een verjaardag heb, als ik moet bellen, als ik me moet voorstellen aan schoonfamilie (dan ben ik daaaagen paniekerig, stel het uit, zeg af), bij eigenlijk alles in het dagelijkse leven. En ik was de dagen voordat ik bij mijn nieuwe functie begon ook extreem depressief, lag dagen in bed en had de meeste enge gedachtes.. en waar ik bang voor was, komt nu uit.... me continu ongemakkelijk voelen op werk.... thuis zitten was mijn veilige haventje, die ik nu kwijt ben.... Ik ben mezelf totaal kwijt en wil het liefst vluchten .... weg van alles!!
Maar kennelijk is wat jij te vertellen hebt wel interessant en belangrijk. Anders zouden mensen niet op je topic reageren.
Probeer in te zien dat het gevoel niet interessant, leuk, belangrijk te worden gevonden een niet reële angst is. Anders zou je tenslotte geen vriend en geen vriendinnen hebben. Je bent dus wél van betekenis voor andere mensen.
Je angst is echt. Maar hetgeen je angstig voor bent is iets wat waarschijnlijk alleen in jouw hoofd bestaat.
Dalijk met de psycholoog ga je uitvinden wat er nu werkelijk ten grondslag ligt aan hetgeen jij je inbeeld. Wanneer je aan dat probleem kunt werken zullen je angsten afnemen.
Nog even geduld helaas voor je naar de psycholoog kunt. Maar gelukkig kan je morgen alvast je verhaal doen.
En probeer je gesprekken bij de psycholoog dalijk als een uitdaging te zien. Het zal best eng zijn geconfronteerd te worden met wat er voor jou speelt en het zal de nodige energie kosten. Maar het is ook een grote ontdekkingsreis naar jezelf en zo leerzaam.
Over een jaar kijk je terug naar jezelf en zal je zien dat je al een hele ontwikkeling door hebt gemaakt.
En blijf hier fijn van je afschrijven als je daar de behoefte toe voelt.
Dank je Stala
Ik pieker inderdaad veel. Ik ben ziek van het piekeren. Ik pieker voor elke handeling. Dus 10 min. per dag is voor mij nu nog niet haalbaar
. Ik pieker als ik een verjaardag heb, als ik moet bellen, als ik me moet voorstellen aan schoonfamilie (dan ben ik daaaagen paniekerig, stel het uit, zeg af), bij eigenlijk alles in het dagelijkse leven. En ik was de dagen voordat ik bij mijn nieuwe functie begon ook extreem depressief, lag dagen in bed en had de meeste enge gedachtes.. en waar ik bang voor was, komt nu uit.... me continu ongemakkelijk voelen op werk.... thuis zitten was mijn veilige haventje, die ik nu kwijt ben.... Ik ben mezelf totaal kwijt en wil het liefst vluchten .... weg van alles!!
woensdag 10 september 2014 om 16:39
Vluchten klinkt me heel bekend in de oren, maar weet je? Je neemt jezelf mee op die vlucht. Je ontkomt er niet aan tenzij je even lekker kunt slapen. Ik heb in mijn donkerste dagen gemerkt dat je niet kan vluchten voor jezelf. Maar ik weet zo goed hoe dat voelt.
Iedereen wil oud worden, maar niemand wil het zijn.
woensdag 10 september 2014 om 16:53
Het is een soort gedachte die je krijgt om jezelf rustig te krijgen, lijkt wel. De hoop dat je kan vluchten voor alles en dat dan alles over gaat? Dit is denk ik niet realistisch, maar die gedachte heb ik de laatste tijd vaak... Dan loop ik bijvoorbeeld door het bos met de hond en krijg ik de gedachte, was als ik hier nou een paar dagen blijf? Even helemaal niks hoef? Of de auto pakken en dagen wegblijven... soms gaan die gedachtes nog een tikkeltje verder.... je weet wel wat ik daarmee bedoel... Rare gedachtes ook..... 
Het lijkt alsof jij met iets soortgelijks zit/zat koffieprut. Het doet me een ieder geval goed, je berichten... En dat zijn vaak de mensen die het ook meemaken/meegemaakt hebben.
Het lijkt alsof jij met iets soortgelijks zit/zat koffieprut. Het doet me een ieder geval goed, je berichten... En dat zijn vaak de mensen die het ook meemaken/meegemaakt hebben.
woensdag 10 september 2014 om 17:01
Koop het boek 'lees je sterk'. Het is echt een heel fijn boek.
Ik heb hetzelfde als jij, al meer dan 20 jaar en loop sinds kort bij een psycholoog.
Hij heeft me dit boek aangeraden en het helpt me erg goed.
Er staat zoveel herkenbaars in, maar ook dingen die ik helemaal niet wist en ook oefeningen.
Voor mij een eye opener.
Ik heb hetzelfde als jij, al meer dan 20 jaar en loop sinds kort bij een psycholoog.
Hij heeft me dit boek aangeraden en het helpt me erg goed.
Er staat zoveel herkenbaars in, maar ook dingen die ik helemaal niet wist en ook oefeningen.
Voor mij een eye opener.
het is hier binnen beter dan buiten
woensdag 10 september 2014 om 17:23
Ja, ik heb er ook mee gezeten, en die gedachten zijn me ook niet vreemd. Heb ooit tegen de therapeut gezegd dat ik echt bang was voor mijn eigen gedachten. Ik weet maar al te goed hoe diep iemand kan zitten.
Maar ik ben er weer, en dat gaat jou ook lukken. Het zal niet snel gaan, maar je hebt nu in ieder geval hulp gezocht, en dat is al een heel goed begin.
Maar ik ben er weer, en dat gaat jou ook lukken. Het zal niet snel gaan, maar je hebt nu in ieder geval hulp gezocht, en dat is al een heel goed begin.
Iedereen wil oud worden, maar niemand wil het zijn.
woensdag 10 september 2014 om 18:59
Je zal het stopwoord tegen piekeren niet altijd kunnen toepassen, maar vaker dan je denkt. Juist doordat je die toepast gaat het op een gegeven moment niet door in volledige paniek.
Misschien valt het nu niet toe te passen wanneer je iets moet doen zoals in jouw voorbeeld bij een nieuwe baan te beginnen.
Maar stel je zit op de bank te piekeren. Dan roep je STOP ik ga niet piekeren. Je pakt bijvoorbeeld water, spons en wisser en gaat de ramen zemen. Ondertussen zet je muziek op en zing je hard mee.
Dwalen je gedachten weer af dan roep je weer STOP ik ga niet piekeren. Je dwingt jezelf om ondertussen aan die mooie boswandeling te denken.
Al valt er nu even een deeltje van je gepieker weg dan geeft jou dat net iets meer ruimte tot rust. Want dit kan niet anders dan uitputtend zijn.
Misschien valt het nu niet toe te passen wanneer je iets moet doen zoals in jouw voorbeeld bij een nieuwe baan te beginnen.
Maar stel je zit op de bank te piekeren. Dan roep je STOP ik ga niet piekeren. Je pakt bijvoorbeeld water, spons en wisser en gaat de ramen zemen. Ondertussen zet je muziek op en zing je hard mee.
Dwalen je gedachten weer af dan roep je weer STOP ik ga niet piekeren. Je dwingt jezelf om ondertussen aan die mooie boswandeling te denken.
Al valt er nu even een deeltje van je gepieker weg dan geeft jou dat net iets meer ruimte tot rust. Want dit kan niet anders dan uitputtend zijn.
Dit is mijn uitspraak en daarmee zult u het moeten doen.
woensdag 10 september 2014 om 19:07
quote:bettypage schreef op 10 september 2014 @ 17:01:
Koop het boek 'lees je sterk'. Het is echt een heel fijn boek.
Ik heb hetzelfde als jij, al meer dan 20 jaar en loop sinds kort bij een psycholoog.
Hij heeft me dit boek aangeraden en het helpt me erg goed.
Er staat zoveel herkenbaars in, maar ook dingen die ik helemaal niet wist en ook oefeningen.
Voor mij een eye opener.
Bedoel jij soms het boek 'Denk je sterk'? 'Lees je sterk' kan ik op internet niet vinden.
En wat goed van jou dat jij na zoveel jaar ook hulp hebt gezocht. Ik hoop dat het ook met jou snel beter zal gaan.
Koop het boek 'lees je sterk'. Het is echt een heel fijn boek.
Ik heb hetzelfde als jij, al meer dan 20 jaar en loop sinds kort bij een psycholoog.
Hij heeft me dit boek aangeraden en het helpt me erg goed.
Er staat zoveel herkenbaars in, maar ook dingen die ik helemaal niet wist en ook oefeningen.
Voor mij een eye opener.
Bedoel jij soms het boek 'Denk je sterk'? 'Lees je sterk' kan ik op internet niet vinden.
En wat goed van jou dat jij na zoveel jaar ook hulp hebt gezocht. Ik hoop dat het ook met jou snel beter zal gaan.
Dit is mijn uitspraak en daarmee zult u het moeten doen.
woensdag 10 september 2014 om 19:24
Gesprekken hoéf je trouwens niet in gang te houden he.
Sommige mensen lullen 5 kwartier in een uur. Sommigen zelfs 5 uur in een kwartier.
Sommige mensen zijn kort van stof. Alles wat gezegd moet worden is gezegd, klaar!
Te accepteren dat jij niét van de koetjes en de kalfjes bent en dus niet in staat bent om maar door te praten als de gespreksonderwerpen op zijn, dat zou je al ietsje verder kunnen helpen.
Zou je met je vriend en vriendinnen durven afspreken dat jij gewoon duidelijk aangeeft wanneer je niets meer te vertellen hebt en als zij ook niets meer hebben dat dan het gesprek ook wordt beëindigd?
Sommige mensen lullen 5 kwartier in een uur. Sommigen zelfs 5 uur in een kwartier.
Sommige mensen zijn kort van stof. Alles wat gezegd moet worden is gezegd, klaar!
Te accepteren dat jij niét van de koetjes en de kalfjes bent en dus niet in staat bent om maar door te praten als de gespreksonderwerpen op zijn, dat zou je al ietsje verder kunnen helpen.
Zou je met je vriend en vriendinnen durven afspreken dat jij gewoon duidelijk aangeeft wanneer je niets meer te vertellen hebt en als zij ook niets meer hebben dat dan het gesprek ook wordt beëindigd?
Dit is mijn uitspraak en daarmee zult u het moeten doen.
donderdag 11 september 2014 om 17:35
quote:stala schreef op 10 september 2014 @ 19:07:
[...]
Bedoel jij soms het boek 'Denk je sterk'? 'Lees je sterk' kan ik op internet niet vinden.
En wat goed van jou dat jij na zoveel jaar ook hulp hebt gezocht. Ik hoop dat het ook met jou snel beter zal gaan.
Haha ik zie het nu pas, ik bedoel inderdaad 'denk je sterk'.
En dank je voor je lieve woorden
[...]
Bedoel jij soms het boek 'Denk je sterk'? 'Lees je sterk' kan ik op internet niet vinden.
En wat goed van jou dat jij na zoveel jaar ook hulp hebt gezocht. Ik hoop dat het ook met jou snel beter zal gaan.
Haha ik zie het nu pas, ik bedoel inderdaad 'denk je sterk'.
En dank je voor je lieve woorden
het is hier binnen beter dan buiten
donderdag 11 september 2014 om 17:40
Zoek 's wat informatie op over hooggevoeligheid.. Als ik zo je bericht lees, is dat nl het eerste wat in mij opkomt.
Ikzelf heb eigenlijk min of meer hetzelfde gehad en kwam uiteindelijk in een depressie. Iemand wees mij toen op hooggevoeligheid. Dus ik "even" inlezen en ik had echt het gevoel dat alles opeens op zijn plek viel.
Ikzelf heb eigenlijk min of meer hetzelfde gehad en kwam uiteindelijk in een depressie. Iemand wees mij toen op hooggevoeligheid. Dus ik "even" inlezen en ik had echt het gevoel dat alles opeens op zijn plek viel.
Het leven is te kort om met lelijke mannen te dansen!
donderdag 11 september 2014 om 17:42
